ऋग्वेदातील या पवित्र ऋचांमध्ये इंद्राची महती, त्याचे पराक्रम आणि भक्तांनी केलेली स्तुती यांचे सुंदर दर्शन घडते. कण्व ऋषी आणि इतर ऋषी आपल्या प्रमुखांसह, वीर आणि बलशाली इंद्रासाठी सोमरस पिळतात. ते म्हणतात, "हे महान इंद्रा, आम्ही तुझे स्तवन करतो आणि तुला सोमरस अर्पण करतो—तू याचा आस्वाद घे." कारण इंद्र सर्व सहाय्यकांमध्ये सर्वाधिक आह्वान करण्याजोगा आहे; तो आपल्या स्तुतिगीत गाणाऱ्यांना घोडे, संपत्ती आणि गायकांना गायी दान करतो. ऋषी पुन्हा पुन्हा सोमरस पिळतात आणि म्हणतात, "हे वीर, हे बलशाली इंद्रा, एकामागून एक आम्ही तुझ्यासाठी हा अमृतरस पिळतो." ते प्रार्थना करतात की, वज्रधारी, वृत्राचा वध करणारा इंद्र इथेच सोमरस प्राशन करो आणि शत्रूंपासून आपली रक्षा करो. प्रार्थनेने जुंपलेल्या दोन सुंदर अश्वांद्वारे, कीर्तीमान, स्तुतिप्रिय आणि प्रसिद्ध इंद्र इथे यावा, अशी इच्छा व्यक्त होते. "हे तेजस्वी, सामर्थ्यशाली इंद्रा, या गोड आणि प्रकाशमान सोमरसाकडे ये. आम्ही जे जे अर्पण करतो त्या सर्वांचा तू सहभागी हो, आणि ऋषिमंडळात जसा ज्ञानी असतोस तसा येथेही ये," असे आवाहन केले जाते. इंद्राचे स्तवन करणारे त्याला अधिक सामर्थ्य आणि वैभव देतात; त्यांच्या स्तुतिगीतांनी त्याची कीर्ती वाढते. हे गीते आणि स्तोत्रे, इंद्राच्या शक्तींमध्ये एकरूप होतात. इंद्र, एकटा वज्रधारी, नेहमीच आपल्या भक्तांना पारितोषिक देतो. तो अनेकांनी आह्वान केल्यावर आपल्या उजव्या हाताने वृत्राचा नाश करतो, आणि त्याच्या महाशक्तीने सर्व जगांवर राज्य करतो. सर्व लोक, अगदी वृद्धत्वाला पोहोचलेली सृष्टीही, इंद्रातच वास करते. त्याच्याच ठिकाणी सर्व नियम आणि आदेश व्यवस्थितपणे चालतात. असा हा इंद्र, ज्याची कीर्ती सर्वांपेक्षा मोठी आहे, आणि जो दानामध्ये श्रेष्ठ आहे, त्याने हे सर्व महान कार्य केले आहे. इंद्र आपल्या रथाला दूरवरूनही सुरक्षितपणे गायी मिळवण्यासाठी पाठवतो; तोच खरा संपत्तीचा वाहक आहे. तो घोड्यांसह पुरवठा करणारा, पुरुषांसह वृत्राचा वध करणारा, आणि खरा रक्षण करणारा आहे. "इंद्राची उपासना प्रिय अर्पणांनी, एकचित्ताने करा. तो सोमरसामुळे सत्यवान झाला आहे, त्याला कधीही फसवता येत नाही," असे ऋषी सांगतात. कण्व वंशज गाथश्रवस या सत्यस्वरूप, कीर्तीमान, आणि पारितोषिक मिळवणाऱ्या राजाचे स्तवन करतात. तो, मागितले नाही तरी, आपल्या घरातून गायी दान करतो; तो मनुष्यांचा मित्र आहे, आणि शक्तिशाली आहे. ज्या लोकांनी त्याच्याकडे इच्छा धरली, त्यांना तो संतुष्ट करतो. "हे दगड फोडणाऱ्या इंद्रा, तू शहाण्या कण्वाला, त्या शुद्ध पाहुण्याला, मेंढ्याप्रमाणे पुढे नेलेस," असे ऋषी सांगतात. मग ते विभिंदूला प्रार्थना करतात, "त्याला चाळीस हजार आणि त्यापलीकडे आठ हजार दे." दुधावर पोसलेल्या लोकांना युद्धातील आनंदापासून वंचित करू नको, आम्ही त्यासाठीच जन्म घेऊ, अशी प्रार्थना होते. पुढे ऋषी इंद्राला अर्पण करतात, "हे इंद्रा, या पिळलेल्या, आनंददायक सोमरसाचा आस्वाद घे. गायींनी युक्त अर्पणात रम. आमच्या वाढीसाठी तू आमचा मित्र आणि सहकारी हो. तुझे विचार आम्हाला रक्षण करो." "हे पारितोषिक देणाऱ्या इंद्रा, आम्ही तुझ्या कृपेचे लाभार्थी होऊ. शत्रूंपुढे आम्ही पडू नको. तुझ्या अद्भुत सहाय्याने आम्हाला रक्षण कर, आणि तुझ्या सौम्यतेकडे ने." "हे दूरदृष्टी असलेल्या इंद्रा, या माझ्या स्तुतिगीतांनी तुझे सामर्थ्य वाढो. हे गीते तेजस्वी, शुद्ध, आणि ज्ञानी आहेत; त्या तुझ्या स्तुतिसाठी आल्या आहेत." "हा इंद्र, हजारो ऋषींच्या सामर्थ्याने महासागरासारखा विस्तारलेला आहे. त्याची कीर्ती खरी आहे; मी यज्ञात आणि प्रेरितांच्या राज्यात त्याचे सामर्थ्य गातो." "फक्त इंद्रासाठीच, देवांच्या हितासाठी, यज्ञात, सभेत, वनवासीय देखील इंद्राला पुकारतात; संपत्ती मिळविण्यासाठी इंद्रालाच आळवतात." इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने हे दोन विश्वे व्यापली आहेत; त्याच्या शक्तीने सूर्य प्रकट झाला. सर्व प्राणी इंद्रातच सामावले आहेत; पिळलेला सोमरस त्यातच बलवान होतो. "हे इंद्रा, प्राचीन युगातील आयू, ऋभु, आणि रुद्र देखील तुझी स्तुती करतात." "सोमरसाच्या उन्मादाने इंद्राची पुरुषार्थशक्ती आणि सामर्थ्य वाढली आहे. आज आयू लोक त्याची कीर्ती पूर्वीप्रमाणे गातात." "हे इंद्रा, मी तुझ्याकडे वीर्य, प्राचीन तेज, आणि ती दिव्य बुद्धी मागतो, ज्याने तू भृगू लोकांना संपत्ती दिलीस आणि भक्त प्रस्कण्वाला मदत केलीस." "ज्या सामर्थ्याने तू महान नद्यांना समुद्राकडे सोडलेस, हे इंद्रा, त्याची कीर्ती क्षणभरही कमी होत नाही. त्याला पृथ्वीही वश करू शकली नाही." "हे इंद्रा, मला तीच संपत्ती दे, ज्यासाठी मी तुझ्याकडे येतो—वीर्य आणि पारितोषिक. उत्सुक भक्ताला प्रथम पारितोषिक दे, आणि प्राचीन स्तुतीही दे." "जसा तू लोकनायकाला मदतीसाठी मदत केलीस, तसा आम्हालाही हे इंद्रा, मदत कर. जसा तू ऋषम, श्यावक, आणि कृप यांना वाचवलेस, तसा आम्हालाही वाचव." "माणसाने कण्व, आतासिन, आणि वेगवान लोकांची स्तुती करावी; कारण इंद्राची कीर्ती कोणीच मोजू शकले नाही, जरी त्यांनी त्याची स्तुती केली." "कोण, स्तुती करणारा, सत्य शोधणारा, कोणता ऋषी, कोणता प्रेरित तुझा विचार करतो? हे दानशूर इंद्रा, जेव्हा आम्ही पिळतो आणि स्तुती करतो, तेव्हा तू आमच्या आळवणीला केव्हा येशील?" "या मधुरतम गीता वर वर उचलतात, या स्तुतिगीते, थकवा न येणाऱ्या, संपत्तीच्या शोधात, विजयी, रथासारख्या पारितोषिकासाठी धावतात." "कण्व, भृगू, सूर्यवंशी—सर्व प्रेरितांनी तुझी स्तुती केली. त्यांनी स्तोत्रांनी इंद्राचे महत्त्व वाढवले; प्रिय मेधसांनी मोठ्याने गातले." "हे वृत्रसंहारक इंद्रा, आपले दोन अश्व जुंप, दूरवरून ये. सोमरसाच्या आस्वादासाठी, मोठ्या सामर्थ्याने, उत्सुकांसह इथे ये." "हे उदार इंद्रा, या कवींनी, या ज्ञानी जनांनी, ज्ञानप्राप्तीसाठी तुझी इच्छा धरली आहे. स्तुतिप्रिय इंद्रा, गायकासारखा, आमच्या हाकेला प्रतिसाद दे." "इंद्रा, तू मोठ्या धनुष्यांनी वृत्राचा वध केलास; अर्बुद नावाच्या कपटी पशूचा नाश केलास; पर्वतातील गायी बाहेर काढल्या." "अग्नी विझला, सूर्य विझला, सोमरसाचा प्राण विझला, हे इंद्रा; मग तू आकाशमधून तो महान दैत्य खाली फेकला—हे इंद्रा, हेच तुझे पुरुषार्थाचे कार्य आहे." अशा प्रकारे, या ऋचांमध्ये इंद्राच्या सामर्थ्याची, त्याच्या भक्तिपूर्ण स्तुतिची, आणि भक्तांना मिळणाऱ्या कृपेची गाथा रसाळपणे मांडली आहे.