एकदा असे घडले की, ऋषी आपल्या सभेत बसले होते आणि त्यांनी प्रार्थना केली, “शत्रू, जो बोलण्यात कुशल आहे, त्याने आम्हाला सभेत जिंकू नये; माझा संकल्प फक्त तुझ्यावरच आहे.” हे शब्द त्यांनी इंद्राला उद्देशून म्हटले. “हे वृत्रहंता इंद्रा, तू आमचा विशाल कवच आहेस, रणांगणात अग्रस्थानी आहेस; तुझ्या सोबतीने मी निर्भयपणे बोलतो.” “तू खरोखर महान आहेस, आणि तुझ्याजवळ असलेली शक्ती अपार आहे. तुझ्या सामर्थ्याने, हे इंद्रा, आकाश आणि पृथ्वी मोजली गेली आहेत. तुझ्याभोवती मरुतगण असतात, गजर करणारे, बलवान, अजेय, तेजस्वी देवांसह तुझ्या सोबत असतात.” “हे इंद्रा, सज्जनांनी तुला शोधले आहे; पहाटे ते तुझ्याजवळ येतात; लोक तुझ्यासमोर नतमस्तक होतात. तू महान आहेस, तुझ्या स्तुतीसाठी आम्ही सुंदर गीते गातो, तुझ्या कृपेचा अनुभव आम्हाला होऊ दे, आणि सर्व वंश पुढे जावोत, हे मानवांचे नेते.” “प्रेरित जन तुझी, विस्तृत राज्य असणाऱ्या, बलवान इंद्राची, भव्य स्तुती करतात. जे दृढ आहेत, ते तुझ्या आज्ञांचे उल्लंघन करत नाहीत. आवाजांनी इंद्राला, जो मनाने अजेय आहे, एकत्रित सामर्थ्यासाठी, पिवळ्या घोड्यांच्या राजा म्हणून प्रतिष्ठित केले आहे, जिथे कुशासन नीट मांडलेले आहे.” “तुझे उपासक कधीच तुझ्यापासून थकत नाहीत; अगदी दूर असलास तरी आमच्या सोमपानाला ये, किंवा जवळ असलास तरी आमचे ऐक. तुझ्यासाठी रचलेली ही स्तोत्रे, सोम पिळताना, मधावर जमलेल्या मधमाशांसारखी आहेत; गायक, संपत्तीची इच्छा ठेवून, इंद्रावर पाऊल ठेवतात, जणू रथावर ठेवावे तसे.” “संपत्तीची इच्छा ठेवून, मी शक्तिमान, कुशल इंद्राला हाक मारतो, जसा मुलगा आपल्या वडिलांना हाक मारतो. हे इंद्रा, तुझ्यासाठी हा सोम दुधासह पिळला आहे; नशेसाठी आणि पिण्यासाठी, वज्रधारी, तुझे दोन्ही घोडे घेऊन घरी ये.” “जो दानशूर आहे, त्याचे कान स्तुती ऐकतात; आता आमची गीते दुर्लक्षित होऊ नयेत; जो हजारो, शेकडो एकावेळी देतो, त्याला कोणीही अडवू नये. तो वीर, अजेय, इंद्रासोबत मानवांमध्ये तेजस्वी झाला आहे; ज whose गाढ सोमपान करतोस, हे वृत्रहंता, तिथे तू वेगाने जातोस आणि पितोस.” “दानशूरासाठी, रणात सहभागी होताना, तू आश्रय बन. ज्याला तू पराभूत केले आहेस, त्याच्या ज्ञानात आम्ही सहभागी होऊ दे, आणि दूर असलेला जीवनाचा पुरस्कार घरी घेऊन येऊ दे. सोमपानासाठी सोम पिळा, वज्रधारी इंद्रासाठी; त्याच्या सहाय्यासाठी हविर्भाग तयार करा, कारण तो आनंदाने भरतो, परिपूर्ण करतो.” “हे सोमपिळणाऱ्यांनो, कधीही थांबू नका, उत्तम संपत्ती मिळवण्यासाठी कौशल्याने काम करा; वेगवानच जिंकतो, समृद्ध होतो—आळशी व्यक्तीस देव कधीच मदत करत नाहीत. सुदासच्या रथाला कोणीही वळवू शकले नाही, ना त्याला रोखले; इंद्र त्याचा रक्षक आहे, मरुतगण त्याचे साथीदार आहेत—तो गायींनी समृद्ध असलेल्या कळपात पोहोचो.” “जो मर्त्य विजयासाठी प्रयत्न करतो, त्याने पुरस्कार मिळवावा, हे इंद्रा, जेव्हा तू त्याचा रक्षक असतोस; आमच्या रथांचा तू रक्षक हो, मानवांमध्ये आमचा नायक हो. जो प्रयत्न करतो त्याचा भाग वाढतो, जसा अपराजित संपत्ती वाढते; ज्याचे रक्षण इंद्र, पिवळ्या घोड्यांचा स्वामी, करतो, त्याला शत्रू इजा करत नाही; सोमपिळणाऱ्याला कौशल्य मिळते.” “यज्ञात अखंड, सुंदर, नीट रचलेले स्तोत्र गा; इंद्राच्या कृतीने ज्याला आधार मिळतो, तो पूर्वजांनाही मागे टाकतो. हे इंद्रा, संपत्तीने महान, तुला कोण जिंकू शकतो? निष्ठेने, दानशूरा, वीर दूरच्या स्वर्गातील पुरस्कार शोधतो.” “वृत्रहत्येत दानशूरांना प्रोत्साहन दे, जे प्रिय संपत्ती देतात; तुझ्या मार्गदर्शनाने, हे पिवळ्या घोड्यांच्या इंद्रा, आम्ही सर्व संकटे पार करू, ज्ञानी होऊ. तुझी संपत्ती, हे इंद्रा, सर्वात खालची आहे, तू मध्यभाग वाढवतोस, आणि सर्वात उच्चावर राज्य करतोस—कोणीही तुझ्यापासून गायी लपवत नाही.” “तू सर्व संपत्तीचा प्रसिद्ध दाता आहेस, ज्याच्याकडे विजयी लोक वळतात; हे बहुप्रार्थित, तुझ्याकडे सर्व मानव मदतीसाठी येतात. जितकी संपत्ती तुझ्याकडे आहे, तितकीच मला मिळो, हे इंद्रा; मी तुझा स्तुतिपाठक, तुझी कृपा मला लाभो—दुष्टांना तुझे वरदान देऊ नकोस.” “हे उदार इंद्रा, मी हे रोज शिकू इच्छितो, संपत्ती कुठे आहे; कारण तुझ्याविना, दानशूरा, दुसरा संपत्तीचा स्रोत नाही, अगदी वडिलाही नाही. वेगवान वीर पुरंधीसह पुरस्कार शोधतो; मी इंद्राला, बहुप्रार्थिताला, माझ्या गीताने वंदन करतो, जसा एखादा उत्तम चाक बनवतो.” “वाईट स्तुतीने कोणीही संपत्ती मिळवत नाही, ना आळशी व्यक्तीस भाग्य लाभते; बळकट, शक्तिशाली दानशूर आम्हाला योग्य वरदान देओ, जसे उच्चतम स्वर्गात मिळते. आम्ही तुझ्याकडे येतो, हे नायक, जसे न दूध दिलेल्या गायी आपल्या मालकाकडे येतात; हे इंद्रा, या हालचाल करणाऱ्या आणि स्थिर जगाचा स्वामी, सूर्यलोकाचा द्रष्टा.” “कोणीही, ना दैवी ना पृथ्वीवरील, ना जन्मलेला ना जन्मणार, तुझ्यासारखा नाही; हे दानशूर इंद्रा, आम्ही तुझी प्रार्थना करतो, घोडे आणि बल, गायी मिळवण्यासाठी. मोठ्याचा बल लहानावर आण, हे इंद्रा; कारण तू, दानशूरा, प्राचीन काळापासून अनेकांचा उपकारकर्ता आहेस, प्रत्येक स्पर्धेत पुन्हा पुन्हा पुजला जातोस.” “हे दानशूर इंद्रा, आमचे शत्रू दूर कर; आम्हाला खरी संपत्ती दे; मोठ्या संपत्तीमध्ये आमचे रक्षण कर, आणि आमच्या साथीदारांचा तू बल हो. हे इंद्रा, आम्हाला संकल्प दे, जसा वडील मुलांना देतो; बहुप्रार्थित, आम्हाला या मार्गावर शिकव, जेणेकरून आम्ही जीवनदायी प्रकाश प्राप्त करू.” “अपरिचित किंवा शत्रू लोकांनी आम्हाला जिंकू नये, ना वाईट आमच्यात वास करावा; तुझ्याबरोबर, हे वीर, आम्ही नेहमी खोल पाण्यातून पार पडू.” अशा प्रकारे, एकदा वसिष्ठ ऋषी, पांढऱ्या टोकांच्या, उजव्या वेण्या बांधलेल्या, प्रेरणादायी विचारांनी आले आणि आनंद देण्यासाठी प्रकटले. त्यांनी पवित्र कुशावर उभे राहून पुकारले, “हे वसिष्ठांनो, दूरवरून माझे रक्षण करा.” दूरवरून त्यांनी इंद्राला सोमपानासाठी आणले, शत्रूंना टाळून, कठोर रक्षकांमधून मार्ग काढून; पशद्युम्नाच्या वंशजाच्या सोमपानातून, इंद्राने वसिष्ठांना निवडले. या वसिष्ठांसोबतच इंद्राने नदी पार केली, अडथळा दूर केला; आणि दिवोदासपुत्र सुदासासाठी, वसिष्ठांच्या प्रार्थनेमुळे, इंद्राने पुढे वाटचाल केली. हे भाग्यवान वसिष्ठ, पितृसंपत्तीच्या अमर, अचूक सामर्थ्याचे धारक, पवित्र वचनांनी युक्त, कधीही चुकत नाहीत; कारण महान स्तोत्रांमध्ये इंद्राने वसिष्ठांमध्ये बलाची गर्जना दिली. जसे तहानलेले पाणी शोधतात, तसे निवडक वसिष्ठ राजा दशराज्ञासाठी उजळले; इंद्राने वसिष्ठांची स्तुती ऐकली आणि त्रित्सुंना विस्तीर्ण जागा मिळवून दिली. अशा प्रकारे, ऋषी, वीर, आणि देव यांच्या या संवादात, भक्ती, सामर्थ्य, आणि दानशूरतेचा महिमा गात, इंद्राच्या कृपेची आणि वसिष्ठांच्या आशीर्वादाची गाथा सांगितली गेली.