एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ते एकत्र आले आणि त्यांनी आपल्या नेत्यांसाठी सुरक्षितता निर्माण करण्याचा संकल्प केला. त्यांनी बलवान, रुंद आणि जाड कवच शिवले, लोखंडाचा अभेद्य किल्ला उभारला आणि प्रार्थना केली की शत्रू त्यांच्या सुंदर रचनेला तडा जाऊ देणार नाहीत. मग त्यांनी देवांना आपल्या पवित्र विचारांनी मदतीसाठी हाक दिली. त्यांनी त्या दिव्य, पूज्य देवीची येथे पूजा व्हावी अशी कामना केली. ती देवी जणू हजार प्रवाहांनी दूध देणाऱ्या गायीप्रमाणे, सर्वांच्या पोषणासाठी विपुलता प्रदान करो, अशी प्रार्थना त्यांनी केली. तेव्हा यज्ञाचा सुवर्णवर्णीय हविर्द्रव्य पात्रात ओतले गेले. ते पात्र कुऱ्हाड आणि दगडी साधनांनी घडवले गेले. त्याभोवती दहा पट्ट्या बांधण्यात आल्या, दोन्ही जुवे जुळवली गेली आणि अग्नी त्याच्या योग्य स्थानी स्थापित झाला. हा अग्नी दोन्ही जुवांमधून पितो, जणू गर्भात असलेला द्विजन्मा. मग लाकडी यूप जमीनीत रोवला गेला आणि विहिरीचे खोदकाम सुरू झाले. पुरुषांनी प्रसिद्ध, कीर्तीशाली विहीर उचलली, बळाच्या बक्षीसासाठी खोदण्यास प्रवृत्त झाले. दंडधारीने त्या बालकाला (यंत्राला) गती दिली आणि सर्वांनी इंद्राला, सोमपानासाठी, सभेत बोलावले. इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने योद्ध्यांचा सुंदर जुळवलेला रथ राखला. या युद्धात, कीर्ती आणि संपत्ती मिळवण्यासाठी, त्याने सर्वांचे रक्षण केले. वारा वाहू लागला, त्याचा वस्त्र रथावर फडकू लागला—जेव्हा त्याने हजार संपत्ती जिंकली. मूद्गलानी या स्त्रीने गायींसाठीच्या स्पर्धेत सारथ्य केले. इंद्राच्या सैन्याने शत्रूंचा पराभव केला. इंद्रा, शत्रूच्या हल्ल्यापासून आमच्यावर वार येऊ देऊ नकोस—आर्य असो वा दास, शत्रूचे अस्त्र नष्ट होवो. इंद्राने मोठ्या जलाशयातील पाणी पिले, गडगडाट केला, शत्रूचा किल्ला फोडला आणि विजयासाठी भार उचलला. मग शत्रू ओरडत आले, त्याला वेढले, जणू वळू आपल्या कळपात मूत्र विसर्जन करतो तसे. त्या सामर्थ्याने मूद्गलाने शंभर, हजार गायी युद्धात जिंकल्या. वळू चिखलात जुळवला गेला, त्याचा केशरहित सारथी खाली उभा होता. जुळवलेल्या गायींचे पाय वेगाने धावत मूद्गलानीसाठी लक्ष्य गाठले. ज्ञानी योद्ध्याने स्पर्धा ओळखून प्रतिस्पर्ध्याला हरवले आणि मार्गाकडे गेला. इंद्र, ज्या गायी अजोड आहेत त्यांचा स्वामी, आपल्या पावलांनी कळप पुढे नेत होता. वेणी घातलेला योद्धा जणू काठीने चालवला जातो तसा, बक्षीसाच्या स्पर्धेत पुढे सरसावला. अनेकांसाठी वीरकृत्ये करीत, गायींना स्पर्श करून त्याने सामर्थ्य मिळवले. तो वळूला जुळवलेला, लाकडात पडलेला, सारथी विश्रांती घेत असताना, त्याच्यामुळे मूद्गलाने शंभर, हजार गायी युद्धात जिंकल्या. कोणीतरी दूर कुठे त्याला पाहिले? कोणाला जुळवले, कोणाला स्थान दिले? त्याच्यासाठी गवत किंवा पाणी आणले नाही; वरचे जुवे भार वाहत पुढे जाते. तो जणू पतीच्या शोधात वाळवंटात भटकणाऱ्या स्त्रीसारखा, वाहत्या जलवाहिनीसारखा, ओसंडून वाहतो. त्या जुन्या रथानेही आम्ही जिंकू, आम्हाला सौभाग्य आणि विजय लाभो. इंद्रा, तू सर्व हालचालींचे, दृष्टीचे नेत्र आहेस. वळूप्रमाणे तू बलवानांची स्पर्धा पुढे नेतोस, अजोडांना प्रवृत्त करतोस. इंद्र वेगवान, भयंकर, वळूप्रमाणे प्रचंड, सैन्याचा विध्वंसक आणि पुरुषांना जागृत करणारा आहे. तो एकटा, शंभर सैन्यांसह, विजय मिळवतो. या अशा इंद्रासोबत, जो विजयशाली, न डगमगणारा, रणभेरी वाजवणारा आहे, तुम्ही युद्धात उभे रहा. तो धनुष्यबाणधारी, रणनायक, सोमपान करणारा, बलवान, विजयी, शस्त्र उगारून उभा असतो. बृहस्पती, आपल्या रथासह, शत्रूंचा नाश करणारा, आमचा मार्गदर्शक व रक्षणकर्ता हो. इंद्र, सामर्थ्यवान, विजयी, वीर, रणरथावर उभा राहा आणि आम्हाला गायींचे दान मिळवून दे. तो किल्ले फोडणारा, गायी ओळखणारा, वज्रासारख्या भुजांचा, बलवान—मित्रांनो, अशा इंद्राचे अनुकरण करा, एकत्र सामर्थ्याने उभे रहा. इंद्र, शंभर सामर्थ्यांचा वीर, अडथळ्यांवर तुटून पडणारा, युद्धात अनिर्बंध, दुष्टांचा नाश करणारा—आपली सेना युद्धात विजयी होवो. इंद्र, बृहस्पती, ऋत, यज्ञ, सोम हे सर्व पुढे जाऊ दे; देवांच्या सैन्यात मारुती पुढे असो. इंद्र, वृषभाचा प्रचंड जयघोष, वरुण, आदित्य आणि मारुतींच्या सैन्याचा, या विश्वव्यापी, महात्मा देवांचा विजयाचा आवाज घुमू लागला. इंद्रा, आमच्या योद्ध्यांना प्रेरणा दे, शस्त्र उगार, आमच्या रथयोद्ध्यांचे, अश्वारूढांचे, वृत्रहत्याचे विजयघोष ऐकू येवोत. इंद्र आमच्यासोबत ध्वजांच्या मेळाव्यात असो; आमची बाणे विजयी होवोत; आमचे वीर श्रेष्ठ होवोत; देवांनो, संकटात आमचे रक्षण करा. शत्रूंचा बुद्धीभंग कर, त्यांचे अंग जखड, त्यांना हाकलून लाव आणि त्यांच्या हृदयात ज्वाळा पेटवून त्यांना अंधकारात लोट. पुरुषांनो, पुढे जा, विजय मिळवा; इंद्र तुम्हाला संरक्षण देवो; तुमचे हात बलवान, अजेय असो. सोम पिळला आहे, इंद्रा, तुझ्यासाठी; तुझ्या घोड्यांसह यज्ञाला ये; स्तुतीगान तुझ्यासाठी गायलं जातं, सोमपान कर. इंद्रा, शुद्ध पाण्यात पवित्र केलेला सोम येथे प्या; तुझं पोट ताज्या रसाने भरू दे; दगडांनी पिळलेला हा सोम तुझ्यासाठी आहे—त्यांच्यासह बलवान हो, आनंद आणि कीर्ती घेऊन ये. माझ्या बलवान इंद्रा, तुझेच पहिले, सत्य सोमपान तुला अर्पण करतो; गायींसह, सर्व स्तुतिंसह, प्रत्येक गायकाने तुझ्या स्तुतीने आनंद मान. तुझ्या सहाय्याने, बलशाली, सत्यद्रष्टा ऋषी, पुरुषांच्या घरात स्थिर राहतात, सभेत तुझी स्तुती करतात. तुझ्या मार्गदर्शनाने, इंद्रा, लोक आनंदित होतात, उत्तम बोलतात, मोठ्या मदतीसाठी उदार शब्दांनी तुझी स्तुती करतात. यज्ञाच्या स्तुतिंना, तुझ्या घोड्यांसह, सोमपानासाठी ये; तुझ्यासाठी हा यज्ञ, तू दाता, ज्ञानी आहेस. सहस्त्रशक्ती, शत्रुनाशक, सोमपान करणारा, उदार इंद्र, सुंदर स्तुतिंनी गौरवला जातो; भक्ताच्या गाण्याने तो शोभतो, अजिंक्य असतो. सात दिव्य, निर्मळ नद्या, इंद्रा, ज्यांनी प्रथम सिंधूला भरले, त्या नद्या, नव्वद आणि नऊ प्रवाह, आणि आणखी नऊ, देवांसाठी व मानवांसाठी तू मार्ग शोधतोस. हे महान जल, आम्हाला मोठ्या शापातून मुक्त करा; देव, तू एकटा जागृत हो. इंद्रा, त्या नद्यांनी ज्या तू शत्रूवर विजय मिळवला, त्याच्याने तुझ्या संपूर्ण अस्तित्वाचा पोषण कर. इंद्र वीर, ज्ञानी, उत्तम स्तुतीस पात्र आहे; पोषण करणाऱ्या गायीही त्याला शोधतात. त्याने शत्रूचा नाश केला, जागा निर्माण केली, आणि युद्धात सैन्यांचा पराभव केला. अशा प्रकारे, ऋषी, योद्धे आणि सर्व भक्त इंद्राच्या, बृहस्पतीच्या, मारुतींच्या आणि देवांच्या सहाय्याने विजय, संपत्ती आणि कीर्ती मिळवतात. त्यांच्या स्तुती, यज्ञ, आणि प्रार्थना सदैव देवांना उद्देशून वाहतात, आणि देवही त्यांना सामर्थ्य, रक्षण आणि विजय देतात.