अंगिरस ऋषी, आपली गोमाता घेऊन, भगासारखे आर्यमा पर्यंत नेतात. सभेत मित्र आणि मित्राणी एकरूप होतात, तसेच, हे बृहस्पती, आम्हाला स्पर्धेत बळ दे. त्या यज्ञपत्नी, आदरणीय अतिथी, सुवर्णासारख्या तेजस्वी व निर्दोष होत्या—बृहस्पतींनी त्या पर्वतांतून बाहेर काढल्या, जणू जसे ज्वारीच्या कोंड्यातून धान्य वेगळे केले जाते. बृहस्पतींनी मधुर सत्याचा स्रोत उघडला, सूर्याने आकाशातून जणू ज्वाला फेकली. बृहस्पतींनी गोमाता दगडातून सोडवत पृथ्वीचे आवरण फोडले, जसे पाणी आच्छादन फोडते. त्यांनी प्रकाशाने अंध:कार दूर केला, जसे वारा मेंढपाळाला पाण्यापासून हाकलतो; बृहस्पतींनी वलाचा नाश केला आणि गायी बाहेर आणल्या. जेव्हा बृहस्पतींनी अग्नीच्या उष्णतेने व स्तोत्रांनी लोभी वलाचा दुर्ग फोडला, तेव्हा त्यांनी गुप्त ठेवलेले धन उघड केले. बृहस्पती एकटेच त्या गायकांची नावे जाणत होते, जे आपल्या निवासात लपलेले होते; जसे पक्ष्याच्या अंड्याचे कवच फोडले जाते, तसे त्यांनी पहाटे पर्वतातून बाहेर आणल्या. त्यांनी मध पाहिले, जे पाण्यात मास्यासारखे असहाय्य लपलेले होते; बृहस्पतींनी गर्जना करून ते बाहेर काढले, जणू झाडावरून चमचा हलवतो. त्यांनी प्रकाश व अग्नी शोधून काढला, अंध:कार दूर केला; वलाच्या शरीरातून, जणू सांध्यातून सांधा काढावा, तसे गायींचे सार मिळवले. जसे थंडीने झाडांची पाने गळतात, तसे बृहस्पतींनी वलाची दया न करता गायी काढून घेतल्या; आणि सूर्य व उषा जसे वेगळे उगवतात, तसे हे अद्वितीय कार्य घडले. जसे वडील आकाशात तारे लावतात, काळ्या घोड्यावर पांढऱ्या खूणा असाव्यात तसे, त्यांनी रात्री अंध:कार आणि दिवसा प्रकाश ठेवलं; बृहस्पतींनी खडक फोडला आणि गायी उघड केल्या. हे महान कार्य, जे पूर्वजांचा आदर करणार्यांसाठी आहे—बृहस्पती, गायी, घोडे, वीर आणि माणसांसह आम्हाला दीर्घायुष्य दे. आता, अग्नीची कृपा मंगलमय आहे, वध्र्यश्वाचीही, जी आनंददायी, कल्याणकारी आहे; जेव्हा मित्र कुटुंबे त्याला समिधा देतात, तूप घालतात, तो अखंड तेजाने प्रज्वलित होतो. तूपच अग्नीचे पोषण, तूपच त्याचे अन्न, बल आणि आनंद; तूपाने प्रज्वलित होऊन तो सूर्याप्रमाणे चमकतो. मनु, अनीक, सुमित्र यांनी जे काही अग्नीला समिधा म्हणून अर्पण केले, ते पुन्हा घडो; अग्नी, संपत्तीने उजळून निघो, आमच्या स्तुत्या स्वीकारो, आम्हाला बळ आणि कीर्ती देवो. वध्र्यश्वाने पूर्वी ज्याला समिधा दिली, अग्नी, ते अर्पण स्वीकार; आमचे रक्षण कर, तुझे दान आमच्यात टिकव. वध्र्यश्वा, तू तेजस्वी आणि रक्षक हो, शत्रूंची द्वेषबुद्धी तुला जिंकू शकू नये; सुमित्रा, मी वध्र्यश्वाचे नाव गौरवाने घेतो. तू पर्वतावर विजय मिळवून धन प्राप्त केलेस, दास व आर्य शत्रूंना जिंकलेस; अग्नी, तू युद्धात अग्रणी आहेस. अग्नी हजारो मार्गदर्शकांसह, विपुल, तेजस्वी आहे; भक्तांमध्ये, सुमित्रांमध्ये तो उजळतो. जाठवेदस, तुझ्यात गायी गोड दूध देतात, जणू वासरू ओरडत आहे; दानशूर लोक, सुमित्र, देवपूजक तुझी प्रज्वलना करतात. अमर देवांनी, जाठवेदस, तुझे माहात्म्य घोषित केले; जेव्हा तू चौकशी करतोस, मानवी कुटुंबे येतात, कारण त्यांनी तुझ्या बळावर विजय मिळवला. जसे वडील मुलाला मांडीवर घेतात, तसे वध्र्यश्वाने तुझे पूजन केले; तू त्याची समिधा आनंदाने स्वीकारलीस, त्याचे रक्षण केलेस. अग्नी, वध्र्यश्वासाठी नेहमी विजयी ठरला, सोमपान करणाऱ्या पुरुषांसह शत्रूंना हरवले; तू तेजस्वी, विरोधकांचा नाश केलास. वध्र्यश्वाचा हा अग्नी, प्राचीन काळापासून वृत्स्राचा संहारक, भक्तिपूर्वक प्रज्वलित केला जातो; आमची संतती असो वा दुसऱ्यांची, वध्र्यश्वा, तू आमच्यासोबत उभा रहा. अग्नी, माझी समिधा स्वीकार, तुपात तृप्त हो, पृथ्वीच्या विशालतेत, शुभ दिवसांत, सरळ उभा रहा, देवपूजेच्या योग्यतेने. देवांचे दूत प्रथम येवोत, नराशंस व विविध घोड्यांसह; सत्याच्या मार्गाने, श्रद्धेने, अग्नी, तू या यज्ञात ये. मानव नेहमी उत्तम दूत शोधतात, ते अग्नीला हविर्दान करतात; उत्तम घोड्यांनी, उत्तम रथाने देवांना आण, आणि होतार म्हणून विराजमान हो. देवांना प्रिय असलेली ही यज्ञज्योत पसरू दे, सुवासिक होऊ दे; शांत मनाने, इंद्राच्या प्रमुखा, देवांना आमंत्रित कर. स्वर्गाच्या शिखराला स्पर्श कर, किंवा पृथ्वीवर पसर; तेजस्वी द्वारे मोठ्या रथाला आधार दे. दिव्य कन्या, कुशल उषा व रात्र, आपापल्या जागी विराजमान होवोत; देवगण एकत्र येवोत, आणि शुभ गोष्टींच्या कुशीत बसोत. उंचावलेला यज्ञशिला आणि तेजस्वी अग्नी, आदितीच्या कुशीत प्रिय आहेत; यज्ञातील पुरोहित, तुम्ही आम्हाला संपत्ती द्या. या उत्तम कुशावर तीन देवी विराजमान होवोत; आम्ही त्यांच्यासाठी ते सुखद केले आहे; त्या देव्या तुपाने पुरुषांच्या अर्पण स्वीकारोत. त्वष्टा, तू सौंदर्य धारण केलेस तेव्हा अंगिरसांशी एकरूप झाला होतास; देवमार्ग जाणणारा, धनदाता, आम्हाला संपत्ती दे. वनराजा, तुझ्या कमरबंदाने देवांना येथे घेऊन ये, मार्ग जाणणारा; देव अर्पण गोड करो; स्वर्ग व पृथ्वी माझी प्रार्थना स्वीकारो. अग्नी, वरुणाला आमंत्रणासाठी आण, इंद्राला स्वर्गातून, मरुतांना मध्याकाशातून; सर्व पूज्य, अमर देवगण कुशावर विराजमान होवोत आणि स्वाहा म्हणत आनंदित होवोत. बृहस्पती, जेव्हा प्रथम वाणी प्रकट झाली, नावांनी वस्तू ओळखल्या गेल्या, त्यातील जे श्रेष्ठ व तेजस्वी होते, ते प्रेमाने अंतर्मनात ठेवले गेले. जसे शुद्ध करणारे गाळण वापरतात, तसे ज्ञानी मनाने वाणी घडवतात; येथे मित्र एकमेकांचे बंध ओळखतात, आणि त्यांची शुभ छटा त्यांच्या वाणीवर असते. यज्ञाने त्यांनी वाणीचा मार्ग अनुसरला, ती ऋषींमध्ये प्रवेशली; तिला उचलून अनेक ठिकाणी वाटली, आणि सात गायक तिच्यात एकत्र येतात. खरं तर, एखादा पाहूनही वाणी न पाहू शकतो; ऐकूनही ऐकू शकत नाही. ती जणू तेजस्विनी, सुंदर वस्त्रधारी पत्नी पतीला प्रकट होते, तसेच प्रकट होते. मित्रत्वात तू दृढ आहेस असे म्हणतात; स्पर्धेतही ते त्याला त्रास देत नाहीत. ही गाय माया करून हिंडते; त्याने वाणी ऐकली, पण ती निष्फळ व फुलरहित आहे. जो आपला सोबती, मित्र सोडतो, त्याला वाणीचा भाग मिळत नाही; तो ऐकतो, पण व्यर्थ; तो सदाचाराचा मार्ग खऱ्या अर्थाने जाणत नाही.