एक वेळची गोष्ट आहे, जेव्हा इंद्र, जो वीरता आणि शक्तीचा प्रतीक आहे, आपल्या रथावर उभा होता. त्याला शक्तिशाली हातांनी घेऊन जाणार्या रथाच्या गाडीत असताना, शार्यताच्या उपहारांमुळे त्याला आनंद मिळत होता. इंद्र, जो सोमाच्या रसात आनंदित होता, स्वर्गात अपार महिमेत चढत होता. त्याने आपल्या शौर्याने काक्शिवाताला युवा बाळ दिला होता, आणि त्याला वृषणाश्वाच्या कपटात फसवले नव्हते. इंद्र, ज्याने सोमाच्या रसाच्या पिळांमध्ये केलेल्या सर्व कार्यांचे गुणगान केले पाहिजे, त्याला चांगलेच समजले. इंद्रासाठी चांगला सोम पिळला गेला होता, आणि यज्ञाच्या पात्रात स्तोत्र ठेवले होते, जसे यज्ञात एक खांब असतो. इंद्र, जो घोडे, गायी, रथ आणि धन यांच्यासोबत जोडला गेला होता, तो यज्ञाच्या कार्यात समृद्धी आणणारा नेता होता. या सभेत, इंद्र, प्रकाशाचा वासक असलेल्या वृषभासाठी मी आदर व्यक्त करतो. आपले सर्व नायक आणि उदार दात्यांसह, आम्ही आपल्या संरक्षणात राहू. आता, चमकदार स्तोत्रांनी, आम्ही त्या उजेडाच्या जाणकार रामाचे स्तुती करूया, ज्याच्यासोबत शंभर शक्तिशाली आनंदित होतात. इंद्राकडे मदतीसाठी वळत असताना, आम्ही जलद घोड्यासारखे, यशस्वी रथाच्या आवाजात येऊया. तो, पर्वतासारखा, आपल्या शक्तींमध्ये दृढ, हजारो शक्तीने भरलेला, इंद्राने वृष्ट्राला मारून नद्या मुक्त केल्या, सोमाच्या आनंदात. इंद्र, जो युद्धात सर्वोत्तम रक्षक आहे, आपल्या तेजस्वी पोटासह, ज्ञानाने भरलेला आहे, त्याला मी स्पष्ट दृष्टिकोनाने बोलवतो, कारण तो सोमामध्ये आनंद घेतो. ज्याला स्वर्गातील आसनांनी भरले आहे, तो इंद्र आहे, ज्याने वृष्ट्राला मारून नद्या मुक्त केल्या, त्याची शक्ती थकलेली नाही. इंद्राच्या उत्साहात, नद्या धावत होत्या, जणू त्या एका तीव्र उतारावरून खाली येत होत्या, जेव्हा इंद्राने वाळा फेकला आणि वृष्ट्राच्या अडथळ्यांना तोडले. इंद्र, ज्याची तेजस्विता उष्णतेसह फिरते, युद्धासाठी उत्सुक आहे, तो वातावरणाच्या तळाशी पोचला आहे, जलांना जिंकून. जेव्हा वृष्ट्राच्या पतनात, कठीण शस्त्रांनी तुम्ही वज्र फेकला, तेव्हा तुम्ही त्याला हरवले. इंद्र, तुमच्या स्तुतींमुळे तुम्ही वाढत आहात, कारण तुम्हाला थोडा थकवा येत नाही. तुम्ही वृष्ट्राला मारताना, तुम्ही मानवी जीवनासाठी मार्ग खुला केला, आणि सूर्याला आकाशात उंच ठेवले. महान, तेजस्वी स्तोत्राने, त्यांनी भयाने भरलेले आकाश गाठले, जेव्हा मारुतांनी इंद्रासोबत आनंदाने गाणे गात होते. तुमच्या वज्राच्या गर्जनेने आकाश थरथरले, जेव्हा तुम्ही वृष्ट्राच्या बंधनावर, सोमाच्या शक्तीने, त्याचे डोके फेकले. इंद्र, जेव्हा पृथ्वी दहा हातांनी पसरली होती, तेव्हा तुमची प्रसिद्ध शक्ती प्रकट झाली, आणि तुमची शक्ती आकाशात उंच झाली. तुमच्या शक्तीने, इंद्र, तुम्ही आकाशाच्या टोकाला पोचला, पृथ्वीला तुमच्या शक्तीचा मोजमाप बनवला, जल आणि सूर्याला घेरले, आणि तुम्ही स्वर्गात पोचला. तुम्ही पृथ्वीचे मोजमाप आहात, उंच, शक्तिशाली जगाचा स्वामी, तुमच्या महानतेत सर्व मध्यस्पेसला गाठले आहे; खरे म्हणजे, तुमच्यासारखा दुसरा कोणी नाही. ज्याच्यासाठी न आकाशाचे, न पृथ्वीचे, न नद्यांचे शक्तीचे सीमारेषा आहेत; ज्याच्या उत्साहात नद्या, युद्धात, त्याच्यासमोर उभ्या राहात नाहीत—तो एकटा सर्व मानवांमध्ये यशस्वी झाला आहे. येथे मारुतांनी त्या युद्धात आवाज उठवला; सर्व देवता तुम्हासोबत आनंदित झाले, जेव्हा तुम्ही वृष्ट्राच्या पलायनावर, ज्वालाग्राही शस्त्राने, प्रहार केला. आता, महानतेसाठी भाषण आणूया, सूर्याच्या घरात इंद्राची स्तुती करूया. कारण आताही, खजिना मिळाल्यासारखा आहे; कोणताही निंदा करणारा दात्यांमध्ये स्तुतीला पात्र नाही. घोडा दूर आहे, गायी दूर आहेत; बार्ली दूर आहे, समृद्धीचा स्वामी. हे मनुष्य, हे शिकले पाहिजे: मित्र, कोणतीही इच्छा न करता, उच्च आकाशातून, आम्ही मित्रांसह स्तुती करतो. जसाच्या शक्तीने, इंद्र, अनेक कार्य करणारा, सर्व बाजूंनी तुमचे धन पाहिले जाते. म्हणून, एकत्र करून, येथे आणा, विजय मिळवून; गायकाची इच्छा तुम्हाला अपयशी होऊ देऊ नका. या तेजस्वी वस्त्रांसह, या थेंबांसह, चांगल्या मनाने, गायी आणि घोड्यांसह, इंद्रासोबत, आम्ही शत्रूला नष्ट करुया; आणि, द्वेषमुक्त, एकत्रितपणे पुरस्कार मिळवूया. इंद्रासोबत, धनासोबत, आम्ही पुरस्कार मिळवूया; घोड्यांसह, ज्यांनी विजय मिळवला. देवीसह, शक्तिशाली, नायक, गायी-घोड्यांनी भरलेले, आम्ही पुरस्कार मिळवूया. त्या उत्साहांनी, इंद्र, तुम्हाला आनंदित केले; त्या सोमांनी, चांगल्या स्वामी, वृष्ट्राला मारताना. जेव्हा तुम्ही काऱवासाठी दहा वृष्ट्रांना मारले, तुम्ही गवतावर बसलेल्या एकासाठी हजारो खाली फेकले. युद्धात तुम्ही युद्धात प्रवेश करता, धाडसाने; तुम्ही आधीच तुमच्या शक्तीने शहर नष्ट केले. जेव्हा, इंद्र, योग्य मित्रतेसह, तुम्ही नामुचीनामक चतुराला मारले. तुम्ही करंजा आणि पर्णयाला तुमच्या तीव्र शस्त्राने अतीथिग्वाच्या मार्गावर मारले. तुम्ही वांगृदासच्या शंभर दुर्गांना तोडले, तुम्ही रजिश्वानासह रक्षकांना हाकलले. तुम्ही, जणराजाच्या पुत्रांसाठी, दहा दहाच्या संख्येने, त्यांच्या नातेवाईक सुश्रवसह, तुम्ही, प्रसिद्ध, साठ हजार आणि नव्वद जणांना तुमच्या रथाच्या चाकाने मारले. तुम्ही सुश्रवसाला तुमच्या संरक्षणाने मदत केली, तुमच्या रक्षणांनी, इंद्र, तुम्ही तुर्वयाणाला मदत केली. तुम्ही कुत्साला, अतीथिग्वा, आणि आयूस त्याला दिले, महान, तरुण राजाला, विजयासाठी. जे तुम्हाचे मित्र आहेत, इंद्र, दिव्य रक्षक, ते सर्वात शुभ आहेत. आम्ही तुम्हाला स्तुती करू; तुम्हाला मित्र म्हणून, चांगल्या लोकांसह, दीर्घ, दूरच्या जीवनात राहूया. कृपया, ओ उदार, या स्पर्धेत आम्हाला सोडू नका; तुमच्या शक्तीला काहीही अंत नाही. नद्या जोरात गर्जतात, जंगल गूंजतात; जणू पृथ्व्या, भयाने, एकत्र आल्या आहेत. इंद्र, शक्तिशाली, श्रवण करणारे, तुमच्या स्तोत्राने स्तुती करा. जो धाडसाने आणि शक्तीने, वृषभ, दोन्ही जगांना वश करतो, त्याच्या वीरतेने, वृषभ, नायक, त्याच्या रथाला जोडतो. एक मजबूत आवाजाने महान आकाशाला स्तुती करा, ज्याची शक्ती स्वतःची आहे, ज्याचा मन धाडसी आहे. प्रसिद्ध असुराने, उंच किल्ले बांधले; वृषभ, त्याच्या दोन नद्यांसह, त्याचा रथ. तुम्ही, महान आकाशातून, शिखराला जागृत करता; तुमच्या धाडसाने तुम्ही शंभराला फेकले. जेव्हा तुम्ही तुमच्या आनंदात वज्र फेकला, तेव्हा शत्रूवर, शापित, शत्रूच्या शापावर. जेव्हा तुम्ही वाऱ्यावर हल्ला करता, तेव्हा शत्रूच्या गर्जणाऱ्या जंगलांमध्ये. प्राचीन मनाने, उत्साहित, आज तुम्ही काय साधता? तुमचा समकक्ष कोण आहे? तुम्ही नoble तुर्वश आणि यदु यांना मदत केली; तुम्ही, शंभर शक्ती, तुर्वीति आणि वय्याला मदत केली. तुम्ही एतशाला पुरस्कारासाठी रथ दिला; तुम्ही नव्वद आणि नव्वद किल्ले तोडले. तो खरा राजा आहे, चांगला स्वामी, तेजस्वी, जो अर्पणाला बोलावतो, तो प्रार्थकाचे ऐकतो. किंवा जो धनासाठी स्तोत्र गातो, त्याच्यासाठी आकाशातून धन बरसते. त्याची शक्ती अप्रतिम आहे, त्याचा विचार अप्रतिम आहे; हे सोमपान करणारे असू द्या, हे सहाय्यक असू द्या. जे तुम्हाला, इंद्र, दाता, समर्थन करतात, ते तुमची महान आणि प्राचीन शक्ती आणि वीरता वाढवतात. या भरभराटीच्या कपांमध्ये, पर्वतावरून भरलेल्या, तुम्हाला, इंद्र, पिण्यासाठी आहेत; त्यांना ओतून, तुमच्या इच्छेला पूर्ण करा, आणि मग धन देण्याकडे तुमचे लक्ष वळवा. पर्वत अंधाराच्या खोऱ्यात उभा होता, सर्पाच्या पोटात; इंद्राने, शक्तीने, नद्या फाटल्या, आणि सर्व नद्या धावत आल्या, खाली वाहत.