इंद्राची कृपा आणि विवाहाचे शुभ आशीर्वाद एकदा, एका विवाहाच्या पवित्र प्रसंगी, ऋषी आणि देवतांचे आशीर्वाद वाजले. इंद्राला प्रार्थना केली गेली, “हे इंद्रा, या पूज्य स्त्रीला उत्तम पुत्र दे. तिला दहा पुत्र दे आणि तिचा पती हा अकरावा असो.” विवाहानंतर, नववधूला सांगितले गेले, “तू आपल्या सासऱ्याची राणी हो, सासूबाईची राणी हो, पतीच्या बहिणीमध्ये राणी हो आणि पतीच्या भावांमध्येही राणी हो.” सर्व देवांनी दोघांना एकत्र आणण्यासाठी प्रार्थना केली; पाण्याने त्यांच्या हृदयात एकत्व निर्माण होवो, मातरिश्वान, धात्र आणि मार्गदर्शिका देवी त्यांना जोडो. इंद्र आणि वृषाकपीची कथा नंतर, सोमरसाचा प्रवाह वाहू लागला. सर्वांनी इंद्राला देव मानले, जिथे शक्तिशाली वानराने सोम पिले, तिथे इंद्र सर्वात श्रेष्ठ आहे. परंतु, इंद्र वानरापासून थरथरत दूर पळाला; त्याला दुसरीकडे सोम मिळवण्याचे समाधान मिळाले नाही—इंद्र श्रेष्ठ आहे. काय वानराने इंद्राला रागावले? त्याच्या संपत्तीमुळे का? इंद्र श्रेष्ठ आहे. इंद्राने ज्या वानराला आपल्या प्रिय म्हणून जपले, त्याला कुत्रा चावो, रानडुकर त्याचे कान फाडो—इंद्र श्रेष्ठ आहे. वानराने माझ्या आवडत्या वस्तू उघड केल्या; मी त्याचा डोका फोडेन, चुकीच्या व्यक्तीस माफ करणार नाही—इंद्र श्रेष्ठ आहे. स्त्रीचा अभिमान एक स्त्री म्हणते, “माझ्यापेक्षा सुंदर, आकर्षक, ऊर्जावान अशी कोणतीही स्त्री नाही—इंद्र श्रेष्ठ आहे.” ती आपल्या आईला म्हणते, “आई, सुलभिका, जे होईल ते होईल. माझा मांडयात जळजळ होते, डोके दुखते—इंद्र श्रेष्ठ आहे.” म्हणून, वीराची पत्नी, मजबूत हातांची, जाड मांड्यांची, विचारते, “वृषाकपी, तू आमच्याकडे का येतोस?”—इंद्र श्रेष्ठ आहे. वृषाकपी तिला दुर्बल समजतो, पण ती म्हणते, “मी शक्तिशाली आहे, इंद्राची पत्नी, मरुतांची सखी—इंद्र श्रेष्ठ आहे.” पूर्वी, स्त्रिया यज्ञासोबत जात असत. सृष्टीकर्ता सत्याने इंद्राच्या शक्तिशाली पत्नीला सन्मान देतो—इंद्र श्रेष्ठ आहे. या स्त्रियांमध्ये इंद्राणीला भाग्यवान मानले जाते; तिचा पती वृद्धपणामुळे नष्ट होत नाही—इंद्र श्रेष्ठ आहे. पण ती म्हणते, “मी इंद्राणी नाही, ना वृषाकपीची सखी, ज्यासाठी प्रिय यज्ञ देवांना अर्पण केला जातो—इंद्र श्रेष्ठ आहे.” वृषाकपी, रेवती, उत्तम पुत्र-कन्यांमध्ये, इंद्राने प्रिय यज्ञ खाल्ला—इंद्र श्रेष्ठ आहे. पंधरा स्वयंपाकी मिळून वृषाकपीसाठी वीस भाग तयार करतात; मी खाल्ले, माझे पोट भरले, दोन्ही बाजू तृप्त—इंद्र श्रेष्ठ आहे. इंद्र, तीक्ष्ण शिंगांचा बैल, कळपात गर्जतो, हृदयात आनंद आणतो, ज्यासाठी ज्ञानी यज्ञ तयार करतात—इंद्र श्रेष्ठ आहे. कुणाचा मांड्या थरथरतो, तो झोपत नाही; जो बसतो, त्याचा केसाळ भाग फुगतो, तो झोपतो—इंद्र श्रेष्ठ आहे. उलट, जो बसतो, त्याचा केसाळ भाग फुगतो, तो झोपत नाही; ज्याचा मांड्या थरथरतो, तो झोपतो—इंद्र श्रेष्ठ आहे. इंद्र आणि वृषाकपीने संपत्ती मिळवली; नवीन कात्री, शिजवलेला यज्ञ, इंधनाचा ढीग घेतला—इंद्र श्रेष्ठ आहे. मी शोधत, विचारत, दास आणि आर्यांचा शोध घेतो; शिजवलेला सोम पितो, ज्ञानी व्यक्तीकडे जातो—इंद्र श्रेष्ठ आहे. वृषाकपीला सांगितले, “वाळवंटात किती अंतर, किती योजन आहेत? घरी ये, वृषाकपी, जवळच्या ठिकाणी—इंद्र श्रेष्ठ आहे.” “परत ये, वृषाकपी, आपण सौभाग्य तयार करू. जो स्वप्न वाटतो, तो घरी परत ये—इंद्र श्रेष्ठ आहे.” वृषाकपी, तू इंद्राच्या घरी आला, तिथे मऊपायाच्या हरिणी कुठे आहे? तिने काय खाल्ले, काय चाटले?—इंद्र श्रेष्ठ आहे. पर्शू या स्त्रीने एकत्र वीस अपत्ये जन्माला घातली; तिचे सौभाग्य उत्तम, पोट बरे झाले—इंद्र श्रेष्ठ आहे. अग्नीची रक्षणाची प्रार्थना पुढे, ऋषी अग्नीला प्रार्थना करतात, “मी राक्षसांचा संहार करणाऱ्या, वेगवान मित्राला रक्षणासाठी जवळ जातो. तेजस्वी अग्नी, तुझ्या इच्छेने प्रज्वलित होऊन, तू आम्हाला दिवस-रात्र अपायापासून वाचव.” “हे जातवेदस, तुझ्या ज्वालांनी जादूगारांना ठेच; तुझ्या जिभेने मूळहीन राक्षसांना पकड; मांसभक्षक, त्यांना वेदीवर ठेव.” “तुझ्या दोन्ही तीक्ष्ण जबड्यांनी, वरच्या आणि खालीच्या, जादूगारांना घेर. हे राजा, मध्यप्रदेशात फिर, जादूगारांना पकड.” “अग्नी, यज्ञांनी तुझे बाण वाकव, वचनांनी जखमी कर, वज्रांनी भेद; जादूगारांच्या हृदयात हे बाण घुसव, त्यांचे हात मागे बांध.” “अग्नी, जादूगाराची त्वचा फाड; तुझ्या भयंकर ज्वालांनी त्याचा नाश कर; जातवेदस, त्याच्या सांध्यांना कापा; मांसभक्षक, त्याचे अवयव वेगळे कर.” “जिथे अग्नी, तू त्याला पाहतोस—उभा, चालताना, किंवा आकाशात उडताना—तिथे, तीक्ष्ण दातांनी त्याचा नाश कर.” “जादूगार सापडला तरी, जातवेदस, त्याच्या दोषांना तुझ्या दृष्टीने दूर कर; अग्नी, तुझ्या ज्वालांनी पुढच्या राक्षसांना जाळ, मांसभक्षकांनी उरलेले खाऊ दे.” “अग्नी, इथे सांग, जादूगार कोण आहे, हे कोण करतो; तुझ्या ज्वलंत ज्वालांनी त्याला पकड, त्याच्या दृष्टीला लोकांपासून लपव.” “अग्नी, तुझ्या तीक्ष्ण दृष्टीने यज्ञाचे रक्षण कर; ज्ञानी आणि उत्तमांसाठी पुढे ने; तेजस्वी, भयंकर राक्षसांना जाळ; जादूगारांनी तुला अपाय करू नये, हे दूरदर्शी.” “दूरदर्शी, सर्वत्र राक्षस पाहा; त्याचे तीन सांधे पुढे कापा; अग्नी, त्याच्या पाठीला जोराने कापा, जादूगाराचा मूळ तीन भागात विभाजित करा.” “तीन वेळा जादूगाराचा अंत होवो, जो अग्नी, खोट्याने सत्याचा संहार करतो; जातवेदस, तुझ्या ज्वालांनी त्याला जाळ, स्तुती करणाऱ्यांसमोर त्याला फेक.” “अग्नी, जादूगार पाहण्यासाठी ती दृष्टी वापर, त्याचे खुर आणि शिंग मोड; अथर्वणाच्या प्रकाशाने, दिव्य सत्याने, अस्थिर आणि अज्ञानी व्यक्तीला खाली फेक.” “अग्नी, आज कोणते शाप, कोणती जादूगारांनी बोललेली वचने, कोणती क्रोध किंवा मनातून जन्मलेली बाण—त्याने जादूगारांच्या हृदयात घुसव.” “तुझ्या उष्णतेने जादूगारांना दूर कर; अग्नी, तुझ्या शक्तीने राक्षसांना दूर कर; तुझ्या ज्वालांनी मूळहीनांना दूर कर; तेजस्वी, असमाधानींना दूर कर.” अशा प्रकारे, ऋषी आणि देवता विवाहातील स्त्रीला, इंद्राला, वृषाकपीला, आणि अग्नीला विविध प्रार्थना व आशीर्वाद देतात; प्रत्येकाने आपल्या शक्तीने रक्षण, ऐश्वर्य, आणि सत्याचा विजय यासाठी यज्ञ आणि स्तुती केली.