एकदा ऋषी आपल्या यज्ञकुंडाजवळ बसले होते आणि त्यांनी इंद्राची स्तुती सुरू केली. इंद्र हा एकटा पराक्रमी, रौद्र आणि आपल्या नियमांमध्ये महान आहे—त्याची दाढी शोभून दिसते, जणू तो आपल्या पत्नीला भेटायला येणारा पती किंवा कधीही साथ न सोडणारा मित्र. त्या इंद्राने आपल्या शस्त्रांनी शुर्ष्णाचा हालणारा किल्ला उद्ध्वस्त केला आणि भानाचा पाठलाग केला; तो आळवला असता, नेहमी मदतीला धावून येतो. सूर्योदयाला, दुपारी आणि रात्री—सूर्यास्ताच्या वेळी देखील—माझ्या स्तुतिसुमनांचा वर्षाव वासव इंद्रावर होत राहतो. त्याचे स्तवन करावे, कारण हेच त्याचे तेजस्वी उपकारक आहेत. प्रवासात घोड्याला दोष देऊ नये, किंवा जेवणासाठी आलेल्या पाहुण्याचा अनादर करू नये. एकदा घोडे जुळवले गेले, आणि मी भक्तिभावाने रथावर चढलो. इंद्राच्या संपत्तीची, यदूंच्या गोधनाची आठवण झाली. ज्याने मला आपल्या सामर्थ्यासह तेजस्वी सुवर्णचर्म दिले, त्याचा हा गडगडणारा रथ सर्वात समृद्ध ठरला. त्यावेळी प्लायोग नावाचा नेता, अग्नी, दहा हजार अनुयायांसह इतरांपेक्षा श्रेष्ठ ठरला. दहा उजळलेले, जलातील कासवांसारखे, माझ्यासाठी उभे होते—अजोड. मी पाहिले की एक विशाल रूप समोर आहे, त्याचे जांघ टेकलेले, गुडघा वाकलेला. सर्वज्ञ महिला म्हणाली, “हे महान, तू उत्तम अन्न वाहून आणतोस.” मग ऋषींनी इंद्राला आर्जव केले—“हे उदार, हे निर्भय, हे वीर, ताजे सोमपान कर. आम्ही तुला आनंदित करू.” मनुष्यांनी दबवलेला, दगडांनी शुद्ध केलेला, सूक्ष्म वस्त्रातून गाळलेला सोम, मुक्त झालेल्या घोड्यासारखा नद्यांमध्ये वाहतो. जसे तुझे भक्त गायींबरोबर गोड जौ तयार करतात, तसेच या सभेत तुझे स्तवन होवो. इंद्रच एकटा सोमपान करणारा आहे, तोच देव आणि मर्त्यांमध्ये सर्वत्र व्यापलेला आहे. तेजस्वी, लोभी किंवा तृप्त कोणीही या व्यापक मित्राला दूर करू शकत नाही. जेव्हा इतर लोक गायी घेऊन शिकारीसारखे आमच्यामागे लागतात, तेव्हा ते आपल्या कळपांसह पाठलाग करतात. इंद्रासाठी त्याच्या निवासस्थानी तीन वेळा सोम दाबावा—तीन भांडी भरली जातात, एकाच आधारावर ठेवली जातात. तू शुद्ध आहेस, अनेक ठिकाणी प्रतिष्ठित आहेस, दुधात मिसळलेला आहेस, वीरांसाठी तू अत्यंत आनंददायक आहेस. हे इंद्रा, हे बळकट सोम आम्ही तुझ्यासाठी दाबले आहेत; तेजस्वी लोक ताजेतवाने करणाऱ्या त्या रसाला शोधतात. इंद्रासाठी सोम आणि यज्ञाचा अपूप तयार करा, कारण तू दानशूर आहेस, अशी आमची खात्री आहे. हृदयात पिऊन लोक झगडतात, मद्यपान केलेल्यांसारखे उन्मत्त होतात; ते निर्लज्जांसारखे भांड्यात उडी मारतात. जो स्तोत्र गातो, तो धनाढ्य होवो—हे सुवर्णवर्णा, प्रसिद्धीसाठी प्रकट हो. कधी कधी गायीचे स्तोत्रही लक्षात घेतले जात नाही, किंवा गायत्री गाणेही—जरी ते गायले गेले तरी. इंद्रा, आमचे सामर्थ्य कमी होऊ नको, आमचे दान हिरावले जाऊ नये; तूच आम्हाला शक्ती दे. आम्ही तुझे मित्र, या हेतूने तुझ्या जवळ आलो आहोत; कण्व ऋषी तुझे स्तवन करतात. कधीही अज्ञानींना काहीच लाभले नाही; फक्त तुझ्या स्तुतीला मान्यता मिळाली आहे. देवतांना सोमपान करणारा प्रिय असतो; आळशीला ते इच्छित नाहीत, मात्र उद्योगी व्यक्तीकडे ते धावतात. आता पुरस्कारांसह प्रकट हो; आम्हाला वंचित ठेवू नकोस, जसा तरुणांमध्ये बलवान युवक असतोस. जो आज त्रास देतो, तो संध्याकाळीही त्रास देऊ नये—जसा नकोसा जावई असतो. आम्हाला या वीर इंद्राची उदार कृपा माहीत आहे, तीन ठिकाणी जन्मलेल्या त्याच्या भावना आम्हाला कळतात. कण्वासाठी, गायकासाठी सोम ओता; शंभरपट मदतीपेक्षा मोठे सामर्थ्य आम्हाला माहीत नाही. ज्येष्ठांसह सोम दाबा—वीर, बलाढ्य इंद्रासाठी अर्पण करा, आणि तो प्या. तोच मदतीसाठी सर्वाधिक आह्वान केलेला, गायकांना घोडे व संपत्ती देतो, स्तोत्र गाणाऱ्यांना गोधन देतो. एकामागून एक, हे सोमदाबणाऱ्यांनो, वीर, बलाढ्य इंद्रासाठी मद्यरस द्या. वृत्राचा संहार करणारा इंद्र इथे सोमपान करो; मग शंभरपट मदतीने तो शत्रूला रोखतो. प्रार्थनेने जुळवलेले दोन श्यावक घोडे प्रसिद्ध इंद्राला, गायकमित्राला, स्तोत्रप्रियाला इथे आणतात. गोड सोमाकडे ये, तेजस्वी सोमाकडे ये, हे तेजोमय, बलाढ्य, या सामूहिक यज्ञभोजनाला ऋषीसारखा ये. जे तुझे स्तवन करतात, ते तुझ्या महान दानशक्तीसाठी आणि पुरुषार्थासाठी तुझा गौरव वाढवतात. तुझी गीते आणि स्तोत्रे, इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्यात एकरूप झाली आहेत. हा एकटाच, कर्मयोगी, वज्रधारी, नेहमीच बक्षीस देतो. अनेकांनी आळवलेला इंद्र उजव्या हाताने वृत्राचा नाश करतो, आपल्या महान सामर्थ्याने तो सर्वश्रेष्ठ आहे. अशा प्रकारे, ऋषी आणि यज्ञकर्ते इंद्राची स्तुती करत राहतात, त्याच्या पराक्रमांची आठवण करून देतात आणि त्याच्या कृपेची याचना करतात.