कधीतरी, ऋषी आणि यज्ञकर्ते एकत्र येऊन देवांना आवाहन करीत होते. त्यांनी प्रथम इंद्राचे स्मरण केले—तो वज्रधारी, ज्याला ते पूर्वी ओळखत नव्हते, त्याच्या प्राचीन मार्गांची त्यांना माहिती नव्हती. आता, त्यांनी इंद्राशी नवीन मैत्री केली होती. "हे वीर इंद्र," त्यांनी नम्रतेने म्हटले, "आम्हाला तुझ्या मैत्रीची आणि तुझ्या दिलेल्या आनंदाची जाणीव झाली आहे. म्हणूनच, आम्ही तुला पुन्हा पुन्हा शोधतो. या स्पर्धेत, या दानशूर, सुंदर गालांच्या इंद्रा, आम्हावर कृपा कर आणि आम्हाला गायींच्या संग्रामात यश दे." ते पुढे म्हणाले, "तोच इंद्र, ज्याने पूर्वी आम्हाला संपत्ती दिली, त्याची आम्ही स्तुती करतो. आम्ही मित्र म्हणून, इंद्रा, तुझ्या सहाय्यासाठी तुला पुन्हा पुन्हा हाक मारतो." इंद्र म्हणजे सदाचारी लोकांचा स्वामी, पिवळ्या रंगाच्या घोड्यांवर आरूढ, जनतेला आनंद देणारा—तोच आम्हाला गायी आणि घोडे देतो, गायकांसाठी शंभर शंभर दान करतो. "हे बलाढ्य इंद्र," त्यांनी म्हटले, "तुझ्या शक्तीने आम्ही लोकांसमोर बोलतो, गायींनी समृद्ध असलेल्या सभेत आम्ही तुझ्या संगतीने उभे राहतो. तुझ्या सततच्या आवाहनाने, आम्ही या स्पर्धेत यशस्वी होऊ, आम्ही कष्ट करणारे लोक म्हणून दृढ राहू. शत्रूवर विजय मिळवू, तुझ्या कृपेने आम्ही सर्व काही ऐकू आणि योग्य विचार करू." इंद्राच्या स्वभावाचे वर्णन करताना ते म्हणाले, "हे इंद्र, तू जन्मतःच स्वतंत्र आहेस, तुला ना नातेवाईक आहेत, ना शत्रू. तू संघर्ष शोधतोस, पण मैत्रीसाठी धनाढ्याची निवड करत नाहीस; तुझे बलशाली घोडे पाणी पितात आणि जेव्हा तू प्रवाह एकत्र करतोस, तेव्हा वडिलासारखा आम्ही तुझ्या मागे धावतो." "तुझ्या मित्रांनी कधी दुर्बल किंवा मूर्ख होऊ नये," अशी प्रार्थना त्यांनी केली. "आपण सर्वजण यज्ञाच्या वेळी एकत्र बसू. तुझ्या दानाची गायी आमच्यापासून जाऊ नयेत, तुझी कृपा आम्ही गमावू नये. तू सर्वांना हलवतोस, पण आम्हाला तुझ्या दानांची अपेक्षा आहे—ती आम्ही तुझ्याकडूनच मागतो." "इंद्र, तू संपत्ती देऊ शकतोस, किंवा सरस्वती, तीही दयाळू आहे, तीही संपत्ती देऊ शकते; किंवा तूं, तेजस्वी देवा, भक्ताला दान दे." राजाही तेजस्वी असतो, तसेच सरस्वतीचे अनुयायी इतर राजेही तेजस्वी असतात. पर्जन्यासारखा तो पाऊस पाडतो, हजारो-हजारो दान देतो. यानंतर, ऋषी अश्विनीकडं वळतात. "आज मी मदतीसाठी वेगवान रथाला बोलावतो," असे त्यांनी म्हटले. "अश्विनी कुमार, रुद्राच्या मार्गांनी चालणारे, सूर्याच्या सेवेसाठी उभे आहेत." प्राचीन काळातील, स्पर्धेत अग्रगण्य असलेला भुज्यू, तुमच्या कृपेने सुरक्षित राहतो, त्याच्यावर द्वेष किंवा अपाय होत नाही. "हे अश्विनीकुमार, आम्ही आदराने तुम्हाला आमंत्रित करतो, आमच्या यज्ञगृहात या. तुमच्या रथाभोवती चाके फिरतात; जे काही तुम्ही इच्छिता, ते पूर्ण होते. तुमची कृपा आमच्यावर गाईसारखी धावून यावी." "तीन आधार असलेला, सोन्याच्या लगामाचा तुमचा रथ, हे अश्विनीकुमार, आकाश आणि पृथ्वीभोवती फिरतो. त्या रथावर बसून, नासत्या, या, कारण तो प्रसिद्ध आहे." तुम्ही मनुंना प्राचीन कृपा दिलीत, आकाशात लांडग्याने ज्वारी ओढलीत; आजही, आम्ही तुमची स्तुती करतो. "सत्याच्या मार्गाने, हे वेगवान घोड्यांचे अधिपती, या. तुम्ही त्रिसिरा आणि त्रसदस्यु यांना मोठ्या राज्यासाठी पुढे नेले." येथे आम्ही सोम रस दाबला आहे, तो तुमच्यासाठी; या, सोमपान करा, भक्ताच्या घरी या. "तुमचा धनसमृद्ध रथ, सोन्याच्या पेटीने युक्त, त्यावर आरूढ व्हा, आणि पोषण करणारी दाने जोडा." ज्या उपायांनी तुम्ही पक्था, अध्रिगु, बभ्रु यांना वाचवले, त्याच उपायांनी आज आमच्याकडे या, आजारींना आरोग्य द्या. "अध्रिगुंच्या गायींना वाचवताना जसे तुम्ही आलात, तसेच आजही आम्ही तुम्हाला आमच्या गाण्यांनी, स्तोत्रांनी पुन्हा पुन्हा बोलावतो." त्या सर्व उपायांनी, हे बलाढ्य अश्विनीकुमार, आम्हाला पोषण द्या, जसे तुम्ही क्रीवीला समृद्ध केलेस, तसेच. "प्रत्येक पहाटेला, सूर्याच्या उगवण्याच्या वेळी, प्रवासात, आम्ही तुम्हाला आवाहन करतो. रुद्राच्या कोपाचा किंवा मर्त्य शत्रूंचा आम्हाला त्रास होऊ देऊ नका." सोप्या मार्गासाठी, सकाळी, रथावर बसून, किंवा तुमच्या शक्तीने, मी तुम्हाला प्रेमळ पुत्रासारखा वडिलांना हाक मारतो तसे बोलावतो. "मनाच्या वेगाने, आनंदाने, दूर असलात तरी, तुमच्या अनेक, प्रिय दानांसह आमच्याकडे या." घोड्यांनी भरलेल्या मार्गाने, मधुरस प्राशक अश्विनीकुमार, गायी आणि सोन्याने युक्त होऊन या. उत्तम दान, उत्तम शौर्य, उत्तम संपत्ती यांसह, दुष्टांपासून न जिंकता, या तुमच्या आगमनात आम्हाला सर्व आशीर्वाद मिळू दे." यानंतर, ऋषी पृथ्वीचे आणि अग्नीचे स्मरण करतात. "पृथ्वीची कृपा मिळव, जातवेदाला यज्ञ अर्पण कर, ज्याचा धूर वर जातो, ज्याची ज्वाला पकडता येत नाही." अग्नी सर्व लोकांचा ताळमेळ राखणारा, सर्व मनांना सांधणारा, गाण्यांनी स्तुत्य; मी त्या स्पर्धेतील रथांचीही स्तुती करतो. "ज्याला कोणतीही अडथळा नाही, हे बलाढ्य, ज्याचे पोषण आणि समृद्धी अमर्याद आहे, यज्ञात अग्नीच संपत्ती मिळवतो." त्याची ज्वाला तेजस्वी, अमर, कधीही न विझणारी; तो तेजस्वी, सर्वांचा नेता आहे. "हे योग्य विधीने पूजलेले, देवीच्या करुणेने युक्त अग्नी, उठ, तुझ्या महान प्रकाशाने चमक." अग्नी, सतत चांगली स्तुती घेऊन, यज्ञाची आहुती वाहत ये, कारण तूच दूत, आहुती वाहणारा आहेस. "मी प्राचीन अग्नीला, मानवांचा पुरोहित, या स्तोत्राने बोलावतो, या वाणीने गौरव करतो." यज्ञांनी आम्ही त्याच्याकडे जातो, ज्याची शक्ती अद्भुत आहे, ज्याला दयाळू लोक जागृत करतात, जो लोकांमध्ये मित्र आहे, सत्याचा आधार आहे. "जे ऋताला अनुसरतात, अमर, यज्ञ पूर्ण करणारे, ते शब्दांनी त्याच्याजवळ येतात, भक्तीच्या निवासात आनंद मानतात." आमची यज्ञे, नीटनेटकी, सर्वात श्रेष्ठ, सर्वात प्रसिद्ध पुरोहिताकडे जाऊ देत, जो सर्व लोकांमध्ये सर्वश्रेष्ठ आहे. अशा प्रकारे, ऋषी आणि यज्ञकर्ते देवांना नम्रतेने आवाहन करतात, त्यांची स्तुती करतात, त्यांच्या कृपेची आणि संरक्षणाची प्रार्थना करतात, आणि यज्ञाच्या पुण्य फळांची आशा बाळगतात.