एकदा, आकाशामध्ये तेजस्वी आणि शक्तिशाली मरुतांचा एक समूह होता. त्यांनी आपल्या तेजाने आणि बलाने सर्वत्र प्रकाश पसरवला. त्यांच्या गाजण्याने, आकाशातल्या वाऱ्यांसारखे, त्यांचा उत्साह आणि सामर्थ्य समजले जात होते. यज्ञात, एक प्रेरित व्यक्ती त्यांच्या महिमेचा गुणगुण करत होता, त्यांना वेगवेगळ्या गाण्यांनी साजरे करत, जसे पाण्याचे स्रोत एकत्र येतात. हे मरुत, रुद्राचे पुत्र, आकाशातून जन्मलेले, अद्वितीय आणि बलशाली होते. त्यांच्या तेजाने, सूर्याच्या प्रकाशासारखे, जगाला उजळून टाकले. ते तरंगत, जलद आणि भयंकर दिसत होते; त्यांच्या शक्तीने पृथ्वीच्या कडांना हलवले आणि स्वर्गातील देवतांना जागृत केले. त्यांचे शरीर अलंकारांनी सजलेले होते, त्यांच्या छातीवर सुंदर गहू आणि खांद्यावर शस्त्र होते. हे सर्व त्यांच्या आकाशीय शक्तीमुळे साधले गेले होते. मरुतांची कृपा सर्वत्र पसरली होती. ते आपल्या दातृत्वाने जल, गहू आणि जीवनदायी पाण्याचे आशीर्वाद देत होते. जसे वेगवान घोडे पावसात दौडतात, तसेच ते आपल्या शक्तीने पृथ्वीवर आशीर्वाद पसरवत होते. त्यांच्या भव्यतेने, ते जंगले नष्ट करत, त्यांच्या शक्तीने सर्वत्र विजय मिळवित होते. ते सिंहासारखे गर्जत होते, शत्रूंवर विजय मिळवित, युद्धात भयंकर होते. हे मरुत, ज्यांचे सामर्थ्य त्यांच्या रथांमध्ये प्रकट होते, त्यांना सर्वजण ओळखत होते. त्यांच्या विचारांची स्पष्टता त्यांच्या संघांमध्ये जाणवली. ज्ञानाने परिपूर्ण, संपत्तीने भरलेले, एकत्रित इच्छेने ते लक्ष्य साधण्यासाठी सज्ज होते. त्यांच्या गोल्डन भाला, दुधाने पोषित, पर्वतांवर धडकी भरवणारे होते. त्यांच्या रूपाने, त्यांच्या मार्गाने, ते सर्वत्र चमकत होते. आता, हे मरुत, आपल्या शक्तीच्या आधारावर, मर्त्यांना अद्वितीय संपत्ती देत होते. ज्यांना तुम्ही मदत करता, ते धन्य होतात, ज्ञान प्राप्त करतात आणि समृद्धीच्या मार्गावर जातात. तुम्ही दानशूरांना विजय, गौरव आणि प्रशंसा देत आहात, ज्यामुळे आम्ही शंभर संततीसह समृद्ध होऊ शकतो. आणि आता, हे मरुत, आम्हाला दीर्घकालीन, नायक, सदैव विजय मिळवणारी संपत्ती द्या, जी हजारपट वाढलेली आणि तेजस्वी आहे, जेणेकरून ज्ञानी व्यक्ती लवकर आमच्याकडे आशीर्वाद घेऊन येईल. जसे एक गाईच्या संग्राहकासारखे, एक सजग आत्मा गुप्तपणे चालत होता, आदराने भरलेला. त्याच्या पायांचे अनुसरण करून, ज्ञानी लोक त्याच्या मागे चालत होते. देवता सत्याच्या नियमांनुसार रक्षक बनले होते; आकाश पृथ्वीवर छाया बनून पसरले होते. पाण्यांनी, सत्याच्या गर्भात वाढत, उत्तम जीवनाचे निर्माण केले. प्रत्येक गोष्टीत जीवनाचे सुख आणणारा, तो एक राजा होता, जो आपल्या इच्छेच्या आधारे सर्व काही मिळवित होता. त्याने सर्व शक्ती आपल्या हातात ठेवून देवतांना गुप्त आसनांमध्ये ठेवले. येथे, मनुष्य ज्ञान शोधत होते, त्यांच्या हृदयांनी तयार केलेल्या मंत्रांचे स्तुती करत होते. त्याने पृथ्वीला आधार दिला, आकाशाला सत्याच्या मंत्रांनी समर्थित केले. अशा प्रकारे, मरुतांचे महत्त्व, त्यांच्या शक्ती आणि दातृत्वाने, सर्वत्र प्रकाश पसरवला. त्यांच्या कृपेने, मानवतेला समृद्धी मिळाली, आणि जगाला एकत्र आणले.