एकदा ऋषी भरद्वाज अत्यंत भक्तिभावाने देवतांची स्तुती करीत होते. त्यांनी सर्वप्रथम तेजस्वी आणि कीर्तीमान मरुतांचे स्मरण केले. हे मरुतगण, जे आपल्या शौर्याने अमर कीर्ती प्राप्त करतात, त्यांच्या हातून मिळणारी अजोड कीर्ती, उदात्त कर्मांनी मिळवलेली महिमा—ही भरद्वाजाला दुपटीने लाभो, अशी प्रार्थना त्यांनी केली. सर्वांना पोषक असणारी गायी आणि सर्वांना जीवनदायी अन्न हेही त्यांनी मागितले. नंतर भरद्वाजांनी इंद्राची स्तुती केली. इंद्र हा उत्तम सल्लागार, वरुणासारखा मायावी, अर्यमानप्रमाणे दयाळू आणि दानशूर, विष्णूप्रमाणे मार्गदर्शक आहे—असा इंद्राचा गौरव केला. त्यांनी पुन्हा एकदा प्रार्थना केली की, मरुतांची प्रचंड सेना, जी गर्जना करत येते, आणि अपराजित पूषण, हे दोघे शेकडो-हजारो संख्येने लोकांसाठी एकत्र यावेत. सत्कर्म करणाऱ्यांसमोर लपलेली संपत्ती प्रकट व्हावी आणि आम्हाला समृद्धी लाभावी. भरद्वाजांनी पूषणाला साद घातली—“हे पूषण, त्वरेने ये, माझ्या स्तुतीला ऐक. शत्रू आम्हाला हानी पोहोचवू नयेत.” त्यांनी विनवले की, “तू कावळ्यासारखा वृक्ष फाडू नकोस, किंवा आपत्ती आणू नकोस, कारण तू नाश करणारा नाहीस. सूर्य किंवा पक्ष्यांचे गळेही असा भार सहन करू शकत नाहीत.” मग त्यांनी पूषणाच्या मैत्रीला अढळ राहावी अशी प्रार्थना केली—जशी दृष्टी कधीच चुकत नाही, किंवा जसे भरलेले भांडे अखंड राहते, तसेच तुझे स्नेह असो. पूषण, तू मर्त्यांपलीकडील, देवांसारखा तेजस्वी आहेस; आमच्या लढ्यांत झळक आणि पूर्वीप्रमाणे आम्हाला रक्षण कर. पुढे, त्यांनी देवांच्या कोमल प्रेरणा आम्हाला योग्य मार्गावर नेवोत, अशी प्रार्थना केली. मरुत, देव आणि प्रयत्नशील माणसांचे आशीर्वाद आमच्यासोबत असोत. एका क्षणात, स्तुती आकाशापर्यंत पोहोचते, जसे सूर्य देव उगवतो. मरुतांनी प्रचंड सामर्थ्य धारण केले आहे—त्या सामर्थ्याने त्यांनी वृताचा संहार केला. ऋषी सांगतात, स्वर्ग आणि पृथ्वी एकाच वेळी जन्मले; पृष्णीने दिलेले दूध एकाच वेळी मिळाले—त्यापुढे दुसरे काही निर्माण झाले नाही. यानंतर, भरद्वाजांनी मित्र आणि वरुण या श्रेष्ठ, सत्यप्रतिज्ञ देवांची नवी स्तोत्रांनी स्तुती केली. त्यांनी वरुण, मित्र आणि अग्नी या उत्तम नियमपालकांना बोलावले. अग्नी, जो सर्व यज्ञांचा चिन्ह, स्वर्गाचा पुत्र, आणि तेजस्वी आहे, त्याचीही त्यांनी स्तुती केली. त्यांनी सांगितले की, दोन भगिनी—रक्तवर्णाच्या कन्या—यापैकी एक स्त्रियांमध्ये अलंकार घालते, तर दुसरी, म्हणजे सूर्य, वेगळ्या वाटेने फिरते. दोघीही तेजाने झळकतात; माझे स्तोत्र त्यांच्यापर्यंत जावो, अशी कामना त्यांनी केली. पुढे, त्यांनी वायूला, ज्याच्याजवळ भरपूर धन आहे आणि जो तेजस्वी घोड्यांवर आरूढ होतो, त्याच्या स्तुतीसाठी उच्च विचार केले. वायू हे बुद्धिमान असून, ज्ञानींच्या जवळ येतो. अश्विनीकुमारांचे सुवर्णमंडित अद्भुत रथ, मनाने जुळवलेले, आणि संतती व कल्याणासाठी प्रवास करणारे—ते माझ्यावर कृपा करो, अशी प्रार्थना केली. पर्जन्य आणि वायू, हे पृथ्वीचे वृषभ, पाण्यांना भरतात, आणि त्यांच्या स्तोत्रांनी स्थिर व चल जग दृढ करतात. पावीरवी, तेजस्वी कन्या, आणि वीरपत्नी सरस्वती—या दोघी बुद्धी प्रदान करो. या देवींसह अखंड व अपराजित रक्षण द्यावे. प्रत्येक मार्गावर पूषण, वाणीने, तेजाने, आमच्याकडे येतो. त्याने आपल्या भरलेल्या हातांनी आम्हाला विपुल, तेजस्वी दान द्यावे आणि आमच्या इच्छा पूर्ण कराव्यात. अग्नी, प्रथम पूजनीय, तेजस्वी किरणांचा, यजमान, सुंदर हस्तांचा—त्याची आम्ही उपासना करतो. रुद्र, विश्वाचा पिता, आकाश व यज्ञात वास करणारा, महान, कालातीत, दयाळू—त्याची आम्ही स्तुती करतो. मरुतगण, तरुण, पूजनीय, गायकाच्या स्तोत्राला येतात; ते अग्नींच्या मार्गाने चालतात आणि अगदी सामान्यालाही वृद्धिंगत करतात. तो ज्याप्रमाणे गायी राखणारा राखतो, तसेच नायकासाठी, बलवानासाठी, आणि वेगवानासाठी प्रकट होतो; तो स्तुतीच्या शिखराला स्पर्श करतो, जसे नद्या वाणीच्या उंचीला पोहोचतात. विष्णू, ज्याने त्रिवार पृथ्वीचे मापन केले, त्या विष्णूच्या आश्रयात आम्ही आनंद मानू—शरीर व संततीसह, संपत्ती मिळवताना. अहिबुध्न्य, सूर्य, पर्वत, सविता—हे सर्व आम्हाला जलासह संपत्ती प्रदान करो. धनदाता वनस्पती, भाग व पुरंधी आम्हाला श्रीमंत बनवोत. तोच आता आम्हाला वीरांनी युक्त, प्रसिद्ध, सत्यरक्षक, महान अशा संपत्तीचे दान देवो. त्याच्या कृपेने आम्ही अमर वस्ती मिळवू, अधार्मिकांवर विजय मिळवू, आणि देवसंघात स्थान मिळवू. यानंतर, ऋषी म्हणतात—हे अदिती, मी तुझी, वरुण, मित्र, अग्नी, अर्यमान, सविता आणि भाग यांची भक्तिपूर्वक प्रार्थना करतो. हे सूर्य, आपल्या तेजाने आमच्या पूर्वजांना येथे आण, महान देवांना घेऊन ये. ते द्विज, सत्यधारक, स्वर्गसंपन्न, पूजनीय, ज्वालासारखे असोत. स्वर्ग आणि पृथ्वी, हे विशाल, महान, संरक्षण करणारे जोडपे, आम्हाला आपल्या दयाळूपणाने रक्षण करो. आपल्या महान रथाद्वारे आम्हाला सुरक्षित, आपत्तीपासून मुक्त निवासस्थान द्या. रुद्राचे पुत्र, वसु, जे अजिंक्य आहेत, त्यांना आम्ही आज बोलावले; लहान असोत वा मोठे, संकटात असताना आम्ही मरुत, देवांना हाक मारतो. ज्यांच्यावर सर्व जग अवलंबून आहे, तेथे पूषण यज्ञात उत्साहीपणे कार्य करतो. मरुत, तुमच्या आगमनाने, विशाल अवकाश कंपित होते. त्या वीर इंद्राला, जो गाण्याला प्रिय आहे, नवीन स्तोत्रांनी आम्ही स्तुती करतो. तो आमचे आह्वान ऐको आणि स्तुतीने प्रसन्न होऊन आम्हाला संपत्ती देवो. हे आप, मानवांचे माता, शुद्ध, आम्हाला संततीसाठी आणि कल्याणासाठी आरोग्य द्या. तुम्ही सर्वश्रेष्ठ वैद्य, सर्व निर्माण करणाऱ्या, जगाचा उगम आहात. सविता देव, सुवर्णहस्त, रक्षण करणारा, तो भक्ताजवळ यावा; तो उदारपणे उषेचे रूप दाखवतो आणि भक्ताला धन देतो. हे बलपुत्र, आजच्या यज्ञात आम्हावर कृपा कर, मी तुझ्या सहाय्याने युद्धात नेहमी विजयी राहो, हे अग्नी. नासत्य, अश्विनीकुमार, तुम्ही माझ्या आह्वानास उत्तर द्या, जसे तुम्ही अत्रीला अंधकारातून मुक्त केले, तसे आम्हालाही संकटातून तारून सुरक्षिततेकडे घेऊन जा. ते धनदाता, तेजस्वी, ऊर्जावान, आम्हाला प्रसिद्ध संपत्ती देवोत. गायीपासून उत्पन्न झालेले दैवी आणि भौतिक, आम्हावर कृपा करो. रुद्र आणि सरस्वती, एकत्र येऊन आम्हावर कृपा करो; विष्णू, वायू आणि दानशूर देव आमच्यावर दया करो. ऋभु, देवशक्ती, पर्जन्य व वायू आम्हाला पोषण देवोत. सविता, भाग, जलपुत्र दानु आम्हाला रक्षण करो. त्वष्टा, दैवी संततींसह, स्वर्ग, पृथ्वी, समुद्र—हे सर्व आम्हाला जपूं. अहिबुध्न्य, गूढ सर्प, एकपाद, पृथ्वी आणि समुद्र—हे सर्व सत्यरक्षक देव, आम्ही ज्या स्तोत्रांनी त्यांना आळवतो, ते सर्व ज्ञानी आम्हाला रक्षण करो. अशा प्रकारे भरद्वाज ऋषींच्या या स्तोत्रांमध्ये देवांची स्तुती, प्रार्थना, आणि त्यांच्या कृपेची मागणी आहे. या स्तोत्रांमधून भक्ताचे देवांवरील प्रेम, श्रद्धा आणि कल्याणाची आकांक्षा प्रकट होते.