अग्ने अच्छा वदेह नः प्रत्यङ्नः सुमना भव । प्र नो यच्छ विशस्पते धनदा असि नस्त्वम्
अग्ने, आम्ही तुझ्याशी बोलतो, आमच्यावर कृपावान आणि प्रसन्न हो. आम्हाला संपत्ती दे, हे लोकांचे स्वामी, कारण तूच आमचा दाता आहेस.
प्र नो यच्छत्वर्यमा प्र भगः प्र बृहस्पतिः । प्र देवाः प्रोत सूनृता रायो देवी ददातु नः
आर्यमान, भग आणि बृहस्पती आम्हाला द्यावेत; देव, शुभ वाणी, आणि दैवी संपत्ती आम्हाला लाभो.
सोमं राजानमवसेऽग्निं गीर्भिर्हवामहे । आदित्यान्विष्णुं सूर्यं ब्रह्माणं च बृहस्पतिम्
आम्ही मदतीसाठी सोम राजाला, स्तोत्रांनी अग्नीला, आदित्य, विष्णू, सूर्य, ब्रह्मा आणि बृहस्पती यांना हाक मारतो.
इन्द्रवायू बृहस्पतिं सुहवेह हवामहे । यथा नः सर्व इज्जनः संगत्यां सुमना असत्
इंद्र, वायू आणि बृहस्पती यांना आम्ही चांगल्या आवाहनाने बोलावतो; जेणेकरून सर्व लोक आमच्याशी एकत्र आणि प्रेमाने वागतील.
अर्यमणं बृहस्पतिमिन्द्रं दानाय चोदय । वातं विष्णुं सरस्वतीं सवितारं च वाजिनम्
आर्यमान, बृहस्पती आणि इंद्र यांना दान देण्यासाठी प्रेरणा दे; वायू, विष्णू, सरस्वती, सविता आणि वेगवान यांनाही.
त्वं नो अग्ने अग्निभिर्ब्रह्म यज्ञं च वर्धय । त्वं नो देवतातये रायो दानाय चोदय
तू, अग्ने, आपल्या ज्वाळांनी आमची प्रार्थना आणि यज्ञ वाढव; देवांच्या सभेसाठी, संपत्ती द्यायला प्रेरणा दे.
अयमग्ने जरिता त्वे अभूदपि सहसः सूनो नह्यन्यदस्त्याप्यम् । भद्रं हि शर्म त्रिवरूथमस्ति त आरे हिंसानामप दिद्युमा कृधि
हा उपासक तुझ्याकडे आला आहे, अग्ने, सामर्थ्याच्या पुत्रा; दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीवर विश्वास ठेवता येत नाही. तुझ्याकडे तीन प्रकारचं शुभ आश्रय आहे; संकट दूर ठेव, आम्हाला सुरक्षित कर.
प्रवत्ते अग्ने जनिमा पितूयतः साचीव विश्वा भुवना न्यृञ्जसे । प्र सप्तयः प्र सनिषन्त नो धियः पुरश्चरन्ति पशुपा इव त्मना
अग्ने, तू आपल्या वडिलांच्या मूळापासून जन्म घेतला आहेस; तू सर्व जग स्वच्छ करतोस, मित्रासारखा. सात ज्ञानी आमच्याकडे विचार आणतात, आपापल्या स्वभावाने पुढे जातात, जणू गुराखी आपल्या कळपासारखे.
उत वा उ परि वृणक्षि बप्सद्बहोरग्न उलपस्य स्वधावः । उत खिल्या उर्वराणां भवन्ति मा ते हेतिं तविषीं चुक्रुधाम
तू, अग्ने, वर किंवा खाली कुठे पसरायचं हे निवडतोस, हे बलवान आणि वेदीचे स्वामी. ओसाड शेतसुद्धा सुपीक होतात; तुझं शस्त्र, तुझं सामर्थ्य आमच्यावर रागावू नये.
यदुद्वतो निवतो यासि बप्सत्पृथगेषि प्रगर्धिनीव सेना । यदा ते वातो अनुवाति शोचिर्वप्तेव श्मश्रु वपसि प्र भूम
जेव्हा तू उंचावरून खाली जातोस, हे बलवान, तू वेगळ्या वाटेने, जणू सैन्य पुढे सरकते तसा जातोस. जेव्हा तुझी ज्वाळा वाऱ्याच्या मागे जाते, तेव्हा तू न्हाव्यासारखा आपली दाढ वाढवतोस.
प्रत्यस्य श्रेणयो ददृश्र एकं नियानं बहवो रथासः । बाहू यदग्ने अनुमर्मृजानो न्यङ्ङुत्तानामन्वेषि भूमिम्
त्याच्या रांगा दिसतात, अनेक रथ एकाच मार्गाने जातात. जेव्हा तू, अग्ने, आपली बाहू स्वच्छ करतोस, तेव्हा वाकून आणि ताणून तू पृथ्वी शोधतोस.
उत्ते शुष्मा जिहतामुत्ते अर्चिरुत्ते अग्ने शशमानस्य वाजाः । उच्छ्वञ्चस्व नि नम वर्धमान आ त्वाद्य विश्वे वसवः सदन्तु
उठा, हे तेजस्वी शक्तींनो, उठा, हे ज्वाळे, उठा, हे अग्निदेव, आनंदाने वाढणाऱ्या तुझ्या बळाने उठा. वाढत जा, खाली जाऊ नकोस. आज सर्व वसु तुझ्या सोबत बसू देत.
अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् । अन्यं कृणुष्वेतः पन्थां तेन याहि वशाँ अनु
हीच पाण्यांची उतरण आहे, समुद्राचे निवासस्थान आहे. तू दुसरा मार्ग निवड, आज्ञाधारक अस, आणि त्या मार्गाने पुढे जा.
आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः । ह्रदाश्च पुण्डरीकाणि समुद्रस्य गृहा इमे
तुझ्या येण्या-जाण्याच्या वाटेवर फुलांनी भरलेली दुर्वा उगवो. कमळांनी भरलेली तळी — हेच समुद्राचे घर आहेत.
त्यं चिदत्रिमृतजुरमर्थमश्वं न यातवे । कक्षीवन्तं यदी पुना रथं न कृणुथो नवम्
जो अमर अत्रि आहे, तोही आपल्या कार्यासाठी, प्रवासासाठी घोड्यासारखा आहे. ज्या वेळी तुम्ही नवीन रथ पुन्हा तयार करता, तेव्हा तो पुन्हा नवा होतो.
त्यं चिदश्वं न वाजिनमरेणवो यमत्नत । दृळ्हं ग्रन्थिं न वि ष्यतमत्रिं यविष्ठमा रजः
तो वेगवान घोडा, वाऱ्यांनाही न गाठता आला. जसा घट्ट गाठ सुटत नाही, तसा तरुण अत्रि आकाशाचा मार्ग पार करतो.
नरा दंसिष्ठवत्रये शुभ्रा सिषासतं धियः । अथा हि वां दिवो नरा पुन स्तोमो न विशसे
हे पुरुषांनो, त्रिसुवर्ण रक्षणासाठी प्रयत्न करा, तेजस्वी बना, आणि ज्ञान मिळवा. मगच, हे दिव्य पुरुषांनो, आमचे स्तवन व्यर्थ जाणार नाही.
चिते तद्वां सुराधसा रातिः सुमतिरश्विना । आ यन्नः सदने पृथौ समने पर्षथो नरा
हे अश्विनीद्वय, तुमची ती देणगी खरीच दैवी आणि शुभ विचारांची आहे. जेव्हा तुम्ही आम्हाला विस्तीर्ण आसनावर, एकत्र घरात पोहोचवता.
युवं भुज्युं समुद्र आ रजसः पार ईङ्खितम् । यातमच्छा पतत्रिभिर्नासत्या सातये कृतम्
तुम्ही भुज्यूला समुद्रातून, त्या विस्तीर्ण प्रदेशातून, सुरक्षित आणले. हे नासत्य, तुम्ही पंखांनी झपाट्याने येऊन त्याचे रक्षण केले.
आ वां सुम्नैः शंयू इव मंहिष्ठा विश्ववेदसा । समस्मे भूषतं नरोत्सं न पिप्युषीरिषः
तुमच्याकडे शुभ विचारांनी, शम्यूसारखे, सर्वज्ञानी असताना, मोठ्या देणग्या येवोत. आम्हाला, हे पुरुषांनो, सदैव वाहणारे पोषणाचे स्त्रोत मिळू देत.
अयं हि ते अमर्त्य इन्दुरत्यो न पत्यते । दक्षो विश्वायुर्वेधसे
हे अमर इंद्र, हेच तुझे बळ आहे, जे कुणीही जिंकू शकत नाही. हे कौशल्य, सर्व जीवन, बुद्धिमान सृष्टीकर्त्यासाठी आहे.
अयमस्मासु काव्य ऋभुर्वज्रो दास्वते । अयं बिभर्त्यूर्ध्वकृशनं मदमृभुर्न कृत्व्यं मदम्
आमच्यात हा ऋभू ऋषी आहे, बलवान आणि दानशूरांसाठी. हा ऋभू ताठर, बारीक आनंद धारण करतो, हा आनंदाचा कृती नाही.
घृषुः श्येनाय कृत्वन आसु स्वासु वंसगः । अव दीधेदहीशुवः
उत्साही, गरुडासाठी, कर्तृत्ववान, आपल्या वंशात जन्मलेला. ती टोकदार बाणं चमकू देत.
यं सुपर्णः परावतः श्येनस्य पुत्र आभरत् । शतचक्रं योऽह्यो वर्तनिः
ज्याला तेजस्वी पंख असलेला, दूर उडणारा, गरुडाचा पुत्र घेऊन आला; जो शंभर चाकांचा मार्ग आहे.
यं ते श्येनश्चारुमवृकं पदाभरदरुणं मानमन्धसः । एना वयो वि तार्यायुर्जीवस एना जागार बन्धुता
ज्याला तुझ्या गरुडाने, सुंदर, पायाने आणले, तो तांबूस, आनंददायक मदाचा माप आहे. यामुळे आयुष्य वाढते, जीवन जागृत होते, आणि नातेसंबंधही जागृत होतात.
एवा तदिन्द्र इन्दुना देवेषु चिद्धारयाते महि त्यजः । क्रत्वा वयो वि तार्यायुः सुक्रतो क्रत्वायमस्मदा सुतः
अशा प्रकारे, हे इंद्र, सोमरसाने, देवांमध्येही, तू मोठे सामर्थ्य टिकवलेस. इच्छेने, आयुष्य वाढते, हे कुशल, इच्छेनेच हा सोम आमच्यासाठी पिळला जातो.
इमां खनाम्योषधिं वीरुधं बलवत्तमाम् । यया सपत्नीं बाधते यया संविन्दते पतिम्
मी ही औषधी, सर्वात बलवान वनस्पती, खोदून काढते, जिच्यामुळे प्रतिस्पर्धिनी पत्नी दूर होते आणि पती मिळतो.
उत्तानपर्णे सुभगे देवजूते सहस्वति । सपत्नीं मे परा धम पतिं मे केवलं कुरु
हे वरच्या बाजूने पान असलेली, भाग्यवती, देवांनी निवडलेली, बलशाली वनस्पती, माझी प्रतिस्पर्धिनी पत्नी दूर कर आणि माझा पती फक्त माझाच कर.
उत्तराहमुत्तर उत्तरेदुत्तराभ्यः । अथा सपत्नी या ममाधरा साधराभ्यः
मी सर्वांत वरची, श्रेष्ठ आहे, मी श्रेष्ठांनाही मागे टाकू दे. आणि माझ्यापेक्षा जी प्रतिस्पर्धिनी खालची आहे, ती खालच्या स्त्रियांमध्ये जाऊ दे.
नह्यस्या नाम गृभ्णामि नो अस्मिन्रमते जने । परामेव परावतं सपत्नीं गमयामसि
मी तिचं नाव घेत नाही आणि ती या लोकांत आनंदी राहत नाही; आपण तिच्या प्रतिस्पर्धिनीला फार दूर पाठवूया.