कथा अशी सुरू होते—दगडी अडथळा पुढे सरकत आहे. मित्रांनो, एकत्र या, उभे राहा, आणि हा अडथळा ओलांडून जा. जे मदतीला आले नाहीत, त्यांना मागे सोडून आपण शुभचिंतकांसोबत मोठ्या यशाकडे वाटचाल करूया. तत्पूर्वी, तवष्टार—ज्याला कलांचे आणि गूढ ज्ञानाचे पूर्ण आकलन आहे—तो देवांसाठी पवित्र पेय वाहणारी भांडी घेऊन येतो. तो लोखंडी कुऱ्हाड धारदार करतो, ज्याने ब्रह्मणस्पती सर्व अडथळे दूर करतो. ज्ञानी लोक एकत्र येऊन त्या कुऱ्हाडीने कर्म करतात, ज्याच्या साहाय्याने अमरत्वाची निर्मिती झाली. हे गुपित पावले जाणून, तूच त्या मार्गांची निर्मिती केलीस, ज्यामुळे देव अमर झाले. तेव्हा, त्यांनी वासराला गायीच्या गर्भात ठेवले, सूक्ष्म बुद्धी आणि वाणीने. तो, नेहमीच कल्याणकारी, सर्व योग्य गोष्टींना जवळ जातो, आणि गायक विजयासाठी प्रयत्न करतो. मग, इंद्राची—मघवनची—कीर्ती सांगितली जाते. पृथ्वी आणि आकाश थरथरत असताना, त्यांनी देवांना पुढे नेले, दासांचा बल मागे टाकले, आणि त्या एका संततीसाठी मदतीचा हात दिला. इंद्र, जेव्हा तू शरीराने आणि सामर्थ्याने वाढला, लोकांमध्ये आपली शक्ती दाखवलीस, त्या सर्व लढाया तुझ्या मायाजालात नव्हत्या; आजचा शत्रू पूर्वीसारखा नाही, तो परीक्षेस पात्र नाही. इंद्राच्या महानतेची मर्यादा कोण गाठू शकला? आपल्या पूर्वजांपैकी कोण? कारण, तूच आपल्या शरीरापासून आई-वडिलांची निर्मिती केलीस. तुझ्या प्रभुत्वाची चार नावे महाबळवान म्हशीमध्ये आहेत. हे सर्व तू जाणतोस, आणि या कृत्यांनी, मघवन, तू अपूर्व कार्य साध्य केलेस. दृश्य आणि अदृश्य सर्व संपत्ती तुझ्या हातात आहे. मघवन, माझ्या इच्छेला ओलांडू नकोस. तूच जाणणारा, तूच इंद्र, तूच दाता आहेस. ज्याने प्रकाशात प्रकाश निर्माण केला, मधुरतेत मधुरता निर्माण केली—त्यासाठी, इंद्रा, माझा प्रेमाचा स्तुतीगान, पवित्र वाणीने मी मोठ्याने बोललो आहे. ते गुप्त नाव दूर आहे, ज्याने थरथरणारे लोक तुझ्या शक्तीसाठी हाक मारतात. मघवन, तू आपल्या सामर्थ्याने पृथ्वी आणि आकाश उचललेस; तुझ्या भावाच्या तेजस्वी पुत्रांना संरक्षण दिलेस. ते गुप्त नाव महान आहे, ज्याने तू, बहुविद्यावान, जे झाले आणि जे होईल ते निर्माण केलेस. त्याच्यापासून जन्मलेले प्राचीन तेज, प्रियजनांनी एकत्र प्रवेश केले, पाच जणांनी. त्याने पृथ्वी, आकाश आणि मध्यभाग भरून काढला, पाच देव एकामागून एक, सात सात रूपांनी. चौतीस रूपांनी, तो स्वतःच्या तेजाने सर्वत्र चमकतो. तू प्रथम प्रकट झाला, पहिली तेजोमयता निर्माण केली, ज्यामुळे पोषित तो पोषित होतो. तुझं नातं सर्वोच्चापेक्षा खाली, पण तुझी महत्ता अद्वितीय आहे. चंद्र, अनेकांमध्ये राहून, तरुण असूनही पांढरे केस असलेला, जागृत होतो. या दिव्य कवीची महानता पाहा—तो काल मेला, पण आज पुन्हा जन्मतो. बलवान, तांबडा, गरुडासारखा, वीर, प्राचीन—त्याचे ज्ञान सत्य आहे, व्यर्थ नाही; त्याची संपत्ती तेजस्वी, तो विजेता आणि दाता आहे. यांनीच पुरूषार्थ दिला, ज्याने वज्रधारीने वृत्राचा नाश करण्यासाठी पर्जन्य पाडला. हे देव, जे कर्माने जन्मले, ते विधीच्या कृत्यांतून प्रकट झाले. संयोगाने तो कर्म करतो, सर्वशक्तिमान, दुष्टांचा नाश करणारा, सर्वज्ञ, अधिपती. सोमपान करून, स्वर्गात वाढून, वीराने शत्रूंना पिटाळून लावले. हे तुझं, एकाचं; ते तुझं, दुसऱ्याचं; तिसऱ्या प्रकाशाने, एकत्र हो. एकत्र येऊन, तुमची शरीरे आनंदित होवोत; देवांचे प्रिय, सर्वोच्च जन्मस्थानी. तुमचा बलवान रूप, ज्याने सामर्थ्य पुढे नेले, आम्हाला आनंद आणि तुमच्यासाठी संरक्षण देवो. अखंडित राहून, तुम्ही स्वतःचं तेज निर्माण करा, आकाशातील प्रकाशासारखं, हे देवांनो. तुम्ही बलाने बलवान आहात; बलाने तुम्ही उत्तम पुरस्कार जिंकता. बलाने तुम्ही स्तुती मिळवली, बलाने तुम्ही स्वर्ग गाठला. बलाने तुम्ही पहिल्या सत्य नियमांचा पाठपुरावा केला, बलाने देवांचा पाठलाग केला, बलाने आम्ही तुमच्या मागे चालतो. त्यांच्या पूर्वजांनीही त्यांची महानता गाठू शकली नाही; देवांनी आपले ज्ञान देवांमध्ये ठेवले. त्यांनी सर्व गोष्टी वाटल्या, आणि आपल्या शक्तीने त्या पुन्हा आपापल्या रूपात परतल्या. शक्तीने त्यांनी अखंड विश्वाला प्रदक्षिणा घातली, प्राचीन, अमर निवास मोजले. त्यांच्या रूपात सर्व जीव प्रवेशले, आणि अनेक लोकांमध्ये ते विस्तारले. पुत्रांनी सूर्य जाणणाऱ्या दैत्याला दोन भागांत विभागले, तिसऱ्या कृतीने त्याला स्थापन केले. पितरांनी आपल्या शक्तीने आपली संतती आणि पितृसूत्र नंतरच्या पिढ्यांमध्ये रोवली. समुद्रावरील जहाजासारखा किंवा पृथ्वीच्या दिशा जशा, तो आशीर्वादांनी सर्व संकटे पार करतो. आपल्या संततीसह, तो महान कीर्तिवान, आपल्या महानतेत नंतरच्या आणि पूर्वीच्या पिढ्यांमध्ये त्यांना स्थापित करतो. इंद्रा, सोमपान करणारा, आपण यज्ञ आणि धर्ममार्गापासून दूर जाऊ नये. शत्रूंनी आपल्यावर विजय मिळवू नये. तो धागा, जो यज्ञाची रचना करतो, देवांमध्ये पसरलेला आहे—आपण त्यापर्यंत पोहोचूया, उत्तम आवाहन करून. आता आपण मनाला हाक मारतो, नाराशंस आणि सोमाच्या कृपेने, आणि पितरांच्या विचारांनी. ते मन इथे पुन्हा येवो—संकल्पासाठी, कौशल्यासाठी, जीवनासाठी, आणि आपण सूर्य स्पष्टपणे पाहू शकू. आपले पितर, दिव्य वंश, आपले मन पुन्हा परत देवो, जेणेकरून आपण जिवंत सभेत एकत्र होऊ. सोमा, तुझ्या विधीत, आपल्यात मन धारण करून, आपण संततीसह एकत्र होऊ. जर तुझे मन दूर यमाकडे, विवस्वतपुत्राकडे गेले असेल, तर आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. जर तुझे मन आकाशात किंवा पृथ्वीवर गेले असेल, तरी आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. जर तुझे मन चार दिशांच्या पृथ्वीवर गेले असेल, तरी आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. जर तुझे मन चारही दिशांना गेले असेल, तरी आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. जर तुझे मन समुद्राकडे, सागराकडे गेले असेल, तरी आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. जर तुझे मन तेजस्वी नद्यांकडे गेले असेल, तरी आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. जिथे तुझे मन पाण्यात आणि वनस्पतींमध्ये भटकले असेल, तिथून आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. सूर्य आणि उषःकाळाकडे तुझे मन गेले असेल, तरी आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. महान पर्वतांमध्ये तुझे मन गेले असेल, तरी आम्ही ते इथे परत आणतो, निवासासाठी आणि जीवनासाठी. अशा प्रकारे, या ऋचांमधून मानवाचा, देवांचा, आणि मनाच्या प्रवासाचा हा गूढ, पवित्र मार्ग आपल्यासमोर उलगडतो.