पूर्वीच्या ऋषींनी केलेल्या कर्मांना अनुसरून, महान बृहस्पतीस वंदन करण्यात आले. तो गायी, घोडे, वीर, आणि माणसे यांच्यासह आपल्याला दीर्घायुष्य देतो. त्यानंतर, अग्नी—वध्र्यश्वाचा—त्याचे मार्गदर्शन मंगलमय, सुखकारक आणि कल्याणकारी आहे. जेव्हा मैत्रीपूर्ण कुळे त्याला अग्रभागी घृताने आहुती देऊन प्रज्वलित करतात, तेव्हा तो तेजाने चमकतो आणि कधीही अपयशी होत नाही. घृत हे अग्नीचे पोषण आहे; घृत हे त्याचे अन्न, त्याची शक्ती, आणि आनंद आहे. घृताने प्रज्वलित झाल्यावर तो सर्वत्र पसरतो आणि त्याच्या घृताच्या धाराही सूर्याप्रमाणे चमकतात. मनू, अनीक, आणि सुमित्र यांनी तुला दिलेल्या आहुती, अग्नी, त्या पुन्हा पुन्हा ताज्या होवोत—तू संपत्तीने उजळून निघ, आमची स्तुती स्वीकार, आणि आम्हाला येथे बल व कीर्ती दे. पूर्वी वध्र्यश्वाने तुला प्रज्वलित केले, अग्नी, ती आहुती तू स्वीकार; आमचा रक्षणकर्ता आणि अंगरक्षक हो, आणि तुझ्या नावाने आम्ही जे देतो ते आमच्यात सुरक्षित ठेव. वध्र्यश्वा, तू तेजस्वी हो, रक्षणकर्ता हो, मानवांच्या वैराने तू पराभूत होऊ नकोस; वीराप्रमाणे, सुमित्रा, मी आता वध्र्यश्वाचे नाव पुकारतो. तू उंच पर्वतासह धन संपादन केलेस, दास आणि आर्य शत्रूंना जिंकलेस; वीराप्रमाणे, सतत पुढे जाणारा, अग्नी, तूच युद्धात अग्रगण्य आहेस. अग्नी हजारो मार्गदर्शकांसह, विपुल, तेजस्वी, शुद्ध आहे; तो तेजस्वींमध्ये चमकतो, भक्तांमध्ये, सुमित्रांमध्ये, देवपूजकांमध्ये प्रज्वलित असतो. जातेवेद, तुझ्यात गाई गोड दूध देतात, जणू काही वासराला साखरून; दानशूर माणसांनी, सुमित्रांनी, देवपूजकांनी तुला प्रज्वलित केले आहे. अमर देवांनी, जातेवेद, तुझे महत्त्व घोषित केले, वध्र्यश्वा; जेव्हा तू शोधतोस, मानवकुळ तुझ्याकडे येते, कारण त्यांनी तुझ्यात सामर्थ्याने विजय मिळवला आहे. वडिलाने मुलाला मांडीवर घेतल्याप्रमाणे, वध्र्यश्वाने तुला पूजले, अग्नी; त्याची आहुती तू आनंदाने स्वीकारलीस, आणि पूर्वजांचाही, अगदी बलाढ्यांपासून, तू रक्षण केलेस. अग्नी, वध्र्यश्वासाठी नेहमी विजय मिळवणारा, सोम पिणाऱ्या वीरांसह शत्रूंना पराभूत करतो; विरोधात असतानाही, तू तेजस्वी प्रकाशाने शत्रू जाळतोस आणि गर्विष्ठांना पाडतोस. वध्र्यश्वाचा हा अग्नी, वृत्राचा संहारक, प्राचीन काळापासून भक्ती आणि स्तुतिने प्रज्वलित होतो; आमची संतती असो वा दुसऱ्यांची, वध्र्यश्वा, तू आमच्यासोबत उभा राहा, शत्रूंविरुद्ध. अग्नी, माझ्या या आहुतीला स्वीकार; पवित्र स्थळी घृताचा आस्वाद घे; या विशाल पृथ्वीवर, शुभ दिवसांत, तू उभा राहा, ज्ञानी, देवपूजेसाठी योग्य. देवांचे अग्रदूत, नराशंस आणि सर्व प्रकारच्या घोड्यांसह इथे येवो; सत्याच्या मार्गाने, भक्तीने, तो येवो, सर्वात दिव्य, हव्या आहुतीसाठी उत्सुक. माणसे नेहमी उत्तम दूत शोधतात, आणि अग्नीला आहुती देतात; उत्तम घोड्यांसह, उत्तम रथासह, देवांना इथे आण आणि होतार म्हणून बस. हे अग्नी, देवांना प्रिय हो, आणि सर्वत्र पसर; आमच्यात सुगंधी हो; शांत मनाने, पवित्र कुशावर, इंद्राच्या अग्रस्थानी, देवांना आमंत्रित कर. स्वर्गशिखराला स्पर्श कर, किंवा योग्य प्रमाणात पृथ्वीवर पसर; तेजस्वी द्वारांनी, त्यांच्या महानतेने, दिव्य रथाला आधार दे. दिव्य कन्या उषा आणि रात्र, आपल्या जागी बसोत; देवहो, तेजस्वी, एकत्र या आणि भाग्यशाली मांडीवर बसून आनंद घ्या. उंचावलेला यूप आणि तेजस्वी अग्नी, अदितीच्या मांडीतील प्रिय निवास आहेत; यज्ञात, पुरोहित आणि यज्ञोत्पन्न, तुम्ही उत्तम जाणणारे, आम्हाला संपत्ती द्या. या पवित्र कुशावर तीन देव्या, उत्तम, बसोत; आम्ही ते तुमच्यासाठी सुखद केले आहे; घृतासह, देव्या, मानवांच्या उत्तम आहुती स्वीकारोत. त्वष्टा, जेव्हा तू सौंदर्य धारण केलेस, तू अंगिरसांशी जोडला गेलास; देवमार्ग जाणणारा, धनदाता, तू आम्हाला धन दे, दानशूर. अरण्याधिपती, आपल्या मेखलासह, देवांना इथे आण, मार्ग जाणणारा; देव आहुती गोड करो; द्यावा आणि पृथ्वी माझे आह्वान स्वीकारोत. अग्नी, वरुणाला आहुतीसाठी आण, इंद्राला स्वर्गातून, मरुतांना मध्यप्रदेशातून; सर्व पूजनीय, अमर देव पवित्र कुशावर बसोत, आणि स्वाहा घोषात आनंद मानोत. बृहस्पती, जेव्हा त्यांनी प्रथम वाणी प्रकट केली, नाव दिली, त्यात जे श्रेष्ठ आणि तेजस्वी होते, ते त्यांनी प्रेमाने आत लपवले. जणू गाळणीतून शुद्ध केल्याप्रमाणे, ज्ञानी मनाने वाणी घडवतात; येथे मित्र मैत्रीचे बंध ओळखतात, आणि शुभ सौंदर्य त्यांच्या वाणीवर प्रकट होते. यज्ञाने त्यांनी वाणीचा मार्ग अनुसरला, ती ऋषींमध्ये प्रवेशलेली सापडली; तिला उचलून, अनेक ठिकाणी वाटली, आणि सात गायक तिच्यात एकत्र येतात. खरेच, कुणी पाहतो पण वाणी दिसत नाही; कुणी ऐकतो पण ती ऐकू येत नाही. ती स्वतःला त्याला प्रकट करते, जशी तेजस्वी, सुंदर वस्त्रात पत्नी पतीला प्रकट होते. ते म्हणतात, तू मैत्रीत स्थिर आहेस; स्पर्धेतसुद्धा ते त्याला हानी करीत नाहीत. ही गाय मायेने फिरते; त्याने निष्फळ वाणी ऐकली आहे. जो आपला मित्र, सोबती सोडतो, त्याचा वाणीमध्ये भाग नसतो. ऐकले तरी व्यर्थ, कारण तो सदाचाराचा मार्ग जाणत नाही. मित्र डोळे आणि कान असूनही, मनाच्या वेगात असमान झाले. काही, स्नान केलेल्याप्रमाणे, जवळ दिसले; काही, तळ्याच्या काठी असावेत तसे दूर दिसले. जेव्हा मित्र मनाने एकत्र येतात, ब्राह्मण होतात, तेथे ज्ञानाने वेगळे होतात; ब्राह्मण तुमच्यात वावरतात. जे ना जवळ येतात, ना दूर जातात, ना ब्राह्मण, ना सोमनिर्माते, ते वाईट हेतूने वाणीला जाळ बांधतात, संतती अज्ञानात राहतात. सर्वजण आलेल्या कीर्तीमध्ये आनंद मानतात, मित्र मैत्रीत, सभेत; जे पाप दूर करतात, पोसतात, त्यांना अमर कल्याण मिळते. तू स्तोत्रांचा विकास केला; शाक्वरी छंदात गायत्री गायली; ब्राह्मण जन्मज्ञान बोलतो; तू यज्ञाचा छंद मोजतोस. आता, अंतर्दृष्टीने, आपण देवांची उत्पत्ती सांगू या. स्तोत्रात, जो नंतरच्या काळात पाहतो. बृहस्पतीने या गोष्टी घडवल्या, जणू लोहाराने साधनांनी; देवांच्या पहिल्या युगात, अस्तित्व नसताना अस्तित्व निर्माण झाले. देवांच्या पहिल्या युगात, अस्तित्व नसताना अस्तित्व निर्माण झाले; मग दिशा जन्मल्या; मग उंचावलेली जागा पसरली. पृथ्वी त्या उंचावलेल्या जागेतून जन्मली; दिशा जन्मल्या. अदितीपासून दक्षाचा जन्म झाला; दक्षापासून अदिती पसरली. अदितीचा जन्म झाला; दक्ष, जो तिचा कन्या आहे; तिच्यापासून देव जन्मले, धन्य, अमरत्वाचे बंधू.