एकदा, आकाशात, पृथ्वीवर, पर्वतांमध्ये, वनस्पतींमध्ये आणि जलांमध्ये, सोमाच्या अद्भुत शक्तींचा अनुभव घेत, एक राजा आपल्या अर्पणांना स्वीकारण्यासाठी सोमाकडे वंदन करत होता. "हे सोम," तो म्हणाला, "तू खरा स्वामी आहेस, शत्रूंचा संहारक आहेस, आणि तूच आमचा ज्ञानाचा स्रोत आहेस." राजा सोमाला आपल्या सामर्थ्याचे स्मरण करून देत होता, "हे सोम, तू आमच्या जीवनाचा आधार आहेस, आम्हाला जिवंत ठेव आणि नष्ट होऊ देऊ नकोस. तूच आमच्या भाग्याचा दाता आहेस, धर्मासाठी तरुणाई देणारा आहेस, जीवनासाठी कौशल्य प्रदान करणारा आहेस." राजा सोमाला प्रार्थना करत म्हणाला, "हे राजा, सर्वत्र आमचे रक्षण कर, कारण तुझ्या मित्राला कधीही हानी होत नाही." सोमाच्या आनंददायी शक्तींना त्यांच्या भक्तांसाठी एकत्रित करून, राजा सोमाला त्याच्या अर्पणांमध्ये आमंत्रित करत होता, "आमच्या या यज्ञात ये, या शब्दांमध्ये आनंद घे, आणि आमच्या वाढीचा स्रोत बन." सोमाच्या गाण्यांद्वारे, राजा त्याला वाढवत होता, "हे सोम, आमच्यावर कृपा कर." सोम, जीवन वाढवणारा, दु:ख दूर करणारा, संपत्तीचा दाता, समृद्धी वाढवणारा, मित्र म्हणून आमच्यासोबत राहा. "हे सोम, आमच्या हृदयांना आनंद दे, जसे गायी ताज्या गवतावर आनंदित होतात." जो कोणी सोमाच्या मित्रत्वात आनंद घेतो, तो बुद्धिमान व्यक्ती, कौशल्याने एकत्रित होतो. राजा सोमाला विनंती करत होता, "आमच्याकडून सर्व शाप दूर कर, आणि आमचे रक्षण कर. आमचा मित्र बन, आणि आम्हाला शुभता दे." सोमाला वाढवण्यासाठी, त्याच्या शक्तींचा संकेंद्रण करण्याची प्रार्थना केली जात होती. "हे सोम, सर्व दिशांकडून तुमची शक्ती एकत्रित होऊ द्या, आणि आमच्या जीवनाचा स्रोत बन." सोमाच्या शक्तींचा अभिषेक करत, राजा त्याला यज्ञामध्ये आमंत्रित करत होता, "हे सोम, जीवन वाढवणारा, शूर आणि नायक, दुर्भाग्य दूर कर." सोमाने गायी, घोडे, आणि शूर व्यक्तीला दान दिले, जे त्याच्या भक्तांना लाभदायक होते. "युद्धात, स्पर्धांमध्ये, तू शक्तिशाली आहेस; तू प्रकाशाचा स्वामी आहेस, जलांचा रक्षक आहेस, आणि लोकांचे रक्षण करणारा आहेस." राजा सोमाला सांगत होता, "तूच सर्व वनस्पती निर्माण केल्या, तूच जल निर्माण केले, तूच गायी निर्माण केल्या. तूच अंधार दूर केला." देवता सोम, शक्तिशाली, आमच्या संपत्तीच्या वाटा साजरे करत, तुमची शक्ती कमी होऊ देऊ नकोस. त्या दरम्यान, पहाटेच्या किरणांनी आकाशात प्रकाश पसरवला, जसे योद्धे armor घालून सज्ज होतात. लाल गायींनी त्यांच्या मार्गावर निघाल्या, ज्या त्यांच्या मातांची सावली होती. स्त्रिया गात होत्या, जसे पाण्याची धारा, एकत्रितपणे चालत होत्या; त्या दानशूर कर्मयोगीच्या आशीर्वादासाठी सोमाला अर्पण करायला येत होत्या. पहाटेच्या देवीने तिचा तेजस्वी प्रकाश दाखवला, अंधार दूर केला, जसे एक सुंदर अलंकार. ती सर्व जगांना जागृत करत होती, सर्व जीवांना गती देत होती. "हे पहाटे, आम्हाला यश, शूर पुत्र, घोड्यांची संपत्ती, आणि प्रचुर धन द्या." ती देवी, सर्व जगांचे निरीक्षण करत, सर्व जीवांना जागृत करत, त्यांना संवादात आणत होती. तिचा तेजस्वी प्रकाश, जरी प्राचीन असला तरी, ती पुन्हा पुन्हा जन्म घेत होती. "हे पहाटे, आम्हाला त्या महान संपत्तीचा आशीर्वाद दे, जी आमच्या संततीला आधार देईल." सोमाच्या अर्पणांसह, राजा आणि देवी एकत्रित होऊन, यज्ञाच्या समारंभात सामील झाले, आणि त्यांच्या आशीर्वादाने भक्तांचे जीवन समृद्ध झाले. अशा प्रकारे, राजा सोम आणि देवता अग्नि यांचे आभार मानत, त्यांच्या आशीर्वादाने, यज्ञ पूर्ण झाला. "हे अग्नि आणि सोम, आमच्या हृदयात आनंद भरा, आणि आमच्या जीवनाला समृद्धी द्या.