पज्राने आपल्या गाण्यासाठी तीनशे घोडे, हजार आणि दहा गायी मिळवल्या. ककुहाने चारजोडी उंट स्वर्गात उचलले आणि त्यांना कीर्तीने यदु लोकांना दिले. एका वेळी, ऋत्विजाने त्रिष्टुप छंदात मरुतांसाठी स्तोत्र म्हटले, तेव्हा तुम्ही पर्वतांवर राज्य केले. हे तेजस्वी आणि सामर्थ्यशाली मरुतांनो, जेव्हा तुम्ही एकत्र निघता, तेव्हा पर्वत वाकतात. पोषण करणाऱ्या गायी, पृथ्नीच्या कन्या, वाऱ्याबरोबर उठतात आणि समृद्धीचा वर्षाव करतात. मरुत पाऊस पाडतात, त्यांच्या गतीने पर्वत थरथरतात, ते वाऱ्यांसह चालतात. तुमच्या आगमनासाठी पर्वत झुकतात, नद्या मार्ग देतात, कारण त्या तुमच्या महान सामर्थ्यास समर्पित आहेत. आम्ही रात्री तुमचे आवाहन करतो, दिवसा तुमची प्रार्थना करतो, प्रत्येक यज्ञात तुम्हाला शोधतो. तेजस्वी मरुत आपल्या रथांसह, लालसर पाण्यांसह, स्वर्गाच्या आसनावर पोषण करणाऱ्या गायी घेऊन उठतात. त्यांच्या सामर्थ्याने ते किरणे पाठवतात, सूर्याला मार्ग खुला करतात, आपल्या तेजाने अढळ उभे राहतात. हे मरुतांनो, माझ्या या स्तुतिगानाचा स्वीकार करा, यज्ञातील आनंद घेणारे, माझ्या आवाहनास मान्यता द्या. पृथ्नीच्या कन्यांनी वज्रधारकासाठी तीन मधुर प्रवाहांची दुग्धवर्षा केली—कूप, गुहा आणि वाहती धार. हे मरुतांनो, आम्ही स्वर्गातून तुमचे आवाहन करतो, कृपा घेऊन आमच्याकडे या. कारण तुम्ही खरोखरच दयाळू आहात, हे रुद्रांनो, यज्ञातील आनंद घेणारे व प्रज्ञावान. आमच्यावर स्वर्गातून समृद्ध, सर्व पोषक, आनंददायक धनवर्षा करा. तेजस्वी मरुत पर्वतांच्या मार्गावर वेगाने धावतात, सोमरसाचा आनंद घेतात. केवळ या कारणासाठीही, मनुष्य त्यांच्या कृपेचा शोध घेतो, अभेद्य स्तोत्रांनी. चमकणारे थेंब जसे, तसे ते दोन जगांमध्ये पाऊस पाडतात, अक्षय झऱ्याचा सतत स्त्रोत खुला करतात. पृथ्नीच्या कन्या, आपला आवाज, रथ, वारे आणि गीते घेऊन उठतात. या सामर्थ्यानेच तुम्ही तुर्वश आणि यदु यांना, तसेच धनाच्या इच्छेने कण्वाला रक्षण केले; आम्हीही त्या धनाची प्राप्ती करू दे. हे दयाळू मरुतांनो, तुमची पोषण करणारी दाने, जणू तुपासारखी, कण्वाच्या स्तोत्रांनी वाढतात. आता, हे दयाळूंनो, तुम्ही कुठे आनंद घेता, तुम्हाला कुशाच्या आसनावर कोण पुजतो? कारण यापूर्वी तुम्ही कधीही स्तोत्रे व कुशाने सत्याच्या सैन्यांना जागृत केले नव्हते. महान जल, पृथ्वी, सूर्य आणि सांधे यांनी वज्र ठेवला. सांधे वृत्रावर चालून गेले, कठीण पर्वतही पुढे आले, बलाढ्य वीराचा पराक्रम केला. त्रीता युद्ध करत असताना, त्यांनी त्याचे सामर्थ्य व बुद्धी मिळवली, वृत्रवधात इंद्राचा पाठलाग केला. चमकणारे, सुवर्णमुकुटधारी, वेगवान, हातात वज्र घेऊन, त्यांनी तेजस्वी रूपे प्रकट केली. उषणासाने दूरवरून वृषभाचा मार्ग शोधला, तरी स्वर्ग घाबरला नाही. हे देवांनो, सुवर्णहस्त घोड्यांसह, आमच्याकडे यज्ञवाटपासाठी या. जेव्हा रथातील चित्तेदार घोडे लाल नेत्याने ओढले जातात, तेव्हा तेजस्वी देव पाणी फाडीत जातात. शर्यणावत, आर्जीक, पस्त्यावत येथे लोक आपल्या सैन्यासह निघाले. हे मरुतांनो, तुम्ही केव्हा त्या ऋषीकडे याल, जो तुम्हाला बोलावतो, त्याला सोडून न देता, कृपाद्वारे? आता, प्रिय जनांनो, तुम्ही इंद्राला केव्हा सोडले? तुमच्यात कोण मैत्रीची इच्छा करतो? वज्रधारी मरुतांनो, कण्वांनी सुवर्णवस्त्रधारी अग्नीचे स्तवन केले. यज्ञासाठी सज्ज असलेले बलाढ्य मरुत आम्हाला तेजस्वी, वाढणारे धन, उत्तम घोडे देवोत. पर्वतही फाटतात, गर्विष्ठांना नमवले जाते; पर्वतही आवरले जातात. वेगाने उडणारे, मध्य आकाशातून जाणारे, आधार देणाऱ्याचे स्तवन करतात. अग्नी प्राचीन म्हणून जन्मतो, सूर्याच्या ज्वाळेसारखा; त्यांच्या किरणांनी त्यांनी विस्तार केला. हे अश्विनीद्वय, सर्व सहाय्यांसह या; सुवर्णचाकधारी, अद्भुत अश्विनीद्वय, सोमरस प्या. आता, अश्विनीद्वय, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी रथावर, बलशाली, सुवर्णलेपित भुजांनी, गहन विचारांचे ज्ञानी, आमच्याकडे या.