एकदा एक भक्त आपल्या हृदयातील उत्कटतेने इंद्रदेवाची स्तुती करू लागला. “हे महाबळशाली, महान इंद्रा, तुझी मी स्तुती करतो, तुझे सामर्थ्य मोठे आहे. ये, आम्ही दाबलेला सोमरस तुझ्यासाठी तयार केला आहे, तो पिऊन आम्हाला कृपा कर,” असे तो प्रेमपूर्वक म्हणाला. भक्त आणि त्याचे सहकारी, सर्वजण एकत्र येऊन, श्रद्धेने आणि भक्तिभावाने इंद्राला आमंत्रण देतात—“हे इंद्रा, आम्ही तुझ्यासाठी सोम दाबला आहे, आमचे हे आसन तुला प्रिय होवो.” कारण इंद्र सर्वांचा आहे, प्रत्येकाचा आहे, म्हणूनच सर्वजण त्याला पुन्हा पुन्हा पुकारतात. दगडांनी दाबून गोड सोमरस तयार करण्यात आला आहे, तो पुरुषांनी इंद्रासाठी गोळा केला आहे. “हे इंद्रा, स्वीकार आणि पिऊन जा,” असे ते म्हणतात. “तू सर्वज्ञ, सर्वांमध्ये प्रसिद्ध आहेस; आम्हाला मोठी कीर्ती दे.” इंद्र हा डागाळ्या गायींचा दाता आहे, सुवर्णाभूषण धारण करणाऱ्यांचा राजा आहे. “हे दयाळू देव, आम्हाला बाधा करू नकोस,” अशी प्रार्थना भक्त करतो. “मी हजारो डागाळ्या गायी आणि तेजस्वी, विशाल सुवर्ण तुला अर्पण केले आहे. बलवान किल्ल्यांचा वंशज, हजारो दान देणारा, त्याच्या कृपेमुळे मी देवांमध्ये प्रसिद्ध झालो आहे.” समृद्धीची आस धरून, भक्त पुन्हा इंद्राला मोठ्या आवाजात स्तुती करतो. “हे दानशूर, सोमपानाच्या यज्ञात मी तुला पुकारतो.” इंद्राला कोणीही लोभी किंवा हट्टी रोखू शकत नाही; तो वेगवान आणि उत्साही आहे, सोमपानाने आनंदित झालेला आहे. तो दान करणारा आहे, म्हणूनच त्याची स्तुती केली जाते. इंद्र बलवान, घोड्यांनी समृद्ध, सुवर्णमय आहे; तोच वृत्राचा संहारक आहे, गोधनासाठी विस्तीर्ण भूमी खुली करतो. जे काही लपवलेले किंवा अनेकांनी साठवलेले आहे, तेही भक्ताला इंद्र देतो. त्याच्या हातात वज्र आहे, सुंदर जबड्यांचा, पिंगट घोड्यांवर आरूढ, तो आपल्या इच्छेने सर्वकाही करतो. भूतकाळात इंद्राने जे काही महान कार्य केले, ते भक्त आता त्याला अर्पण करतो—यज्ञ, स्तुती, आणि वेगवान प्रार्थना. सोम अर्पणांसह, “हे इंद्रा, तूच गायकासाठी सर्वश्रेष्ठ संपत्ती आहेस,” असे भक्त म्हणतो. “आम्ही तुझ्यासाठी हा सोम भरभरून अर्पण केला आहे; आज सर्वजण एकत्र येऊन तुझ्यासाठी सोम आणा, आणि तुझी कीर्ती वाढव.” इंद्राच्या मार्गाने, अगदी त्याचा शत्रू असलेला लांडगाही अलंकृत होतो; म्हणून, “हे स्तुतीप्रिय इंद्रा, ये, ही स्तुती तुझ्या अद्भुत विचाराने स्वीकार.” इंद्राचे कोणतेही कार्य अशक्य नाही; जन्मापासूनच त्याची कीर्ती सर्वत्र पसरली आहे. त्याची महान, धाडसी शक्ती अढळ आहे; वृत्रसंहारकाने सर्व कपटींना नष्ट केले आहे आणि आपल्या इच्छेने पणींवर विजय मिळवला आहे. भक्त पुन्हा म्हणतो, “हे इंद्रा, आम्ही तुझ्यासाठी नवीन स्तुती आणल्या आहेत; आम्ही तुला अन्नासारखी भरपूर स्तुती अर्पण करतो.” अगदी शक्तिहीन लोकांनीही तुझ्या सहाय्यासाठी तुला पुकारले आहे; “हे धनदाता, दूरवरून आमच्या यज्ञात ये, आम्ही तुझी आर्त प्रार्थना करतो.” “आम्ही तुझे प्रेरित गायक आहोत, हे इंद्रा; तुझ्याशिवाय दुसरा दानशूर किंवा मदतीस येणारा नाही.” “आमच्यावरचा दारिद्र्य, उपासमार, शाप दूर कर; तुझ्या अद्भुत विचाराने आम्हाला मार्गदर्शन कर.” “तुझ्यासाठी दाबलेला सोम तयार आहे; भय बाळगू नका, मित्रांनो. दुष्ट दूर पळून जातो, तो स्वतः मागे हटतो.” यानंतर, भक्त आपली प्रार्थना आदित्यांना—मित्र, वरुण, अर्यमन्—यांच्याकडे वळवतो. “हे आदित्यहो, आम्ही आता तुमच्याकडे कृपेसाठी, आशीर्वादासाठी प्रार्थना करतो. मित्र, वरुण, अर्यमन्, तुम्ही आम्हाला संकटातून बाहेर काढा, जसे तुम्हाला ठाऊक आहे तसे मार्गदर्शन करा.” कारण आदित्यांची रक्षा अद्भुत आहे, भक्तासाठी आश्रयदायक आहे, आणि ते कीर्तीने सुशोभित आहेत. “तुमची मदत मोठी आहे, हे बलाढ्य आदित्यहो; आम्ही तुमच्या रक्षणाची निवड करतो. आम्हा जिवंतांना अचानक संकटांपासून नेहमीच वाचवा; तुम्हीच प्रार्थना ऐकता.” “जे थकलेले सोमदाबक आहेत, त्यांच्यासाठी जर कुठे आश्रय किंवा सुरक्षा असेल, तर ती आम्हाला द्या आणि आमच्या बाजूने बोला.” निरपराधांसाठी आदित्यांकडे विशाल आश्रय आणि संपत्ती आहे; आदित्य अद्भुत आणि निष्पाप आहेत. “कोणतीही अडथळ्याची भिंत आम्हाला रोखू नये; महान देव आमच्यावर कृपा करो. खरोखर, इंद्र प्रसिद्ध आणि सामर्थ्यवान आहे.” “शत्रूंची द्वेषभावना किंवा दुष्टांचे जाळे आम्हापर्यंत पोहोचू नये; हे देवहो, आम्हाला पूर्णपणे संरक्षित करा.” यानंतर भक्तीने तो आदिती देवीला प्रार्थना करतो—“हे आदिती, महादेवी, तुझ्या कृपेची आणि आशीर्वादाची मी प्रार्थना करतो. आम्हाला दुःखातून, खोल संकटातून, दुष्ट इच्छावाल्यांपासून बाहेर काढ; आमच्या संततीला हानी होऊ देऊ नकोस.” “आमच्या मुलांसाठी, जीवनासाठी, अडथळे नसलेला, प्रशस्त मार्ग करून दे.” “जे लोकांच्या प्रमुख आहेत, निष्कलंक, स्वतःच्या तेजाने उजळलेले, व्रतपालक, कपटी नसलेले—तेच आदित्य आमची रक्षा करतात.” “हे आदित्यहो, लांडग्यांच्या बंधनातून आम्हाला सोडवा, जसे आदिती बांधलेल्या चोराला मुक्त करते.” “हे आदित्यहो, ही तीव्र वेदना आणि वाईट विचार आम्हापासून दूर करा, आणि जो आम्हावर आक्रमण करतो तो दूर जावो.” “हे दानशूर आदित्यहो, पूर्वी आणि आताही, तुमच्या सहाय्याने आम्ही नेहमीच सुरक्षित राहिलो आहोत.” “हे ज्ञानी देवहो, सतत परतणाऱ्या पापांपासूनही, तुम्ही आमच्या जिवंतांसाठी नेहमी कृती करता.” अशा प्रकारे, भक्त आपल्या देवांना प्रेम, श्रद्धा आणि कृतज्ञतेने पुन्हा पुन्हा स्मरतो, त्यांच्या कृपेची याचना करतो, आणि त्यांच्या महानतेचे गुणगान करतो.