पुरातन ऋषी आणि यज्ञकर्ता एकत्र येतात, त्यांच्या बुद्धिमत्तेने आणि भक्तीने, जेव्हा ते सोमरस इंद्राच्या उदरात ओततात. दहा हातांनी, सहजतेने, ते मधुर आणि प्रिय असा हा मध स्वच्छ करतात, त्याचा गोडवा वाढवतात. अखंड श्रम न करता, हा सोमरस गायींच्या मध्ये फिरतो, सूर्यकन्येच्या प्रिय नादापलीकडे जातो. गायक आणि ज्ञानी त्याला आपली कृपा अर्पण करतात; तो आपल्या दोन भगिनींसह आणि नातलगांमध्ये वास करतो. मानवांनी हलविलेला, दगडांनी दाबलेला, पवित्र कुशावर प्रिय असलेला, गायींचा स्वामी, स्वर्गातून आलेला पुरोहित-रूप सोम, स्वच्छ विचारांनी शुद्ध होतो, इंद्रासाठी यज्ञ पूर्ण करतो. मानवांच्या हातांनी प्रेरित, गाळणीतून गाळला गेलेला सोम, इंद्रासाठी योग्य क्रमाने शुद्ध होतो. तो यज्ञात शक्ती आणि विचारांना भरतो; पिवळसर रंगाचा हा सोम, कुशावर बसून, शत्रूंचा नाश करतो. ज्ञानी ऋषी आपली कौशल्य वापरून, अखंड, गडगडणाऱ्या या सोमरसाचा दुध काढतात. गायी, म्हणजेच विचार, एकत्र येतात, सत्याच्या गर्भात, मूळात, परत जातात. पृथ्वीच्या नाभीवर, महान आकाशाच्या आधारावर, जलामध्ये, समुद्रात, तो स्थापित झाला आहे. इंद्राचा वज्र, बलवान, सर्वत्र प्रकाशमान असलेला सोम, हृदयात सुंदर आनंदरूप शुद्ध होतो. हे कुशल सोम, तू पृथ्वीच्या सर्व क्षेत्रांना व्यापून, स्तुती प्राप्त करण्यासाठी स्वतःला शुद्ध कर. जे अर्हताविना आसनाला स्पर्श करतात, त्यांनी आपली संपत्ती हिरावू नये; आम्हाला विपुल, पिवळसर संपत्ती मिळू दे. हे इंदु, शंभर घोड्यांचे, हजारांची, गायी आणि सोन्याचे दान घेऊन आमच्याकडे ये. हे बलवान, तेजस्वी, समृद्धीने युक्त, शुद्ध, आमच्या स्तुतिपाठावर ये आणि वस. माळ घातलेल्या सोमरसाचा थेंब दाबला जातो, आणि त्यातून केंद्रे निनादतात, सत्याच्या गर्भातून, नाभीतून प्रकट होतात. सुरुवातीस असुराने तीन मस्तके तयार केली; सत्याची पात्रे, कौशल्याने बनवलेली, भरली गेली. बलवान, योग्य मार्गाने हालणारे, जागृत झाले; नदीच्या लाटा पसरल्या, ऋषि वाहू लागला. मधाच्या धारांनी ते स्तोत्र निर्माण करतात, आणि इंद्राच्या प्रिय रूपात वाढ करतात. गाळणीने वेढलेले, वाणीला घेरतात; त्यांच्या पित्यांचा प्राचीन एक वचन पाळतो. वरुणाने महासागर दूर ठेवला आहे; ज्ञानी सुरुवातीला त्या आधाराचा शोध घेतात. हजारो प्रवाहांनी ते जणू आकाशात निनादतात; त्यांच्या जिभा मधुर आहेत, ते एकत्र हालतात. त्याची किरणे कधीच थांबत नाहीत, सतत कार्यरत असतात; प्रत्येक टप्प्यावर बंधनकारक उपस्थित असतात. पित्यापेक्षा व मातेपेक्षा वर, ते निनादतात, स्तोत्रांनी उजळतात, अधर्म्यांचा नाश करतात, इंद्राचे शत्रू जादूने दूर करतात; ते पृथ्वी आणि आकाशातील काळिमा स्वच्छ करतात. ते प्राचीन प्रमाणावरून निनादतात, स्तोत्राच्या युक्तीने, हे उत्सुकांचे विचार आहेत. बहिरे आणि मुके बोलत नाहीत; ते सत्याच्या मार्गावर जात नाहीत, दुष्कर्मी. हजारो प्रवाहांनी, गाळणीतून पसरून, कवींनी वाणी शुद्ध केली, बुद्धिमान मनाने. हे रुद्र, बलवान, अघात न होणारे, किरणस्वरूप, स्वयंपवित्र, लोकांना स्पष्ट दिसणारे आहेत. सत्याचा रक्षक, अपराजेय, कल्याणकारी, त्याने हृदयात तीन गाळण्या ठेवलेल्या आहेत. जाणणारा तो सर्व लोकांना पाहतो; तो अयोग्यांना मारतो, अधर्मींचा नाश करतो. सत्याचा धागा गाळणीतून ताणला आहे; जिभेच्या टोकावर, वरुणाच्या मायने. ज्ञानी त्याला ओळखतात, त्याची इच्छा करतात; तिथे कर्ता पुढे येतो, अजेय. एक बालक जन्म घेतो, जंगलासाठी चाक तयार करतो; तेजस्वी, विजयी, जिंकण्याचा प्रयत्न करतो. तो स्वर्गबीजाशी एकरूप होतो, दुधाने पोसला जातो; आम्ही त्याची कृपा, त्याचे व्यापक आश्रय व संरक्षण मागतो. स्वर्गाचा स्तंभ, आधार, पसरला आहे; परिपूर्ण थेंब सर्वत्र फिरतो. महान कवींनी विशाल पृथ्वी व आकाश एकत्र जुळवले, त्यांना समरसतेत ठेवले. महान प्रवाह, कौशल्याने तयार केलेला, सोमाचा मध आहे; गायींचे चारणे, अदितीचे सत्य, शोधले जाते. तो पावसाचा अधिपती, तेजस्वी, बैलांचा नेता, मार्गदर्शक, वज्रधर. आकाशातून दूध व तुप काढले जाते; सत्याच्या नाभीवर अमरत्व जन्म घेते. उदारजन एकरूप होऊन त्यात आनंद मानतात; लोक, मैत्रीपूर्ण, आपल्या वाणीने त्याची स्तुती करतात. गर्जणारा थेंब लाटेशी एकरूप होतो; दैवी सोम मानवांसाठी त्वचा पोसतो. तो अदितीच्या गर्भात बीज ठेवतो, ज्यामुळे आपल्याला संतती व वंश प्राप्त होतो. हजारो प्रवाहांनी, ते एकत्र हालतात; तिसऱ्या प्रदेशात ते फलदायी होवोत. चार नाभी आकाशात ठेवलेल्या आहेत, अर्पण वाहून, अमर तुप वाहते. तो इच्छेने शुभ्र रूप धारण करतो; सोम, उदार असुर, पृथ्वी जाणतो. विचाराने तो शाखांशी एकरूप होतो, समरसतेत स्तुती करतो; त्याने स्वर्गाचे बंधन पाहिले आहे, तेजस्वी. मग गायींच्या चिन्हांनी युक्त शुभ्र पात्र दाबले जाते; वेगवान, विजयी हालतो. भक्त मनाने त्याला प्रेरित करतात, कक्षीवानसाठी, शंभरपट गोधनासाठी. पाण्यांसह, सोम, तुझ्या दाबलेल्या रसाने, हे प्रवाही, तू गाळणीतून निर्बंधपणे वाहतोस. कवींनी शुद्ध केलेला, अत्यंत आनंददायक, तू इंद्रासाठी पिण्यास गोड हो. तो प्रिय, कौशल्याने तयार केलेला, शुद्ध होतो, त्या नावांनी ज्यात बलवान वाढतो. महान सूर्याच्या उच्च रथापर्यंत, दूरदृष्टी असलेला, सर्व दिशांना फिरतो. सत्याची जीभ शुद्ध होते, प्रिय मधुर वाणी, विचारांचा अजेय अधिपती. पुत्र आपल्या पालकांचे योग्य नाव तिसऱ्या तेजस्वी स्वर्गात ठेवतो. ते तेजस्वी पात्र खाली निनादतात, मानवांनी मार्गदर्शित, सुवर्ण पात्रात फिरतात. अमरत्वाच्या दुध काढणाऱ्या जवळ येतात; तीन पाठीच्या उषेवर ती प्रकाशते. दगडांनी दाबलेला, विचारांनी शुद्ध केलेला, कौशल्याने तयार झालेला, तो पृथ्वी व आकाश या दोन मातांना उजळ करतो, शुद्ध करतो. त्याचे वाहणारे केश एकत्र धावतात, मधाचे प्रवाह दिवसेंदिवस वाढतात. सोम, कल्याणासाठी पात्राभोवती वाह, मानवांनी शुद्ध केलेला, तुझ्या सुगंधाने मस्तक व्याप. तुझ्या आनंददायक, वेगवान शक्तींनी इंद्राला प्रेरित कर, आम्हाला संपत्ती मिळवून दे. स्वर्गाचा आधार, कौशल्यपूर्ण रस, शुद्ध होतो, देव व मानवांनी स्तुतीस पात्र. पिवळसर रंगाचा, मुक्त झालेला, घोड्यासारखा शक्तिशाली, तो नद्यांमध्ये आपली शक्ती वाया घालत नाही. वीरासारखा, तो हातात शस्त्रे घेतो, कीर्तीच्या लोभाने, स्पर्धेत सारथी होतो. इंद्राची महिमा गात, तो ज्ञानीजनांनी प्रेरित होतो; दाबलेला थेंब, प्रेरितांनी हलवला जातो. हे शुद्ध सोम, तुझ्या लाटेसह, शक्तिपूर्वक इंद्राच्या निवासात प्रवेश कर. वीजेसारखा, पृथ्वी व आकाश ओलसर कर; विचाराने, नेहमी आम्हाला संपत्ती दे. सर्वांचा राजा, प्रकाश पाहणारा, शुद्ध होतो, ऋषीच्या इच्छेने सत्याची प्रेरणा निवडतो. सूर्याच्या तेजाने शुद्ध झालेला, तो विचारांचा पिता, अद्वितीय ज्ञानाचा आहे. कळपांमध्ये बैलासारखा, तू पात्राभोवती धावतोस, गर्जतोस, जलाच्या कुशीत बैलासारखा. तू इंद्रासाठी शुद्ध होतोस, अत्यंत आनंददायक, जेणेकरून तुझ्या साहाय्याने आम्ही युद्धात जिंकू. इथे पात्रात, मधुर सोम गूंजतो, इंद्राचा वज्र, तेजस्वींमध्ये श्रेष्ठ. अमरत्वाचा चांगला दुध काढणारा, तुपासह वाहणारा, बलवान गायींसारखे दूध मिळवण्यासाठी धावतात. तो प्राचीन, शुद्ध होतो, ज्याला गरुडाने स्वर्गातून आणले, मंथन करणाऱ्याने हालवले, आकाशात फिरवले. तो मधुर, तरुण, मनाने थरथरतो, कृश, उत्सुकांनी दाबलेला. ते प्राचीन व नंतरचे थेंब आमच्यासाठी वाहो, मोठ्या बक्षिसासाठी, समृद्ध क्षेत्रात. पाहण्यास योग्य, घोड्यांसारखे वेगवान, प्रार्थनेत रमणारे, अर्पणानंतर अर्पणाचा आस्वाद घेणारे. हा जाणणारा थेंब, नेहमी विजयी, आमच्यासाठी शुद्ध होतो, अनेक मनांनी स्तुत्य. ज्याने अस्तित्वाच्या आसनात गर्भ ठेवला, तो गायींच्या विशाल गोठ्यात ओसंडून वाहतो. अशा प्रकारे, सोमाची ही दिव्य गाथा, ऋषींनी, यज्ञकर्त्यांनी आणि भक्तांनी, शुद्ध, मधुर, अमरत्वदायक, पृथ्वी व आकाश व्यापणारी, सर्वांना आनंद, समृद्धी, आणि सत्याचा मार्ग दाखवणारी आहे.