ऋषी आपल्या मनातील श्रद्धेने, गोड स्तुतींनी, आणि गूढ विचारांनी इंद्राला पुकारतात. त्यांच्या मनाची धार, नदीसारखी, दूरच्या तीराकडे वाहते, आणि त्यांच्या अंतरंगातून, ऐकलेल्या, प्रिय स्वरूपाला स्पर्श करते—कदाचित इंद्र या स्तुतीकडे लक्ष देईल. ते म्हणतात, "हे जाण, जे इंद्राला आनंद देतं; त्याला सुंदर स्तोत्राने गौरवा, आदराने पुकारा; गायक, त्या अजिंक्य देवाला सजवा, आपला आवाज पोहोचवा—कदाचित तो लक्ष देईल." आणि मग, काळ्या थेंबाला, दहा हजारांनी अलंकृत, अंशुमती नदीत उतरले; इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने ते परत आणले, आणि चिकट अडथळे दूर केले. ऋषी म्हणतात, "मी त्या थेंबाला अंशुमतीच्या काठावर, जमावात, वेगळं होताना पाहिलं; आकाशातील काळ्या ढगासारखा मी उभा होतो—हे बलवान योद्ध्यांनो, युद्धात लढा." मग, अंशुमतीच्या कुशीत तो थेंब चमकत राहिला; देवरहित सैन्य जवळ आले, पण इंद्र आणि बृहस्पतीने त्यांना पराजित केले. इंद्र जन्मापासूनच शत्रूविरहितांचा शत्रू झाला; त्याने गुप्त आकाश आणि पृथ्वी शोधली, आणि विपुल लोकांमधून युद्ध आणले. इंद्र, अद्वितीय शक्तीने, वज्राने शुष्णाचा नाश केला, शस्त्राच्या सामर्थ्याने गोमांस मिळवले. तो लोकांमध्ये वृषभ झाला, शत्रूंचा संहारक, मेघासारखा; त्याने नद्या मुक्त केल्या, अडथळे दूर केले, आणि दासांच्या स्त्रियांना जिंकले. तो बुद्धिमान, द्रव्यात गर्जणारा, अप्रतिम क्रोधाचा, नागासारखा तेजस्वी—तोच वीर, सर्वांना वृत्सराचा संहारक म्हणून ओळखला जातो. तो वृत्सरसंहारक इंद्र, लोकांचा आधार, आम्ही उत्तम स्तुतीने पुकारतो; तो दयाळू मघवान आमचा रक्षक, सहाय्यक, आणि कीर्ती-शक्ती देणारा असो. तो वृत्सरसंहारक इंद्र, दानशूर, नव्याने जन्मलेला, यज्ञाला योग्य; अनेक वीरकृत्ये करून, सोमाच्या दबावात, मित्रांसाठी अर्पण होतो. ऋषी म्हणतात, "हे इंद्र, आम्हाला तेजस्वी शक्ती आण, असुरांकडून; गायक आणि कुशा पसरणाऱ्यांसाठी, तुझ्या दानाचे फळ वाढव." "इंद्र, ज्याला तू घोडा, गाय, आणि अव्यय भाग दिला, तो यज्ञकर्त्याला मिळू दे; कंजूषाकडे जाऊ देऊ नको." "हे सत्यसंकल्प इंद्र, तू सत्याचा मार्ग अनुसरून, स्वतःच्या शक्तीने पोषक संपत्ती मिळवली; ती समृद्धी आम्हाला दे." "जे काही तू करतोस, वृत्सरसंहारक, दूर किंवा जवळ, त्यासाठी गायक उजळ स्तोत्रांनी, वाहत्या केसांनी, सोमाच्या दबावात तुला पुकारतो." "तू जिथे कुठे असशील—स्वर्गातील तेजस्वी प्रदेशात, समुद्राच्या शिखरावर, पृथ्वीवर, किंवा मध्यम अंतरात—हे बलवान वृत्सरसंहारक, आम्हाकडे ये." "हे सोमपान करणाऱ्या, सामर्थ्याच्या अधिपती, आम्हाला तुझ्या दानाने, सत्याने, विपुल संपत्तीने, सोमाच्या दबावात आनंद दे." "हे इंद्र, आम्हाला दूर करू नको; यज्ञाच्या उत्सवात आमचा साथीदार हो. तू आमचा मदतगार, आप्त आहेस; आम्हाला दूर करू नको." "हे इंद्र, सोमाच्या दबावात आमच्यासोबत बस, गोड पान करा; भक्ताला नवी महानता दे—हे दानशूर, सोमाच्या दबावात आमच्यासोबत राहा." "कोणतेही देव किंवा मानव तुला, वज्रधारी, समजू शकले नाहीत; तुझ्या सामर्थ्याने तू सर्व प्राणी, देवांनाही, मागे टाकतो." "सर्व लोकांनी विजयी इंद्राला आपला राजा बनवला; उत्तम संकल्प, श्रेष्ठ दान, प्रचंड शक्ती, ऊर्जावान, बलवान." "गायकांनी एकत्र आवाज उठवला, इंद्रासाठी सोमपानासाठी; जेव्हा तो तेजाचा प्रभू होतो, दृढ व्रतधारी, शक्ती घेऊन येतो." "दांड्यांचे प्रवक्ता दृष्टीने झुकतात, प्रेरित गायक आवाज उठवतात; तुझे स्तुतिकर्ते, शुभ इच्छांनी, सुरक्षित, तुझ्या कानांपर्यंत पोहोचू दे." "मी त्या दानशूर, बलवान, सर्व शक्ती धारणाऱ्या, अप्रतिबंधनीय इंद्राला पुकारतो; उत्तम स्तोत्रांनी, यज्ञाला योग्य, वज्रधारी आमचे मार्ग सुकर करो." "इंद्र, तू प्राचीन किल्ले आपल्या सामर्थ्याने नष्ट केलेस, शक्तिशाली, शक्र; तुझ्या वज्राने सर्व जग, आकाश आणि पृथ्वी, थरथरतात." "हे सत्य, हे वीर इंद्र, आमचे रक्षण करो—पाण्यासारखा, वज्रधारी, सर्व हानी दूर करो; हे इंद्र, राजा, सर्वसमृद्ध संपत्ती कधी देशील?" "इंद्रासाठी, बुद्धिमान, महान, धर्मनिष्ठ, स्पष्टदर्शी, स्तुत्य, आम्ही स्तोत्र गातो." "इंद्र, तू सर्व विजयी; तू सूर्याला उजळवलेस; तू सर्वांचा निर्माता, देवांचा देव, तू महान आहेस." "प्रभास्वरूप, स्वर्गातील तेजस्वी प्रदेशात जा; इंद्र, देवांनी तुला मैत्रीसाठी निवडले." "इंद्र, आमची प्रिय इच्छा तुला पोहोचो—सत्राजित, उघडी, पर्वतासारखी व्यापक, स्वर्गाचा अधिपती." "हे सत्य सोमपान करणाऱ्या, तू पृथ्वी आणि आकाश दोन्ही झालास; सोमपान करणाऱ्या, तू स्वर्गाचा अधिपती, बलवान आहेस." "इंद्र, तू प्राचीन नगरे नेहमी नष्ट करतोस; दस्युंचा संहारक, शक्तिशाली, स्वर्गाचा अधिपती." "म्हणून, हे गीतप्रिय इंद्र, आम्ही तुझ्याकडे महानतेसाठी इच्छांची पाठवणी करतो; देवांनी जलरूपी दान आणू दे." "स्तुतींनी, हे वीर, प्रार्थना तुला बळ देते; वज्रधारी, तू दिवसेंदिवस वाढत राहतोस." "उत्सुक गायकाच्या गीताला, दोन श्वेत घोडे जुळवले जातात, विस्तृत रथाला; इंद्रद्वारा, वाणीने जुळवले." "इंद्र, तू आम्हाला शक्ती, पुरुषार्थ आण, शतशक्ती, मानवांमध्ये; युद्धात विजय मिळवणारा वीर दे." "तू आमचे पिता, हे धनदायक; तू आमचे माता, शतशक्ती; म्हणून आम्ही तुझा आश्रय घेतो." "हे बहुपुकार, बलवान, शतशक्ती, मी तुला पुकारतो; आम्हाला उत्तम वीरत्व दे." "आज, वज्रधारी, उत्सुक मानवांनी तुला स्तुतिस्वरूप अर्पण केले; म्हणून, इंद्र, स्तुतीने भरलेल्या गीतांनी, आम्हाला ऐक आणि आप्ताजवळ ये." "हे सुंदर जबड्याचा, सुवर्णमय, आनंद घे; यासाठी आम्ही तुला शोधतो; बुद्धिमान तुला सजवतात; तुझ्या प्रसिद्ध स्तुती, गीतप्रिय इंद्र, सोमाच्या दबावात सर्वोच्च आहेत." अशा प्रकारे, ऋषी आपल्या श्रद्धा, स्तुती, आणि भक्तीने इंद्राला पुकारतात; त्याच्या महानता, दानशीलता, वीरत्व, आणि सर्व लोकांचा आधार म्हणून त्याची पूजा करतात. त्यांच्या प्रार्थनेत, इंद्राला आपली शक्ती, समृद्धी, आणि संरक्षण देण्याची विनंती आहे—तोच त्यांच्या जीवनाचा आधार, त्यांच्या विजयाचा, आणि त्यांच्या यज्ञाचा केंद्रबिंदू आहे.