सर्व लोक इंद्राकडे जसे तेजस्वी सूर्याकडे पाहतात, तसे पाहतात. त्याच्या बळामुळे त्याच्या संपत्ती लोकांमध्ये प्रकट होते. आम्ही यथायोग्य भाग वाटून दिला आहे. संपत्ती देणाऱ्याचीच स्तुती करावी, न देणाऱ्याची नव्हे; कारण इंद्राची दाने भाग्यशाली असतात. जो योग्य प्रकारे वाटप करतो, त्याच्या इच्छेवर इंद्र कधीही रागावत नाही; उलट त्याचा मन दान करण्यासाठी प्रेरित करतो. इंद्रा, स्पर्धेत तू सर्व प्रतिस्पर्ध्यांना मागे टाकतोस. तू शापांचा नाश करणारा, सर्वत्र विजय मिळवणारा आहेस. जो आव्हान देतो, त्याच्याविरुद्ध युद्धात तुला आवाहन करावे. पृथ्वी तुझ्या वेगवान शक्तीमागे धावते, जसे मातांनी आपल्या बालकाच्या मागे धावावे. इंद्रा, ज्या वेळी तू वृत्राचा पराभव करतोस, त्या वेळी आपल्या इच्छेने सर्व प्रतिस्पर्ध्यांना तू नमवतोस. इथेच तुझा अमर रक्षक, अचूक दूत, वेगवान विजेता, प्रेरक, सारथी, अजिंक्य, तुग्राचा वृद्धिंगत करणारा, तुझ्या मदतीला यावा. शुभ करणारा, कुणी विरोध करू न शकणारा, सामर्थ्यवान, शंभर सहाय्यांनी युक्त, शंभर शक्ती असलेला, धनाचा स्वामी, नेहमीच तरुण अशा इंद्राला आम्ही एकत्र येऊन मदतीसाठी बोलावतो. "मी इथे समोरून माझ्या देहासह येतो, आणि सर्व देवता माझ्या मागून येतात, जेव्हा इंद्रा, तू मला भाग दिलास आणि माझ्या द्वारे तू शौर्यपूर्ण कृत्ये साध्य केलीस. मी तुझ्यासाठी मधुर पेयाचा पहिला भाग ठेवतो; तुझा भाग असो हा पिळलेला सोम. आणि तू, माझ्या मित्रा, माझ्या उजवीकडे बस; आपण मिळून अनेक शत्रूंना पराभूत करूया." "आता, हे भरता, इंद्राची खरी स्तुती कर, जर ती खरी असेल. कोणी म्हणत नाही, 'इंद्र नाही'; पण कुणी त्याला पाहिले? आपण कुणाची स्तुती करावी?" तेव्हा इंद्र म्हणतो, "मी इथे आहे, गायकांनो—मला पाहा! माझ्या महानतेने मी सर्व प्राण्यांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. सत्याचे क्षेत्र मला वाढवतात; मी जग मोडतो, फोडून टाकतो." जेव्हा ऋषी धर्मात प्रतिष्ठित झाले, आणि तांबड्या घोड्याच्या पाठीवर एकटे बसले, तेव्हा माझ्या मनाने माझ्या हृदयाशी संवाद साधला—सहकारी आणि त्यांची संतती आनंदली. सोमपानाच्या वेळी, उदार इंद्रा, तुझी सर्व कृत्ये जाहीर करावी लागतात, जी तू सोमपान करणाऱ्यांसाठी केलीस—जेव्हा तू दूर असलेली, नीट राखलेली संपत्ती, शरभा या ऋषीमित्रासाठी उघडलीस. "आता, जे इथे अडवले गेले आहेत, ते सर्व वेगळे धावू द्या. इंद्राने आपल्या वज्राने वृत्राच्या अत्यंत महत्त्वाच्या ठिकाणी आघात केला." तो विचाराच्या वेगाने हलला, लोखंडी किल्ला पार केला; मोठ्या पक्ष्यासारखा आकाशात गेला आणि सोम वज्रधारी इंद्राकडे आणला. समुद्राच्या आत वज्र लपलेले आहे, पाण्याने झाकलेले. एकत्रित झालेल्या नद्या, त्याच्या उगमस्थानांपासून, त्याला आदरांजली अर्पण करतात. जेव्हा वाणी समजून न घेता शब्द उच्चारते, तेव्हा देवतांची राणी आनंदाने बसते. तिने सामर्थ्याचे चार प्रवाह काढले—पण तिचे सर्वोच्च कुठे गेले? देवतांनी दिव्य वाणीची उत्पत्ती केली; सर्व प्रकारची सृष्टी ती बोलते. ती वाणी, जी आपल्यासाठी मधुर सामर्थ्य देते, ती गाय, आमच्याकडे स्तुतीसह यावी. मित्र विष्णू, तू विशाल पाऊल टाक; वज्रासाठी आकाशात जागा दे. आपण वृत्राचा वध करू, नद्यांना जिंकू; त्या, इंद्राच्या प्रेरणेने मुक्त होऊन, वाहू द्या. तो मनुष्य फळतो, जो देवतांच्या कृपेसाठी प्रयत्न करतो—जो आता मित्र आणि वरुणासाठी यज्ञासाठी समर्पण करतो. सामर्थ्यवान, दूरदृष्टी असलेले, हे राजे, ज्यांची कीर्ती दीर्घकाळ टिकली आहे, त्यांचे हात पराभूत करता येत नाहीत, रथाला जुळवणारे, सूर्याच्या किरणांसह एकत्र असतात. मित्र-वरुणा, तुमचा दूत वेगाने धावला, लोखंडी शिर असलेला, सोमपानासाठी उत्सुक. जो विचारत नाही, पुन्हा बोलावत नाही, किंवा संवादात आनंद मानत नाही—आज अशा विस्मरणापासून तुम्ही आम्हाला दूर ठेवा; तुमच्या हातांनी आम्हाला दूर ठेवा. आता मित्रासाठी, त्या महान, अमर प्रभूसाठी योग्य आणि सत्य स्तुती गा; आणि वरुणासाठी, रक्षकासाठी, राजांमध्ये तेजस्वी स्तोत्र अर्पण कर. ते तांबडे, विजयी, तीन संपन्न मातांचा एकुलता एक पुत्र, त्याला प्रेरित करतात; हे अमर, निष्कलंक, मर्त्यांच्या निवासस्थानी पाहतात. इथे माझे शब्द, उंचावलेले, तेजस्वी आणि कुशलतेने रचलेले; दोन्ही अश्विन, एकत्र येऊन, यज्ञासाठी अर्पण स्वीकारा. जेव्हा आम्ही तुमच्या उदार, अजिंक्य कृपेची मागणी करतो, किंवा तुम्हा दोघा, घोडे देणाऱ्यांची, आम्हाला पूर्वेकडील होम मिळू द्या, हे पुरुषांनो, जमदग्नी यांच्यासह, आम्ही स्तुती करतो. वायू, शुभ विचारांसह आमच्या त्या यज्ञात ये, जो आकाशाला स्पर्श करतो; शुद्ध करणाऱ्यात, वर, मी, तेजस्वी, तुझ्या जवळ जातो. अध्वर्यू सरळ मार्गाने यज्ञासाठी अर्पण घेऊन येतो; मग, तुझ्या पथकासह, आमच्यासाठी शुद्ध दूधमिश्रित सोम प्या. सूर्या, तू महान आहेस, बलवान आदित्य, तू महान आहेस; तुझे मोठेपण, मोठे असणे प्रसिद्ध आहे—खरंच, देवा, तू महान आहेस. सूर्या, तुझी कीर्ती महान आहे, तू देवांमध्ये खरोखर महान आहेस; देवांचा महान पुरोहित, असुर, तू सर्वव्यापी प्रकाश, अजिंक्य आहेस. ही जी खाली आणि तेजस्वी आहे, ती रोहिणीच्या रूपात निर्माण झाली आहे; उजळ प्रतिमेसारखी ती दिसते, दहा भुजांमध्ये पसरते. तीन पिढ्या पुढे गेल्या, तर इतर सर्व बाजूंनी स्तोत्रात सामील झाल्या; विशाल, शुद्ध करणारा, सुवर्णमय, जगांमध्ये उभा राहिला, आत प्रवेश केला. रुद्रांची माता, वसूंची कन्या, आदित्यांची बहीण, अमरत्वाचा नाभी—मी बुद्धिमानांच्या हितासाठी बोलतो: अदितीला इजा करू नका, तिला कुणी ठेस लागू देऊ नका. वाणी उच्चारत, वाणी जाणून, सर्व विचारांनी वेढलेली, ही देवी, देवतांमध्ये फिरणारी—थोड्या समजुतीचा मनुष्य गायीला अडथळा करू नये. अग्नि, तुझ्याकडे प्रचंड शक्ती आहे, भक्तासाठी, तू ज्ञानी, गृहस्वामी, सदैव तरुण आहेस. तुझ्या कृपेने, हे अग्नी, देवांनो, आम्हाला सेवा मिळू दे; आम्हाला एकत्र आण, तुझ्या तेजाने आणि ज्ञानाने. हे कनिष्ठ, तुझ्या सामर्थ्याने आम्ही बळ मिळवण्यासाठी प्रयत्न करतो. औरव, भृगु, शुचि, अप्नवान यांसारखा मी समुद्रात वसणाऱ्या अग्नीला बोलावतो. समुद्रात वसणारा, वाऱ्याचा आवाज असलेला, पर्जन्यासारखा गडगडणारा, तो अग्नी मी बोलावतो. जसे सवितृसाठी पिळण्याची हाक दिली जाते, भागासाठी वाटा मागितली जाते, तसे मी समुद्रात वसणाऱ्या अग्नीला बोलावतो. अशा प्रकारे ऋषी आणि यजमान देवतांची स्तुती करतात, त्यांची कृपा, सामर्थ्य, आणि वरदान मागतात, आणि यज्ञाच्या पवित्र कार्यात सर्वांच्या मंगलासाठी त्यांना आवाहन करतात.