एका पवित्र वेदिक प्रसंगात, ऋषी आपल्या भक्तिभावाने इंद्राची स्तुती करतात. ते म्हणतात, “तो प्राचीन स्तुतीचा अधिपती, लोकांचा नेता, मदतीस सदैव समर्थ असलेला इंद्र, आम्ही त्याला सोमरस पिण्यास आमंत्रित करतो.” इंद्राचे सामर्थ्य इतके अपार आहे की कोणताही मर्त्य मनुष्य केवळ आपल्या बळावर त्याच्या मैत्रीला पोहोचू शकत नाही, आणि त्याच्या शक्तीला कुणीही मागे टाकू शकत नाही. इंद्राच्या सहाय्याने, त्याच्या रथाला जुळून, पाण्यात, सूर्यप्रकाशात, आणि महान ऐश्वर्यात आम्ही विजय मिळवू शकतो, असे ऋषी प्रार्थना करतात. “हे वज्रधारी इंद्र, आम्ही तुला यज्ञांनी आणि स्तोत्रांनी पुन्हा पुन्हा बोलावतो, कारण तू नेहमीच आमच्या संघर्षात उदारपणे मदत केली आहेस.” इंद्राचे मैत्र आणि मार्गदर्शन अतिशय मधुर आहे. त्याच्यासाठी यज्ञ सजलेला आहे. “आमच्यासाठी आणि आमच्या शरीरांसाठी, आमच्या निवासासाठी, आणि आमच्या जीवनासाठी तू विशाल जागा निर्माण कर,” अशी प्रार्थना केली जाते. “माणसांसाठी, गोधनासाठी, रथासाठी, आम्हाला देवांचा मार्ग सापडू दे.” ऋषी आपल्या सभेला म्हणतात, “सर्वजण या, सोमरसाच्या आनंदात सहभागी व्हा; मधुर दान तयार आहेत.” इंद्रासाठी दोन सुंदर अश्व रथाला जुंपले आहेत, ते अश्व यज्ञासाठी सजले आहेत. हे अश्व तेजस्वी आहेत, स्वतःच्या चाबकाने शोभिवंत झालेले, आणि अतिथिग्वाच्या यशाचे प्रतीक आहेत. इंद्राने सहा घोडे, शुद्ध विधींसह, एका पतिव्रतास दान केले होते. या घोड्यांमध्ये, सरळ आणि तेजस्वी, एक लाल रंगाचा घोडा आहे, जो स्वतःच्या चाबकाने जणू काही कोरडेच आहे. कोणताही मर्त्य, स्पर्धा करण्याची इच्छा ठेवून, या विजेत्यांना मागे टाकू शकत नाही; त्यांच्यावर कोणताही दोष लागू नये. नंतर ऋषी त्रिष्टुभ छंदात इंद्रासाठी स्तोत्र पाठवतात. पुरंधी आपल्या बुद्धीसाठी त्याला बोलावते. इंद्र जलप्रवाहांचा, युवतींचा, आणि गोमातेचा स्वामी आहे; तो नेहमीच अर्पण शोधतो. त्या चित्तरंग गोमाता, देवांच्या मातृका, स्वर्गातील तीन तेजस्वी लोकांत सोम तयार करतात. म्हणून, गोमातांच्या स्वामी इंद्राची योग्य पद्धतीने स्तुती करा, सत्याचा पुत्र, खरा अधिपती. रथाचे सुंदर अश्व यज्ञस्थळी सजले आहेत. गोमाता इंद्रासाठी मधुर दूध काढतात, जेव्हा त्याने ते लपलेल्या ठिकाणी शोधले होते. “हे तेजस्वी इंद्र, त्या निवासस्थानी जा, मधुर सोम पिऊन, मित्रत्वाने तीन वेळा सात पावलांमध्ये एकरूप हो,” अशी प्रार्थना केली जाते. प्रीयमेधस ऋषी, त्यांचे पुत्र, आणि इतर गायक मोठ्या उत्साहाने इंद्रासाठी स्तोत्र गातात. गर्गर, गोधा, पिंगाही आपापला स्वर उंचावतात. जेव्हा दुसरा सहज दुधाळ गायीप्रमाणे धावतो, तेव्हा अडळ सोम इंद्रासाठी पकडला जातो. इंद्र, अग्नी आणि सर्व देवांनी सोम पिऊन आनंद साजरा केला. वरुण या सात नद्यांच्या शिखरावर वास करतो, नद्या जणू विहिरीच्या नळीसारख्या त्याच्या मागे जातात. जो उपासकांसाठी वेगवान अश्व जोडतो, तोच खरा मार्गदर्शक आहे. “हे शक्र, इंद्रा, तू सर्व शत्रूंना मागे टाकले आहेस; दूरवरून आपल्या गर्जनेने शिजत असलेले भांडे फोडले आहेस.” इंद्र, नव्या रथावर उभा असलेल्या बालकासारखा, बलाढ्य म्हशीचे मांस आई-वडिलांत वाटतो. इंद्र आणि त्याची प्रिया सुवर्ण रथावर बसतात; हजार पाय असलेल्या तेजस्वी लाल अश्वाला जुळतात, आणि सुख, कल्याण घेऊन येतात. “त्याच्या थोड्याशा कृपेसाठीही भक्त पुन्हा पुन्हा त्याच्याकडे येतात.” पूर्वीच्या निवासस्थानी, हे भक्त पवित्र कुशा आणि योग्य अर्पणांसह प्राचीन उपासनेचा मार्ग शोधतात. “तोच लोकांचा राजा, रथाचा स्वार, अजेय, युद्धात सर्वांना मोडणारा, महाकाय, आणि वृत्राचा संहार करणारा इंद्र—आम्ही त्याची स्तुती करतो.” त्याच्या सामर्थ्याला तोड नाही; वज्र त्याच्या हातात सूर्याप्रमाणे चमकतो. कोणत्याही कृत्याने त्याला इजा पोहोचवता येत नाही; तो सदैव वाढत राहतो, नावाजलेला, अजेय आणि बलाढ्य आहे. त्याच्यात महान शक्ती एकत्रित आहेत; त्याच्या जन्माने गोमाता दूध देतात, आकाश आणि पृथ्वी कधीच कमी होत नाहीत. “इंद्रा, तुझ्याकडे शंभर आकाशे आणि शंभर पृथ्व्या असल्या, तरी हजार सूर्यही तुला सर करू शकत नाहीत.” तू आपल्या सामर्थ्याने सर्वत्र विस्तारला आहेस. “हे उदार इंद्रा, आम्हाला गोधनयुक्त धन मिळवून दे.” कोणताही देव किंवा मर्त्य, कितीही दीर्घायुषी असो, संकटात असो, तुला गाठू शकत नाही; अगदी वेगवान किंवा प्रयत्नशीलही नाही. इंद्राने आपल्या अश्वांना जुळले आहे. “हे महान आणि बलाढ्य इंद्रा, आम्ही तुला दानासाठी बोलावतो; खोल पाण्यात, निर्जनात, आणि स्पर्धेतही तुझी उपासना योग्य आहे.” “आमच्यासाठी उठ, मोठ्या मदतीसाठी; आम्हाला कृपादृष्टीने पहा; कीर्ती आणि महान दानासाठी, हे इंद्रा, उभा रहा.” अशा प्रकारे ऋषी, भक्त, आणि गायक, आपल्या स्तोत्रांनी, यज्ञांनी, आणि भक्तीने इंद्राची महती गातात, त्याच्या अनंत शक्तीचे, उदारतेचे आणि मैत्रीचे स्मरण करतात.