शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण उदार इंद्राला हाक मारू या, जो बळ मिळवण्यात श्रेष्ठ आहे. तो कठोर आहे, प्रार्थना ऐकतो, युद्धात शत्रूंचा नाश करतो आणि संपत्ती मिळवतो.
कदा वसो स्तोत्रं हर्यत आव श्मशा रुधद्वाः । दीर्घं सुतं वाताप्याय
हे दयाळू देव, तुझ्यासाठी आमचे स्तोत्र कधी प्रिय होईल? तू, जो द्वारं रोखतोस, आमच्याकडे कधी येशील? दीर्घ काळ दाबलेला सोम आम्हाला ताजेतवाने करो.
हरी यस्य सुयुजा विव्रता वेरर्वन्तानु शेपा । उभा रजी न केशिना पतिर्दन्
त्याचे दोन सुंदर, नीट जुळवलेले आणि मोकळे घोडे, युद्धातील घोड्यांसारखे वेगवान आहेत. दोन्ही लगामांची दोरी त्या प्रभूच्या हातात आहे.
अप योरिन्द्रः पापज आ मर्तो न शश्रमाणो बिभीवान् । शुभे यद्युयुजे तविषीवान्
इंद्र पाप करणाऱ्यांना दूर करतो, जसा थकलेला आणि घाबरलेला माणूस पळतो. जेव्हा तो बलवान असतो, तेव्हा आपल्या तेजस्वी घोड्यांना जुळवतो.
सचायोरिन्द्रश्चर्कृष आँ उपानसः सपर्यन् । नदयोर्विव्रतयोः शूर इन्द्रः
इंद्र आपल्या सोबत्यांसह स्तुतीस पात्र आहे. जे येतात त्यांच्याकडून तो पूजला जातो. शूर इंद्र दोन वाहणाऱ्या नद्यांना गडगडाट करतो.
अधि यस्तस्थौ केशवन्ता व्यचस्वन्ता न पुष्ट्यै । वनोति शिप्राभ्यां शिप्रिणीवान्
जो वर उभा राहिला, केस मोकळे आणि विस्तारलेले, वाढीसाठी; तो आपल्या दोन ओठांनी, अलंकारित जबड्यांनी जिंकतो.
प्रास्तौदृष्वौजा ऋष्वेभिस्ततक्ष शूरः शवसा । ऋभुर्न क्रतुभिर्मातरिश्वा
शक्तिमानाने आपली ताकद बलवानांमध्ये पाठवली, शूराने ती आपल्या सामर्थ्याने घडवली; कुशल कारागिरासारखा, मातरिश्वानसारखा बुद्धीने.
वज्रं यश्चक्रे सुहनाय दस्यवे हिरीमशो हिरीमान् । अरुतहनुरद्भुतं न रजः
जो शत्रूंच्या नाशासाठी वज्र तयार करतो, उत्साही आणि कठोर जबड्यांनी; त्याचे जबडे न झुकणारे, आकाशासारखे अद्भुत आहेत.
अव नो वृजिना शिशीह्यृचा वनेमानृचः । नाब्रह्मा यज्ञ ऋधग्जोषति त्वे
हे ऋचांनी स्तुत केलेल्या, आमची पापे दूर कर. आपण अन्याय्यांवर विजय मिळवू. न दिलेली प्रार्थना किंवा यज्ञ तुला आवडत नाही.
ऊर्ध्वा यत्ते त्रेतिनी भूद्यज्ञस्य धूर्षु सद्मन् । सजूर्नावं स्वयशसं सचायोः
तुझ्या यज्ञाच्या जुवांमध्ये, तुझ्या निवासात, तुझे त्रैतीय आधार उभे राहो. तू आणि तुझे सोबती, आपल्या कीर्तीच्या नौकेसोबत राहा.
श्रिये ते पृश्निरुपसेचनी भूच्छ्रिये दर्विररेपाः । यया स्वे पात्रे सिञ्चस उत्
तुझ्या तेजासाठी, पांढऱ्या डागांची गाय तुझे अर्घ्य असो; तुझ्या तेजासाठी, चमकणारे चमचे शुद्ध असो, ज्याने तू आपल्या पात्रात ओततोस.
शतं वा यदसुर्य प्रति त्वा सुमित्र इत्थास्तौद्दुर्मित्र इत्थास्तौत् । आवो यद्दस्युहत्ये कुत्सपुत्रं प्रावो यद्दस्युहत्ये कुत्सवत्सम्
शंभर वेळा असो वा एकदा, सुमित्राने तुला असे स्तुतिले, किंवा दुर्मित्राने असे स्तुतिले; जेव्हा तू कुत्सपुत्राला शत्रूंच्या वधात मदत केलीस, किंवा कुत्सालाही शत्रूंच्या वधात मदत केलीस.
उभा उ नूनं तदिदर्थयेथे वि तन्वाथे धियो वस्त्रापसेव । सध्रीचीना यातवे प्रेमजीगः सुदिनेव पृक्ष आ तंसयेथे
तुम्हा दोघांना हे नक्कीच हवे आहे, तुम्ही तुमची शरीरे आणि मनं विणकर जसे धागे ताणतात तसे ताणता. एकत्र, तुम्ही जावे अशी इच्छा आहे, चांगल्या दिवशी गुरे जशी जवळ येतात तसे तुम्ही त्याच्याकडे जाता.
उष्टारेव फर्वरेषु श्रयेथे प्रायोगेव श्वात्र्या शासुरेथः । दूतेव हि ष्ठो यशसा जनेषु माप स्थातं महिषेवावपानात्
उंट जसा काटेरी झाडीत विसावतो तसे तुम्ही, घोडी जशी लगामाने चालवली जाते तसे तुम्ही आहात. दूतासारखे लोकांत प्रसिद्ध आहात, पाण्याच्या जागेतून माकडासारखे स्थिर राहू नका.
साकंयुजा शकुनस्येव पक्षा पश्वेव चित्रा यजुरा गमिष्टम् । अग्निरिव देवयोर्दीदिवांसा परिज्मानेव यजथः पुरुत्रा
जोडलेल्या जुवांसारखे, पक्ष्याच्या पंखांसारखे, जनावराच्या रंगांसारखे तुम्ही पुढे जायला उत्सुक आहात. अग्नी जसा देवांमध्ये तेजस्वी, रथवानासारखे तुम्ही अनेक ठिकाणी यज्ञ करता.
आपी वो अस्मे पितरेव पुत्रोग्रेव रुचा नृपतीव तुर्यै । इर्येव पुष्ट्यै किरणेव भुज्यै श्रुष्टीवानेव हवमा गमिष्टम्
तुम्ही आमच्याकडे जसा मुलगा वडिलांकडे येतो, तशी तेजस्वी शक्ती, जसा राजा विजयासाठी येतो, तसे समृद्धीसाठी, जसा किरण हाताला लागतो, तसे आमच्या बोलावणीला तत्परतेने या.
वंसगेव पूषर्या शिम्बाता मित्रेव ऋता शतरा शातपन्ता । वाजेवोच्चा वयसा घर्म्येष्ठा मेषेवेषा सपर्या पुरीषा
जसा फांदी पोसणाऱ्याजवळ येते, शेंगा मित्राजवळ येतात, जसा शंभरपट फळ धर्मिष्ठाला मिळतो, तसे वेगवानाला बक्षीस मिळते, जसा उष्णतेला जोम मिळतो, मेंढपाळाला मेंढा मिळतो, जसा पूजक पूजेला येतो, तसे आमच्याकडे या.
सृण्येव जर्भरी तुर्फरीतू नैतोशेव तुर्फरी पर्फरीका । उदन्यजेव जेमना मदेरू ता मे जराय्वजरं मरायु
जसा नांगर शेतात जातो, धावपटू शर्यतीत धावतो, बलवान स्पर्धेत उतरतो, भांडे पाण्यात बुडते, प्यायला मद्य मिळते, तशी मला वृद्धत्वरहित शक्ती आणि अमर आयुष्य द्या.
पज्रेव चर्चरं जारं मरायु क्षद्मेवार्थेषु तर्तरीथ उग्रा । ऋभू नापत्खरमज्रा खरज्रुर्वायुर्न पर्फरत्क्षयद्रयीणाम्
जसा प्रियकर प्रेयसीकडे जातो, बलवान ध्येयाकडे पोहोचतो, कारागीर आपल्या कामाकडे वळतो, घोडा रथाकडे धावतो, हे बलशाली, तुम्ही ऋभूंसारखे थकता कामा नये, संपत्तीच्या घरात सदैव स्थिर राहा.
घर्मेव मधु जठरे सनेरू भगेविता तुर्फरी फारिवारम् । पतरेव चचरा चन्द्रनिर्णिङ्मनऋङ्गा मनन्या न जग्मी
जसा उष्णतेत मध असते, पोटात धन साठते, भाग्यवानाला हिस्सा मिळतो, शरीराला झाकण मिळते, पक्षी घरट्यात परततो, तेजस्वी चंद्राकडे येतो, मन ध्येयाकडे लागते, तसे तुम्ही आमच्याकडे या.
बृहन्तेव गम्भरेषु प्रतिष्ठां पादेव गाधं तरते विदाथः । कर्णेव शासुरनु हि स्मराथोऽंशेव नो भजतं चित्रमप्नः
जसा खोल पाण्यात मोठेपण टिकते, पावलात स्थैर्य असते, अडचणी ओलांडता येतात, कान ऐकणाऱ्याजवळ असतो, तसे आम्हाला आठवा; जसा हिस्सा मिळतो, तसे आम्हाला उत्तम भाग द्या.
आरङ्गरेव मध्वेरयेथे सारघेव गवि नीचीनबारे । कीनारेव स्वेदमासिष्विदाना क्षामेवोर्जा सूयवसात्सचेथे
जसा मधाच्या भांड्यात गोडवा भरतो, गायी खालील कुरणात असते, कडेला घामाने ओलावा येतो, सुपीक जमिनीतून बळ मिळते, तसे तुम्ही पोषणाने एकरूप आहात.
ऋध्याम स्तोमं सनुयाम वाजमा नो मन्त्रं सरथेहोप यातम् । यशो न पक्वं मधु गोष्वन्तरा भूतांशो अश्विनोः काममप्राः
आपण स्तुतीत भरभराट मिळवू, बक्षीस मिळवू, आमच्या स्तोत्रासह रथावर येणाऱ्यांनो, आमचा यश गायींमध्ये मधासारखा पिकलेला असो, अश्विनीकडील इच्छा आम्हाला मिळो.
आविरभून्महि माघोनमेषां विश्वं जीवं तमसो निरमोचि । महि ज्योतिः पितृभिर्दत्तमागादुरुः पन्था दक्षिणाया अदर्शि
या लोकांची उदारता मोठी आणि स्पष्ट झाली आहे, तिने सर्व जीवांना अंधारातून मुक्त केले. पूर्वजांनी दिलेले महान तेज आले आहे; दानाचा विस्तृत मार्ग दिसून आला आहे.
उच्चा दिवि दक्षिणावन्तो अस्थुर्ये अश्वदाः सह ते सूर्येण । हिरण्यदा अमृतत्वं भजन्ते वासोदाः सोम प्र तिरन्त आयुः
आकाशात उंच उभे राहतात दान करणारे, घोडे देणारे, सूर्यासारखे बलवान; सोने देणारे अमरत्व मिळवतात, वस्त्र देणारे, सोम्या, त्यांचे आयुष्य वाढते.
दैवी पूर्तिर्दक्षिणा देवयज्या न कवारिभ्यो नहि ते पृणन्ति । अथा नरः प्रयतदक्षिणासोऽवद्यभिया बहवः पृणन्ति
दान करणे हे दैवी कृत्य आहे, देवांना योग्य आहे, ते पात्रांना नाकारू नये; पण जे मनापासून दान देतात, ते अनेकांना चांगले भरभरून देतात.
शतधारं वायुमर्कं स्वर्विदं नृचक्षसस्ते अभि चक्षते हविः । ये पृणन्ति प्र च यच्छन्ति संगमे ते दक्षिणां दुहते सप्तमातरम्
शंभर धारांचा वारा, सूर्य, प्रकाश जाणणारे, दृष्टी असणारे पुरुष, हे सर्व हवनांनी स्तुती करतात; जे संमेलनात देतात आणि पाठवतात, ते सात मातांचा दानरूपी दूध काढतात.
दक्षिणावान्प्रथमो हूत एति दक्षिणावान्ग्रामणीरग्रमेति । तमेव मन्ये नृपतिं जनानां यः प्रथमो दक्षिणामाविवाय
दान करणारा प्रथम बोलावला जातो, तोच सभेत सर्वांत पुढे असतो; मी त्यालाच लोकांचा राजा मानतो, जो सर्वांत आधी दान देतो.
तमेव ऋषिं तमु ब्रह्माणमाहुर्यज्ञन्यं सामगामुक्थशासम् । स शुक्रस्य तन्वो वेद तिस्रो यः प्रथमो दक्षिणया रराध
त्यालाच ऋषी, त्यालाच ब्राह्मण, त्यालाच यज्ञगायक, त्यालाच स्तोत्रपठण करणारा म्हणतात; तेजस्वीचे तीन रूपे तो जाणतो, जो सर्वांत आधी दानाने तृप्त होतो.
दक्षिणाश्वं दक्षिणा गां ददाति दक्षिणा चन्द्रमुत यद्धिरण्यम् । दक्षिणान्नं वनुते यो न आत्मा दक्षिणां वर्म कृणुते विजानन्
दान घोडा देते, दान गाय देते, दान चंद्र आणि सोने देते; जो स्वतःसाठी अन्न शोधतो, तो ज्ञानी दानालाच आपले कवच बनवतो.