अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवेभिरुत मानुषेभिः । यं कामये तंतमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम्
मीच स्वतः हे सांगते, जे देवांना आणि माणसांना प्रिय आहे. ज्याला मी इच्छिते, त्याला मी बलवान करते, त्याला ब्राह्मण, ऋषी आणि बुद्धिमान बनवते.
अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ । अहं जनाय समदं कृणोम्यहं द्यावापृथिवी आ विवेश
मी रुद्रासाठी धनुष्य ताणते, प्रार्थनेचे वैरी असलेल्या शत्रूवर बाण सोडते. मी लोकांमध्ये उत्साह निर्माण करते; मी आकाश आणि पृथ्वीमध्ये प्रवेश केला आहे.
अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन्मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे । ततो वि तिष्ठे भुवनानु विश्वोतामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि
मी या जगाच्या शिखरावर वडिलांना निर्माण करते; माझा उगम पाण्यात, समुद्रात आहे. तिथून मी सर्व जगात पसरते आणि माझ्या सामर्थ्याने त्या आकाशालाही स्पर्श करते.
अहमेव वात इव प्र वाम्यारभमाणा भुवनानि विश्वा । परो दिवा पर एना पृथिव्यैतावती महिना सं बभूव
मी वाऱ्यासारखी सर्व जगात प्राण फुंकते; मी आकाशापलीकडे, पृथ्वीपलीकडे, सर्व जगांपेक्षा मोठी आहे. माझे सामर्थ्य इतके विशाल आहे.
न तमंहो न दुरितं देवासो अष्ट मर्त्यम् । सजोषसो यमर्यमा मित्रो नयन्ति वरुणो अति द्विषः
ज्याला अर्यमान, मित्र आणि वरुण एकत्रितपणे मार्गदर्शन करतात, त्या माणसाला देव कधीही संकट किंवा वाईट गोष्टी जवळ येऊ देत नाहीत; ते त्याला शत्रूंपलीकडे नेतात.
तद्धि वयं वृणीमहे वरुण मित्रार्यमन् । येना निरंहसो यूयं पाथ नेथा च मर्त्यमति द्विषः
हे वरुण, मित्र, अर्यमान, आम्ही तेच मागतो, ज्यामुळे तुम्ही आम्हाला संकटांपासून वाचवता आणि शत्रूंपलीकडे नेतात.
ते नूनं नोऽयमूतये वरुणो मित्रो अर्यमा । नयिष्ठा उ नो नेषणि पर्षिष्ठा उ नः पर्षण्यति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान, तुम्ही आम्हाला खऱ्या अर्थाने सुरक्षिततेकडे न्या; आम्हाला योग्य मार्गदर्शन करा आणि शत्रूंपलीकडे पोहोचवा.
यूयं विश्वं परि पाथ वरुणो मित्रो अर्यमा । युष्माकं शर्मणि प्रिये स्याम सुप्रणीतयोऽति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान, तुम्ही संपूर्ण जगाचे रक्षण करा; तुमच्या छायेत आम्ही प्रिय राहू, आणि चांगल्या मार्गदर्शनाने शत्रूंपलीकडे जाऊ.
आदित्यासो अति स्रिधो वरुणो मित्रो अर्यमा । उग्रं मरुद्भी रुद्रं हुवेमेन्द्रमग्निं स्वस्तयेऽति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान हे आदित्य सर्व अडथळ्यांवर मात करतात; मी बलवान रुद्र, मरुत, इंद्र आणि अग्नी यांना कल्याणासाठी, शत्रूंपलीकडे जाण्यासाठी आळवतो.
नेतार ऊ षु णस्तिरो वरुणो मित्रो अर्यमा । अति विश्वानि दुरिता राजानश्चर्षणीनामति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान, हे नेते, आम्हाला मार्गदर्शन करो; हे राजे आम्हाला सर्व वाईट गोष्टींपासून आणि शत्रूंपलीकडे घेऊन जाऊ देत.
शुनमस्मभ्यमूतये वरुणो मित्रो अर्यमा । शर्म यच्छन्तु सप्रथ आदित्यासो यदीमहे अति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान आणि आदित्य, तुम्ही आम्हाला सुरक्षिततेसाठी विस्तृत आश्रय द्या, जसे आम्ही शत्रूंपलीकडे जाण्याची इच्छा धरतो.
यथा ह त्यद्वसवो गौर्यं चित्पदि षिताममुञ्चता यजत्राः । एवो ष्वस्मन्मुञ्चता व्यंहः प्र तार्यग्ने प्रतरं न आयुः
जसे देवांनी एकदा गोठ्यात बांधलेल्या गायीला मुक्त केले, तसेच आता आम्हाला संकटातून सोडा; अग्नी, आमचे दुःख दूर करा, जसे नावाडी जीवनाच्या प्रवाहातून पार नेतो.
रात्री व्यख्यदायती पुरुत्रा देव्यक्षभिः । विश्वा अधि श्रियोऽधित
रात्र सर्वत्र प्रकट झाली आहे, ती आपल्या असंख्य तारकांनी शोभून आली आहे; तिने सर्व सौंदर्ये आपल्या अधीन केली आहेत.
ओर्वप्रा अमर्त्या निवतो देव्युद्वतः । ज्योतिषा बाधते तमः
अमर देवी दूरवर पसरते, ती खालील प्रदेशात आणि उंच डोंगरांवर उतरते; तिच्या प्रकाशाने ती अंधार दूर करते.
निरु स्वसारमस्कृतोषसं देव्यायती । अपेदु हासते तमः
ती देवी पुढे जाताना, तिने आपली बहीण उषा दूर पाठवली आहे; आता अंधार नाहीसा झाला आहे आणि तो हसत नाही.
सा नो अद्य यस्या वयं नि ते यामन्नविक्ष्महि । वृक्षे न वसतिं वयः
जिच्या मार्गावर आपण आज चालतो, ती देवी आपल्याला आश्रय देवो, जसे पक्षी झाडात निवारा घेतात.
नि ग्रामासो अविक्षत नि पद्वन्तो नि पक्षिणः । नि श्येनासश्चिदर्थिनः
गावे शांत झाली आहेत, पायी चालणारे आणि पंख असणारे सर्व निवांत झाले आहेत, अगदी भुकेले घारसुद्धा थांबल्या आहेत.
यावया वृक्यं वृकं यवय स्तेनमूर्म्ये । अथा नः सुतरा भव
रानातील लांडगा, हिंस्र प्राणी आणि चोर यांना दूर कर; मग तू आमची मजबूत रक्षणकर्ती हो.
उप मा पेपिशत्तमः कृष्णं व्यक्तमस्थित । उष ऋणेव यातय
काळा आणि स्पष्ट अंधार माझ्या जवळ येऊन उभा आहे; हे रात्री, कर्जासारखा हा अंधार दूर कर.
उप ते गा इवाकरं वृणीष्व दुहितर्दिवः । रात्रि स्तोमं न जिग्युषे
गायी गोठ्यात येतात तसे मी तुझ्याकडे आलो आहे; हे दिवेची कन्या रात्री, पराजित न होणारा स्तुतीगीत स्वीकार.
ममाग्ने वर्चो विहवेष्वस्तु वयं त्वेन्धानास्तन्वं पुषेम । मह्यं नमन्तां प्रदिशश्चतस्रस्त्वयाध्यक्षेण पृतना जयेम
हे अग्नि, माझा तेज सभा-मंडळांमध्ये असो; आम्ही तुझे पूजन करणारे शरीराने वाढू. चारही दिशा माझ्यासमोर नतमस्तक होवोत; तुझ्या देखरेखीखाली आम्ही युद्ध जिंकू.
मम देवा विहवे सन्तु सर्व इन्द्रवन्तो मरुतो विष्णुरग्निः । ममान्तरिक्षमुरुलोकमस्तु मह्यं वातः पवतां कामे अस्मिन्
सभेत सर्व देव माझ्यासोबत असोत—इंद्र, मरुत, विष्णु, अग्नि; माझ्यासाठी आकाश मोकळं आणि विस्तृत असो; माझ्या इच्छेनुसार वारा वाहो.
मयि देवा द्रविणमा यजन्तां मय्याशीरस्तु मयि देवहूतिः । दैव्या होतारो वनुषन्त पूर्वेऽरिष्टाः स्याम तन्वा सुवीराः
देवांनी यज्ञ करताना मला संपत्ती द्यावी; माझ्यावर आशीर्वाद आणि देवपूजा असो; प्राचीन देवपुरोहित माझ्यावर कृपा करो; आपण शरीराने आणि संततीने सुरक्षित आणि बलवान राहो.
मह्यं यजन्तु मम यानि हव्याकूतिः सत्या मनसो मे अस्तु । एनो मा नि गां कतमच्चनाहं विश्वे देवासो अधि वोचता नः
माझ्यासाठी जे यज्ञ आहेत, ते त्यांनी मला अर्पण करावेत; माझा संकल्प सत्य असो; कोणतेही पाप माझ्याजवळ येऊ नये; सर्व देवांनी हे आमच्यासाठी घोषित करावे.
देवीः षळुर्वीरुरु नः कृणोत विश्वे देवास इह वीरयध्वम् । मा हास्महि प्रजया मा तनूभिर्मा रधाम द्विषते सोम राजन्
देवी आमच्यात वीरता निर्माण करो; सर्व देव इथे आम्हाला बळ द्या. आपण संततीने किंवा शरीराने नष्ट होऊ नये; हे सोमराजा, शत्रूंपासून आपल्याला हानी होऊ नये.
अग्ने मन्युं प्रतिनुदन्परेषामदब्धो गोपाः परि पाहि नस्त्वम् । प्रत्यञ्चो यन्तु निगुतः पुनस्तेऽमैषां चित्तं प्रबुधां वि नेशत्
हे अग्नि, तू अचूक रक्षक आहेस, दुसऱ्यांच्या रागापासून आम्हा सर्वांना वाचव; जे आमच्याविरुद्ध कट करतात, ते मागे वळावेत, त्यांचे जागृत मन आपल्यावर प्रभाव टाकू नये.
धाता धातॄणां भुवनस्य यस्पतिर्देवं त्रातारमभिमातिषाहम् । इमं यज्ञमश्विनोभा बृहस्पतिर्देवाः पान्तु यजमानं न्यर्थात्
सृष्टीचा निर्माता, सर्वांचा स्वामी, जगाचा अधिपती, देव आणि संकटातून वाचवणारा—अश्विनी, बृहस्पति आणि देवांनी या यज्ञाचे आणि यजमानाचे रक्षण करावे.
उरुव्यचा नो महिषः शर्म यंसदस्मिन्हवे पुरुहूतः पुरुक्षुः । स नः प्रजायै हर्यश्व मृळयेन्द्र मा नो रीरिषो मा परा दाः
अनेकदा आवाहन केलेल्या बलाढ्याने या सभेत आपल्याला मोठा आश्रय मिळो; हे इंद्र, घोड्यांना प्रिय असणारा, आपल्या संततीसाठी कृपावंत हो—आपल्याला हानी करू नकोस, दूर नेऊ नकोस.
ये नः सपत्ना अप ते भवन्त्विन्द्राग्निभ्यामव बाधामहे तान् । वसवो रुद्रा आदित्या उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारमधिराजमक्रन्
जे आपले प्रतिस्पर्धी आहेत, ते दूर जावोत; इंद्र आणि अग्निच्या साहाय्याने आपण त्यांना पराभूत करू. वसु, रुद्र, आदित्य, त्यांना वरून स्पर्श करा; त्या कठोर, कट करणाऱ्या प्रमुखाला शक्तिहीन करा.
नासदासीन्नो सदासीत्तदानीं नासीद्रजो नो व्योमा परो यत्। किमावरीवः कुह कस्य शर्मन्नम्भः किमासीद्गहनं गभीरम्
त्या वेळी अस्तित्वही नव्हते आणि अनस्तित्वही नव्हते; वायुमंडळ नव्हते, त्यापलीकडे आकाश नव्हते. काय झाकून होते? कुठे? कोणाच्या आश्रयात? खोल, अगम्य पाणी होते का?