इंद्राने नामुची आणि मखस्यु या दासांचा वध केला, ज्यांनी ऋषींवर कपटाचा डाव रचला होता. इंद्राने मनूसाठी मार्ग सुकर केला, जणू रथासाठी मोकळा रस्ता तयार केला. इंद्रा, तू नावाने आणि शक्तीने सर्वांवर मात केलीस, राज्य तुझ्या हातात दिले गेले, आणि तुझ्या बळावर देवता आनंदित झाले. तू खोलवर रुजलेल्या अरण्यांनाही ताब्यात घेतलेस. पुढे, जेव्हा त्याचे चाक पाण्यात ठेवले गेले, तेव्हा त्याच्यासाठी मधुर आवरण पसरले गेले. पृथ्वीवर जे काही स्थिर आहे, गायींमध्ये जे दूध आहे, ते सर्व तू वनस्पतींमध्ये ठेवलेस. लोक म्हणतात, “तो घोड्यापासून आला,” किंवा “तो शक्तीपासून जन्मला,” असे काही जण कल्पना करतात. राग प्रकट झाला आणि घराघरात उभा राहिला, तिथूनच इंद्राचा जन्म झाला आणि त्याने स्वतःचा उगम ओळखला. पंखधारी पक्षी आणि उदार मनाचे ऋषी, इंद्राजवळ भक्तीने आले. “अंधकार दूर कर, आम्हाला दृष्टी दे, जसे बांधलेल्याला खजिन्यापासून मुक्त केले जाते, तसे आम्हाला मुक्त कर,” अशी प्रार्थना त्यांनी केली. मग मी ठेवा स्तुती करतो, विचाराने शोधतो, किंवा यज्ञांनी हे दोन जग शोधतो. मी युद्धात धनवान आणि द्रुतगामी, किंवा दानशूर आणि प्रसिद्ध ऐकणाऱ्यांना हाक देतो. त्यांच्यातील बलवान आकाशाला हाक देतो, तेजस्वी मनाने पृथ्वीला जवळ करतो. जिथे देवता कल्याणासाठी कृती करतात, जिथे स्वर्ग स्वतःच्या शक्तीने जागा निर्माण करतो. ही स्तुती त्या अमरांसाठी आहे, जे नम्रांना धन देतात. जे विचार आणि यज्ञ साधतात, त्यांनी आम्हाला वसूंप्रमाणे धन द्यावे. त्या दूरवरच्या स्थळी, इंद्राचे पुत्र धावतात, जे विस्तीर्ण, गोधनयुक्त प्रदेश ओलांडू इच्छितात. त्या अनेक पुत्रांनी एका प्रयत्नात, महान, हजार प्रवाहांच्या शक्तिमान गायीचे दूध काढण्याचा प्रयत्न केला. शचीप्रमाणे, इंद्राला मदतीस बोलवा, जो अजिंक्य आहे, शत्रूंना युद्धात जिंकणारा आहे. तो दानशूर, उदार, उत्तम स्तुतीस पात्र मघवान आहे, जो प्रचंड वज्रधारी आहे. जेव्हा इंद्र, वृत्रहंता, प्राचीन काळातील तेजस्वी नाव घेतो, बलवान, पूरुचा पुत्र, तेव्हा आपण त्याला या कार्यासाठी बोलवूया. आता कवी सूर्याच्या घरात पाण्याची परम महिमा गातो. सात नद्या तीन मार्गांनी वाहतात, त्यात सिंधू सर्वांत बलवान आहे. वरुणाने तुझ्यासाठी मार्ग खुले केले, सिंधू, जेव्हा तू लाटा घेऊन धावतेस. तू पृथ्वीच्या उतारावर, कड्यावरुन, वाहतेस, चलनाऱ्या सर्वांत तू अग्रगण्य आहेस. आकाशात आवाज घुमतो, पृथ्वीवरून वर उठतो; ती आपल्या तेजाने अमर्याद शक्ती सोडते. जसे पावसाचे मेघ गडगडतात, नदी येते तेव्हा बैलाप्रमाणे गर्जते. आईसारख्या गायी वासराकडे धावतात, तसे मातृनद्या तुझ्याकडे धावतात. युद्धातील राजासारखी तू त्यांना पुढे नेतेस; तू धावतेस, तेव्हा कोणतीही मागे राहत नाही. गंगा, यमुना, सरस्वती, सतुद्री, परुष्णी, हे माझ्या स्तुतीत सामील होवोत; असिक्नी, मरुद्वृधा, वितस्ता, अर्जिकिया, सुशोमा, ऐका. त्रिष्टामा, सुसर्तु, रसा, श्वेता, कुंभा, गोमती, क्रुमु, या महान नद्या रथांसह पुढे जातात. ही नदी वेगवान, तेजस्वी, महान आहे, ती जुने वाहून नेते, प्रदेश हलवते. ही नदी अडथळे दूर करते, विविध अद्भुत रूपे प्रकट करते, तेजस्वी घोड्यांसारखी. ही नदी घोड्यांनी समृद्ध, सुंदर रथांनी सजलेली, सुवर्णमय, कुशल, बलशाली आहे. ती लोमश, तरुण, सद्गुणी आहे, आणि ती गोड संपत्ती घेऊन येते. नदीने अश्विनांसाठी गुळगुळीत रथ तयार केला आहे; त्याने स्पर्धेत विजय मिळवला. तिची महिमा आज गातली जाते—अखंड, तेजस्वी, आणि दीप्तिमान. मारुतहो, सकाळच्या शक्तीच्या वेळी या; इंद्रा, मारुतहो, तुम्ही दोन जगांना वस्त्र धरा. जसे दिवस-रात्र आपल्यासोबत असतात, तसे तुम्ही आम्हाला आसन, निवास, प्रकाशाचा मार्ग द्या. उत्तम सोमरस तयार करा; कुशल सारथ्याने दगड रस काढतात. हे उदारजनहो, आम्हाला विजय, वीर्य, मोठे धन, आणि चपळांना येणारे ज्ञान द्या. तोच सोमरस पुन्हा त्याच्यासाठी ओतला गेला, जसा पूर्वी मनूसाठी मार्ग होता. गवाळात, घोड्याच्या घरात, यज्ञस्थळी, भक्तांनी त्याला शोधले. दैत्यांना दूर करा, संहारकांचा नाश करा, अपयश रोखा, मूर्खपणा दूर करा. आम्हाला सर्व वीरांसह धन द्या; हे दगडहो, भारताला गाणे द्या. आकाशापेक्षा तुम्ही अधिक बलवान आहात; तेजस्वींमध्येही तुम्ही श्रेष्ठ आहात. वारा, सोम, अग्नी, पितरांपेक्षाही तुम्ही श्रेष्ठ आहात. हे दगड, तेज आणि शक्तीने परिपूर्ण, आमच्यासाठी जागे व्हा; तुमच्या आवाजाने स्वर्गात गुंजा होऊ द्या. जिथे लोक मध शोधतात, मोठ्याने गातात, एकत्र प्रयत्न करतात. दगड सोम काढतात, सारथ्य करणारे, रस स्पर्धेसाठी बाहेर काढतात. ते स्तनातून दूध काढतात; पुरुष हातांनी अर्पण तयार करतात. हे विधिपूर्वक करणारे पुरुष, झाले आहेत; दगडहो, इंद्रासाठी सोम काढा. प्रत्येकाने, दिव्य आणि पृथ्वीवरील निवासासाठी, अर्पण करणाऱ्यासाठी धन काढा. मेघातून पावसासारखे त्यांचे वचन संपत्तीप्रमाणे ओघळते; यज्ञातील पुजाऱ्यांसारखे, ते यज्ञात कुशल आहेत. मारुतांसाठी स्तोत्रासारखे, तुम्ही स्तुत्य आहात; त्यांच्या समूहाची मी स्तुती करतो, तुम्ही त्यात चमकता. तरुण पुरुष तेजासाठी स्वतःला सजवतात, मारुतांसारखे, अनेक तेजस्वी रात्रींसाठी. हे दिव्यपुत्र, अडवता येत नाहीत; आदित्य, ते थकत नाहीत. जे सूर्याप्रमाणे स्वर्ग आणि पृथ्वीवर चमकतात, स्वतःच्या शक्तीने, जसे सूर्य मेघ दूर करतो. वीरांसारखे बलवान, तेजस्वी, राजपुत्रांसारखे, दोषरहित, तरुण, नेहमी पुढे जाणारे. तुमच्यात, जसे जलाशयात, काहीही फाटत नाही, ना मोठे तुटते; सर्वव्यापक यज्ञ तुमच्याजवळ येतो, अर्पणांसह, जसे साथी एकत्र येतात. तुम्ही जणू जुव्यावर जोडलेले, पहाटे प्रकाशमान; गरुडांसारखे, तेजस्वी, प्रखर; प्रवाशांसारखे, वेगवान, सर्वत्र पसरलेले. मारुतहो, जेव्हा तुम्ही दूरवरून संवरणाचे महान धन आणता, उदाराचे धन जाणून, वसूंनो, तुम्ही द्वेष दूर करता. जो यज्ञाग्नी प्रज्वलित होताच मारुतांना अर्पण करतो, तो मनुष्य नसून, धनवंत होतो, बलवान संतती मिळवतो; देवांचे रक्षण त्याला लाभो. कारण ते यज्ञात योग्य आहेत, त्या शक्ती, आदित्य नावाने कृपाळू; त्यांनी आमच्या रथासाठी धावणाऱ्या विचारांचे रक्षण करावे, जसे ते यज्ञात मोठेपणाने, आनंदाने फिरतात. प्रेरित ऋष्यांसारखे, विचारांनी, स्वयंशासित; देवांसारखे, यज्ञांनी जागृत; तेजस्वी राजांसारखे, सर्वत्र प्रसिद्ध; निर्दोष तरुणांसारखे. अग्नीप्रमाणे चमकणारे, सुवर्णवक्षस्थळ असलेले; वाऱ्यासारखे, स्वतःच जुंपलेले, नेहमी सक्रिय; ज्ञानी वृद्धांसारखे, उत्तम मार्गदर्शक, उत्तम आश्रय असलेले, सत्यासाठी प्रयत्न करणाऱ्या सोमांसारखे. वाऱ्यासारखे, वेगवान, हालचाल करणारे; अग्नीच्या जिभेसारखे, चमकणारे; शस्त्रधारी योद्ध्यासारखे, सज्ज, बलवान; पितरांच्या स्तुत्यांप्रमाणे, दानशूर. रथाच्या तिरांप्रमाणे, टिकाऊ; वीरांसारखे, युद्धात विजयी; निवडलेल्या तरुणांसारखे, तुपाने अभिषिक्त; गायकांसारखे, मधुर गाणे गाणारे. अशा रीतीने, ऋषी, देवता, नद्या, आणि वीर, सर्व एकत्र येऊन, यज्ञ, स्तुती, आणि भक्तीच्या मार्गाने, मानवांना प्रकाश, समृद्धी, आणि विजय देतात.