एकदा, ऋषी आपल्या भक्तीपूर्ण अंतःकरणाने पूषण या तेजस्वी देवतेला आवाहन करतात. “हे ज्ञानी पूषण,” ते म्हणतात, “तु पुढे जा, कृपण लोकांच्या हृदयात हालचाल निर्माण कर, त्यांना हलव आणि आमच्यासाठी त्यांना नम्र कर.” पूषणच्या हातातील अनुशासनाच्या अंकुशाचा उल्लेख करून ते विनंती करतात, “हे तेजस्वी पूषण, तुझ्या या अंकुशाने कृपणाच्या हृदयाला भेद, त्याला हलव आणि जागृत कर.” पूषणचा हा अंकुश, जो गो-समृद्धी देणारा आहे, त्याची कृपा मागतात. ऋषी प्रार्थना करतात, “आम्हालाही गोधन मिळविण्याचे ज्ञान, घोड्यांमध्ये बल आणि संपत्ती दे; आम्हाला लोकांमध्ये समृद्ध कर.” ते पूषणला विनवतात की, “आम्हाला अशा जणासोबत ने, जो जाणणारा आहे, योग्य मार्गदर्शन करणारा आहे, जो म्हणतो, ‘हेच ते आहे’.” पुढे ते म्हणतात, “आम्ही पूषणसोबत त्या गृहस्थाकडे जाऊ, जो आज्ञा देणारा आहे, जो ठामपणे म्हणतो, ‘हेच खरे आहे’.” पूषणाच्या रथाचे चाक कधी तुटत नाही, त्याचा अक्ष कधी सुटत नाही, त्याचा अंकुश कधी झिजत नाही. जो पूषणाला यज्ञ अर्पण करतो, त्याच्यावर पूषण प्रसन्न होतो आणि तोच पहिला संपत्ती प्राप्त करतो. ऋषी प्रार्थना करतात, “पूषण आमच्या गोधनाचा पाठलाग करो, आमच्या मार्गांचे रक्षण करो, आम्हाला बल प्रदान करो.” ते पूषणला पुन्हा आवाहन करतात, “हे पूषण, आमच्या गोधनाच्या मागे ये, सोम पिळणाऱ्या उपासकासाठी आणि आमच्यासाठी जे तुझी स्तुती करतो.” ते अशी प्रार्थना करतात की, “कोणीही मार्ग चुकू नये, कोणीही बाधित होऊ नये, प्रवासात कोणीही मागे राहू नये; मग तू आम्हाला सुरक्षितपणे प्राप्त हो.” पूषण, जो ऐकतो, मार्ग जाणतो, संपत्तीचा अधिपती आहे, त्याची कृपा ते मागतात. “तुझ्या राज्यात, पूषण, आम्ही कधीच मार्ग चुकू नये; आम्ही तुझी येथे स्तुती करतो.” ते विनंती करतात, “पूषणने आपला उजवा हात दूरून आमच्यावर ठेवावा; जे हरवले आहे ते पुन्हा आम्हाला मिळावे.” यानंतर, ऋषी विमुचोच्या पुत्रांना आणि नपात आघृणी यांना आवाहन करतात, “या, आम्ही तुमच्याशी एकरूप होऊ दे; सत्याचा सारथी आमच्यासाठी व्हा.” ते सर्वात कुशल सारथ्याची, जटाधारी, संपन्न देवाची, आपला मित्र म्हणून, संपत्तीच्या इच्छेने प्रार्थना करतात. “हे आघृणी, संपत्तीचा प्रवाह, उदार, संपत्तीचा ढीग, आम्हाला धन दे, ज्ञानींचा मित्र,” अशी विनवणी करतात. ते पूषणाची स्तुती करतात, “नव्या घोड्यांचा दाता, सामर्थ्यवान, ज्याला सूर्य प्रियकर म्हणतात.” ते म्हणतात, “मी आईला विचारले, प्रियकर सूर्य आमचे ऐकू दे; इंद्राचा भाऊ माझा मित्र आहे.” लोकांचा गौरव वाहणारे सारथी पूषणाला रथावर बसवतात, देवाला वाहून नेतात. ऋषी म्हणतात, “जो पूषणाला ‘करंभ’ म्हणून संबोधतो, त्याला मी देव मानत नाही.” तरीही, पूषण सर्वात कुशल सारथी, खरा मित्र, उत्तम स्वामी आहे; इंद्र त्याच्यासोबत शत्रूंना नष्ट करतो. सूर्याने सोन्याचे चाक चित्ती गायावर ठेवले; सर्वात कुशल सारथ्याने ते ठेवले. “हे पूषण, आज आम्ही जे काही तुझ्याशी बोलतो, हे अद्भुत, बुद्धिमान, ते विचार आमच्यासाठी पूर्ण कर.” “आम्हाला गोधनाच्या शोधात यश मिळू दे, हे पूषण, तू दूरवर प्रसिद्ध आहेस.” ते म्हणतात, “आम्ही तुझी कृपा मागतो, संपत्तीच्या इच्छेने दूरवरून तुझ्याकडे येतो; आज, उद्या आणि सर्व उद्यांसाठी.” नंतर ऋषी इंद्र आणि पूषणला मैत्री, कल्याण, आणि बलासाठी आवाहन करतात. कुणाला सोमरस प्यायचा आहे, कुणाला करंभ हवे आहे; एका देवाचे अग्नि म्हणजे शेळ्या, दुसऱ्याचे घोडे गोळा होतात; या दोघांसोबत तो शत्रूंना नष्ट करतो. जेव्हा इंद्राने प्रचंड जलांना मुक्त केले, तेव्हा पूषण त्याचा सहकारी होता. “आम्ही पक्ष्यांसारखे झाडावरून उडून जावे तसे पूषणाची कृपा शोधतो; आणि इंद्राचीही कृपा धरतो.” ते म्हणतात, “आम्ही पूषणाला, लगामधारी सारथ्याला, आणि बलदायी इंद्राला कल्याणासाठी आवाहन करतो.” ऋषी पूषणाच्या तेजाचा आणि पावित्र्याचा गौरव करतात. “तुझे तेज वेगळे, तुझे पावित्र्य वेगळे; तू दिवसा-रात्रीसारखा द्विरूप आहेस, आकाशासारखा. तू सर्व अद्भुत शक्तींचा स्वामी आहेस, स्वयंपूर्ण; तुझी कृपा आम्हाला लाभो.” पूषण, जो कोणत्याही घोड्यापासून न जन्मलेला आहे, गोधनाचा रक्षक, बलदायक, प्रेरक—तो सर्व जगात स्थिर आहे. मुक्त लगामाने पूषण विशाल विस्तार पाहतो, सर्व प्राण्यांना पाहत देव फिरतो. पूषणाच्या सोन्याच्या नौका समुद्रात फिरतात, मध्य आकाशातून जातात; त्या नौकांवर तो सूर्याच्या कार्यासाठी, कीर्तीच्या शोधात जातो. पूषण, स्वर्ग-पृथ्वीचा मित्र, संपत्तीचा अधिपती, तेजस्वी, अद्भुत, ज्याला देवांनी सूर्याला दिले, इच्छा करून, सामर्थ्यवान आणि सुंदर. यानंतर ऋषी इंद्र आणि अग्नीच्या शौर्यकथांचे वर्णन करतात. “आता मी तुझे शौर्यकृत्य सांगतो, जी तू यज्ञांमध्ये केलीस. तुझे पितर, हे इंद्र आणि अग्नी, देवशत्रूंचे संहारक, मृत झाले, पण तुम्ही दोघे अजूनही जगता.” “तुमचे सामर्थ्य, इंद्र आणि अग्नी, अतिशय श्रेष्ठ आहे. तुम्ही एकाच मूळाचे, भाऊ, जुळे आहात, आणि येथे एकाच मातेसोबत राहता.” “यज्ञस्थळी एकत्र राहून, रथाला जुंपलेल्या दोन घोड्यांसारखे, इंद्र आणि अग्नी, आम्ही तुमच्याकडे मदतीसाठी आवाहन करतो, हे वज्रधारी देवहो.” “जो तुम्हा दोघांची यज्ञात स्तुती करतो, तुम्ही सत्याने वाढता—आमच्यासाठी सुखद शब्द बोला; तुम्ही दोघे, बलवान, कधीच देवांना किंवा इतर कोणालाही त्रास देत नाही.” अशा प्रकारे, ऋषी पूषण, इंद्र, अग्नी आणि इतर देवतांची स्तुती, प्रार्थना आणि कृपेसाठी आवाहन करतात, त्यांच्या तेज, रक्षण, संपत्ती आणि मार्गदर्शनाची याचना करतात. सर्वत्र पूषणाची करुणा, इंद्राची शक्ती, आणि अग्नीचे सामर्थ्य यांची प्रचिती होते, आणि भक्तांचे जीवन समृद्ध, सुरक्षित आणि कल्याणकारी होते.