एकदा भक्तजनांनी देवतांकडे अत्यंत श्रद्धेने प्रार्थना केली. त्यांनी आदित्यांना विनंती केली की, “हे उदार आदित्यहो, तुम्ही आम्हाला जो आश्रय देता, तो आमच्यावर असो—जरी आम्ही कधी पाप केले असेल, तरीही आम्हाला त्या आश्रयाने मुक्त करा.” ते पुढे म्हणाले, “कोणताही मनुष्य, जो आमच्यावर दुष्ट हेतूने वागतो, राक्षसासारखा वागतो, त्याने आपल्या वाईट कृत्यांनी स्वतःलाच हानी पोहोचवावी.” त्या भक्तांनी अशी प्रार्थना केली की, “जो कोणी दुष्ट, द्वेषी मनुष्य आमच्यावर संकट आणू पाहतो, त्याने आपल्या पापाचा फळ स्वतःच भोगावे.” त्यांनी देवांना साकडे घातले, “हे वसुहो, तुम्ही सतत जागृत आहात; तुमच्या अंतःकरणात तुम्ही मैत्रीपूर्ण आणि शत्रुत्व असलेले दोन्ही मनुष्य ओळखता.” भक्तांनी डोंगर आणि जलाशयांचा आश्रय निवडला आणि आकाश व पृथ्वीला विनंती केली, “आमच्यापासून सर्व अशुभ दूर करा.” वसुंना त्यांनी पुन्हा प्रार्थना केली, “तुमच्या मंगलमय रक्षणाने आम्हाला तुमच्या नौकेत बसवा आणि सर्व संकटांतून तारून घ्या.” आपल्या संततीसाठी त्यांनी आदित्यांकडे दीर्घायुष्य मागितले, “हे महाशक्तिमान आदित्यहो, आमच्या संततीला जगण्यासाठी दीर्घायुष्य द्या.” “आमचा यज्ञ आणि स्तुती तुमच्याजवळ आहे, हे आदित्यहो; कृपावंत व्हा. आम्हाला तुमच्यातच आपले नाते सापडते,” असे भक्तांनी सांगितले. त्यांनी मरुतांपैकी महान रक्षण करणाऱ्या देवाचा, अश्विनीकुमारांचा, मित्र आणि वरुण यांचा स्मरण केले आणि कल्याणासाठी त्यांना आमंत्रित केले. “हे मित्र, अर्यमन आणि वरुण, तुम्ही द्वेषरहित आणि स्तुत्य आहात; मरुतांनी त्रैगुण्य रक्षणाने आम्हाला आश्रय द्या,” अशी प्रार्थना केली. पुन्हा एकदा त्यांनी आदित्यांना विनंती केली, “जरी आम्ही मरणधर्मा असलो, तरीही, आमच्या संततीला जगण्यासाठी जीवनाचा काळ द्या.” देवतांनी श्रद्धेने अशा देवतेची स्थापना केली जी सर्व इच्छांची पूर्तता करणारी, तेजस्वी आणि अभाव दूर करणारी आहे; त्या देवतेसाठी त्यांनी यज्ञ केला. “अग्निदेव, तुम्ही भरपूर दान देणारे, प्रखर तेजाचे, मार्गदर्शक आहात. या प्राचीन यज्ञाच्या तेजासाठी, आम्ही तुमची पूजा करतो.” “हे देव, आम्ही तुम्हाला यज्ञासाठी सर्वात योग्य मानले आहे; अमर पुरोहित, उत्तम सल्लागार म्हणून आम्ही तुम्हाला निवडले आहे.” अग्निदेव, शक्तिचे पुत्र, भाग्यशाली, प्रखर प्रकाशाचे, श्रेष्ठ तेजाचे—त्यांनी प्रार्थना केली की, “मित्र, वरुण आणि आकाशातील जल यांची कृपा आम्हाला मिळू दे.” जो कोणी अग्नीची भक्तीने, समिधा आणि विधीने सेवा करतो, त्या मनुष्याला वेगवान घोड्यांचे सुख मिळते, कीर्ती मिळते, आणि कोणतीही हानी त्याच्यापर्यंत पोहोचू शकत नाही. “आम्ही आमच्या अग्नीने, हे पोषणकर्ता अग्नी, तुझ्याशी एकरूप होऊ दे. तू आमचा अडथळे दूर करणारा वीर हो.” अग्नीचे स्वागत, मित्रासारखे, पाहुण्यासारखे केले गेले. त्याच्या माध्यमातून सुरक्षितता लाभते, सत्पुरुष स्थिर होतात, आणि तो संपत्तीचा राजा आहे. “हे अग्नी, जो भक्त विधीने आणि श्रद्धेने तुझी पूजा करतो, त्याला विचाराने विजय मिळू दे.” “ज्याच्या यज्ञात, हे शत्रुनाशक अग्नी, तू उपस्थित राहतोस, तो मनुष्य घोड्यांसह, विद्वानांसह, वीरांसह यश मिळवतो.” “ज्याच्या घरात तू, सर्वांना प्रिय असलेला, आमच्या स्तुती स्वीकारतोस, त्याला यज्ञ फळ मिळू दे आणि शत्रू दूर जाऊ दे.” “हे पराक्रमी अग्नी, जो तुझी स्तुती करतो, त्याला अमरत्वासमान स्थान मिळू दे, आणि ज्ञानींचे शब्द प्रसिद्ध होऊ दे.” जो अग्नीला वेगवेगळ्या प्रकारे पुजतो, तो तेजस्वी, बलवंत, सर्वांना मागे टाकतो. जो समिधेने अदितीची पूजा करतो, तो मनुष्य सर्व लोकांवर विजय मिळवतो, जणू नौकेतून पाण्यावरून जातो. “हे अग्नी, आम्हाला ती कीर्ती मिळू दे, जिच्यामुळे तू सभेत शत्रूंवर विजय मिळवतोस.” “ज्यांना वरुण, मित्र, अर्यमन, अश्विनीकुमार आणि भग दिसतात, त्याच्याप्रमाणे आम्हालाही, इंद्राच्या सामर्थ्याने, पूजेसाठी योग्य कर्म करता येऊ दे.” जे अग्नीला मानवांमध्ये स्थापन करतात, ते खरेच ज्ञानी आहेत—ते प्रेरित, उत्तम सल्लागार आहेत. त्यांनी स्वर्गातील यज्ञवेदी आणि यज्ञ अग्नीला अर्पण केले, आणि भरपूर संपत्ती मिळवली. “अग्नी, आम्ही ज्या वेळी तुझी स्तुती करतो, त्या वेळी आमच्यासाठी यशस्वी हो, यज्ञ यशस्वी हो, आणि आमच्या स्तुतीही यशस्वी होऊ दे.” “आमच्या मनाला शुभ कर, ज्या बुद्धीने तू युद्धात विजय मिळवतोस; कठीण बंधने सैल कर, आणि आम्हाला तुझ्या सहाय्याने विजय मिळू दे.” “मी त्या अग्नीची स्तुती करतो, ज्याला मनुने स्थापन केले, ज्याला देवांनी आपला दूत केले—तो वेगवान, यज्ञ अर्पण घेणारा.” “त्या तीक्ष्ण, तरुण, तेजस्वी अग्नीला, जो गोड शब्दांनी अलंकृत आहे, आम्ही तुपाच्या आहुती अर्पण करतो.” “जेव्हा अग्नी तुपाच्या आहुत्यांनी प्रज्वलित होतो, तेव्हा तो वेदीवर तेजाने प्रकट होतो.” “तोच अग्नी, मनुने स्थापन केलेला, सुगंधी, अमर पुरोहित, योग्य विधीचा देव, तो इच्छित संपत्ती प्रदान करतो.” “हे अग्नी, मी मर्त्य असून तुझा मित्र होऊ इच्छितो, आणि तू अमर असून माझा मित्र हो.” “माझ्यावर शाप पडू देऊ नकोस, हे दयाळू अग्नी; माझ्या स्तुत्यांना किंवा संततीला पाप लागू देऊ नकोस.” “जसे पिता आपल्या सुपोषित पुत्राला देतो, तसे आमचे यज्ञ फळ आम्हाला मिळू दे.” “तुझ्या निकट सहाय्याने, हे अग्नी, मी नेहमी तुझ्या कृपेचा लाभ घेऊ दे, जसे मर्त्य देवाशी करतो.” “तुझ्या इच्छेने, तुझ्या दानाने, तुझ्या स्तुतीने, हे अग्नी, मी यश मिळवू दे. लोक तुला दाता म्हणतात—माझ्या आनंदासाठी तू प्रसन्न हो.” अशा प्रकारे भक्तांनी आदित्य, वसु, मरुत, मित्र, वरुण, अश्विन, अग्नी आणि इंद्र यांना श्रद्धेने, नम्रतेने आणि प्रेमाने आवाहन केले. त्यांनी संकटांतून तारावे, दीर्घायुष्य द्यावे, यश, कीर्ती, आणि मंगल प्राप्त करून द्यावे—अशी प्रार्थना केली आणि आपल्या भक्तीने देवांना प्रसन्न केले.