बह्वीः समा अकरमन्तरस्मिन्निन्द्रं वृणानः पितरं जहामि । अग्निः सोमो वरुणस्ते च्यवन्ते पर्यावर्द्राष्ट्रं तदवाम्यायन्
खूप वर्षं मी आतून कार्य केलं, इंद्राला निवडलं, पित्याला सोडलं; अग्नी, सोम, वरुण हे हलले—राजाच्या आसनाभोवती ते एकत्र आले.
निर्माया उ त्ये असुरा अभूवन्त्वं च मा वरुण कामयासे । ऋतेन राजन्ननृतं विविञ्चन्मम राष्ट्रस्याधिपत्यमेहि
हे महान असुर त्यांच्या सामर्थ्याने प्रकट झाले, आणि वरुणा, तू मला इच्छितोस; राजांनो, सत्य आणि असत्य ओळखून, माझ्या राज्याच्या अधिपत्याकडे ये.
इदं स्वरिदमिदास वाममयं प्रकाश उर्वन्तरिक्षम् । हनाव वृत्रं निरेहि सोम हविष्ट्वा सन्तं हविषा यजाम
हेच प्रकाश, हेच धन, हेच पृथ्वी आणि आकाशातील विशाल तेजस्वी स्थान; आपण वृत्राचा नाश करू, सोम, पुढे ये—हव्याने पूजाव्या त्या देवतेची पूजा करूया.
कविः कवित्वा दिवि रूपमासजदप्रभूती वरुणो निरपः सृजत् । क्षेमं कृण्वाना जनयो न सिन्धवस्ता अस्य वर्णं शुचयो भरिभ्रति
कवीने आपल्या काव्याने आकाशात रूप निर्माण केलं; वरुणाने, कुणीही विरोध न करता, पाणी सोडलं; जसं लोक सुरक्षित घर करतात, तशा शुद्ध नद्या त्याचा रंग वाहतात.
ता अस्य ज्येष्ठमिन्द्रियं सचन्ते ता ईमा क्षेति स्वधया मदन्तीः । ता ईं विशो न राजानं वृणाना बीभत्सुवो अप वृत्रादतिष्ठन्
त्या त्याच्या श्रेष्ठ सामर्थ्याला धरून राहतात; आपल्या स्वभावाने इथे राहतात, आनंद घेतात; जसं प्रजा राजा निवडते, तशा त्या भीषण, वृत्रापासून वेगळ्या उभ्या राहिल्या.
बीभत्सूनां सयुजं हंसमाहुरपां दिव्यानां सख्ये चरन्तम् । अनुष्टुभमनु चर्चूर्यमाणमिन्द्रं नि चिक्युः कवयो मनीषा
ज्ञानी लोक त्याला हंस म्हणतात, जो भीषण शक्तींमध्ये एकरूप आहे, दिव्य जलांमध्ये आणि आकाशात मित्रत्वाने वावरतो. कवि आणि विचारशील लोकांनी अनुष्टुभ छंदात त्याचा गूढ अर्थ जाणून घेतला आणि तोच इंद्र आहे हे ओळखले.
अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्चराम्यहमादित्यैरुत विश्वदेवैः । अहं मित्रावरुणोभा बिभर्म्यहमिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा
मी रुद्र आणि वसु यांच्यासोबत वावरते, मी आदित्यांसोबत आणि सर्व देवतांसोबत फिरते. मी मित्र आणि वरुण यांना धारण करते, मी इंद्र आणि अग्नी, तसेच अश्विनीद्वय यांनाही धारण करते.
अहं सोममाहनसं बिभर्म्यहं त्वष्टारमुत पूषणं भगम् । अहं दधामि द्रविणं हविष्मते सुप्राव्ये यजमानाय सुन्वते
मी पोषक सोमाला धारण करते, मी त्वष्टा, पूषण आणि भगालाही धारण करते. जो भक्तिपूर्वक होम करतो त्याला मी संपत्ती देते, यज्ञ करणाऱ्याला मी भरपूर धन देते.
अहं राष्ट्री संगमनी वसूनां चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् । तां मा देवा व्यदधुः पुरुत्रा भूरिस्थात्रां भूर्यावेशयन्तीम्
मीच या विश्वाची राणी आहे, मीच सर्व संपत्ती एकत्र करणारी आणि ज्ञानी, यज्ञास पात्र अशांमध्ये प्रथम आहे. देवांनी मला अनेक ठिकाणी विभागले आहे, मी सर्वत्र भरपूर प्रमाणात वावरते आणि अनेक रूपे धारण करते.
मया सो अन्नमत्ति यो विपश्यति यः प्राणिति य ईं शृणोत्युक्तम् । अमन्तवो मां त उप क्षियन्ति श्रुधि श्रुत श्रद्धिवं ते वदामि
माझ्यामुळेच पाहणारा अन्न खातो, श्वास घेणारा श्वास घेतो, आणि ऐकणारा माझे बोललेले ऐकतो. ज्यांना समज नाही, तेही माझ्याजवळ राहतात; ऐका, जे ऐकता, मी तुम्हाला श्रद्धायोग्य गोष्ट सांगते.
अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवेभिरुत मानुषेभिः । यं कामये तंतमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम्
मीच स्वतः हे सांगते, जे देवांना आणि माणसांना प्रिय आहे. ज्याला मी इच्छिते, त्याला मी बलवान करते, त्याला ब्राह्मण, ऋषी आणि बुद्धिमान बनवते.
अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ । अहं जनाय समदं कृणोम्यहं द्यावापृथिवी आ विवेश
मी रुद्रासाठी धनुष्य ताणते, प्रार्थनेचे वैरी असलेल्या शत्रूवर बाण सोडते. मी लोकांमध्ये उत्साह निर्माण करते; मी आकाश आणि पृथ्वीमध्ये प्रवेश केला आहे.
अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन्मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे । ततो वि तिष्ठे भुवनानु विश्वोतामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि
मी या जगाच्या शिखरावर वडिलांना निर्माण करते; माझा उगम पाण्यात, समुद्रात आहे. तिथून मी सर्व जगात पसरते आणि माझ्या सामर्थ्याने त्या आकाशालाही स्पर्श करते.
अहमेव वात इव प्र वाम्यारभमाणा भुवनानि विश्वा । परो दिवा पर एना पृथिव्यैतावती महिना सं बभूव
मी वाऱ्यासारखी सर्व जगात प्राण फुंकते; मी आकाशापलीकडे, पृथ्वीपलीकडे, सर्व जगांपेक्षा मोठी आहे. माझे सामर्थ्य इतके विशाल आहे.
न तमंहो न दुरितं देवासो अष्ट मर्त्यम् । सजोषसो यमर्यमा मित्रो नयन्ति वरुणो अति द्विषः
ज्याला अर्यमान, मित्र आणि वरुण एकत्रितपणे मार्गदर्शन करतात, त्या माणसाला देव कधीही संकट किंवा वाईट गोष्टी जवळ येऊ देत नाहीत; ते त्याला शत्रूंपलीकडे नेतात.
तद्धि वयं वृणीमहे वरुण मित्रार्यमन् । येना निरंहसो यूयं पाथ नेथा च मर्त्यमति द्विषः
हे वरुण, मित्र, अर्यमान, आम्ही तेच मागतो, ज्यामुळे तुम्ही आम्हाला संकटांपासून वाचवता आणि शत्रूंपलीकडे नेतात.
ते नूनं नोऽयमूतये वरुणो मित्रो अर्यमा । नयिष्ठा उ नो नेषणि पर्षिष्ठा उ नः पर्षण्यति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान, तुम्ही आम्हाला खऱ्या अर्थाने सुरक्षिततेकडे न्या; आम्हाला योग्य मार्गदर्शन करा आणि शत्रूंपलीकडे पोहोचवा.
यूयं विश्वं परि पाथ वरुणो मित्रो अर्यमा । युष्माकं शर्मणि प्रिये स्याम सुप्रणीतयोऽति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान, तुम्ही संपूर्ण जगाचे रक्षण करा; तुमच्या छायेत आम्ही प्रिय राहू, आणि चांगल्या मार्गदर्शनाने शत्रूंपलीकडे जाऊ.
आदित्यासो अति स्रिधो वरुणो मित्रो अर्यमा । उग्रं मरुद्भी रुद्रं हुवेमेन्द्रमग्निं स्वस्तयेऽति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान हे आदित्य सर्व अडथळ्यांवर मात करतात; मी बलवान रुद्र, मरुत, इंद्र आणि अग्नी यांना कल्याणासाठी, शत्रूंपलीकडे जाण्यासाठी आळवतो.
नेतार ऊ षु णस्तिरो वरुणो मित्रो अर्यमा । अति विश्वानि दुरिता राजानश्चर्षणीनामति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान, हे नेते, आम्हाला मार्गदर्शन करो; हे राजे आम्हाला सर्व वाईट गोष्टींपासून आणि शत्रूंपलीकडे घेऊन जाऊ देत.
शुनमस्मभ्यमूतये वरुणो मित्रो अर्यमा । शर्म यच्छन्तु सप्रथ आदित्यासो यदीमहे अति द्विषः
वरुण, मित्र, अर्यमान आणि आदित्य, तुम्ही आम्हाला सुरक्षिततेसाठी विस्तृत आश्रय द्या, जसे आम्ही शत्रूंपलीकडे जाण्याची इच्छा धरतो.
यथा ह त्यद्वसवो गौर्यं चित्पदि षिताममुञ्चता यजत्राः । एवो ष्वस्मन्मुञ्चता व्यंहः प्र तार्यग्ने प्रतरं न आयुः
जसे देवांनी एकदा गोठ्यात बांधलेल्या गायीला मुक्त केले, तसेच आता आम्हाला संकटातून सोडा; अग्नी, आमचे दुःख दूर करा, जसे नावाडी जीवनाच्या प्रवाहातून पार नेतो.
रात्री व्यख्यदायती पुरुत्रा देव्यक्षभिः । विश्वा अधि श्रियोऽधित
रात्र सर्वत्र प्रकट झाली आहे, ती आपल्या असंख्य तारकांनी शोभून आली आहे; तिने सर्व सौंदर्ये आपल्या अधीन केली आहेत.
ओर्वप्रा अमर्त्या निवतो देव्युद्वतः । ज्योतिषा बाधते तमः
अमर देवी दूरवर पसरते, ती खालील प्रदेशात आणि उंच डोंगरांवर उतरते; तिच्या प्रकाशाने ती अंधार दूर करते.
निरु स्वसारमस्कृतोषसं देव्यायती । अपेदु हासते तमः
ती देवी पुढे जाताना, तिने आपली बहीण उषा दूर पाठवली आहे; आता अंधार नाहीसा झाला आहे आणि तो हसत नाही.
सा नो अद्य यस्या वयं नि ते यामन्नविक्ष्महि । वृक्षे न वसतिं वयः
जिच्या मार्गावर आपण आज चालतो, ती देवी आपल्याला आश्रय देवो, जसे पक्षी झाडात निवारा घेतात.
नि ग्रामासो अविक्षत नि पद्वन्तो नि पक्षिणः । नि श्येनासश्चिदर्थिनः
गावे शांत झाली आहेत, पायी चालणारे आणि पंख असणारे सर्व निवांत झाले आहेत, अगदी भुकेले घारसुद्धा थांबल्या आहेत.
यावया वृक्यं वृकं यवय स्तेनमूर्म्ये । अथा नः सुतरा भव
रानातील लांडगा, हिंस्र प्राणी आणि चोर यांना दूर कर; मग तू आमची मजबूत रक्षणकर्ती हो.
उप मा पेपिशत्तमः कृष्णं व्यक्तमस्थित । उष ऋणेव यातय
काळा आणि स्पष्ट अंधार माझ्या जवळ येऊन उभा आहे; हे रात्री, कर्जासारखा हा अंधार दूर कर.
उप ते गा इवाकरं वृणीष्व दुहितर्दिवः । रात्रि स्तोमं न जिग्युषे
गायी गोठ्यात येतात तसे मी तुझ्याकडे आलो आहे; हे दिवेची कन्या रात्री, पराजित न होणारा स्तुतीगीत स्वीकार.