सावितर देवाच्या महान कार्यांचा विचार करताच, असे दिसते की इतर देवतांनीही त्याची वाट धरली आहे—त्या परमेश्वराच्या महिमेमुळेच. सावितर देवाने आपल्या सामर्थ्याने पृथ्वीचे प्रदेश आणि आकाशातील विस्तार मोजले आहेत. हेच सावितर, तीन तेजस्वी लोकांतून मार्गक्रमण करतो आणि सूर्याच्या किरणांशी एकरूप होतो. तो रात्र दोन्ही बाजूंनी वेढतो आणि आपल्या ऋतांच्या (नियमांच्या) सामर्थ्याने मित्ररूप होतो. सावितरच एकटा प्रेरणेचा स्वामी आहे; आपल्या मार्गांनी तो पूषन होतो. काळ्या अश्वाचा सावितर, ज्याच्यासाठी स्तोत्र गायले जाते, तो या संपूर्ण जगावर प्रकाश पसरवतो. आम्ही त्या सावितरचे पोषण निवडतो; भाग्याच्या उत्तम, सर्व पोसणाऱ्या आणि वेगवान वाट्याची आम्ही प्राप्ती होवो, अशी प्रार्थना करतो. सावितरची स्वयंप्राप्त कीर्ती किंवा त्याचे प्रिय स्वर्गीय राज्य कुणीही कमी करू शकत नाही. सावितर, जो दाता आहे, तो उपासकांना धनदौलत देतो; आम्ही त्याच्याकडून त्या तेजस्वी वाट्याची याचना करतो. आज, हे सावितर, आम्हाला संतती आणि सौभाग्य दे; वाईट स्वप्ने दूर कर. हे देव सावितर, आमच्यापासून सर्व अपशकुन दूर कर; आम्हाला शुभ गोष्टी प्राप्त करून दे. अदितीसाठी, सावितरच्या सामर्थ्याने, आम्ही निष्कलंक राहून सर्व इच्छित वस्तू मिळवू. आज आम्ही स्तोत्रांनी सत्य सावितराची, सर्व देवांचा स्वामी, सत्याचा अधिपती, निवड करतो. तो स्वयंशासक सावितर, दिवस आणि रात्रीच्या प्रारंभी, कधीही थांबत नाही. आपल्या गाण्याने तो सर्व सृष्टीची घोषणा करतो; सावितर निर्माण करतो आणि वितरित करतो. पुढे, आम्ही परजन्याची स्तुती करतो—त्या गडगडणाऱ्या, सदा दान करणाऱ्या वृषभाची, जो वनस्पतींमध्ये बीज ठेवतो. तो वृक्षांचा नाश करतो, दुष्टांचा वध करतो आणि आपल्या महान सामर्थ्याने संपूर्ण जगाला भयभीत करतो; जेव्हा परजन्य गडगडतो आणि वाईटांना ठार करतो, तेव्हा निरपराधही थरथर कापतात. रथवान सारथ्याप्रमाणे, तो पावसाच्या रूपाने आपले दूत पाठवतो; दूरवर सिंहाच्या गर्जनेसारखी वीज वाजते, जेव्हा परजन्य आकाशात पाऊस पाडतो. वारे वाहतात, वीज चमकते, वनस्पती जागृत होतात, आकाशातून पाऊस पडतो; परजन्य पृथ्वीला बीजांनी भरतो तेव्हा सर्व जगासाठी पोषण निर्माण होते. परजन्याच्या आज्ञेने पृथ्वी झुकते, पशू हलतात, आणि सर्व प्रकारच्या वनस्पती वाढतात. हे परजन्या, आम्हाला महान संरक्षण दे. हे मरुतांनो, आकाशातून पाऊस द्या, महान अश्वाच्या प्रवाहासारखा पाऊस पाडा; आमच्या पित्याप्रमाणे, गडगडाटासह या आणि पाणी शिंपडा. गर्जना करा, वीज चमका, बीज ठेवा; आपल्या रथाने पाण्यांवर फेरफटका मारा; खोल, भरलेल्या, खाली असलेल्या प्रवाहांना बाहेर काढा—मेघातील प्रवाह एकत्र येऊ द्या. मोठे पात्र ओता, वाहत्या नद्या पुढे जाऊ द्या; तुपाने आकाश आणि पृथ्वी भरा—गायींसाठी उत्तम पाणी मिळू द्या. जेव्हा परजन्य गडगडतो आणि वाईटांचा नाश करतो, तेव्हा पृथ्वीवरील सर्वजण आनंदित होतात. तू पाऊस पाडलास, वीज पकडलीस, शेतं हलवलीस आणि पुढे गेला; अन्नासाठी वनस्पती उत्पन्न केल्यास—हे परजन्या, तू लोकांना कोणते ज्ञान दिलेस? पृथ्वी, पर्वतांमध्ये तू बलवान झालीस, लहान-मोठ्यांना धारण केलीस; आपल्या महिम्याने तू विशालतेवर विजय मिळवतेस. तुझ्यासाठी स्तोत्रे गायली जातात, जसे घोडे बक्षिसासाठी हिणकस करतात, तसे सर्व तुझे कृपेसाठी प्रयत्न करतात. आपल्या सामर्थ्याने, तू पृथ्वीवरील मजबूत वृक्षही मोडतेस, जेव्हा मेघातून तुझी वीज पाऊस पाडते. आता, हे महान स्तोत्र, वरुण राजाला अर्पण करतो—तो ज्याने कातडी ताणावी तसा पृथ्वी सूर्याकरिता पसरवली. वनात त्याने मध्यप्रदेश पसरवला, वेगवानांना बळ दिले, गायींना दूध दिले; हृदयात वरुणाने प्रज्ञा ठेवली, पाण्यात अग्नी, आकाशात सूर्य, सोमात वीज. वरुणाने पृथ्वी-आकाशाच्या मध्ये मेघ, गुहा पाठवली; त्याने पृथ्वीवर धान्यासारखा पाऊस पाडला. तो पृथ्वी, रुंद भूमी आणि आकाश उचलतो, जेव्हा वरुण दूध वहायला आज्ञा देतो; मेघांसह पर्वतही राहतात, बलवान, फुटणारे, वीर्यवान. हे वरुणाचे महान मायाजाल मी जाहीर करतो; तो मोजून मध्यप्रदेशात उभा राहून सूर्याने पृथ्वीला वेढतो. या ज्ञानी देवाचे महान मायाजाल कुणीही हरवू शकले नाही; जेव्हा नद्या एकत्र वाहतात आणि एक समुद्र भरतात. आर्यमा, वरुण, मित्र, मित्र, भाऊ, किंवा सततचा सोबती किंवा वरुणाचा आश्रय—आपण जे काही अपराध केले असतील, आम्ही ते मान्य करतो. फसवणूक, वैर, अज्ञान, सत्य, अंधार—कसेही असो, हे सर्व दोष, जणू काही सैल झाले आहेत, देवांनो, आम्ही तुम्हाला प्रिय होऊ दे, हे वरुणा. इंद्र आणि अग्नी, तुम्ही दोघेही मर्त्यांना संघर्षात मदत करता; तुमच्या तेजाने तो कठीण अडथळे पार करतो, जसे त्रिताने आपल्या वाणीने केले. जे युद्धात अजिंक्य आहेत, कीर्तीमान आहेत, जे पाच जनांचा रक्षण करतात—इंद्र आणि अग्नी, आम्ही त्यांना आवाहन करतो. त्यांची ही तेजस्वी शक्ती, वीजेसारखी तीक्ष्ण, दानशूरांची आहे; वृत्स्राचा वध करणारा गायींकडे हातांनी येतो. मी त्या इंद्र आणि अग्नीच्या रथांचे आवाहन करतो; ते धनाचे स्वामी, ज्ञानी, गायकांमध्ये सर्वाधिक प्रशंसित आहेत. ते वाढत वाढत, मर्त्यांसाठी दिवसांचे रक्षण करतात; योग्य असता, ते किल्ले देवांसाठी ठेवतात. म्हणून आम्ही इंद्र आणि अग्नीला शुद्ध, मोठे हविर्दान अर्पण करतो; त्यांना, श्रेष्ठांमध्ये, कीर्ती, संपत्ती आणि पोषण मिळो. आता, तुमचे विचार महान विष्णूकडे जावोत; पर्वतातून जन्मलेल्या, सदा गतीमान मरुतांकडे; त्या समूहाजवळ, यज्ञसिद्ध, आनंददाता, समर्थ, कल्याणकारी, वेगवान आणि बलाढ्य यांच्याकडे जावोत. अशा प्रकारे, या ऋग्वेदीय स्तोत्रांमध्ये सावितर, परजन्य, पृथ्वी, वरुण, इंद्र, अग्नी, विष्णु आणि मरुत यांच्या विविध महिमा, कृपा आणि कार्यांचे गान केले आहे. त्यांच्या कृपेने जग पोषित होते, रक्षण मिळते, पापे क्षमिली जातात, आणि सर्व मंगल घडते—हीच या ऋषींच्या वाणीची गूढ, तेजस्वी कथा आहे.