या ऋग्वेदातील पवित्र सूक्तांमध्ये एक भक्त आपल्या रक्षणासाठी, कल्याणासाठी आणि सर्व देवतांच्या कृपेच्या इच्छेने अनेक प्रार्थना करतो. तो सर्वप्रथम त्या दिव्य जलांना वंदन करतो, ज्यामध्ये वरुण राजासारखा वास करतो, सोम आणि इतर सर्व देवता ज्यांच्या सामर्थ्यात रममाण होतात, आणि वैश्वानर अग्नी ज्या जलांमध्ये प्रवेशलेला आहे. तो म्हणतो—ही दिव्य पाणी मला रक्षण करो. मग तो मित्र आणि वरुण यांना आवाहन करतो—"इथे माझे रक्षण करा; कुणीही, कुठलाही समाज किंवा कुठलाही मनुष्य मला हानी पोहोचवू नये. मी कठीण, अदृश्य, दूरवर ठेवले आहे; सर्प माझ्या पायाला हानी पोहोचवू नये." तो पुढे अग्नीला विनंती करतो—"जर हाड, दगड, काटा किंवा काहीतरी टोकदार वस्तू माझ्या घोट्याजवळ असेल, तर तेजस्वी अग्नी, तू ते दूर कर; सर्प माझ्या पायाला हानी पोहोचवू नये." नद्यांमध्ये असलेली चिकट गोष्ट, वनस्पतींमधून उत्पन्न होणारे विष—या सर्व गोष्टी सर्व देवता आणि निरृति दूर करो, अशी तो प्रार्थना करतो, आणि पुन्हा सर्पापासून संरक्षण मागतो. नद्यांचे विविध स्वरूप—वाहणाऱ्या, स्थिर, उगवणाऱ्या, खोल, पाण्याविना असलेल्या—या सर्व नद्या, त्यांच्या जलाने परिपूर्ण, आमच्यासाठी शुभ, दिव्य आणि अहानिकारक असोत. त्या सर्व नदी आम्हाला हानीपासून मुक्त ठेवोत. यानंतर, तो आदित्यांच्या नवीन कृपेने आम्ही त्यांच्या आश्रयात शांततेने नांदू, अशी इच्छा व्यक्त करतो. निर्दोषपणात, अदितीच्या मुक्ततेत, हे सामर्थ्यवान देवहो, तुम्ही ऐकून हा यज्ञ स्वीकारा. आदित्य, अदिती, मित्र, अर्यमान, वरुण—हे सर्व जगाचे रक्षक आमच्यासाठी आनंदी असोत, आणि आज आमच्या सहाय्यासाठी सोमपान करो. सर्व आदित्य, मरुत, सर्व देवता, ऋभू, इंद्र, अग्नी आणि अश्विनीकुमार—तुम्हा सर्वांनी, आम्ही स्तुती केलेल्या, नेहमीच आम्हाला आशीर्वादाने रक्षण करावे. आम्ही आदित्य, अदिती आणि वसूंमध्ये, देवांच्या आणि मर्त्यांच्या जगात, तुमच्या संरक्षणाखाली असू. मित्र आणि वरुण, आम्ही विजयी होऊ; हे द्यावा आणि पृथ्वी, जसा तुमचा विकास, तसा आमचा होवो. मित्र, वरुण आमचा अपकार करू नयेत; रक्षकांनी आमच्या संततीला आश्रय द्यावा. आम्ही पूर्वजांच्या पापासाठी दुःख भोगू नये; वसूंनो, आम्ही तुमच्या अप्रिय गोष्टी करू नये. वेगवान अंगिरसांनी देव सवितृच्या दानावर जाऊन खजिना शोधला आहे; आमचे महान, पूज्य पितर आणि सर्व देवांनी हे स्वीकारावे. त्या भक्ताचे मन पृथ्वी आणि आकाश यांच्यावर स्तुतिसुमने उधळते—यज्ञ, भक्ती, गाण्यांनी. प्राचीन ऋषींनी देखील या दोन महान, दिव्य संततींना पुढे ठेवले आहे. नित्यनवीन स्तोत्रांनी, सत्याच्या आसनावर, त्या प्राचीन पित्याला आणि मातेला स्तुती अर्पण केली जाते; हे पृथ्वी आणि आकाश, तुमच्या दिव्य सभेसह, महान संरक्षण घेऊन आमच्याकडे या. पृथ्वी आणि आकाश Sudas साठी अनेक संपत्ती बाळगतात; आम्हाला उत्तम, शाश्वत कल्याण द्या आणि नेहमीच आमचे रक्षण करा. मग तो "गृहस्वामी"—घराच्या रक्षणकर्त्याला—विनंती करतो: "आम्हाला ओळख, आम्हांवर कृपा कर, आम्ही जे अर्पण करतो ते स्वीकार आणि द्विपद, चतुर्पदांसाठी कल्याण घेऊन ये." "गृहस्वामी," तो म्हणतो, "आमच्यासाठी तू एक सुरक्षित मार्ग हो, आमचे आयुष्य गाई-घोड्यांनी समृद्ध कर; तुझ्या मैत्रीत आम्ही नेहमी अपराजित राहू. आम्हाला पित्याप्रमाणे स्वीकार." तो पुन्हा विनंती करतो—"तुझ्या आनंदमय, गाण्यांनी भरलेल्या सभेत आम्ही पोहोचू. आमचे रक्षण कर, संकटात आणि सुरक्षिततेत, नेहमीच आमचे कल्याण कर." "गृहस्वामी, रोगांचा नाश करणारा, तू सर्व रूपांमध्ये प्रवेशलेला आहेस; आमचा मित्र हो, आम्हाला सौख्य दे." पुढे, तो अर्जुन सारमेय आणि पिशंग या दिव्य रक्षक कुत्र्यांना उद्देशून म्हणतो—"तुम्ही जे देता, ते स्वीकारतो; तेजस्वी शस्त्रे हारांमध्ये विसावा घेऊ देत, झोपू देत." "सारमेय, तू धनाचा चोर किंवा दरोडेखोर दूर कर; तू इंद्रभक्तांचे धन जपतोस. आम्हाला का भुंकतोस? त्यांना झोपू दे." "तू रानडुक्करावर आघात कर, आणि डुक्कर तुझ्यावर; तू इंद्रभक्तांचे धन जपतोस. आम्हाला का भुंकतोस? त्यांना झोपू दे." "आई शांत असो, वडील शांत असो, कुत्रा शांत असो, गृहस्वामी शांत असो; सर्व नातेवाईक, सभोवतालचे लोक शांत असोत." "जो बसतो, जो हलतो, जो आम्हाकडे पाहतो—या सर्व लोकांचे डोळे आम्ही बांधतो, जसे हे घर बांधले आहे." "समुद्रातून उठलेला हजार शिंगांचा वृषभ—त्याच्या सामर्थ्याने आम्ही सर्व लोकांना झोपवतो." "पाठीवर झोपलेल्या स्त्रिया, बाजूला झोपलेल्या, मऊ गादीवर, सुगंधी स्त्रिया—सर्वांना आम्ही झोपवतो." यानंतर, भक्त विचारतो—"कोण ओळखतो या रुद्राच्या सान्निध्यातील, स्वतःच्या घोड्यांनी युक्त, तेजस्वी पुरुषांना?" "कोणीच त्यांची वंशावळ जाणत नाही; त्यांचे मूळ एकमेकांपासूनही लपलेले आहे." "स्वतःच्या रूपात ते एकमेकांमध्ये तेजाने चमकतात, वाऱ्यासारखे घुमतात; गरुडांनीही त्यांना स्पर्श केलेले नाही." "ज्ञानी पुरुषाने हे रहस्य जाणले, जेव्हा चितकबरी गायने त्या सामर्थ्यवानाला जन्म दिला." "ती गाय, मरुतांसह, नेहमी विजयी, बलवर्धक, आमची असो." "तू अत्यंत आकर्षक, तेजस्वी, सौंदर्याने उजळलेली, कीर्तीने एकत्रित, सामर्थ्याने बलवान, भयंकर आहेस." "तुझी शक्ती तीव्र, तुझी ताकद दृढ, तुझ्या ऊर्जा टिकाऊ; मरुतांचा समूह अत्यंत सामर्थ्यवान आहे." "तुझी शक्ती तेजस्वी, तुझा कोप प्रखर, तुझी मने सतत सळसळणारी, जणू ऋषी सैन्याची ताकद जागृत करतो." "विज आमचे रक्षण करो; तुमचा राग आमच्याजवळ येऊ देऊ नका." "हे वेगवान मरुतांनो, मी तुमचे प्रिय नाव घेतो, तुम्ही यज्ञात रमणारे." "स्वतःच्या शस्त्रांनी सज्ज, सुंदर अलंकारांनी भूषित, प्रत्येकजण स्वतःचे रूप प्रकट करतो." "मरुतांनो, तुमची अर्पणे शुद्ध आहेत; मी शुद्धांना शुद्ध यज्ञ अर्पितो. सत्याने तुम्ही सत्य यज्ञाकडे येता; जन्माने शुद्ध, तेजस्वी." "मरुतांनो, तुमच्या खांद्यांवर अलंकार, छातीवर सोन्याचे दागिने; वीजेप्रमाणे चमकत, शस्त्रांनी सज्ज, तुम्ही पुढे जाता." "तुमची महान कृत्ये जागृत आहेत; तुमची नावे यज्ञात गातात. हे मरुतांनो, हा हजारपट, श्रेष्ठ, गृहस्थाचा भाग स्वीकारा." "हे मरुतांनो, जर तुम्ही स्तुतिपाठकाची, प्रेरिताची, यज्ञात बलशालीची स्तुती ऐकली, तर लवकरच धन आणि वीर्य द्या; दुसरा कोणी आम्हाला मागे टाकू नये." अशा प्रकारे, भक्त सर्व देवतांना, नद्यांना, पृथ्वी-आकाशाला, गृहस्वामीला, मरुतांना, त्यांच्या शक्ती, दयेची, संरक्षणाची आवर्जून प्रार्थना करतो. त्याच्या मनात एकच भावना—सर्वत्र कल्याण, रक्षण, आणि दिव्य कृपा मिळावी.