पवन जसा वाहतो, जंगल जसे सळसळते, समुद्र जसा उसळतो, तसेच दहा महिने आईच्या गर्भात वाढलेले बाळ, गर्भासह सुरक्षितपणे जन्माला येवो, अशी प्रार्थना केली जाते. हे बाळ, जे दहा महिने आईच्या पोटात विश्रांती घेत होते, ते जिवंत, निरोगी, आणि इतर जिवंत प्राण्यांमध्ये सामील होऊन बाहेर येवो, असा आशीर्वाद दिला जातो. अशा या नवजीवनाच्या वेळी, प्रभात देवीला, म्हणजेच उषेला, आवाहन केले जाते – हे तेजस्विनी, संपत्ती देणारी, घोड्यांची आणि उत्तम वाणीची दात्या, सत्यप्रतिष्ठित आणि कुलीन जन्माची, तू जशी पूर्वी आम्हाला जागृत करत आलीस, तशी आजही आम्हाला जागृत कर. तू शुद्ध रथात आरूढ होऊन, आकाशकन्या, आम्हा सर्वांना उजाड दिवसाची सुरुवात करून दे. तुझ्या उदारतेमुळे, तुझ्या तेजाने, आम्हाला उत्तम संतती, संपत्ती, आणि उत्तम वाणी लाभो. कधी कधी, काही शक्ती तुझ्या दानासाठी तुला लपवतात, पण तरीही उदारजन तुझ्या देणग्या सर्वत्र पसरवतात. हे दानशूर उषा, आम्हा उदारजनांमध्ये वीरतेने परिपूर्ण कीर्ती आणि संपत्ती नांदो. जे लोक घोडे आणि गायींचे दान आमच्यासोबत वाटतात, त्यांना तू मोठी कीर्ती आणि व्यापक प्रसिद्धी दे. आम्हाला ही संपन्नता, सूर्याच्या तेजस्वी किरणांसह, गायींनी समृद्ध अशी, प्रदान कर. तुझ्या तेजस्वी रूपाने, हे आकाशकन्या, तू आमच्यासमोर प्रकट हो, आणि चोरासारख्या शत्रूंना दूर कर, जसे सूर्य आपल्या किरणांनी दुष्टांना जाळतो. जितके तू जाणकारांना दिलेस, त्याहून अधिक देण्यास तू पात्र आहेस; कारण तू कधीही तुझ्या स्तुतिकर्त्यांसाठी क्षीण होत नाहीस. ही उषा, सत्याला धरून, सत्याने तेजस्वी, पाण्यात प्रकट होते, आणि तिच्या प्रकाशाने सर्वांना जागृत करते. ती लोकांना जागृत करते, मार्ग सुलभ करते, आणि मोठ्या रथावर आरूढ होऊन सर्व शक्ती प्रदान करते. लाल गायी जुळवून, संपत्ती वाढवते, समृद्धीसाठी मार्ग खुला करते, आणि तिच्या तेजाने सर्वत्र प्रकाश पसरवते. ती दोन वेण्या घालून, आपले रूप समोर प्रकट करते, सत्याचा मार्ग व्यवस्थित अनुसरते, आणि दिशांचा विसर पडू देत नाही. ती उज्ज्वल, आपले तेज दाखवत, आमच्या दृष्टीसाठी उभी राहते, द्वेष आणि अंधार दूर करते, आणि प्रकाश घेऊन येते. आमच्याकडे तोंड करून, उपकार करणाऱ्या स्त्रीप्रमाणे, ती पाणी ओढते, पूजकांसाठी धन उघडते, आणि पूर्वीसारखा प्रकाश पुन्हा परत आणते. या वेळी, ऋषी आपले मन आणि विचार केंद्रित करतात, आणि यज्ञाच्या ज्ञात्याला, म्हणजेच सवितार देवतेला, मोठ्या स्तुती अर्पण करतात. हा सवितार, सर्व रूपे मुक्त करतो, दोन पायांच्या-चार पायांच्या सर्व प्राण्यांना कल्याण पाठवतो, आणि आकाश उघडतो, उषेच्या आगमनाच्या वेळी तेजाने प्रकट होतो. सविताराच्या मार्गाचा इतर देवताही अनुसरण करतात; त्याने पृथ्वीचे क्षेत्र मोजले आहे, आणि आपल्या महिमेने आकाश व्यापले आहे. तो तीन तेजस्वी क्षेत्रांतून जातो, सूर्याच्या किरणांशी एकरूप होतो, दिवस-रात्रीला व्यापतो, आणि आपल्या नियमांनी मित्र होतो. तोच प्रेरणेचा अधिपती, आपल्या मार्गांनी पूषण बनतो, आणि काळ्या घोड्याच्या सविताराचे तेज सर्व जगावर पसरते. आम्ही सवितार देवतेच्या पोषणाची निवड करतो; भगाचा उत्तम, सर्वांना आधार देणारा, वेगवान भाग आम्हाला लाभो. सविताराची स्वतः मिळवलेली कीर्ती आणि स्वर्गातील त्याचे अधिराज्य कुणीही कमी करू शकत नाही. तो उपासकांना धन देतो, आम्ही त्याचा तेजस्वी भाग मागतो. आज, सवितार, आम्हाला संतती आणि सौभाग्य दे; वाईट स्वप्ने दूर कर. सर्व संकटे दूर कर, आणि मंगल गोष्टी आम्हाला प्राप्त होऊ दे. अदितीसाठी, सविताराच्या सामर्थ्याने, आम्ही सर्व इच्छित वस्तू निष्कलंकपणे मिळवू. आज आम्ही स्तोत्रांनी सत्य सविताराची, सर्व देवांचा अधिपती, सत्याचा स्वामी, निवड करतो. हा स्वयंसंचालित सवितार, दिवस आणि रात्रीच्या प्रारंभाला पुढे येतो, कधीही थांबत नाही. तो आपल्या स्तोत्राने सर्व सृष्टी जाहीर करतो; सवितार निर्माण करतो आणि प्रदान करतो. यानंतर, परजन्य देवतेची स्तुती केली जाते. शब्दांनी, भक्तीने, परजन्याला वंदन करा – तो गजर करणारा वृषभ, नेहमी उदार, वनस्पतींमध्ये बीज ठेवतो. तो झाडे पाडतो, दैत्यांचा संहार करतो, आणि आपल्या सामर्थ्याने संपूर्ण जगाला भयभीत करतो; जेव्हा परजन्य गडगडतो आणि दुष्टांचा नाश करतो, तेव्हा निरपराधही थरथरतात. रथवान सारथी जसा आपल्या घोड्यांना चाबकाने पुढे हाकतो, तसा तो आपले दूत, पाऊस, पाठवतो; दूरवरून सिंहाच्या गर्जनेसारखा गडगडाट होतो, जेव्हा परजन्य आकाशातून पाऊस पाडतो. वारे वाहतात, वीज चमकते, वनस्पती जागृत होतात, आकाश पाऊस पाडते; परजन्य पृथ्वीला बीजांनी भरतो, तेव्हा सर्व जगासाठी पोषण निर्माण होते. त्याच्या आज्ञेने पृथ्वी वाकते, त्याच्या आज्ञेने खुरांचे प्राणी हालचाल करतात, त्याच्या आज्ञेने सर्व प्रकारच्या वनस्पतींना वाढ मिळते – हे परजन्या, आम्हाला महान संरक्षण दे. हे मरुतांनो, आकाशातून पाऊस द्या, बलवान अश्वाच्या प्रवाहासारखे पाणी ओता; वडील असुर, गडगडाटासह जवळ या, आणि पाणी शिंपडा. गर्जना करा, कडाडा, बीज ठेवा; आपल्या रथाने पाण्याच्या वरती फिरा; खोल, भरलेली, नीच जागा ओढा – मेघांचे प्रवाह एकत्र येऊ देत. मोठे भांडे ओता, वाहिन्या भरभर वाहू देत; तुपाने आकाश आणि पृथ्वी भरून टाका – गायींसाठी उत्तम पिण्याचे पाणी होवो. अशा प्रकारे, या ऋग्वेदातील स्तोत्रांमध्ये जीवनाचा जन्म, उषेचे तेज, सविताराची कृपा, आणि परजन्याचा पावसाचा वरदहस्त यांचे सुंदर वर्णन केले आहे.