एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ते आपल्या कल्याणासाठी, आरोग्यासाठी आणि विजयासाठी देवतांना आळवत होते. सर्वप्रथम त्यांनी सोम आणि रुद्र यांना आवाहन केले—“हे सोम आणि रुद्र, तुमच्या सामर्थ्याने आम्हाला समर्थ करा. तुमचे आशीर्वाद आमच्यापर्यंत अखंडपणे पोहोचू देत. या सात रत्नांचा आश्रय घेऊन, दोन पाय असलेल्या आणि चार पाय असलेल्या सर्व प्राण्यांसाठी कल्याण घडवून आणा.” पुढे त्यांनी विनंती केली, “हे सोम आणि रुद्र, आमच्या घरात शिरलेला रोग दूर करा. आमच्यापासून अपशकुन दूर ठेवा, आणि आम्हाला शुभ कीर्ती मिळू दे.” त्यांनी देवांना विनंती केली—“हे सोम आणि रुद्र, सर्व औषधी गुण आमच्या अंगात, प्रत्येक अवयवात ठेवा. आमच्या शरीरात जे काही दोष, पाप आहे ते सैल करा, दूर करा.” सोम आणि रुद्र हे धारदार शस्त्रधारी, कृपावंत आहेत; त्यांनी प्रार्थना केली—“आम्हांवर कृपा करा, वरुणाच्या बंधनातून मुक्त करा, आणि आम्हाला तुमच्या शुभदृष्टीनं रक्षण करा.” यानंतर युद्धाची तयारी सुरू झाली. ढगांच्या गडगडाटासारखा ढालीचा चेहरा दिसतो, जेव्हा योद्धा कवच घालून रणभूमीत उतरतो. त्यांनी प्रार्थना केली—“शरीराला इजा न होता विजय मिळू दे, ढालीचे सामर्थ्य आमचे रक्षण करो.” धनुष्याच्या सहाय्याने गायी मिळू दे, युद्धात विजय मिळू दे, शत्रूवर पराभव लादू दे आणि सर्व दिशांना जिंकू दे. धनुष्याची प्रत्यंचा, प्रिय सखी प्रमाणे, कानाजवळ येते आणि बाणाला मार्ग दाखवते. प्रत्यंचा स्त्रीसमान धनुष्याला आलिंगन देते आणि बाण उडवते. प्रत्यंचा एकत्रितपणे, आईने मुलाला जवळ घेतल्याप्रमाणे, शत्रूंच्या जमावात त्यांना पराभूत करते. भाता हा अनेकांचा पिता आहे, धनुष्य हे त्याचे पुत्र. युद्धभूमीत हे दोघे एकत्र आले, की भाता, बाण आणि सर्व सैन्य विजय मिळवतात. रथावर उभा असलेला कुशल सारथी घोड्यांना इच्छित दिशेला घेऊन जातो. लगामांचे सामर्थ्य मोठे आहे, मन त्यामागे जाते. घोडे आणि रथ मोठ्या आवाजात धावत, शत्रूंच्या विरोधात पुढे जातात आणि कधीही मागे फिरत नाहीत. रथ हा यज्ञाचा वाहक आहे, जिथे शस्त्र आणि कवच ठेवलेले असतात. तिथे आम्ही आनंदाने, बळकट रथावर चढू. पूर्वज, जे वयोवृद्ध, शूर, कष्टसहन करणारे, सामर्थ्यवान आणि विजयशाली होते, त्यांचे स्मरण करण्यात आले. ब्राह्मण, आमचे पितर, सोमयुक्त, त्यांचा आशीर्वाद मागण्यात आला. “स्वर्ग आणि पृथ्वी आमच्यावर कृपा करो, पूषा आमचे रक्षण करो, आणि कुणीही दुष्ट आमच्यावर राज्य करू नये.” बाणाच्या पिसा, त्याचा टोक प्राण्याच्या दातासारखा, गायीच्या कातडीने बांधलेला—जेथे लोक एकत्र येतात आणि पळतात, तिथे आमचे बाण आमचे रक्षण करो. “सरळ उडणाऱ्या बाणा, आम्हाला सुरक्षित ठेव. आमचे शरीर दगडासारखे मजबूत राहो. सोम आमच्यासाठी बोलेल, अदिती आमचे रक्षण करो.” बाणा, ते मांड्या आणि कंबरेला स्पर्श करतात; शहाणे घोड्यांसारखे जन्मतात आणि युद्धात घोड्यांना पुढे नेतात. प्रत्यंचा सर्पासारखी हाताभोवती गुंडाळते आणि बाणाला आवरते. कुशल हात सर्व बाजूंनी रक्षण करतो. लाल रंगाचा, हरणाच्या डोक्याचा आणि लोखंडाच्या तोंडाचा बाण—हे दिव्य बाण, पर्जन्याच्या बीजापासून उत्पन्न झालेला, तुला आम्ही नमस्कार करतो. “सोडवलेला बाण, प्रार्थनेने धारदार झालेला, शत्रूंवर जा आणि कोणालाही शिल्लक ठेवू नकोस.” जिथे बाण पोरांप्रमाणे पडतात, तिथे बृहस्पती आणि अदिती आमचे सदैव रक्षण करो. कवचाने शरीराचे संवेदनशील भाग झाका, सोम अमृताने पाठराखण करो, वरुण छाती रुंद करो, आणि देवता आमच्यात विजय आणो. जो कोणी, आपला असो वा परका, आमचे वाईट चिंततो, त्याला सर्व देवता नष्ट करो. प्रार्थना हे आमचे अंतःकवच राहो. यानंतर, यज्ञाच्या अग्नीची उत्पत्ती कशी होते, हे सांगितले. पुरुष आपल्या तेजस्वी विचारांनी, दोन अरण्यांच्या कांड्यांनी, हातांच्या हालचालींनी, प्रसिद्ध, दूरदर्शी, गृहस्वामी, पाहुणा असलेल्या अग्नीला उत्पन्न करतात. त्या अग्नीला, वसूंनो, आम्ही आमचे आह्वान पोहोचवतो, कारण तो नेहमी मदतीस तत्पर असतो, आणि घरात स्थिर असतो. प्रज्वलित अग्नी आमच्या घरात तेजाने उजळू दे, त्याच्याकडे नेहमी बक्षिसे येत राहोत. यज्ञातील सर्वोत्तम ज्वाळा अग्नीसाठी प्रज्वलित होतात, जिथे श्रेष्ठ पुरुष एकत्र येतात. “अग्नी, आम्हाला बुद्धीने, शूर पुत्रांनी युक्त संपत्ती आणि कीर्ती दे, जी शत्रू किंवा प्रवासीही मागे टाकू शकणार नाही.” संध्याकाळी आणि सकाळी, कौशल्यवान युवती तुप घेऊन अग्नीला समर्पित करते; तिची भक्ती, संपत्तीच्या इच्छेने, अग्नीला जवळ आणते. “अग्नी, तुझ्या उष्णतेने सर्व शत्रू शक्ती जाळून टाक, सर्व अनिष्ट दूर कर.” वसिष्ठ ऋषी अग्नीला आळवतात—“हे तेजस्वी, निर्मळ अग्नी, या स्तोत्रांनी तू आमच्याजवळ ये. पूर्वजांनी अनेक ठिकाणी तुझे रूप विभागले, अशा त्या मर्त्यांमुळे तू आमच्यावर कृपा कर.” “हे अग्नी, जे वीर, वृत्रहंता आहेत, त्यांनी सर्व अधार्मिक युक्त्या जिंकाव्यात—जे माझ्या प्रेरित आणि स्तुत्य विचारांना आधार देतात.” अग्नी, आम्ही कधीही लोकांमध्ये दीन राहू नये, संतती किंवा सामर्थ्य नसावे, कुटुंबात संकट येऊ नये. अग्नी, घोड्यासारखा, नेहमी यज्ञात येतो, संतती आणि समृद्धीने युक्त घरात वास करतो, आपले वंश वाढवतो. “अग्नी, वाईट विचारांच्या, हानिकारक, द्वेषी आणि दुष्ट लोकांपासून आम्हाला वाचव; युद्धात तू आमचा मित्र राहा, आम्ही विजय मिळवू.” खरंच, अग्नी इतर सर्व अग्नींना मागे टाकतो, वेगवान घोड्यासारखा, बलवान पुत्रासारखा; तो हजारो मार्गांनी धावतो. तो विरोध करणाऱ्यावर कोसळतो, प्रज्वलित झाला की दुःख दूर करतो, आणि श्रेष्ठ पुरुष त्याच्या सभोवती फिरतात. हा अग्नी, अनेक ठिकाणी आवाहन केलेला, यज्ञाचा अधिपती, आहुतींनी प्रज्वलित होतो आणि पुरोहितासारखा फिरतो. “हे अग्नी, आम्ही नेहमी तुला समृद्ध आहुती अर्पण करू; सभेत दोन्ही बाजूंच्या आहुती तुला पोहोचू देत.” अशा प्रकारे, ऋषी आणि यज्ञकर्त्यांनी सोम, रुद्र, इतर देवता आणि अग्नी यांना स्तुती केली, त्यांच्या कृपेने आरोग्य, विजय, समृद्धी आणि रक्षण मागितले.