कण्व ऋषी आणि त्यांचे सहकारी भक्तगण, मोठ्या भक्तिभावाने इंद्रदेवताचे स्तवन करतात. "हे इंद्रदेवा," ते म्हणतात, "गायींनी समृद्ध असलेल्या तुझ्या कृपेची आम्ही याचना करतो. तू उदार पाहुण्याचे रक्षण केलेस, त्याला धनसंपत्ती दिलीस, आणि इतर पाहुण्यांनाही सदैव सुरक्षित ठेवलेस." ते पुढे आठवण काढतात की, "हे मघवन्, तू कण्वाला सभेत मदत केलीस, पक्तांना दहा कुळांमध्ये विजय दिलास, गोसार्य आणि असनालाही गायी आणि सोन्याचे धन दिलेस." मग ते इंद्राची कीर्ती गातात, "शक्र हा प्रसिद्ध आणि उदार देवता आहे, त्याचे स्तवन करणाऱ्या ऋषींच्या गाण्याने तो संतुष्ट होतो, आणि हजारो लोकांसारखा त्याचा सन्मान होतो." इंद्राची महान कृत्ये, जी कोणालाही जिंकता येणार नाहीत, त्याचे सामर्थ्य अगाध आहे. जशी पर्वतांमधून संपत्ती वाहते, तशी त्याची कृपा उदार भक्तांमध्ये वितरित होते, विशेषतः सोमरसाच्या आहुतीने तो आनंदित होतो. तेव्हा, सोमरस वाहू लागतो आणि प्रिय इंद्राला आनंद देतो, त्यावेळी पवित्र जल जणू काही दूध देणाऱ्या गायींसारखे यज्ञस्थळी येते. पापरहित, आहूत भक्तांच्या शुभ विचारांतून मधुरता प्रकट होते. इंद्रासाठी सोमरस वाहतो, स्तुतीपूर्वक त्याच्या समोर अर्पित होते. योग्य विधीने अर्पण केलेला सोमरस आमच्याकडे यावा, जसा स्वारांच्या आनंदासाठी घोडा येतो, तसेच इंद्राच्या आवडीच्या गाण्यांचे गोड स्तवन नगरभर घुमते. "हे वज्रधर इंद्र," ते म्हणतात, "तू शक्तिशाली, कठोर, विवेकी आणि धनदायक आहेस. जसा जलपात्रातून पाणी ओसंडते, तसा तू आमच्या उपासकांना धनसंपत्तीने सदैव पोस." ते इंद्राला आवाहन करतात, "आता, दूर देशात असो, पृथ्वीवर असो वा स्वर्गात, आपल्या घोड्यांना जोडा आणि त्वरेने या, हे उन्नत इंद्र, आपल्या दिव्य सहकाऱ्यांसह या." त्याचे घोडे रथ ओढणारे, थकवा न मानणारे, वाऱ्यापेक्षाही वेगवान आहेत. त्यांच्या सहाय्याने इंद्र शत्रूंना पराभूत करतो आणि आकाश व्यापतो. "हे उदार इंद्र," भक्त म्हणतात, "तुझ्या कृपेचा आम्हाला अनुभव आहे. जसे तू एतशाला धनप्राप्तीत यश मिळवून दिलेस, दहा कळपांवर विजय मिळवून दिलास, तसेच आम्हाला लाभ मिळू दे." मघवन्, कण्वासाठी यज्ञात, दीर्घकाळ चालणाऱ्या विधीत, शत्रूंना जिंकून, गोशाळेत संरक्षण देऊन, हरिवंश आणि तेजस्वी संपत्ती देऊन तू आशीर्वाद दिलास. ते इंद्राच्या प्राचीन कृतींची आठवण काढतात, "हे इंद्र, तू मनु आणि सांवरण यांच्यासह सोमरस पिलास, यज्ञात पाहुण्याप्रमाणे सन्मान पावलास आणि समृद्धी आणलीस." तू प्रस्कण्वाला झोपेतून जागे करून सुरक्षित केलेस; हजारो गायी मिळविल्यास आणि दस्यूंच्या विरोधात सिंहासारखा उभा राहिलास. जे आम्हाला स्तोत्रांनी ओळखत नाहीत, त्यांना इंद्राची नवीन स्तुती सांगावी; कारण तो उदारपणे दान देण्यास उत्सुक आहे. सात शिरांचा स्तोत्र ज्या निर्दोष इंद्रासाठी रचले गेले, त्या त्रैविष्टपच्या उच्चस्थानी त्याने सर्व जग गुंजवले आणि प्रथम वीर्य प्राप्त केले. तोच आमचा धनदाता इंद्र आहे, त्याला आम्ही पुन्हा पुन्हा आवाहन करतो, त्याच्या ताज्या कृपेचा आम्हाला अनुभव आहे; आम्ही गायींनी समृद्ध कळप गाठू दे अशी प्रार्थना करतो. ज्या ज्या भक्ताला तू दान देतोस, तो समृद्ध होतो; म्हणून आम्ही सोमरस अर्पण करून तुला पुन्हा पुन्हा बोलावतो. "हे इंद्र," भक्त विचारतात, "तू कधी अधिक उदार होशील? भक्तांसोबत कधी येशील? तुझे दान पुन्हा पुन्हा मिळू दे, तुझ्या दैवी उदारतेची आम्ही इच्छा करतो." तू आपल्या सामर्थ्याने क्रिवीला शस्त्रांनी पराभूत केलेस, शुष्णाचा नाश केलास, दूरवर असलेले आकाश स्थिर केलेस, आणि पृथ्वीचा प्रथम अधिपती झालास. इंद्राचा मित्र प्रत्येक आर्य, दास, सहकारी आणि शत्रू आहे; आर्यांमध्ये आणि कठोरांमध्येही धन मिळवून देतो. प्रेरित ऋषी मधुर, तुपासारखी स्तुती गातात; आमच्यासाठी संपत्ती, वीर्य आणि सोमरस मिळवून देतात. "हे शक्र," भक्त म्हणतात, "मनु, विवस्वतपुत्र यांच्यासह तू सोमरस पिलास; त्रितासह स्तोत्रात रमलास." पृषध्र, मेध्य, मातरिश्वान यांच्यासाठीही तू सोमरस पिऊन आनंदित झालास. दश्यशिप्र, दशोन्य, स्युमरश्मी यांच्यासमवेतही तू सोमरस पिलास, आणि नेहमीच सरळ मार्गाने वागलास. जो एकटा ऋचांची रचना करतो आणि धैर्याने सोमरस पितो, त्याच्यासाठी विष्णूने धर्मानुसार त्रिविक्रम केले. ज्या भक्ताच्या स्तुत्यांमध्ये तू संतुष्ट होतोस, त्यासाठी आम्ही, जणू काही दूध देणाऱ्या गायीसारखे, तुला यशाची कामना करत अर्पण करतो. तोच आमचा दाता, तोच आमचा पिता, महान, बलवान आणि प्रभुत्वशाली; तो मघवन्, वारंवार आहूत होणारा, आम्हाला गायी-घोड्यांचे धन देवो. ज्या भक्ताला तू दान देतोस, तो वैभवशाली होतो; म्हणून आम्ही, संपत्तीच्या इच्छेने, शंभर सामर्थ्यांचा इंद्र, धनाचा स्वामी, तुझे स्तवन करतो. "हे आदित्य," ते विचारतात, "तू आम्हाला कधी मुक्त करशील? आमच्या दोन्ही जन्मांचे रक्षण कर. तुझे अमर सामर्थ्य, स्वर्गात स्थिर राहो, आणि चौथ्या आहुतीला ते दृढ असो." "हे उदार इंद्र, स्तोत्र गाणाऱ्या भक्तांना तू कृपा करतोस, त्यांना शिकवतोस. आमचे स्तोत्र, आमची उत्तम प्रशंसा ऐक, कण्वांच्या हाकेला प्रतिसाद दे." प्राचीन स्तोत्र पुन्हा उच्चारले गेले; ते इंद्रासाठीच आहे. अनेक महान, सत्य स्तुती रचल्या गेल्या; ऋषींच्या विचारांचा प्रवाह वाहू लागला. इंद्राने विपुल संपत्ती वितरित केली, पृथ्वी आणि सूर्य एकत्र आणले. तेजस्वी, शुद्ध, बलशाली गायी आणि सोमरस इंद्राला आनंद देतात. "हे इंद्र, उदारांमध्ये सर्वश्रेष्ठ, बलवानांमध्ये अग्रगण्य, दानशूरांमध्ये श्रेष्ठ, गोधनाचा जाणकार, धनाचा स्वामी, आम्ही तुला पुन्हा पुन्हा आवाहन करतो." तू कुत्स, अतिथिग्व आणि इतरांचा आयुष्य वाढवलेस, दिवसेंदिवस त्यांना समृद्ध केलेस. म्हणून आम्ही, घोड्यांचा ताबा घेणारा, शंभर सामर्थ्यांचा इंद्र, तुझे स्तवन करतो. "सर्व प्रवाह आम्हाला मधुरता देणारे असू देत; दूरदूरच्या आणि जवळच्या देशांतील सोमरसाचे थेंब आम्हाला लाभू देत. सर्व द्वेष नष्ट कर, दूर लोट, सर्व संपत्ती आम्हाला मिळू दे." "इंद्रा, तू ज्या ठिकाणी सोमरसात रमतोस, तिथेच सर्वोत्तम भाग मिळतात. आमच्याजवळ ये, मैत्रीपूर्ण विचारांनी, शुभ सहाय्यांनी. आम्हाला विजय मिळवून दे, संतान आणि संपत्ती दे. जे तुझे स्तवन करतात, त्यांना त्यांच्या सामर्थ्यात तू शुद्धता दे." "तुझ्या सहाय्याला आम्ही नेहमी सर्वात जवळचे असू, तुझ्या युद्धात. आमच्या आहुती आणि स्तोत्रांनी आम्ही तुझ्या कृपेची कामना करतो." "हे इंद्र, आम्ही नेहमीच बलाच्या इच्छेने, स्तोत्रांनी स्पर्धेत जातो. अंधकारावर विजय मिळवणारा, घोड्यांचा ताबा घेणारा, उत्सुकांमध्ये सर्वोत्तम असलेला तूच आमचा देव आहेस." अशा रीतीने ऋषी आणि भक्तगण, इंद्राच्या महान कृती, दानशूरता, आणि त्याच्या कृपेची आठवण काढून, पुन्हा पुन्हा त्याचे आवाहन करतात, त्याच्या स्तोत्रांनी आणि सोमरसाने त्याला संतुष्ट करून, आपली समृद्धी, विजय, आणि रक्षणाची याचना करतात.