एकदा ऋषींच्या आवाहनावर, तेजस्वी मरुतगणांची तयारी सुरू झाली. त्यांनी आपल्या रथांना सजवायला सुरुवात केली—रक्तवर्णी घोडे, पिंगट रंगाचे घोडे, आणि वेगवान शुभ्र घोडे, हे सर्व रथांना जुळवले गेले. हे घोडे अत्यंत वेगवान आणि ओढण्यासाठी सर्वोत्तम होते. त्यांच्यातील एक लाल, प्रचंड गर्जना करणारा, तेजस्वी आणि सर्वांना दिसणारा प्रमुख मरुत सज्ज झाला. “मरुतगणांनो, तुमचे घोडे थांबू देऊ नका, त्यांना रथावर चालवा,” अशी प्रार्थना ऋषींनी केली. तेव्हा ऋषी पुन्हा एकदा त्या महात्म्य मरुतांच्या कीर्तीमय रथाचे आवाहन करतात, ज्या रथावर दोनही लोकं—स्वर्ग व पृथ्वी—मरुतांसह, आपली संपत्ती घेऊन उभ्या राहतात. “तुमची ती रथासाठी सजवलेली, सामर्थ्यशाली, स्तुत्य लष्कर मी पुन्हा पुन्हा पुकारतो. ज्या लष्करात सुप्रसिद्ध, भाग्यशाली मरुतगण, दानशूर आणि उदार, सर्वत्र गौरवाने वावरतात.” “हे रुद्रस्वरूप मरुत, तुम्ही इंद्राच्या सामर्थ्याने युक्त आहात, एकत्रित आहात, सुवर्णरथावर आरूढ आहात. आमच्या कल्याणासाठी या, ही प्रार्थना आम्ही तुमच्यासाठी अर्पण करतो, जशी तहानलेली वाफ आकाशात जाते.” “तुमच्याकडे वाणी, भाले, ज्ञान, सुंदर धनुष्य, बाण आणि तरकश आहेत. तुमचे घोडे आणि रथ अत्यंत तेजस्वी आहेत; तुम्ही प्रिश्नीचे पुत्र, स्वतःची शस्त्रे घेऊन आलेले. हे मरुतगण, आम्हाला मंगलता द्या.” “तुम्ही आकाश व पर्वत हादरवता, हे दानशूर मरुतगण, आणि जंगलेही तुमच्या येण्याने भीतीने थरथरतात. पृथ्वी हलते, कारण प्रिश्नीचे हे पुत्र, भयंकर आणि तेजस्वी, आपल्या चितकबऱ्या घोड्यांना जुळवतात.” “वाऱ्यासारखे वेगवान, पावसाची बरसात करणारे, सुंदर, तेजस्वी, पिंगट व लाल घोड्यांवर आरूढ, उजळ शरीराचे, तुमचे सामर्थ्य आकाशासारखे गर्जते.” “दानात समृद्ध, अलंकारिक, तेजस्वी, अंध:काररहित, उत्तम वंशाचे, सुवर्ण वक्षस्थळाचे, हे मरुतगण, आपल्या तेजाने अमरत्वाचे स्थान स्वर्गात मिळवतात.” “तुमचे भाले खांद्यावर विसावलेले, सामर्थ्य व शक्ती तुमच्या बाहूंमध्ये स्थिर आहे. शौर्य तुमच्या शिरावर मुकुटासारखे शोभते, शस्त्रे रथांमध्ये सज्ज आहेत, आणि सर्व गौरव तुमच्या देहात गुंफलेला आहे.” “हे मरुतगण, आम्हाला गायी, घोडे, रथ, आणि कुलदीपक पुत्र, तेजस्वी समृद्धी द्या. आम्हाला तुमचा अनुग्रह लाभू दे.” “हे मनुष्यस्वरूप मरुत, आम्हावर कृपा करा—दानात उदार, अमर, सत्य जाणणारे, खरे श्रवण करणारे, बुद्धिमान, तरुण, पर्वतासारखे बलाढ्य, पोषण करणारे.” ऋषी पुन्हा मरुतगणांचे, नेहमी नव्या, सर्वात सामर्थ्यशाली, तेजस्वी, अमरत्वाचे स्वामी, वेगवान घोड्यांवर आरूढ असलेल्या लष्कराचे स्तवन करतात. “हे मरुतगण, तुमचे लष्कर भयंकर, बलशाली, धारदार जबड्यांसारखे, निश्चयी, मायावी, दानशूर आहे. ऋषी म्हणतात, ‘मरुतगण, तुमची महिमा अमाप आहे, माणसांवर उदार आहात.’” “तुमचे वेगवान रथ आज यावेत, हे मरुतगण, जे सर्व पाऊस आणतात. हा अग्नि प्रज्वलित केला आहे; स्वीकारा, हे बुद्धिमान, तरुण मरुतगण.” “तुम्हीच राजा लोकांमध्ये प्रसिद्ध करता, यज्ञासाठी तेजस्वी राजा निर्माण करता. तुमच्यापासूनच गदा धारण करणारा, बलवान वीर, आणि कुलीन घोडा जन्मतो.” “तुम्ही मुक्तपणे फिरता, नेहमी नव्याने प्रकटता, महान कर्म करणारे. प्रिश्नीचे उत्तम पुत्र, स्वतःच्या ज्ञानाने एकरूप होण्याचा प्रयत्न करता.” “तुम्ही चितकबरे घोड्यांसह, सुवर्णाने अलंकृत रथांवरून पुढे जाता, पाणी ढवळता, जंगले मोडता, वृषभ गर्जतो, आकाश दुमदुमते.” “तुम्ही तुमची गती इतकी व्यापक करता की पृथ्वीही आईसारखी फळ देते. वाऱ्याचे घोडे रथाला जुळवलेले, रुद्रस्वरूप मरुतगण पाऊस आणि घाम आणतात.” “हे मनुष्यस्वरूप मरुत, आम्हावर कृपा करा—दानात उदार, अमर, सत्य जाणणारे, खरे श्रवण करणारे, बुद्धिमान, तरुण, पर्वतासारखे बलाढ्य, पोषण करणारे.” ऋषी म्हणतात, “कल्याणासाठी मी स्तुती पाठवतो, सत्यरूप अर्पण स्वर्ग व पृथ्वीला करतो. मरुतगण आपले लाल घोडे घेऊन, आपली तेजस्विता लाटा सारखी पसरणारे, आकाश व्यापतात.” “त्यांच्या सामर्थ्याने पृथ्वी भीतीने थरथरते, जणू भरलेल्या होडीसारखी हादरते. ते दूरदृष्टीने हे चिन्हे ओळखतात; मोठ्या सभेत सर्वजण त्यांच्यासोबत स्पर्धा करतात.” “तुम्ही गायींच्या शिंगासारखे, सूर्याच्या डोळ्यासारखे आकाशात तेजस्वी चमकता; वेगवान, सुंदर घोड्यांसारखे, तुम्ही लोकांसाठी कीर्ती मिळवता.” “तुमच्यात, हे मरुतगण, सर्वात मोठी शक्ती कुणाची? सर्वात अद्भुत वीरता कुणाची? जेव्हा तुम्ही पृथ्वी गवताच्या पात्यासारखी थरथरवता, तेव्हा सौख्य देण्यासाठी पुढे जाता.” “लालसर घोड्यांसारखे, योद्ध्यांसारखे, युद्धासाठी सज्ज, तुम्ही एकत्र लढता; तरुणांसारखे, बलवान, पावसाने सूर्याचा प्रकाश झाकता.” “ना मोठे ना लहान, ना मधले, नेहमी नव्याने प्रकटता; मोठेपणाने विशाल वाढलेले. उत्तम वंशाचे, प्रिश्नीचे पुत्र, स्वर्गपुत्र, आमच्याकडे या.” “पक्ष्यांच्या थव्याप्रमाणे, शक्तीने आकाशाच्या शिखरापलीकडे झेपावता; दोन्ही प्रकारचे घोडे मार्ग जाणणारे, पर्वत व आकाश हलवता.” “आकाश आणि अदिती आमचे रक्षण करो; तेजस्वी उषा एकत्र प्रयत्न करो. रुद्रगायक मरुतगणांनी दिव्य पात्र उघडले आहे.” “मी अग्निची, कृपाळू, विवेकी, योग्य जागी वसणाऱ्या, आमच्या कर्मांचे निरीक्षण करणाऱ्या, स्तुती करतो. जसे युद्धासाठी सज्ज रथ, तसे मी मरुतांची स्तुती बळकट करतो.” “जिथे तुम्ही, रुद्रस्वरूप मरुत, अलंकारिक, रमणीय रथांवर उभे, तिथे जंगलेही तुमच्या सामर्थ्याने घाबरतात; पृथ्वी व पर्वत थरथरतात.” “मोठा झालेला पर्वतही घाबरतो, स्वर्गशिखरही तुमच्या गर्जनेने थरथरते; मरुतगण भाले खेळवतात, एकत्र पाण्यासारखे धावत येतात.” “सुवर्णाने अलंकृत, स्वतःच्या तेजाने शरीर झाकलेले, गौरवासाठी, बलवान रथावर आरूढ, त्यांनी आपल्या रूपांनी महान कार्ये साध्य केली.” “ना मोठे ना लहान, सर्वजण बंधू, सौख्यासाठी एकत्र वाढले. त्यांचे तरुण, बुद्धिमान वडील रुद्र, आणि पोषक माता प्रिश्नी, मरुतांना शुभ दिवस देतात.” “हे मरुतगण, जे काही सर्वोच्च, मध्यम, किंवा कनिष्ठ आहे, ते सर्व स्वर्गात तुमचेच आहे. त्या सर्वाचा, रुद्र किंवा अग्नि, आम्ही यज्ञातून ज्ञान मिळवू दे.” “अग्नि व मरुतगण, तुम्ही सर्वज्ञ, सर्वोच्च स्वर्गातून रथांवर येता, तेव्हा आनंदी, दानशूर, उदार मरुतगण यज्ञ करणाऱ्यास संपत्ती देतात.” “अग्नि, मरुतांसह, तेजस्वी, स्तुती गात, सोमपान करा; आपल्या निर्मळ, अमर ज्वाळांनी, सर्वव्यापी अग्नि, स्वर्गातून चिन्ह घेऊन या.” ऋषी विचारतात, “तुमच्यातील सर्वोत्कृष्ट कोण? दूरवरून एकेक येणारे हे पुरुष कोण?”—“तुमचे घोडे कुठे? लगाम कुठे? तुम्ही कसे आलात? मागे कोण बसले आहे?” “त्यांच्या मागे अंकुश आहे, पाय पसरलेले, जणू वडील मुलांसाठी जसे करतात तसे.” “पुढे चला, हे वीर, हे तरुण, कुलीन जन्माचे; जसे अग्निने प्रज्वलित केले, तसे तुम्हीही तेजाने उजळून निघा.” अशा प्रकारे, ऋषी मरुतगणांची, त्यांच्या तेजस्वी रूपांची, सामर्थ्याची, दानशूरतेची, आणि त्यांच्या अमर, वात्सल्यपूर्ण, दैवी उपस्थितीची, श्रद्धेने आणि प्रेमाने स्तुती करतात.