अग्नीने तीन स्वरांनी आपली वाणी प्रकट केली — सत्याचा प्रेरणा, ऋत्विजांचा प्रज्ञा, आणि यज्ञाचा गूढ अर्थ. गायी आपल्या स्वामीकडे, म्हणजेच सोमाकडे, उत्कंठेने आणि विचारपूर्वक जातात; जसे ऋषी आपल्या मनाने सोमाचा शोध घेतात. ही दुधाळ गायी, सोमासाठी आतुर, त्याच्याकडे धाव घेतात; तसेच ज्ञानी ऋषी आपल्या विचारांनी सोमाकडे चौकशी करतात. सोम, पिळून आणि शुद्ध होऊन, अधिकाधिक पारदर्शक होतो; त्याच्यामध्ये स्तोत्रे आणि त्रिष्टुप छंद पुन्हा जागृत होतात. आता, हा सोम आमच्यासाठी ओतला जातो — तो शुद्ध होऊन कल्याण घेऊन येतो. तो आपल्या महान ध्वनीने इंद्राला बळ देतो, वाणी उत्पन्न करतो, आणि समृद्धी निर्माण करतो. जागृत झालेला, शुद्ध सोम, मंडळांमध्ये, ज्ञानींच्या विचारांनी प्रेरित होऊन, प्रतिष्ठितपणे बसतो. कुशल यजमान आणि पुरोहित, दोन दगडांनी त्याला उत्साहाने पिळतात. शुद्ध झालेला सोम, सूर्याच्या निवासस्थानाकडे झुकतो; तो दोन्ही जग — स्वर्ग आणि पृथ्वी — भरून टाकतो. आपल्या प्रिय भक्तांना, तो प्रेमाने सहाय्य करतो आणि कष्ट करणाऱ्याला संपत्ती देतो. हा सोम, वृद्धिंगत करणारा, पोषण करणारा, शुद्ध झालेला, आम्हाला प्रकाशाचा आशीर्वाद देतो. त्याच्या कृपेने आमचे प्राचीन पितर, मार्ग आणि प्रकाश जाणून, दगडांपर्यंत पोचले आणि मार्ग फोडला. समुद्राचा अजिंक्य पुत्र, प्रारंभी, या जगात नियम स्थापना करतो, संतती निर्माण करतो, आणि जगाचा राजा होतो. बलवान वृषभ, म्हणजे सोम, शुद्ध उतारावर वाढतो, गाळणीत पिळल्या थेंबाने फुगतो. हा महान सोम, महाक्रती, पाण्याचा गर्भ बनून, देवांची निवड करतो; तो इंद्रामध्ये बळ ठेवतो आणि त्याचा थेंब सूर्याला प्रकाश देतो. वायू, तू इच्छित संपत्तीत आनंद मान; मित्र आणि वरुण, शुद्ध होताना आनंद मान; मरुतगण, देवता, स्वर्ग आणि पृथ्वी, आणि दिव्य सोम, तुम्ही सर्व आनंद मानत राहा. सोम, तू सरळ वाह, वक्रता नाहीशी कर, वैर आणि रोग दूर कर; गायींसाठी दूध वाहत राहा, तू इंद्राचा आहेस, आणि आम्ही तुझे मित्र आहोत. आमच्यासाठी, सोम, तू मधुर पेयासारखा वाह, संपत्तीचा झरा हो, वीर आणि भगासारखा आमच्यासाठी; इंद्राला आनंदित कर, शुद्ध सोम, आणि समुद्रातून संपत्ती घेऊन आमच्याकडे वाह. पिळलेला सोम वेगवान घोड्यासारखा वाहतो, मार्ग सोडत नाही; तो सपाट भूमीकडे धावणाऱ्या अश्वासारखा वेगवान आहे; शुद्ध थेंब योग्य ठिकाणी स्थिर होतो, गायी आणि सहकाऱ्यांसह सोम वाहतो. इंद्रासाठी हा सोम शुद्ध केला जातो — ज्ञानी, बलवान, तेजस्वी दृष्टिकोन असलेला, रथाचा सारथी, खरी शक्ती असलेला; जसे भक्तांची इच्छा देवांकडे पाठवली जाते, तसा हा सोम. प्राचीन तेजाने शुद्ध झालेला, कन्येच्या रूपांना झाकून, त्रैवर्णिक आच्छादन घालून, हा सोम पाण्यातून पुजाऱ्यासारखा जातो, सभांमध्ये ध्वनित होतो. आता, रथाचा सारथी, दिव्य सोम, तू आमच्याभोवती, पात्रात शुद्ध होऊन वाह; पाण्यात मधुर, मधुर, धर्मनिष्ठ, सावितृदेवाच्या सत्य विचारासारखा. वाहत जाऊन, स्तुतीने, तू वायूकडे पोचतोस, शुद्ध होऊन मित्र-वरुणाकडे पोचतोस; ज्ञानी, रथप्रेमींकडे, आणि इंद्राकडे, बलशाली, वज्रधारीकडे तू पोचतोस. तू वस्त्रांकडे, सुसज्ज वस्त्रांकडे, गायींकडे, उत्तम दूध देणाऱ्यांकडे, तेजस्वी सुवर्णांकडे, आमच्या प्रभुत्वासाठी, आणि घोड्यांकडे, रथवाहकांकडे, दिव्य सोम, तू पोचतोस. आमच्यासाठी दिव्य संपत्ती, पृथ्वीवरील सर्व वस्तू, तू शुद्ध होऊन, जवळ आणतोस; तुझ्या कृपेने आम्ही संपत्ती प्राप्त करू, जामदग्नीप्रमाणे तिच्यापर्यंत पोहोचू. या मार्गाने, सोम, तू संपत्तीपर्यंत वाह; थेंबा, तलावात कोरडा पडू नकोस; इथे पांढरा असलेला, वाऱ्याने चालवलेला, उदाराला माणूस देईल, हे ज्ञानी. आणि या मार्गाने, सोम, प्रसिद्धीच्या ठिकाणी वाह; जसे फळांनी लदलेले झाड युद्धासाठी हलवतो, तसे तू साठ हजार खजिने झटकून टाक, हे शुद्ध करणारा. या महान सोमाचे दुष्काळातही नाव मोठे आहे; थेंबा, तलावात किंवा ओढ्यात तुटू नकोस; त्याने लपलेल्यांना झोपवले, शत्रूंना मित्र केले, मूर्खांना दूर केले. तू, शुद्ध सोम, तीन विस्तीर्ण गाळणीतून जातोस, एकसारखा वाहतोस; तू भग आहेस, तू दाता आहेस, तू उदारांसाठी मघवान आहेस. हा ज्ञानी सोम, सर्वांनाच जाणणारा, शुद्ध होतो, तो जगाचा राजा आहे; थेंब, सभांमध्ये मिसळून, एकत्र जातात, अचूक आश्रय गाठतात. बलवान, अचूकजन, थेंब पिळतात, पावलावर कवींसारखे गर्जना करतात, गिधाडांसारखे नाही; ज्ञानी दहाही बोटांनी त्याला प्रोत्साहित करतात, जलाचा सार त्याच्या रूपाला शोभा देतो. तुझ्याबरोबर, शुद्ध सोम, आम्ही नेहमी यज्ञातील कृत्य ओळखू दे; मित्र, वरुण, अदिती, सिंधू, पृथ्वी आणि स्वर्ग, हे देव, आम्हाला हानी करू नये. हे इंदू, आमच्यासाठी सर्वाधिक बक्षिस देणारी, विविध स्वरूपांची, हजार आधारांची, तेजस्वी, सर्वांवर विजय मिळवणारी संपत्ती प्राप्त कर. वाहत, पिळून, तू कधीही वृद्ध होत नाहीस, रथावर चढवलेल्या कवचासारखा; इंदू, पात्रात ठेवला, खाली येऊन, तू आपल्या प्रवाहाने रक्षण करतोस. वाहत, पिळून, इंदू, तू कधीही वृद्ध होत नाहीस, आनंदाने भरलेला; यज्ञातील प्रवाह तेजाने चमकतो, गायींच्या शोधात. तुझ्यासाठी, हे देव, नेहमी सेवक माणसाला संपत्ती दे; इंदू, तू हजारो स्वरूपांची संपत्ती देतोस. हे वृत्रहंता, आम्ही तुझ्या विविध, इच्छित संपत्तीच्या अगदी जवळ राहू इच्छितो, तुझ्या कृपेच्या सर्वाधिक सान्निध्यात. दहा भगिनी, तेजस्वी, दगडांनी एकत्र बांधलेल्या, इंद्राच्या प्रिय, इच्छित लाटेला ओततात, त्यांच्या लाटेने ती फुगते. त्या भगिनी आपल्या प्रवाहाने त्या पिवळसर, सुवर्ण रंगाच्या सोमाला शुद्ध करतात, जो सर्व देवांसह आनंदाने पुढे जातो. त्याच्या सहाय्याने, तू आम्हाला रक्षण कर, हे कौशलदाते, ज्याने ऋषींमध्ये मोठे यश मिळवले आहे, हे सुवर्ण, पिवळसर सोम. तुझ्या यज्ञांनी, इंदू, पृथ्वी आणि स्वर्ग, ही दोन जग जन्माला आली; देव आणि देवी, पर्वतात वसणारे, सदैव पुढे जाणारे, महान नादाने युक्त. हे सोम, तू इंद्रासाठी, वृत्रहंत्याच्या प्यायासाठी, यजमानासाठी, आणि आपल्या जागी बसलेल्या देवासाठी ओतला जातोस. ते प्राचीन सोम, उषःकाळी, शुद्ध करणाऱ्यातून वाहू लागले; ते भरपूर, पिळून, सकाळी, अज्ञानीपणे उसळले. तो व्यापक तेजस्वी सोम, हे मित्रांनो, आपण आणि ऋषी, मिळवू दे; आम्ही बळाचा सुगंध मिळवू, उत्साहाची संपत्ती प्राप्त करू. त्या पिवळसर, धाडसी सोमासाठी, बल वाढवतात; थोरजन तेजस्वी, न पिळलेली, स्वच्छ लाट विणतात, पुढे असलेल्या महापुरुषासाठी. मग, रात्रभर सजवून, बक्षीस पुढे येते; विवस्वतच्या विचारांनी पिवळसर सोमाला पुढे जाण्याची प्रेरणा मिळते. आम्ही त्या आनंदाला शुद्ध करतो, जो इंद्राला सर्वाधिक प्रिय आहे, जो गायींच्या स्तनात, पूर्वी आणि आता, साठवलेला आहे, हे ऋषींनो.