आप इद्वा उ भेषजीरापो अमीवचातनीः । आपः सर्वस्य भेषजीस्तास्ते कृण्वन्तु भेषजम्
पाणी खरेच औषधी आहे, पाणी रोग दूर करते; पाणी सर्वांसाठी औषध आहे, ते तुझ्यासाठी आरोग्य निर्माण करो.
हस्ताभ्यां दशशाखाभ्यां जिह्वा वाचः पुरोगवी । अनामयित्नुभ्यां त्वा ताभ्यां त्वोप स्पृशामसि
दहा बोटांच्या दोन हातांनी आणि वाणीची पुढारी जीभ यांच्याने, या दोन्ही आजार दूर करणाऱ्या गोष्टींनी, आम्ही तुला स्पर्श करतो.
तव त्य इन्द्र सख्येषु वह्नय ऋतं मन्वाना व्यदर्दिरुर्वलम् । यत्रा दशस्यन्नुषसो रिणन्नपः कुत्साय मन्मन्नह्यश्च दंसयः
इंद्रा, तुझ्या मैत्रीत, सत्याचा विचार करणाऱ्या अग्नीने विशाल प्रदेश फोडला; जिथे आनंदाने उषा पाण्यांना दूर करते, आमच्या स्तोत्राने आणि दातांनी कुत्सासाठी.
अवासृजः प्रस्वः श्वञ्चयो गिरीनुदाज उस्रा अपिबो मधु प्रियम् । अवर्धयो वनिनो अस्य दंससा शुशोच सूर्य ऋतजातया गिरा
तू डोंगरातून गर्जणाऱ्या प्रवाहांना सोडलेस; तू प्रिय मधुर मध प्यायलेस; आपल्या सामर्थ्याने वनांना वाढवलेस; सत्यातून जन्मलेल्या वाणीने सूर्य उजळला.
वि सूर्यो मध्ये अमुचद्रथं दिवो विदद्दासाय प्रतिमानमार्यः । दृळ्हानि पिप्रोरसुरस्य मायिन इन्द्रो व्यास्यच्चकृवाँ ऋजिश्वना
सूर्याने आकाशाच्या मध्यभागी आपली रथ दोरी सोडली; आर्याने दासाला चिन्ह दिले; इंद्राने ऋजिश्वानासोबत असुराच्या कड्या कामगिरी मोडून काढल्या.
अनाधृष्टानि धृषितो व्यास्यन्निधीँरदेवाँ अमृणदयास्यः । मासेव सूर्यो वसु पुर्यमा ददे गृणानः शत्रूँरशृणाद्विरुक्मता
ज्यांना कोणी जिंकू शकत नाही, त्यांना जिंकून त्याने पांगवले; देवता त्याचे मित्र होते, त्यांनी त्याला थांबवले नाही; जसा सूर्य महिन्यात धन शहरात ठेवतो, तसा तो शत्रूंचे ऐकतो आणि त्यांना उज्ज्वल संपत्ती देतो.
अयुद्धसेनो विभ्वा विभिन्दता दाशद्वृत्रहा तुज्यानि तेजते । इन्द्रस्य वज्रादबिभेदभिश्नथः प्राक्रामच्छुन्ध्यूरजहादुषा अनः
शस्त्र नसलेल्या सैन्याने, हे बलवान, तू फोडतोस; वृत्स्राचा संहार करणारा, तू युद्धात तेज दाखवतोस; इंद्राच्या वज्राने बलवान तुटला नाही; वेगवान पुढे गेला, उषांनी रथ दूर केला.
एता त्या ते श्रुत्यानि केवला यदेक एकमकृणोरयज्ञम् । मासां विधानमदधा अधि द्यवि त्वया विभिन्नं भरति प्रधिं पिता
ही तुझी प्रसिद्ध कृत्ये, अद्वितीय, जेव्हा तू एकट्याने एकासाठी यज्ञ केला; तू आकाशात महिन्यांची मांडणी केली; तुझ्यामुळे पित्याने विशाल प्रदेश विभागून आधार दिला.
सूर्यरश्मिर्हरिकेशः पुरस्तात्सविता ज्योतिरुदयाँ अजस्रम् । तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्सम्पश्यन्विश्वा भुवनानि गोपाः
सूर्यकिरण, पिवळ्या केसांचा, समोर, सविताने अखंड प्रकाश निर्माण केला; त्याच्या प्रेरणेने पूषा जाणकारपणे, सर्व जग पाहत, राखण करणारा म्हणून जातो.
नृचक्षा एष दिवो मध्य आस्त आपप्रिवान्रोदसी अन्तरिक्षम् । स विश्वाचीरभि चष्टे घृताचीरन्तरा पूर्वमपरं च केतुम्
मानवी दृष्टी असलेला हा, आकाशाच्या मध्यभागी बसतो, दोन जग आणि अंतराळ यांचा आनंद घेतो; तो सर्व गोष्टी पाहतो, तुपासारखा तेजस्वी, पूर्वीच्या आणि नंतरच्या चिन्हांच्या मध्ये.
रायो बुध्नः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाभि चष्टे शचीभिः । देव इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम्
संपत्तीचा पाया, धनाचा संग्रह, तो आपल्या शक्तीने सर्व रूपे पाहतो; देवासारखा, सत्यधर्म सविता, इंद्र धनाच्या स्पर्धेत कधीच थांबत नाही.
विश्वावसुं सोम गन्धर्वमापो ददृशुषीस्तदृतेना व्यायन् । तदन्ववैदिन्द्रो रारहाण आसां परि सूर्यस्य परिधीँरपश्यत्
विश्वावसु, सोम, गंधर्व, पाणी यांनी ते सत्य पाहिले आणि त्यानुसार हलले; त्यानंतर इंद्राने शोधून त्याच्या कडा सापडल्या आणि सूर्याच्या वर्तुळांना पाहिले.
विश्वावसुरभि तन्नो गृणातु दिव्यो गन्धर्वो रजसो विमानः । यद्वा घा सत्यमुत यन्न विद्म धियो हिन्वानो धिय इन्नो अव्याः
विश्वावसु, दिव्य गंधर्व, जो आकाशात फिरतो, तो आमचे स्तवन करो; ते सत्य असो वा आम्हाला जे माहीत नाही, आमच्या बुद्धीचे मार्गदर्शन कर, आणि आमच्या विचारांना सुरक्षितता दे.
सस्निमविन्दच्चरणे नदीनामपावृणोद्दुरो अश्मव्रजानाम् । प्रासां गन्धर्वो अमृतानि वोचदिन्द्रो दक्षं परि जानादहीनाम्
त्याने नदीच्या काठी ओलांडण्याचा मार्ग शोधला, दगडांच्या अडथळ्यांतून वाट उघडली; गंधर्वाने अमर वचन सांगितली आणि इंद्राने आहुती देणाऱ्यांची कला पूर्णपणे समजून घेतली.
अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते अर्चयो विभावसो । बृहद्भानो शवसा वाजमुक्थ्यं दधासि दाशुषे कवे
अग्ने, तुझी कीर्ती आणि सामर्थ्य फार मोठे आहे; तुझे तेजस्वी ज्वाळा उजळून निघतात, हे प्रकाशमान अग्नी. तुझ्या मोठ्या तेजाने आणि बळाने, भक्ताला तू सामर्थ्य आणि गौरव देतोस, हे ज्ञानी.
पावकवर्चाः शुक्रवर्चा अनूनवर्चा उदियर्षि भानुना । पुत्रो मातरा विचरन्नुपावसि पृणक्षि रोदसी उभे
तू निर्मळ, तेजस्वी, कधीही न कमी होणाऱ्या प्रकाशाने उगवतोस; आई-वडिलांमध्ये फिरणारा पुत्रासारखा, तू पृथ्वी आणि आकाश या दोन्ही लोकांना भरून टाकतोस.
ऊर्जो नपाज्जातवेदः सुशस्तिभिर्मन्दस्व धीतिभिर्हितः । त्वे इषः सं दधुर्भूरिवर्पसश्चित्रोतयो वामजाताः
ऊर्जेपासून जन्मलेला जातवेद, आमच्या शुभ स्तुतींमध्ये आनंद मान, ज्ञानी विचारांनी स्थिर झालेला. तुला भरपूर रूप असलेले, अद्भुत जन्मलेले, सामर्थ्य देणारे, अर्पण केलेले पदार्थ मिळतात.
इरज्यन्नग्ने प्रथयस्व जन्तुभिरस्मे रायो अमर्त्य । स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि सानसिं क्रतुम्
अग्ने, लोकांमध्ये स्वतःला पसरव, आम्हाला अमर संपत्ती दे. तू सुंदर रूपाने चमकतोस, आम्हाला बुद्धी आणि बळाने भरून टाकतोस.
इष्कर्तारमध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तं राधसो महः । रातिं वामस्य सुभगां महीमिषं दधासि सानसिं रयिम्
तू यज्ञाचा ज्ञानी करणारा आहेस, मोठ्या संपत्तीचे रक्षण करणारा आहेस. तू आनंददायक, भरपूर दान देतोस आणि आम्हाला टिकणारी संपत्ती देतोस.
ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतमग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः । श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा
लोकांनी अग्नीला, बलवान, सत्यप्रिय, सर्वांना दिसणारा, आपली कृपा मिळावी म्हणून स्थापन केला आहे. तुझं कान नेहमी ऐकायला तयार आहे, तू सर्वात प्रसिद्ध आहेस, तुझं नाव सर्व मानव काळात देवतेसारखं घेतलं जातं.
अग्ने अच्छा वदेह नः प्रत्यङ्नः सुमना भव । प्र नो यच्छ विशस्पते धनदा असि नस्त्वम्
अग्ने, आम्ही तुझ्याशी बोलतो, आमच्यावर कृपावान आणि प्रसन्न हो. आम्हाला संपत्ती दे, हे लोकांचे स्वामी, कारण तूच आमचा दाता आहेस.
प्र नो यच्छत्वर्यमा प्र भगः प्र बृहस्पतिः । प्र देवाः प्रोत सूनृता रायो देवी ददातु नः
आर्यमान, भग आणि बृहस्पती आम्हाला द्यावेत; देव, शुभ वाणी, आणि दैवी संपत्ती आम्हाला लाभो.
सोमं राजानमवसेऽग्निं गीर्भिर्हवामहे । आदित्यान्विष्णुं सूर्यं ब्रह्माणं च बृहस्पतिम्
आम्ही मदतीसाठी सोम राजाला, स्तोत्रांनी अग्नीला, आदित्य, विष्णू, सूर्य, ब्रह्मा आणि बृहस्पती यांना हाक मारतो.
इन्द्रवायू बृहस्पतिं सुहवेह हवामहे । यथा नः सर्व इज्जनः संगत्यां सुमना असत्
इंद्र, वायू आणि बृहस्पती यांना आम्ही चांगल्या आवाहनाने बोलावतो; जेणेकरून सर्व लोक आमच्याशी एकत्र आणि प्रेमाने वागतील.
अर्यमणं बृहस्पतिमिन्द्रं दानाय चोदय । वातं विष्णुं सरस्वतीं सवितारं च वाजिनम्
आर्यमान, बृहस्पती आणि इंद्र यांना दान देण्यासाठी प्रेरणा दे; वायू, विष्णू, सरस्वती, सविता आणि वेगवान यांनाही.
त्वं नो अग्ने अग्निभिर्ब्रह्म यज्ञं च वर्धय । त्वं नो देवतातये रायो दानाय चोदय
तू, अग्ने, आपल्या ज्वाळांनी आमची प्रार्थना आणि यज्ञ वाढव; देवांच्या सभेसाठी, संपत्ती द्यायला प्रेरणा दे.
अयमग्ने जरिता त्वे अभूदपि सहसः सूनो नह्यन्यदस्त्याप्यम् । भद्रं हि शर्म त्रिवरूथमस्ति त आरे हिंसानामप दिद्युमा कृधि
हा उपासक तुझ्याकडे आला आहे, अग्ने, सामर्थ्याच्या पुत्रा; दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीवर विश्वास ठेवता येत नाही. तुझ्याकडे तीन प्रकारचं शुभ आश्रय आहे; संकट दूर ठेव, आम्हाला सुरक्षित कर.
प्रवत्ते अग्ने जनिमा पितूयतः साचीव विश्वा भुवना न्यृञ्जसे । प्र सप्तयः प्र सनिषन्त नो धियः पुरश्चरन्ति पशुपा इव त्मना
अग्ने, तू आपल्या वडिलांच्या मूळापासून जन्म घेतला आहेस; तू सर्व जग स्वच्छ करतोस, मित्रासारखा. सात ज्ञानी आमच्याकडे विचार आणतात, आपापल्या स्वभावाने पुढे जातात, जणू गुराखी आपल्या कळपासारखे.
उत वा उ परि वृणक्षि बप्सद्बहोरग्न उलपस्य स्वधावः । उत खिल्या उर्वराणां भवन्ति मा ते हेतिं तविषीं चुक्रुधाम
तू, अग्ने, वर किंवा खाली कुठे पसरायचं हे निवडतोस, हे बलवान आणि वेदीचे स्वामी. ओसाड शेतसुद्धा सुपीक होतात; तुझं शस्त्र, तुझं सामर्थ्य आमच्यावर रागावू नये.
यदुद्वतो निवतो यासि बप्सत्पृथगेषि प्रगर्धिनीव सेना । यदा ते वातो अनुवाति शोचिर्वप्तेव श्मश्रु वपसि प्र भूम
जेव्हा तू उंचावरून खाली जातोस, हे बलवान, तू वेगळ्या वाटेने, जणू सैन्य पुढे सरकते तसा जातोस. जेव्हा तुझी ज्वाळा वाऱ्याच्या मागे जाते, तेव्हा तू न्हाव्यासारखा आपली दाढ वाढवतोस.