देवतांच्या नियमानुसार, आद्य देवता आपल्या स्थानावर उभ्या राहिल्या, आणि त्यांच्यापेक्षा वरचढ असणारे छाटणारे उदयास आले. तीन जण पृथ्वी व दलदलीला तापवतात, तर दोन जण आपल्या तोंडात शेण वाहून नेतात. हाच तुमचा प्राणदाता आहे—त्याला ओळखा. युद्धात, अशा एखाद्यापासून स्वतःला लपवू नका. तो सूर्याला प्रकट करतो, अंधार लपवतो; आणि स्वतः प्रकट झाला तरी, अजूनही मुक्त न झालेल्यांच्या बंधनातून सुटत नाही. माझे इतर सर्व शत्रू निघून गेले आहेत, पण माझा सासरा अजूनही गेला नाही. त्याने अन्न खावे, सोमरस प्यावे; जेव्हा त्याने तृप्तीने खाऊन घेतले, तेव्हा तो पुन्हा आपल्या घरी परत जावा. तो गडगडणारा, तीक्ष्ण शिंगांचा वृषभ पावसात उभा राहतो, पृथ्वीचा मार्ग दाखवतो. सर्व संमेलनांत, जो मला सोमरस देतो, त्याचे मी रक्षण करावे अशी माझी प्रार्थना आहे. इंद्रा, दगडाने तुझ्या आनंददायी सोमरसाची पिळणी केली जाते; तू ते पितोस. वृषभ तुझ्यासाठी शिजवतात, आणि तू त्यांचे अन्न खातोस, जेव्हा तुझ्या उदारतेसाठी समिधा अर्पण केली जाते. हे गायक, हे मला चांगले ज्ञात असो: नद्या उलट प्रवाहात वाहणारे शाप वाहून नेतात. लांडगे सिंहापासून दूर पळतात, मासे मगरापासून, कोल्हे डुकरापासून, आणि पोकळीतील जळलेल्या ठिकाणाहून दूर जातात. मी हे कसे जाणले—गृत्स या ऋषीचे परिपक्व ज्ञान? तू, हे उदार, योग्य वेळी आम्हाला सांग, तुझ्यासाठी कोणता भाग राखावा. आकाशातील उच्चस्थ देवताही माझे बळ वाढवतात. मी हजारो एकत्र ठेवतो; कारण माझ्या जनकाने मला अजिंक्य जन्म दिला आहे. देवतांनी मला सामर्थ्यवान केले, हे इंद्रा! मी पराक्रमी, सदैव पुरुषार्थी आहे. मी वज्राने वृत्राचा वध केला, आनंदाने, आणि माझ्या सामर्थ्याने भक्तांसाठी गोठा उघडला. देवता कुऱ्हाडी घेऊन आले, त्यांनी जंगल छाटले, शस्त्र घेऊन पुढे आले. त्यांनी स्थिर ठेवलेल्याला आपल्या छातीत ठेवले, आणि तिथे फाळ लावून जाळले. सशाने धारदार वस्तरा तासला, मागे वळवला; त्याच्या पायाने दूरून दगड फोडला. मोठ्यालाही मी छिद्र पाडतो, जसे वासरू वृषभाला चाटते. गरुडाने आपल्या नखाला धार दिली, सिंहासारखा वाटेवर संयमित राहिला. म्हशीला जरी बांधले तरी धावायची इच्छा होते; म्हणूनच गवया हे ओढून नेतात. जे पवित्र वचनाला विरोध करतात आणि अन्न खातात, त्यांच्याकडून हे गवया ओढून नेतात. वासरे, बैलापासून मुक्त झाल्यावर, स्वतःच बलवान होत चावतात. शमीच्या फांद्या घेतलेल्यांनी छान सावली निर्माण केली आहे; इतरांनी सोम स्तोत्रांनी आपले शरीर अलंकृत केले आहे. मानवांसारखे बोलत, बळाने आमच्याकडे या; हे वीर, स्वर्गात तुझे यश आणि नाव स्थिर झाले आहे. वनातील झाडासारखे, जो स्थापित होतो, त्याचे तुझे तेजस्वी आणि उत्साही स्तवन वाढते. ज्या मानवांमध्ये इंद्र पुरोहित आहे, तो श्रेष्ठ, सर्वात पुरुषार्थी, रात्रीचा स्वामी आहे. आम्ही तुझ्यासाठी अत्यंत दूरच्या उषेपर्यंत पोहोचू; सर्वात पुरुषार्थी नृत्यात सहभागी होऊ. त्रिशोकाचा पाठलाग करत, शंभर पुरुष आणणारा, ज्याचा रथ कुत्सासोबत विजयी झाला. इंद्रा, तुझे कोणते उत्साह आम्हाला सर्वाधिक प्रिय आहे? हे उग्र, आमच्या स्तोत्रांकडे दूरवरून ये. कोणता मदतगार, जवळ येणारा, माझ्या विचारांनी येईल, जेणेकरून मी अन्नासह तुझे सर्वोच्च कृपाप्रसाद मिळवू शकेन? इंद्रा, तू पुरुषांना कोणती कीर्ती देतोस, कोणत्या बुद्धीने कृती करतोस, कोण येतो? मित्रासारखा, सेवेत खरा, तू सर्वत्र स्तुत्य आहेस, जेव्हा आमचे विचार अन्नात एकत्र येतात. सूर्याला पाठव, जसा कोणी दूरच्या ध्येयाचा शोध घेतो, त्यांच्या साठी जे त्याच्या इच्छेचा पाठलाग करतात. आणि तुझे असंख्य स्तोत्रे, इंद्रा, तुझे सामर्थ्याने जन्मलेले पुरुष अन्नाने प्रतिसाद देतात. इंद्रा, तुझ्या आईसाठी, तुझ्यासाठी, सुमित्रासाठी, प्राचीन स्वर्ग आपल्या सामर्थ्याने आणि पृथ्वी आपल्या बुद्धीने उपस्थित राहो. तुझ्या आनंदासाठी, शुद्ध अर्पण आणि मधुर पेये तयार राहो. इंद्रासाठी मधुर पेयाचा पूर्ण भाग ओतला गेला आहे, कारण तो खरोखरच उदार आहे. त्याने आपल्या कीर्तीने आणि पराक्रमाने पृथ्वीवर महानता प्राप्त केली आहे. इंद्र स्वतःच्या सामर्थ्याने युद्धातील सैन्य पांगवतो; त्याच्या मैत्रीसाठी अनेक प्रयत्न करतात. युद्धात, रथासारखा स्थिर रहा, ज्याला तू आपल्या कृपाप्रसादाने पुढे नेतोस. हे स्तोत्र देवतांकडे जावो, मनाच्या प्रेरणेप्रमाणे वेगाने, दैवी अर्पण म्हणून. तुम्ही मित्र व वरुण यांचा महान धर्म पाळणारे, आम्हाला विशाल आणि तेजस्वी कीर्ती द्या. यजमानांनो, अर्पणांसह सज्ज व्हा, भक्तीने आणि उत्साही मनाने या. पिवळसर, सुंदर पंखाचा तो तुमच्यावर लक्ष ठेवतो; तुमच्या बळकट हातांनी पेयाचा लाटा ओता. यजमानांनो, पाण्यापाशी, समुद्राकडे जा, जलपुत्राची अर्पणांनी पूजा करा. तो तुम्हाला शुद्ध, फेसाळणारी लाट देईल; त्याच्यासाठी मधुर, मधयुक्त सोम पिळा. जो इंधनाशिवाय पाण्यात चमकतो—त्याला प्रेरित यज्ञात बोलावतात. हे जलपुत्रा, आम्हाला त्या मधुर प्रवाहांची प्राप्ती होऊ दे, ज्यामुळे इंद्राचे सामर्थ्य वाढले. ज्यामुळे सोम आनंदित होतो, जसा तरुण सुंदर युवतींसोबत; यजमानांनो, पाण्यापाशी जा, जेणेकरून त्या औषधींसह तुम्ही ओतलेला सोम शुद्ध होईल. येथे तरुणी बोलावल्यावर वाकतात, उत्साहीपणे येतात. त्या मनाने आणि हेतूने एकत्र होतात—यजमानांनो, आणि ज्ञान व जलदेवतांनो. ज्याने तुमच्यासाठी मार्ग उघडला, जो तुम्हाला मोठ्या शापातून मुक्त केला—त्या इंद्राला मधुर लाट अर्पण करा, दैवी आनंददायक पेय, हे पाण्यांनो. त्याच्यासाठी मधुर लाटा ओता, तुमचा गर्भ, मधाचा स्रोत. पाण्यांनो, तुपयुक्त, यज्ञात स्तुत्य, माझ्या आह्वानाला प्रतिसाद द्या. ती आनंददायक, इंद्रपानार्थ लाटा, हे नद्यांनो, प्रवाहित करा, जी दोन्ही जग पाठवतात—मदाने भरलेली, आकाशात जन्मलेली, स्रोताभोवती फिरणारी, धागा विणणारी. नेहमी वाहणारी, आता दोन प्रवाहात विभागलेली, गोठ्यात जाणाऱ्या जनावरांसारखी—हे नद्यांनो, ऋषींच्या माता, जगाच्या पत्नी, त्यांचे स्तवन करा, हे सामर्थ्यवान, जे एकाच आसनावर बसतात. आमच्यासाठी यज्ञ ओता, देवतांना योग्य; संपत्ती मिळवण्यासाठी प्रार्थना ओता. सत्याच्या एकत्वात, त्रुटीपासून मुक्त राहा; आमचे ऐका, हे पाण्यांनो. हे तेजस्वी पाण्यांनो, खरोखरच तुम्ही संपत्तीची धनी आहात; चांगला सल्ला आणि अमरत्व धरा. तुम्ही समृद्धीच्या स्वामिनीच्या पत्नी आहात; सरस्वती, आम्हाला ती कीर्ती प्रदान कर, जी स्तुत्य आहे. जेव्हा पाण्यांमध्ये तूप, दूध, मध घेऊन वाहतात, दृश्य, प्रवाही—ते यजमानांशी मनाने एकरूप होतात आणि पिळलेला सोम इंद्राला आणतात. आता चमकणाऱ्या, जीवनदायी पाण्यांनी प्रवेश केला आहे; यजमानांनो, त्यांना आसन द्या, मित्रांनो. सोम अर्पण पवित्र कुशांवर ठेवा, जलपुत्रासह एकरूप होऊन. उत्साही पाण्यांनी या पवित्र कुशांवर स्थान घेतले आहे, त्या यज्ञात बसल्या आहेत, देवांची सेवा करण्याची इच्छा ठेवतात. यजमानांनो, इंद्रासाठी सोम पिळा; तुमचा देवप्रिय यज्ञ सफल झाला आहे. देवतांचे आशीर्वाद आमच्याजवळ येवोत, सर्व शक्तींसह, आमच्या रक्षणासाठी. त्यांच्यासोबत, आपण चांगले मित्र होवोत, सर्व आपत्ती दूर करु. मनुष्याने अन्यायाने संपत्तीची इच्छा धरू नये; त्याने सत्याच्या मार्गाने, भक्तीने ती मिळवावी. स्वतःच्या निश्चयाने बोलावे, आणि श्रेष्ठ ज्ञान मनाने प्राप्त करावे. प्रेरित विचार मांडला गेला आहे; स्तोत्रे प्रवाहासारखी पवित्र स्थळी वाहतात, कृपावंताला शोधतात. आम्ही उदार, ज्ञानी देवतेच्या कृपेच्या जवळ गेलो आहोत, आणि जणू अमर झालो आहोत.