एकदा ऋषी अत्रि आणि इतर ऋषी यज्ञस्थळी बसले होते. त्यांनी अत्यंत भक्तिभावाने आपली स्तुतीरूप गाणी गायली आणि देवांना आमंत्रित केले. त्यांनी म्हटले, “वरुणा, मित्रा, या, आमच्या सुमधुर सोमरसाचा आस्वाद घ्या. तुम्ही पूजित आहात, आम्ही अत्रीप्रमाणेच तुमच्यासाठी हे स्तोत्र गात आहोत. या पवित्र कुशावर बसा आणि सोमपान करा.” मित्रावरुणांनी आपली व्रतपालक, ऋतसंस्थापक, मानवांचे मार्गदर्शक अशी ओळख राखली होती. त्यांना पुन्हा एकदा आमंत्रण देत ऋषी म्हणाले, “तुम्ही आपल्या दृढ व्रतामुळे सुरक्षित स्थानी स्थित आहात, पण आमच्या यज्ञासाठी या, पवित्र कुशावर बसा आणि सोमपान करा. आमच्या यज्ञाला स्वीकारा, आम्ही तुमच्यासाठी हे सर्व करत आहोत.” त्यानंतर ऋषी अश्विनीकडं वळले. त्यांनी नम्रतेने म्हटले, “अश्विनीद्वय, तुम्ही आज कुठे आहात? जवळ असाल किंवा दूर, आकाशात असाल किंवा अंतरिक्षात, आमच्याकडे या. तुम्ही सर्वत्र जात असता, अनेकांना मदत करता, म्हणून आम्ही तुम्हाला पुन्हा पुन्हा हाक मारतो.” अश्विनीद्वयांना त्यांच्या अद्भुत कार्यांसाठी, वेगवान रथासाठी, आणि विविध रूपांसाठी ओळखले जात असे. ऋषी म्हणाले, “तुम्ही अद्भुत रूपे निर्माण केली, तुमचा रथ वेगात फिरतो आणि तुम्ही नाहुषाच्या जुव्यांना वेढता. तुमच्या कृपेने जे काही घडते, ते सर्व स्तुत्य आहे. जरी तुमची उत्पत्ती वेगवेगळी असली, तरी तुम्ही आमचे आप्त झालात.” सूर्या जेव्हा अश्विनीरथावर आरूढ होते, तेव्हा त्यांच्या सभोवती लाल पक्षी उडतात आणि सूर्यकिरणे चमकतात. रात्री देखील अश्विनीद्वय जागृत असतात, मनाने दयाळू असतात, आणि त्यांच्या पोषणदायी उष्णतेचा लाभ मिळतो. अत्री ऋषी सांगतात, “तुमचा शक्तिशाली शंख ऐकू येतो, तुमचा रथ स्पर्धेत प्रसिद्ध आहे. तुमच्या संरक्षणामुळे मी, अत्री, परत आलो. तुम्ही मधुर, पौष्टिक पेय ओतता, समुद्र ओलांडता, आणि अन्नाने बळ प्राप्त करता.” अश्विनीद्वयांना आनंददायक, कृपावंत, आणि सर्वांना लाभ देणारे म्हणून ओळखले जाते. त्यांचे प्रवास सर्वात जास्त आवडते आणि ते नेहमीच हाकेला धावून येतात. ऋषी म्हणतात, “हे अश्विनीद्वय, आमची ही स्तुती तुमच्यासाठी शुभ होवो, आम्ही रथकाराप्रमाणे आदराने गात आहोत.” पुन्हा एकदा अत्री विचारतात, “आज तुम्ही आकाशात कुठे आहात? कोणत्या लोकांमध्ये, कोणत्या नद्यांमध्ये तुम्ही रममाण आहात? कोणाला तुम्ही मदत करता, कोणाकडे जाता, कोणाच्या स्तुत्यांमध्ये तुम्ही आनंद मानता? आम्हीच ते होऊ, ज्यांच्यावर तुम्ही प्रसन्न व्हाल.” अश्विनीद्वयांची कृपा अशी आहे की, जरी एखादा नगरवासी नगरातून बाहेर फेकला गेला, तरीही तुम्ही त्याला परत आणता; चोराला पकडता, वृद्ध च्यवनावरून रोग दूर करता, त्याला नवयुवक बनवता, आणि त्याच्या पत्नीची इच्छा पूर्ण करता. ऋषी म्हणतात, “आम्ही तुमचे स्तुतिगायक आहोत, आम्हाला दृष्टी आणि कीर्ती द्या. आज पृथ्वीवर कोण सर्वात उदार आहे? कोण श्रेष्ठ कवि आहे? कोण यज्ञांनी संपत्ती आणि घोडे मिळवतो?” अश्विनीद्वयांचा रथ सर्वांत श्रेष्ठ आहे. अनेकजण, हात वर करून, त्यांच्या प्रतीक्षेत असतात. ऋषी विनवतात, “आमची मधुर स्तुती तुम्हाला आवडो, तुमच्या स्पष्ट दृष्टीने आणि दानशूरतेने आम्हाला जवळ या. जेव्हा तुम्ही आमची हाक ऐकाल, तुमच्या हातात भरपूर दान असो.” ऋषी पुन्हा म्हणतात, “आम्ही तुमच्या प्रिय, बळशाली, संपत्तीने भरलेल्या रथाची स्तुती करतो. सर्व अडथळे ओलांडून या, सोन्याचे चाक असलेले, नद्यांनी ओढलेले, आनंददायक अश्विनीद्वय, आमची हाक ऐका.” त्यांच्या रथात अमूल्य संपत्ती असते, आणि हरिण त्यांच्यासाठी अद्भुत चमत्कार करतो. जागृत मनाने, रथासाठी उत्सुकतेने, त्यांच्या हाकेला तत्परतेने, अश्विनीद्वय च्यवनाला वाचवतात. त्यांच्या रथाला ओढणारे घोडे, ओले दवाने, मनाशी जुळलेले, पक्षी त्यांना सोमपानासाठी घेऊन येतात. अश्विनीद्वयांना विनंती आहे, “दुश्मनांच्याही पलीकडे, वळणावरून, कोणतीही अडचण न येता या.” प्रातःकाळी अग्नी प्रज्वलित केला जातो, आणि ऋषी पुन्हा एकदा अश्विनीद्वयांना आमंत्रित करतात, “अग्नी उजाडल्यावर, स्तुतिगायकांची प्रेरित वाणी जागृत होते. या, रथासह, उष्ण पेय घेऊन या.” “तुमच्यासाठी कोणताही मार्ग अडथळा ठरत नाही. दिवसा, रात्री, एकत्र येऊन, मदतीसाठी या. हेच तुमचे स्थान, हेच तुमचे घर, या आम्हाला पोषण आणि बळ देण्यासाठी.” अश्विनीद्वयांच्या नवीन कृपेने आम्ही सुरक्षित जाऊ, आम्हाला संपत्ती, वीर, आणि अमर आशीर्वाद मिळो. अश्विनीद्वयांना प्रातःकाळी प्रथम पूजा वाहा, त्यांना सोमपान घडवा. जे इतर देवांना न मानतात, त्यांना संध्याकाळी कृपा मिळत नाही. प्रत्येक नवीन स्तुतिगायकाने त्यांना पुन्हा पुन्हा आवाहन करावे, कारण प्रत्येक पूर्वीचा भक्त अधिक पात्र असतो. अशा प्रकारे, ऋषी अत्री आणि इतरांनी, भक्तिभावाने, श्रद्धेने, आणि प्रेमाने, वरुण, मित्र, अश्विनीद्वय, आणि अन्य देवतांना पुन्हा पुन्हा आमंत्रित केले, त्यांची स्तुती केली, आणि त्यांच्या कृपेसाठी प्रार्थना केली.