एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ते, त्यांच्या हृदयातील श्रद्धा आणि प्रेमाने, इंद्राला आवाहन करत होते. त्यांनी सांगितले, “हे शतशक्ती इंद्रा, कोणताही प्रेरित ऋषी, पूर्ण ज्ञानाने किंवा अपूर्ण ज्ञानाने, तुझ्या स्तुतीचे शब्द उच्चारतो, तर त्याने तुझी स्तुती फुलवावी. पूर्व दिशेला जागरूक असणारा आम्हाला हानी देऊ नये.” मग त्यांनी पुन्हा इंद्राला हाक दिली, “हे बलवान हातांचा इंद्रा, किल्ले पाडणारा, तू आमच्या हाकेला प्रतिसाद दिलास तर आम्ही, धनाचा स्वामी, शतशक्ती, तुझी स्तुती करतो, धनाची इच्छा असणाऱ्यांसह.” ऋषी म्हणाले, “आम्ही दुष्ट, थकलेले किंवा आळशी व्यक्ती शोधत नाही; जर आम्ही शक्तिशाली इंद्राला, सोमरसाच्या यज्ञात, आपला साथीदार बनवतो, तर आपण मित्र होऊ.” युद्धात त्यांनी क्रोधी आणि शक्तिशाली, शत्रूंचा नाश करणाऱ्या इंद्राला सोमरसाने जोडले; तो थरथरणाऱ्या व्यक्तीलाही ओळखतो, उत्तम रथी, लूट जिंकणारा, ज्याला कोणीही मागे टाकू शकत नाही. “हे इंद्रा, आम्ही ज्या गोष्टींना घाबरतो, त्यापासून तू आम्हाला निर्भय कर,” अशी विनंती केली; “हे उदार, तुझ्या सहाय्याने आमच्या द्वेष्ट्यांना दूर कर, शत्रूंना दूर कर.” “तूच धनाचा स्वामी, मोठ्या संपत्तीचा वितरक आहेस; हे उदार, गाण्याला प्रेम करणारा इंद्रा, आम्ही तुझ्या सोमरस अर्पणाने तुला पुन्हा पुन्हा आवाहन करतो.” “हे वृत्राचा वध करणाऱ्या इंद्रा, अपराजित, आम्ही तुला निवडतो; तू आमचे संरक्षण कर, शेवटी, मध्ये, मागे आणि पुढे—सर्व दिशांनी.” “हे इंद्रा, मागे, खाली, वर, आणि समोर, सर्व बाजूंनी आम्हाला रक्षण कर; दैवी संकटे आणि नास्तिकांचे शस्त्र दूर ठेव.” “आज, उद्या आणि प्रत्येक दिवशी, हे इंद्रा, आम्हाला रक्षण कर; हे शुभाचा स्वामी, आमच्या गायकांना दिवस आणि रात्री सुरक्षित ठेव.” “उदार वीर, शक्तीच्या इच्छेने, पराक्रमासाठी एकत्र आले; तुझे दोन्ही बलवान हात, हे शतशक्ती, वज्र अस्त्र तयार करतात.” मग ऋषी म्हणाले, “आम्ही तुझी स्तुती फुलवू, जी तू आनंदाने स्वीकारशील; सोमरस अर्पण करणारे तुझ्या महानतेची स्तुती करतात; इंद्राचे दयाळू दान वाढत जाते.” “तू, मनुष्यांमध्ये अद्वितीय, स्वतःच पुढे जातोस; तुझ्या सामर्थ्याने तू अनेकांना, सर्व प्राण्यांना मागे टाकलेस; इंद्राचे दान वाढत जाते.” “जरी जुना शत्रू न जुडलेल्या घोड्याने प्रयत्न करतो, तरी तुझे पराक्रम, तुझे वीरत्व सांगितले जावे; इंद्राचे दान वाढत जाते.” “इंद्रा, येथे ये, आम्ही तुझ्यासाठी स्तुती आणि गाणी सादर करू, जी वाढ मिळवून देते; या गाण्यांनी तू आनंद घे—चांगली कीर्ती येथे असो; इंद्राचे दान वाढत जाते.” “तू, धाडसाने, धाडसी कृती करतोस, हे इंद्रा, जेव्हा तुला शक्तिशाली सोमरस आणि श्रद्धेने पूजले जाते; इंद्राचे दान वाढत जाते.” “तो, रक्षक आणि संरक्षक म्हणून, मनुष्यातील लोकांवर नजर ठेवतो; सोमरस अर्पण करणाऱ्याच्या कौशल्याचा आनंद घेऊन, मित्राला साथीदार बनवतो; इंद्राचे दान वाढत जाते.” “सर्व देवांनी तुला शक्ती आणि सल्ला दिला, हे इंद्रा; तू सर्व अस्तित्वाचा स्वामी, खूप स्तुती मिळवणारा; इंद्राचे दान वाढत जाते.” “मी तुझ्या त्या शक्तीची स्तुती करतो, हे इंद्रा, जी देवांमध्ये सर्वोच्च आहे; ज्या शक्तीने तू वृत्राचा वध केला; इंद्राचे दान वाढत जाते.” “मानवांच्या दोन पिढ्या जणू एकसारख्या तयार केल्या; हे इंद्रा, तू हे जाणतोस—तुझे दान प्रसिद्ध आणि शुभ आहे.” “तुझी शक्ती महान आहे, तुझी बुद्धी सर्वोच्च; तुझ्या छायेत अनेकांनी बल मिळवले, हे उदार—इंद्राचे दान शुभ आहे.” “तू आणि मी, हे वृत्रवध करणाऱ्या, एकत्र मित्र आहोत; शत्रूंविरुद्धही, हे दगडधारी, वीर आमचा विचार करतो—इंद्राचे दान शुभ आहे.” “आम्ही खोटे नाही, फक्त त्या इंद्राची स्तुती करतो; त्याचा नाश मोठा आहे न यज्ञ करणाऱ्यांसाठी, आणि यज्ञ करणाऱ्यांसाठी अनेक प्रकाश आहेत—इंद्राचे दान शुभ आहे.” मग ऋषी म्हणाले, “तो, महानांचा प्राचीन गायक, आपल्या शक्तीने नेहमी नवा आहे; ज्याच्या द्वारे मनुच्या पित्याने देवांमध्ये ज्ञान आणले.” “सोमरसाने दगड दाबले जातात, हे आकाशाच्या मर्यादेपासून पुढे जात नाहीत; स्तुती आणि पवित्र शब्दांची स्तुती केली पाहिजे.” “तो, जाणून, अंगिरसांसाठी गायी निवडतो, हे इंद्रा; मी त्याच्या वीरत्वाची स्तुती करतो.” “तो, प्राचीन, ऋषींनी वाढवलेला, इंद्रा, वाणीचा खजिना; स्तुतीच्या अर्पणाला दयाळू, तो आमच्या मदतीस येथे यावा.” “आता, तुझ्या इच्छेप्रमाणे, पूजा करणारे स्वाहा म्हणत तुला अनुसरू दे; स्तुती तुझ्या संरक्षणासाठी आली आहे, हे इंद्रा, कुलाच्या विजयासाठी.” “इंद्रामध्ये सर्व वीरत्वाची कार्ये पूर्ण झाली आणि होणार आहेत; ज्याला स्तुती करणारे यज्ञाचा स्वामी म्हणून ओळखतात.” “जेव्हा पंचजनांच्या लोकांसह, इंद्राचे गर्जन ऐकू आले; त्याने आर्यांसाठी आसन आणि नद्या पसरल्या, जे मनाचे निवासस्थान आहे.” “तुझ्या त्या वीरत्वासाठी ही स्तुती तयार केली आहे; तू चाकाचा मार्ग खुला केला.” “त्याचा, शक्तिशाली इंद्राचा विस्तार मोठा आहे, जीवनासाठी पार करता येतो; जसे जनावरांना बार्ली दिले जाते, तसाच त्याने दिले आहे.” “ते, सहाय्यक, तुझे ज्ञानी पितर, हे धरून ठेवतात; आम्ही मरुतधारीच्या वृद्धीसाठी असू.” “शक्तीसाठी, निवासासाठी, गायकांसह, हे वीर, आम्ही प्रयत्न करतो; आम्ही विजय मिळवू, हे इंद्रा, तुझे साथीदार म्हणून.” “रुद्र, मरुत, पर्वत, एकत्र येऊन, वृत्राच्या वधात, युद्धाच्या हाकेत आमची मदत करो; जो स्तुती करतो, त्याचे रक्षण होवो, आणि देव, इंद्र प्रमुख, आमचे रक्षण करो.” मग ऋषी म्हणाले, “हे कर्म करणाऱ्या, स्तुती तुला आनंद देओ; प्रार्थनेच्या द्वेष्ट्यांना खाली पाड.” “तुझ्या पायाने, लोभी पणींना दूर कर; तू महान आहेस—कोणीही तुला रोखू शकत नाही.” “तू दाबलेल्या अर्पणांचा स्वामी आहेस, हे इंद्रा, आणि न दाबलेल्या अर्पणांचा देखील; तू लोकांचा राजा आहेस.” “ये, घराचा स्वामी, लोकांच्या गर्जनेने ये; तू आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही भरतोस.” “तो पर्वत, शंभर आणि हजार शिखरांचा डोंगर, तू गायकांसाठी फाडून टाकला आहेस.” “दिवसा आम्ही तुला आवाहन करतो, रात्रही; आमची इच्छा पूर्ण कर.” अशा प्रकारे, ऋषी आणि यज्ञकर्ते, श्रद्धेने, प्रेमाने आणि विश्वासाने, इंद्राची स्तुती करत राहिले, त्याच्या शक्ती, दान, आणि रक्षणासाठी पुन्हा पुन्हा आवाहन करत राहिले.