एकदा ऋषी आपल्या अंतःकरणातील गूढ, भक्तिपूर्ण भावनांनी भरलेले स्तोत्र उध्दृत करतात. ते प्रार्थना करतात की, आमचे मन शुभ होवो, अडथळ्यांवर मात करण्यास समर्थ होवो, ज्या बुद्धीने तू युद्धांमध्ये यश मिळवतोस. हे अग्नी, तू आमच्या जीवनातील घट्ट बंधने सैल कर, आणि आमच्या सैन्यांना विजय मिळवू दे. तुझ्या सहाय्याने आम्ही यश मिळवू दे. मग ऋषी आपल्या कंठातून त्या अग्नीचे गुणगान करतात, जो मनुने स्थापिलेला आहे, देवांनी ज्याला आपला दूत बनवले, जो सर्वात वेगवान आणि यज्ञातील आहुती वाहून नेणारा आहे. तो अग्नी, धारदार जबड्याचा, तरुण आणि तेजस्वी आहे, स्तोत्रांचा अधिपती आहे, सुंदर वचनांनी आणि शक्तिशाली पुरुषार्थाने शोभलेला आहे, आणि तुपाच्या आहुतींनी आवाहिला जातो. जेव्हा हा अग्नी, तुपाच्या आहुतींनी आवाहित होतो, तेव्हा तो, हे भरत, यज्ञवेदिकेवर तेजाने उंच उठतो, जणू काही एखादा तेजस्वी आत्मा. मनुने स्थापिलेला, आहुती पोहोचवणारा, सुगंधित देव, तो अमर पुरोहित, योग्य विधीचा देव, इच्छित धनसंपत्ती वितरित करतो. ऋषी प्रार्थना करतात, “हे अग्नी, मी मर्त्य असलो तरी तुझा मित्र होऊ दे. तू अमर असून माझा मित्र हो, हे बलशाली पुत्रा. तू मला शापाला, दुर्वर्तनाला, किंवा पापाला सोपवू नकोस. माझ्या स्तोत्रकर्त्याला किंवा संततीला मोठे अपराध घडू देऊ नकोस.” ते पुढे म्हणतात, “जसे भरपूर वाढलेला पुत्र वडिलांच्या घरून येतो, तसे, हे देवांनो, आमच्या यज्ञातील आहुती आमच्यापर्यंत पोहोचू दे. अग्नी, तुझ्या जवळच्या सहाय्याने मी नेहमी तुझ्या कृपेला पात्र होऊ दे, जसे मर्त्य देवाच्या सान्निध्यात असतो.” “तुझ्या इच्छेने, तुझ्या दानाने, तुझ्या स्तुत्यांमुळे, हे अग्नी, मी लाभ मिळवू दे. लोक तुला दाता म्हणतात; तू मला आनंदाने दे, हे कृपावंत अग्नी.” ज्याच्यावर तुझ्या सहाय्याने, वीर्यशक्ती आणि बक्षिसांनी युक्त हातांनी तू कृपा करतोस, तो पुढे जातो, हे अग्नी. तुझी काळसर ज्वाला, हे यज्ञाग्नी, प्रज्वलित करणाऱ्याने प्रज्वलित केली आहे; तू महान उषांचा प्रिय आहेस, आणि रात्रींवर राज्य करतोस. आम्ही, तुझ्या मदतीसाठी, हजारो सैन्यांमध्ये बलाढ्य, आपला इच्छित, राजसत्ताधारी त्रसदस्यु याच्याकडे आलो आहोत. तुझ्यापासून, हे अग्नी, इतर ज्वाळा पक्ष्यांसारख्या प्रज्वलित होतात; तुझ्या शक्ती किरणांसारख्या लोकांमध्ये पसरतात, आणि तुझे राज्य वाढवत राहतात. आदित्यांनो, जे असत्यरहित आहात, मर्त्यांना तू पार नेतोस; तू दानशूर, सर्वांचे उपकारकर्ते आहेस. हे राजांनो, जे लोकांवर विजयी आहात, तुम्ही ज्या मर्त्याचे रक्षण करायचे ठरवाल त्याचे रक्षण करा. हे वरुण, मित्र, अर्यमा, आम्ही सत्याचे सारथी होऊ इच्छितो. पौरुकुत्स्याने मला त्रसदस्युच्या पन्नास वधू दिल्या; तो श्रेष्ठ, सत्यधर्माचा स्वामी फार दानशूर होता. प्रैयिय आणि उर्वयी यांच्यात, मला तुग्वाच्या घरात सदैव सौभाग्य लाभो. श्याव, हा ज्ञानींचा नेता, उपकारकर्ता आणि प्रेरितांचा स्वामी झाला. ऋषी पुढे सर्वांना आवाहन करतात, “या, मागे हटू नका; तुमच्या मनात दुभंगू नका, किंवा आत्मा वेगळा होऊ देऊ नका; कारण दृढचित्तही हलतात. आपल्या तेजस्वी रूपांनी, हे मरुतगण, शक्तीने आनंदित होऊन, चांगली दाने घेऊन, आज आमच्याकडे या, आहुतीसाठी उत्सुक, सतत प्रयत्नशील, हे सोभर्यगण.” “आम्हाला माहित आहे रुद्रपुत्रांची प्रचंड शक्ती, मरुतांची गर्जना, आणि विष्णूचे वैभव. हे तेजस्वी मरुत, जिथे तुम्ही निघता, तिथे दोन जग एकत्र येतात, तेजस्वी देव आकाशातून शेतांमधून जातात. तुमच्या जन्मावेळी, अगदी स्थिर पर्वत आणि वृक्षही थरथरतात; पृथ्वी तुमच्या मार्गांनी हलते.” “मरुतगण, तुमच्या आगमनासाठी विशाल आकाशही ढवळले जाते; तेथे पुरुष त्यांच्या शरीरातील, त्वचेतील, आणि भुजांच्या सामर्थ्यात आपली शक्ती दाखवतात. प्रत्येकजण आपल्या सामर्थ्यानुसार, तेजस्वी आणि बलाढ्यपणे, आपली कीर्ती आणि अक्षय शक्ती जपतो.” “गायींनी युक्त आहुती, सोभर्यांच्या रथात, सुवर्णपात्रात अर्पण केली जाते; हे उत्तम वंशाचे, गायींचे सख्य असलेले, महान मरुत, तुम्ही उपजीविकेसाठी पराभूत होऊ शकत नाही. तुम्हाला, वृषभासारख्या बलशाली मरुतगणांना, आम्ही बलशाली आहुती अर्पण करतो.” “वृषभासारख्या घोड्यांनी, वृषभासारख्या सामर्थ्याने, वृषभासारख्या रथाने, वृषभासारख्या चाकांनी, गरुडासारखे वेगवान, हे मरुतगण, आमच्या आहुतीसाठी या, आमच्या सहाय्यासाठी या.” “त्यांची अलंकारे सारखीच आहेत, ते चमकतात, त्यांच्या हातांवर सोन्याची शोभा आहे; त्यांच्या भाले वीजेसारखे चमकतात. ते भयंकर, वृषभासारखे, प्रचंड भुजांचे आहेत; माणसांमध्ये त्यांना कोणीही तोड नाही. त्यांच्या मजबूत धनुष्यबाणांनी आणि शस्त्रांनी सज्ज रथ आहेत, आणि त्यांच्या रांगांमध्ये तेज आहे.” “त्यांच्यात कोणीही कमी नाही, कोणीही जास्त नाही; त्यांचे नाव महान आहे, नेहमी एकसमान शक्तीचे, जणू वडिलांकडून मिळालेली परंपरा. त्या मरुतांचे पूजन करा, त्यांचे स्तवन करा; कारण त्यांच्याकडे दात्यांची दाने आहेत, त्यांच्या महानतेला मर्यादा नाही.” “पूर्वीच्या उषांमध्ये ज्या माणसाला मरुतांचे रक्षण लाभले, तो धन्य ठरला; आणि जो आजही लाभतो, तोही. ज्या व्यक्तीसाठी तुम्ही, हे बलशाली मरुत, आहुतींसाठी येता, त्याला तुमच्या कीर्तिमान आणि सामर्थ्यशाली आशीर्वाद नेहमी लाभो.” “जसे रुद्रपुत्र, तरुण, दिव्य निर्माते, स्वर्ग प्राप्त करतात, तसे आम्हालाही होवो. जे मरुत दयाळू, उदार, आणि स्मरणशक्तीने युक्त आहेत, जे भक्तीने कार्य करतात, त्यांच्यामुळेच, हे तरुणांनो, तुम्ही आमच्या हृदयात वसला आहात.” “तरुण, तेजस्वी वृषभ, तुम्ही शुद्ध वाणीने स्तुत्य आहात; तुम्ही गायकांसारखे गाताना गूंजता. तुम्ही बलशाली, यज्ञातील मुठीसारखे, प्रत्येक स्पर्धेत पुरोहितांमध्ये, हे तेजस्वी, कीर्तिमान मरुत, मी तुम्हाला स्तोत्रांनी पुजतो.” “गायीही, नातेवाईकांसारख्या, मरुतांसमवेत, त्यांच्या सख्यांबरोबर, एकत्रितपणे पर्वतांवर जातात. अगदी मर्त्यही, हे मरुत, तेजस्वी कवचधारी, तुमच्या बंधुत्वात येतो; या, मरुतगण, कारण तुमचे मैत्र नेहमी दृढ असते.” अशा प्रकारे ऋषी अग्नी, मरुतगण, आदित्य, आणि विविध देवतांचे गुणगान करतात, त्यांची कृपा, संरक्षण आणि मैत्री मागतात, आणि यज्ञ, स्तोत्र, आणि भक्तीने जीवन धन्य करतात.