एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ते आपल्या उदारतेने व श्रद्धेने अश्विनीकडून उत्तम ज्ञान, मार्गदर्शन आणि समृद्धीची कामना करतात. ते म्हणतात, "हे अश्विनीद्वय, आमच्यासाठी दूध आणि तुपाचे प्रवाह ओता, आमच्या स्तोत्राकडे तुमच्या वेगवान गरुडांवर आणि घोड्यांवर स्वार होऊन लवकर या." अश्विनी हे दिव्य, तेजस्वी, तीन आकाशातील प्रदेश पार करणारे, सर्व दिशांना जाणारे आहेत. लोक त्यांना विनंती करतात, "हे दिवस उगवणारे अश्विनीद्वय, आम्हाला गोधन, संपत्ती, आणि भरभराटी द्या. आमच्या प्रवासाचा मार्ग उघडा." ते पुढे म्हणतात, "आमच्याकडे बलवान पुरुष, सुंदर रथ, आणि घोड्यांनी युक्त असा धनसंपत्ती द्या." अश्विनीद्वय हे सौंदर्याचे, चमत्कारांचे अधिपती, सुवर्णचक्रधारी, सतत वाढणारे आणि मधुर सोमरस पिणारे आहेत. ते धन, घोडे, आणि दानशूर व्यक्तींना व्यापक संरक्षण देतात. लोक त्यांना पुन्हा पुन्हा आवाहन करतात, "आमच्या प्रार्थनेला जवळ या, इतरत्र वळू नका. हे अश्विनीद्वय, मधुर सोमरसाचा आस्वाद घ्या." ते शंभरपट, हजारपट संपत्ती, सर्व लोकांना पोसणारे धन मागतात. अनेक ठिकाणी, ज्ञानी लोक अश्विनीद्वयांना पुकारतात. लोक कुशाने वेदी सजवून, अर्पण घेऊन त्यांना पुकारतात. "आज आमची ही स्तुती, सर्वश्रेष्ठ आणि हृदयंगम, तुमच्यापर्यंत पोहोचो," अशी त्यांची प्रार्थना असते. अश्विनीद्वयांसाठी मधुर सोमरसाचा कलश ठेवला जातो आणि त्यांना तो पिण्याचे आमंत्रण दिले जाते. "त्याच्यामुळे आम्हाला गोधन, संतती, आणि समृद्धी मिळू दे," अशी प्रार्थना होते. स्वर्ग आणि वाहत्या नद्यांतून आशीर्वाद मिळू दे, असेही ते मागतात. कधी अश्विनीद्वयांनी तुग्रपुत्र समुद्रावर गेल्यावर त्याचा त्याग केला आहे का? किंवा त्यांचा रथ कधी तुटला आहे का? नाही. त्यांनी नेहमीच कण्व या दानशूराला आपल्या कृपेने लाभ दिला आहे. "जशी तुम्ही कण्व, अत्री, शिंजार यांचे रक्षण केले, जशी तुम्ही अगस्त्यासाठी गोमध्ये सोमासाठी, शोभरीसाठी स्पर्धेत मदत केली, तशीच किंवा त्याहून अधिक कृपा आम्ही मागतो," असे ते प्रार्थना करतात. अश्विनीद्वयांचा रथ सुवर्णदंड, सुवर्णजुवा, सुवर्णचक्रांनी सजलेला आहे. तो आकाशापर्यंत पोहोचतो. "त्या दिव्य रथावरून, दूर असलात तरी या आणि आमच्या स्तोत्राचा स्वीकार करा," असे लोक म्हणतात. ते अनेक दान घेऊन, पोषण देत, अमरत्वाने युक्त होऊन येतात. "यश, कीर्ती, संपत्ती यांसह या, सर्वांसमोर उजळून या," अशी त्यांची कामना असते. त्यांचे पंख असलेले, पाऊस आणणारे पक्षी त्यांना या भक्तिपूर्ण सभेत आणतात. त्यांच्या रथाचे चाक कधीच अडत नाही. सुवर्णरथावर, वेगवान हातांनी आणि घोड्यांनी, ते प्रेरित होऊन धावतात. अश्विनीद्वयांना सतर्क हरणे किंवा बलवान, संपन्न वृषभ प्रिय असतात. ते पोषण व संपत्ती देतात. "जशी कैद्याने शंभर उंट, दहा हजार गायी दिल्या, तसेच नवीन दान आम्हाला द्या," अशी प्रार्थना होते. कैद्याने मला दहा राजे, सुवर्णासारखे तेजस्वी, दिले, तरी त्याची संपत्ती कमी झाली नाही. त्याच्या छायेखाली लोक भरभराटले. "हा मार्ग माझ्यासोबत कोणी चालू नये; कारण कैद्याचे लोक पुढे जातात. जो दानशूर आहे तोच खरा श्रेष्ठ," असे लोक म्हणतात. यानंतर, इंद्राची स्तुती केली जाते. "इंद्र आपल्या सामर्थ्याने प्रजांना पोसतो, पर्जन्यासारखा आहे. वत्साच्या स्तोत्रांनी तो बळकट झाला. अमर संततीचे पालन करणारे, अग्नि प्रकट झाल्यावर, सत्याच्या वाहनाने, हे ज्ञानी, तुम्ही पोसता. कण्वांनी स्तोत्रांनी इंद्राला यज्ञसिद्ध करणारा केला आणि शस्त्राला आपले बंधू मानले. त्याच्या रौद्रतेपुढे सर्व लोक नतमस्तक होतात, जसे नद्या समुद्राकडे झुकतात. इंद्राचे सामर्थ्य आणि तेज असे आहे की, त्याने आकाश आणि पृथ्वीला एकत्र आणले. त्याने शतशाखी वज्राने विरोध करणाऱ्या वृत्राचा शिरच्छेद केला." अशा प्रकारे, ऋषी आणि यज्ञकर्त्यांनी अश्विनीद्वय व इंद्र यांची भक्तिपूर्वक स्तुती केली आणि त्यांच्याकडून कृपा, संपत्ती व संरक्षणाची प्रार्थना केली.