सूर्याचा प्रकाश पसरतो त्या दिव्य प्रदेशात, जिथे यमराज राज्य करतात, जिथे स्वर्गाचा कुंपण आहे, आणि जिथे नद्यांचा प्रवाह अखंड वाहतो, तिथे अमरत्व प्राप्त व्हावे, अशी प्रार्थना भक्त करतो. "सोमदेवा, तू इंद्रासाठी वहात रहा," असा आवाहन तो करतो. तिहेरी स्वर्गात, तिहेरी आकाशात, जिथे मुक्तपणे विहार करता येतो, जिथे सर्व लोक प्रकाशाने परिपूर्ण आहेत, तिथेही तो अमरत्वाची इच्छा करतो. जिथे इच्छा आणि त्या इच्छांची पूर्ती होते, जिथे तेजस्वी दैवताचे राज्य आहे, जिथे पोषण व परितोष आहे, तिथे अमरत्व लाभावे, अशी त्याची आकांक्षा आहे. आनंद, सुख, आणि महान आनंद जिथे मिळतो, जिथे सर्व इच्छा पूर्ण होतात, तिथेही तो अमर व्हावा, अशी त्याची प्रार्थना आहे. "सोम, तू इंद्रासाठी वहात रहा," हे त्याचे सातत्याने आवाहन आहे. जो मनुष्य प्रवाही इंदुच्या मार्गाचा अनुसरण करतो, त्याला श्रेष्ठ वंशाचा मानतात. हे सोम, तुझ्या प्रज्ञेने तू इंद्राभोवती वहात रहा. कश्यप ऋषींनी, ऋषींच्या स्तोत्रांनी अंगिरसांचे स्तवन केले; आपण त्या सोमराजाला वंदन करूया, जो वनस्पतींचा अधिपती म्हणून जन्माला आला; सोम, तू इंद्राभोवती वहात रहा. सात दिशांमध्ये विविध सूर्य आहेत, सात ऋत्विक आहेत; हे सोम, त्या सात आदित्यांसह आमचे रक्षण कर. तुझ्या राजस, शुद्ध अर्पणाने आमचे रक्षण कर; कोणताही शत्रू आमच्यावर येऊ नये, कोणतीही हानी होऊ नये; सोम, तू इंद्राभोवती वहात रहा. सृष्टीच्या प्रारंभकाळी, प्रभातांच्या मध्ये बलशाली अग्नी ताठ उभा राहिला. त्याने अंधार दूर केला आणि प्रकाशासह प्रकट झाला. तेजस्वी रूपाने अग्नी जन्माला आला आणि सर्व घरांमध्ये पोहोचला. अग्नी, पृथ्वी व आकाशाचा गर्भ म्हणून जन्माला आला, वनस्पतींमध्ये वाहिला, तेजस्वी बाळासारखा आईच्या छायेत गर्जना करतो, अंधार दूर करतो. तसेच, विष्णू, सर्वश्रेष्ठ जाणणारा, बलवान जन्म घेतो आणि तिसऱ्या प्रदेशाचे रक्षण करतो. जेव्हा ज्ञानी ऋषी त्याचे दुग्ध तयार करतात, तेव्हा येथे त्याची उपासना केली जाते. पोषण देणाऱ्या मातांद्वारे, अन्नाने अग्नी वाढतो, पोसतो, आणि नवे रूप धारण करून पुन्हा येतो; मानवांच्या जमातींमध्ये तो पुरोहित बनतो. तो तेजस्वी रथाचा पुजारी, यज्ञाचा चिन्ह, प्रकाशमान, दिव्य सामर्थ्याने विरोधक, आणि लोकांचा पाहुणा आहे. अग्नी पृथ्वीचा नाभी म्हणून वस्त्र व अलंकार धारण करतो; तो इलाच्या पायाशी तेजस्वी जन्म घेतो, प्रमुख पुरोहित, राजा, आणि येथे देवतांचा अधिपती असतो. स्वर्ग व पृथ्वी नेहमी अग्नीचे पालनपोषण करतात, जसे माता पुत्राचे करतात. "हे कनिष्ठ, तेजस्वी अग्नी, प्रकट हो आणि तुझ्या सामर्थ्याने देवतांना येथे आण," अशी प्रार्थना केली जाते. "हे कनिष्ठ, तेजस्वी, ऋतू जाणणारा, ऋतुपती, येथे देवतांना तृप्त कर; तू सर्वात पूज्य आहेस," असे अग्नीला म्हटले जाते. तो पुरोहित, शुद्ध करणारा, धनदायक, धर्मात्मा आहे; 'स्वाहा' म्हणत अर्पण करावे, अग्नी देवांना पूज्य आहे. आपण देवांच्या मार्गावर आलो आहोत; जे काही शक्य आहे, ते करूया; अग्नी, जाणणारा, यज्ञांची आणि ऋतूंची व्यवस्था करतो. जेव्हा आपण देवांनो, तुझ्या व्रतांचे उल्लंघन करतो, तेव्हा अग्नी सर्व काही भरून काढतो आणि ऋतूंसह देवांची व्यवस्था करतो. जेव्हा अशक्त बुद्धीने, कौशल्य नसताना, माणसे यज्ञाकडे दुर्लक्ष करतात, तेव्हा अग्नी पुरोहित म्हणून, सामर्थ्य जाणून, सर्वात पूज्य राहतो आणि ऋतूनुसार देवांची पूजा करतो. सर्व यज्ञांचा दृश्यमान चिन्ह, तेजस्वी ध्वज, सृष्टीकर्त्याने तुला निर्माण केले आहे; म्हणून श्रेष्ठांचा पाठपुरावा करून, इच्छित, विपुल, सार्वत्रिक दानांची पूजा कर. स्वर्ग, पृथ्वी, जल, त्वष्टा, आणि श्रेष्ठ वंशीय यांनी तुला निर्माण केले आहे; पूर्वजांच्या मार्गाने, तेजस्वी अग्नी, प्रज्वलित हो. राजा, आनंद जागवला जातो, कौशल्यासाठी तीव्र, तेजस्वी आणि स्पष्ट; बुद्धिमान, तो मोठ्या तेजाने चमकतो, शुभ्र अग्नीचे स्तवन होते. काळोखाने आच्छादित असताना, ती स्त्री, तिच्या रूपाने, मोठ्या पित्याची कन्या जन्माला घालते; ती सूर्याचा प्रकाश वर उचलते, आनंद स्वर्गसंपत्तीने प्रकट होतो. भाग्यशाली एकत्र येतात, प्रियकर मागून बहिणीकडे येतो; अग्नी स्पष्ट चिन्हांसह, स्वर्गीय रंगांनी, सौंदर्याने आपली जागा घेतो. त्याच्या हालचाली महानांसारख्या लपविल्या जात नाहीत; अग्नीचे साथी, शुभ, प्रज्वलित होतात; श्रेष्ठ, बलवान, प्रशंसित, त्याचे श्वास रात्री विविध प्रकाशात चमकतात. त्याचे श्वास, गडगडणाऱ्यांसारखे, तेजस्वी, महान, प्रखर, वृद्ध, बलवान, खेळकर, विपुल किरणांसह, आकाशाला हानी पोहचवत नाहीत. त्याची सामर्थ्ये दिसतात, लपविल्या जात नाहीत; प्राचीन तेजस्वी, अत्यंत दिव्य, आनंददायकांसह, आनंद पसरतो. तो आपल्याला वाहून नेईल, आपल्यासोबत बसेल, स्वर्ग व पृथ्वीचा आनंद, तरुण; श्रेष्ठ वंशाचा अग्नी, श्रेष्ठ घोड्यांसह, वेगवान येथे येवोत. "तुला अर्पण करतो, माझी प्रार्थना पाठवतो, जेणेकरून तू अर्पणात आमच्या स्तुतीस पात्र व्हावास; वाळवंटातील पाण्यासारखा, अग्नी, तू उपासकासाठी आदिम राजा आहेस." लोक जसे वासराला उबदार वाड्यात नेतात, तसे तुझ्याकडे येतात; तू देवांचा व मर्त्यांचा दूत आहेस, महान प्रकाशात वावरतोस. बाळासारखा, तू वाढविला जातोस, आई तुला घेऊन जाते, संगाची इच्छा ठेवते; तू नद्यांच्या प्रवाहाने, उत्साही, प्रयत्नशील, मुक्त झालेल्या पशूसारखा जातोस. "आम्ही अज्ञानी नाही, बुद्धिमान आहोत; तुझे सामर्थ्य जाणतो, अग्नी; तू कुंपणात निजतोस, जिभेने हालचाल करतोस, गृहस्वामी तरुणीला भेटतो." तो घराघरात जन्मतो, नवा, जंगलात उभा राहतो, धुराचा ध्वज; तृप्त न होणारा वृषभासारखा पुढे जातो, ज्ञानी आणि मर्त्य त्याला पुढे नेतात. शरीर चोरणाऱ्यासारखा, झाडीत लपतो, दहा पट्ट्यांनी बांधलेला; हे अग्नी, ही तुझी नवी कल्पना आहे, तेजस्वी भागांनी रथ जोत. "प्रार्थना व वंदना तुला, जन्म जाणणारा, ही स्तुती नेहमी पोषणदायक असो; आमच्या संततीचे, मुलांचे रक्षण कर, अग्नी, आमचे, आमच्या शरीरांचे अखंड रक्षण कर." एकच महासागर, संपत्तीचा पाया, आपल्या हृदयातून, अनेक जन्मांचा, तो पाहतो; तो जुळ्या मातांचे स्तन हालवतो, मूळच्या कुशीत, पक्ष्याचा मार्ग निश्चित करतो. वृषभ एकसारखा वस्त्र धारण करतात, घोड्यांशी एकत्र येतात; कवी सत्याचा मार्ग जपतात, गुप्तपणे नाव ठेवतात, दूरचे राखतात. सत्य आणि मायाजाल एकत्र येतात, त्यांनी बाळाला जन्म दिला, पोसले; सर्वांचा नाभी म्हणून फिरतो, स्थिर, कवी मनाने धागा विणतात. सत्याच्या मार्गासाठी, श्रेष्ठ वंशीय, अर्पण सामर्थ्यासाठी एकत्र येतात; दोन जग शोभिवंत होतात, तुप व मधुर अन्नाने पोसले जातात. अशा प्रकारे, ऋग्वेदातील या स्तोत्रांमध्ये अमरत्व, आनंद, यज्ञ, अग्नीचे तेज, देवतांची पूजा, आणि सृष्टीच्या गूढ रहस्यांचे सुंदर चित्रण केले आहे.