एक दिवस, प्रकाशाची एक अद्भुत लहर संपूर्ण विश्वात पसरली. सूर्याच्या समोर सोने चमकले आणि काळ्या रंगाच्या अस्तित्वाने त्याला आपल्या जीभेने प्रकट केले. या प्रकाशाच्या लाटेवर एक मार्ग होता, जो सत्याच्या दिशेने जात होता; आकाशातील प्रवाह स्पष्टपणे दिसत होता. अश्विनांच्या सहाय्याने, गायकाने सोमाच्या आनंदात एकत्र येत या अद्भुत क्षणांचे स्वागत केले. सकाळच्या पहाटेच्या उजेडात, ज्यावेळी सोम पिण्याचा आनंद घेतला जात होता, अश्विन दोन भव्य देवता, उजेडाच्या विस्तृत प्रवासाला अनुसरून, सत्याच्या गूढतेला गाठत आले. त्यांनी या सत्यांचा अनुभव घेतला होता, रात्रींच्या गूढतेसह. अश्विनांनी एकत्रितपणे सोम पिऊन, आपल्या भक्तांना संरक्षण देण्याचे वचन दिले. "हे अश्विन," गायकाने पुकारले, "हे सोम, तुमच्यासाठी अत्यंत गोड आहे, सत्याने भरलेले, तुम्ही याला दिवसभर प्या; भक्तांवर धनाचा वर्षाव करा." त्यानंतर, तिळांच्या जोडीने सजवलेल्या रथात, अश्विनांनी यज्ञाच्या वेळी कान्वांच्या स्तोत्रांना ऐकण्यासाठी आलं. "हे आश्चर्यकारक देवता," त्यांनी पुन्हा सांगितले, "आता तुम्ही धन आणा, ज्या रथावर तुम्ही नेहमी भक्तांना धन आणत असता, सोम पिण्यासाठी येत आहात." कान्वांनी सोम चिरून त्यांना पुकारले, "हे अश्विन, तुमच्या शक्तीने आम्हाला सुरक्षित ठेवा." त्याचवेळी, सृष्टीच्या सर्वत्र, तुमच्या चक्रात, धनाची भरभराट करणारे, तुम्ही आमच्यासाठी येत आहात. तुमच्या रथांवर, हे नासत्य, आम्हाला धन प्रदान करा, समुद्रातून किंवा आकाशातून, अशी प्रार्थना होती. सूर्याच्या किरणांमध्ये तुमच्या रथासह, तुमच्या तेजस्वी घोड्यांनी, तुमचं येणं आमच्यासाठी अत्यंत महत्त्वाचं आहे. हे आश्विन, तुमच्या सामर्थ्याने आम्हाला आशीर्वाद द्या, कारण तुम्ही मानवतेमध्ये तेजस्वी आहात. तुमच्या शक्तीने, हे प्रगट करणारे, आमच्या यज्ञांच्या अग्नीत तुमच्या उपास्य देवतांना आणा. सकाळी, देवी उगवली, जिचा तेजस्वी प्रकाश सर्वत्र पसरला. ती धन, घोडे आणि सर्व ज्ञानी दानांसह, भक्तांच्या उपास्यतेसाठी अनेक गहू घेऊन आली. "हे पहाटे," ती म्हणाली, "आम्हाला योग्य भाषण द्या आणि उदारतेच्या बounties ला चालना द्या." ती एक तरुणीप्रमाणे दिसत होती, दानांचे वितरण करत, लोकांना वृद्ध करत, पक्ष्यांना जागृत करत. तिच्या उजेडाने, ती सर्वांना जागृत करून, मार्ग उघडत होती. ती दूरवरून येत होती, सूर्याच्या उगवण्याच्या क्षणी, सौंदर्याने भरलेली, सौम्य आणि तेजस्वी. "हे पहाटे," ती पुन्हा म्हणाली, "आमच्यावर कृपा करा, कारण तुम्ही सर्वांचे जीवन आणि श्वास आहात." तिच्या उजेडात, ती सर्वांना एकत्र आणत होती, सौंदर्याने भरलेल्या धनाने, गौरवाने, आणि विजयशक्तीने. कान्वांनी तिच्या उजेडात प्रार्थना केली, "हे पहाटे, तुमच्या प्रकाशाने आम्हाला सर्वसमावेशक, सुंदर धन द्या." पुरातन ऋषींनी देखील तिची प्रार्थना केली होती, त्यामुळे ती त्यांच्या स्तोत्रांना स्वीकारत होती. "जेव्हा तुम्ही आज स्वर्गाच्या दारांवर प्रकाश टाकता, तेव्हा आम्हाला अपार सुरक्षा द्या." अशा प्रकारे, पहाटेच्या उजेडात, सर्व देवता एकत्र आले, सोम पिण्यासाठी, धन आणि शक्ती प्रदान करण्यासाठी. तिच्या तेजस्वी किरणांनी, ती सर्वांना प्रकाशित करत होती. "हे पहाटे," ती पुकारत होती, "आमच्यावर कृपा करा, आणि सर्वांना एकत्र आणा." अशा या अद्भुत क्षणांत, सूर्याच्या किरणांनी सर्वांना प्रकाशित केले, आणि त्याने सर्व जगाला उजळून टाकले. "हे सूर्य," गायकाने पुकारले, "तुम्ही सर्वांचे प्रकाश आहात, तुम्ही सर्व जगाला उजळता.