ईजानमिद्द्यौर्गूर्तावसुरीजानं भूमिरभि प्रभूषणि । ईजानं देवावश्विनावभि सुम्नैरवर्धताम्
ज्याची पूजा होते, ज्याची स्तुती होते, तो बलवान आहे; पृथ्वी समृद्धीने सजलेली आहे. देव अश्विनीकुमार आपल्या कृपेने त्या पूज्याचा वाढ करोत.
ता वां मित्रावरुणा धारयत्क्षिती सुषुम्नेषितत्वता यजामसि । युवोः क्राणाय सख्यैरभि ष्याम रक्षसः
मित्र आणि वरुण, तुमच्या दयाळू मार्गदर्शनाने हे राज्य टिकवावे; आम्ही तुमच्यासाठी यज्ञ करतो. तुमच्या कृपेसाठी, मैत्रीने आम्ही संकटांपासून सुरक्षित राहू.
अधा चिन्नु यद्दिधिषामहे वामभि प्रियं रेक्णः पत्यमानाः । दद्वाँ वा यत्पुष्यति रेक्णः सम्वारन्नकिरस्य मघानि
जेव्हा आम्ही तुमची कृपा मागतो, प्रिय गोष्टी मिळाव्यात म्हणून, तेव्हा स्तुत्य देव राज्य करत असताना आम्हाला पोषण देणारे देओ, आणि त्याच्या देणग्यांना कोणीही अडथळा आणू नये.
असावन्यो असुर सूयत द्यौस्त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा । मूर्धा रथस्य चाकन्नैतावतैनसान्तकध्रुक्
तो दुसरा बलवान देव जन्माला आला आहे; वरुण, तू सर्वांचा राजा आहेस. रथाचा मस्तक निश्चित आहे, तू पाप दूर करणारा आहेस.
अस्मिन्स्वेतच्छकपूत एनो हिते मित्रे निगतान्हन्ति वीरान् । अवोर्वा यद्धात्तनूष्ववः प्रियासु यज्ञियास्वर्वा
या निर्मळ, उजळ जागेत पाप नष्ट होते; मित्रात, पडलेल्यांचा नाश होतो. जेव्हा तू प्रिय आणि पूज्य देहांना कृपा करतोस, तेव्हा तू समृद्ध होतोस.
युवोर्हि मातादितिर्विचेतसा द्यौर्न भूमिः पयसा पुपूतनि । अव प्रिया दिदिष्टन सूरो निनिक्त रश्मिभिः
तुमची माता अदिती बुद्धिमान आहे; तिच्या पोषणाने आकाश आणि पृथ्वी शुद्ध होतात. प्रिय लोकांना कृपा द्या, सूर्य आपल्या किरणांनी प्रकाश पसरवतो.
युवं ह्यप्नराजावसीदतं तिष्ठद्रथं न धूर्षदं वनर्षदम् । ता नः कणूकयन्तीर्नृमेधस्तत्रे अंहसः सुमेधस्तत्रे अंहसः
तुम्ही दोघे जन्मतःच राजे आहात; स्थिर रथावर बसलेले, जिंकणारे आणि अपराजित आहात. जे आम्हाला गौरव देतात, हे बुद्धिमानहो, त्यांनी आम्हाला संकटांपासून वाचवावे.
प्रो ष्वस्मै पुरोरथमिन्द्राय शूषमर्चत । अभीके चिदु लोककृत्संगे समत्सु वृत्रहास्माकं बोधि चोदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
इंद्रासाठी, जो लढाईत पुढे असतो, मोठ्याने जयजयकार करा. संघर्षातसुद्धा, वृत्राचा संहार करणारा, आमचा मार्गदर्शक हो; इतरांच्या धनुष्यांची दोरी युद्धात तुटू दे.
त्वं सिन्धूँरवासृजोऽधराचो अहन्नहिम् । अशत्रुरिन्द्र जज्ञिषे विश्वं पुष्यसि वार्यं तं त्वा परि ष्वजामहे नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
इंद्रा, तू नद्या सोडवल्यास, नीचांचा नाश केलास, हिमाचा संहार केलास. तू शत्रुरहित जन्मलास; सर्व संपत्ती देणारा आहेस. आम्ही तुला आलिंगन देतो; इतरांच्या धनुष्यांची दोरी युद्धात तुटू दे.
वि षु विश्वा अरातयोऽर्यो नशन्त नो धियः । अस्तासि शत्रवे वधं यो न इन्द्र जिघांसति या ते रातिर्ददिर्वसु नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
सर्व शत्रुत्व नाहीसे होऊ दे, जसे शत्रू नष्ट होतात; आमचे विचार सुरक्षित राहू देत. जो आम्हाला मारण्याचा प्रयत्न करतो, इंद्रा, त्याचा नाश कर. तुझ्या दानाने, हे संपत्ती देणारा, इतरांच्या धनुष्यांची दोरी युद्धात तुटू दे.
यो न इन्द्राभितो जनो वृकायुरादिदेशति । अधस्पदं तमीं कृधि विबाधो असि सासहिर्नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
जो कोणी आमच्या जवळ लांडग्यासारखा वागतो, त्याला खाली पाड, इंद्रा. तू अडथळे दूर करणारा आणि विजयी आहेस; इतरांच्या धनुष्यांची दोरी युद्धात तुटू दे.
यो न इन्द्राभिदासति सनाभिर्यश्च निष्ट्यः । अव तस्य बलं तिर महीव द्यौरध त्मना नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
जो कोणी आपल्यावर हल्ला करतो, आपला असो वा परका, त्याचे बळ कमी कर, इंद्रा, जसे आकाश स्वतःच्या शक्तीने कमी होते. इतरांच्या धनुष्यांची दोरी युद्धात तुटू दे.
वयमिन्द्र त्वायवः सखित्वमा रभामहे । ऋतस्य नः पथा नयाति विश्वानि दुरिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु
इंद्रा, आम्ही तुझी मैत्री शोधतो, ती घट्ट धरतो. सत्याच्या मार्गाने आम्हाला ने, सर्व वाईट दूर कर. इतरांच्या धनुष्यांची दोरी युद्धात तुटू दे.
अस्मभ्यं सु त्वमिन्द्र तां शिक्ष या दोहते प्रति वरं जरित्रे । अच्छिद्रोध्नी पीपयद्यथा नः सहस्रधारा पयसा मही गौः
इंद्रा, आम्हाला ती कृपा दे, जी दूध देणारी आहे, भक्तासाठी सर्वोत्तम देणगी. अखंड गाय हजारो धारांनी आम्हाला दूध पाजो.
उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव । महान्तं त्वा महीनां सम्राजं चर्षणीनां देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्
इंद्रा, जेव्हा तू आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही भरून टाकतोस, उषेप्रमाणे, त्या दिव्य मातेनं तुला जन्म दिला, तू महानांचा राजा, लोकांचा अधिपती; ती शुभ माता पुन्हा जन्म देते.
अव स्म दुर्हणायतो मर्तस्य तनुहि स्थिरम् । अधस्पदं तमीं कृधि यो अस्माँ आदिदेशति देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्
माणसांच्या कठीण अडचणी आमच्यापासून दूर कर; जे घट्ट आहे ते सैल कर. जो आपल्याला विरोध करतो त्याला खाली पाड; दिव्य मातेनं जन्म दिला, शुभ मातेनं जन्म दिला.
अव त्या बृहतीरिषो विश्वश्चन्द्रा अमित्रहन् । शचीभिः शक्र धूनुहीन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्
त्या मोठ्या शत्रुत्वांना दूर कर, सर्व उज्ज्वल शत्रू, शत्रूंचा नाश करणारा. आपल्या शक्तीने, इंद्रा, सर्व सहाय्याने त्यांना हलव; दिव्य मातेनं जन्म दिला, शुभ मातेनं जन्म दिला.
अव यत्त्वं शतक्रतविन्द्र विश्वानि धूनुषे । रयिं न सुन्वते सचा सहस्रिणीभिरूतिभिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्
हे शतक्रतू इंद्रा, जेव्हा तू सर्व संकटं दूर करतोस, आणि सोम अर्पण करणाऱ्याला संपत्ती देतोस, तेव्हा हजारो सहाय्यांनी देवमाता शुभ गोष्टी घडवते, देवमाता शुभ गोष्टी घडवते.
अव स्वेदा इवाभितो विष्वक्पतन्तु दिद्यवः । दूर्वाया इव तन्तवो व्यस्मदेतु दुर्मतिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्
जशी घाम अंगावरून निघून जातो, जशी दूर्वेची तंतू वेगवेगळ्या होतात, तशीच आमच्याजवळून वाईट विचार दूर जावोत; देवमाता शुभ गोष्टी घडवते, देवमाता शुभ गोष्टी घडवते.
दीर्घं ह्यङ्कुशं यथा शक्तिं बिभर्षि मन्तुमः । पूर्वेण मघवन्पदाजो वयां यथा यमो देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्
जसा तू, ज्ञानी, लांब हुक धरतोस, तसा आम्हीही, दानशूरा, पूर्वजांनी चाललेल्या मार्गाने जावो, जसा यम गेला; देवमाता शुभ गोष्टी घडवते, देवमाता शुभ गोष्टी घडवते.
नकिर्देवा मिनीमसि नकिरा योपयामसि मन्त्रश्रुत्यं चरामसि । पक्षेभिरपिकक्षेभिरत्राभि सं रभामहे
आपण कोणत्याही देवाचा तिरस्कार करत नाही, कोणावरही राग धरत नाही; आपण ऐकलेल्या मंत्रानुसार वागतो. पंखांनी, बाजूच्या पंखांनीही, आपण इथे एकत्र प्रयत्न करतो.
यस्मिन्वृक्षे सुपलाशे देवैः सम्पिबते यमः । अत्रा नो विश्पतिः पिता पुराणाँ अनु वेनति
त्या सुंदर पानांच्या झाडावर यम देवांबरोबर बसून पितो; तिथे आमचे जुने स्वामी, वडील, त्याच्या मागे जातात.
पुराणाँ अनुवेनन्तं चरन्तं पापयामुया । असूयन्नभ्यचाकशं तस्मा अस्पृहयं पुनः
ते जुने लोक, पापाच्या मार्गावर भटकणाऱ्याला पाहून त्याचा हेवा करत होते; मी त्याच्याकडून दूर झालो, पुन्हा त्याची इच्छा केली नाही.
यं कुमार नवं रथमचक्रं मनसाकृणोः । एकेषं विश्वतः प्राञ्चमपश्यन्नधि तिष्ठसि
अरे कुमार, नवीन चाकांचे रथ तू मनाने तयार केलेस; काहींनी तो सर्व दिशांना तोंड करून पाहिला, आणि तू त्यावर उभा आहेस.
यं कुमार प्रावर्तयो रथं विप्रेभ्यस्परि । तं सामानु प्रावर्तत समितो नाव्याहितम्
अरे कुमार, तू तो रथ ऋषींसाठी चालवला; गाण्याने तो एकत्र पुढे गेला, सभा मागे राहिली नाही.
कः कुमारमजनयद्रथं को निरवर्तयत् । कः स्वित्तदद्य नो ब्रूयादनुदेयी यथाभवत्
हा कुमार कोणी जन्माला घातला? रथ कोणी तयार केला? आज आपल्याला कोणी सांगेल की ही मालिका कशी झाली?
यथाभवदनुदेयी ततो अग्रमजायत । पुरस्ताद्बुध्न आततः पश्चान्निरयणं कृतम्
जशी मालिका झाली, तिथून पहिले निर्माण झाले; पुढे पाया पसरला, मागे अक्ष तयार झाले.
इदं यमस्य सादनं देवमानं यदुच्यते । इयमस्य धम्यते नाळीरयं गीर्भिः परिष्कृतः
हे यमाचे आसन आहे, जे दैवी निवासस्थान म्हणतात; इथे त्याचा मापाचा भांडे ठेवले आहे, शब्दांनी सजवलेले.
केश्यग्निं केशी विषं केशी बिभर्ति रोदसी । केशी विश्वं स्वर्दृशे केशीदं ज्योतिरुच्यते
केशी अग्नी धरतो, केशी विष धरतो, केशी पृथ्वी आणि आकाश धरतो; केशी सर्व जग पाहतो, केशी हेच प्रकाश आहे असं म्हणतात.
मुनयो वातरशनाः पिशङ्गा वसते मला । वातस्यानु ध्राजिं यन्ति यद्देवासो अविक्षत
मुनि वाऱ्याची कमरबंध बांधतात, पिवळ्या रंगाचे मळकट वस्त्र घालतात; देवांनी त्यांना पाहिल्यावर ते वाऱ्याच्या मार्गाने जातात.