एकदा अशी दिव्य वेळ आली, जेव्हा विश्वमातेने आपली कन्या जागृत केली. ही कन्या, तरुण आणि विचारमग्न, आकाशात झेप घेत होती, आणि तिच्या हाकेला वडिलांसारखे पूर्वज प्रतिसाद देत होते. त्या दोघी वेगाने, उत्साहाने पुढे सरकत होत्या, अमरत्वाच्या केंद्रस्थानी पोहोचत होत्या. त्यांचे मार्ग अनंत होते—आकाश आणि पृथ्वी या दोन्ही त्यांच्या सोबत चालत होत्या. एक विशाल, तेजस्वी, पंखांनी शोभणारा वृषभ, महासागरासारखा, आपल्या पूर्वजांच्या गर्भात प्रवेश करतो. स्वर्गाच्या मध्यभागी ठेवलेला तो ठिपकेदार दगड, आपल्या विस्ताराने सर्व दिशांना व्यापून टाकतो. चार जण त्याचे रक्षण करतात, तर दहा जण त्या गर्भाचा विकास आणि हालचालीसाठी पोषण करतात. त्याच्या तीन उच्चतम गायी आहेत, त्या एकाच वेळी आकाशाच्या टोकांवर फिरतात. या विश्वरूपात, या निवासात, लोक वावरतात; तेव्हा नद्या आणि पाणी स्थिर होतात. त्यातील दोन मातेला वाहून नेतात, तर इतर येथे जन्म घेतात—जुळे, आपल्या बंधूंसह. या पाण्यांनी, जणू आई आपल्या मुलासाठी वस्त्र विणते तसे, त्याच्या विचारांचे जाळे विणले आहे. बलवान देवता हर्षाने सभास्थानी येतात; वधू स्वर्गमार्गाने चालतात. मित्र आणि वरुण, अग्नि—हे सर्व शुभ होवो, अशी प्रार्थना केली जाते. आम्हाला गाढ आणि स्थिर पाया मिळो; या महान आकाशाला वंदन असो, त्याच्या आसनासाठी. आपल्या विचारांना, आपण त्या प्रिय निवासाकडे, महान तेजाकडे, स्वयंसिद्ध सामर्थ्याकडे वळवतो. आकाशाच्या दिशेने, तो अद्भुत देवता पाण्यांना पसरण्यासाठी निवडतो. शूर आणि सामान्य—या सर्वांनी आपल्या सामर्थ्याने मार्ग विस्तारला आहे; पाण्यांचे प्रवाह एकत्र येतात, काही मागे हटतात; दैवी लोक पूर्वजांसोबत त्या मार्गावर जातात. दिवस-रात्र आणि दगडांनी, तो अद्भुत देवता सर्वात बलवान वज्र प्रहार करतो. त्याच्या घरात शंभर जण एकत्र फिरतात, दिवस-रात्र फिरवतात. त्याचा मार्ग, कुऱ्हाडीच्या धारासारखा, शत्रूवर रोखलेला असतो; त्याचे सामर्थ्य प्रकट होते. तो आपला खजिना, यज्ञ करणाऱ्यांसाठी, आपल्या साथीदारासह गृहात ठेवतो. त्याची जीभ चार मुखांनी युक्त आहे; तो सुंदरतेने सजलेला, वेगाने फिरतो, जेव्हा वरुण शत्रूंना बांधतो. त्याचे खरे सामर्थ्य आपल्याला ठाऊक नाही, ज्याच्याकडून भग आणि सावितृ आपल्याला बक्षीस देतात. आज मी तुमच्यासाठी देव सावितृला आणि भगाला—धन-वैभवाचे वाटप करणाऱ्यांना—आवाहन करतो. हे दात्यांनो, तुम्ही आम्हाकडे वळा; अश्विनीद्वय, मित्रत्वाने, रोजच्या रोज या. या महान देवाचा मार्ग ओळखून, आपण स्तोत्रांनी सावितृचे स्तवन करतो; आदराने, समजून, त्याच्याशी संवाद साधतो—तोच खजिना आणि वैभव वाटणारा आहे. त्याच्या कृपेने, पूषण, भग, अदिती, वस्त, आणि उषा आपल्याला इच्छित वर देतात; इंद्र, विष्णु, वरुण, मित्र, अग्नि—हे सर्व अद्भुत देवता शुभ दिवसांची निर्मिती करतात. सावितृ, जो अहितापासून मुक्त आहे, तो आम्हाला संरक्षण देवो; नद्या आपला प्रवाह चालू ठेवोत. मी यज्ञाचा पुजारी म्हणून बोलतो, तेव्हा आम्ही धन-वैभवाचे स्वामी होऊ. जे स्तुतिपाठ करतात, जे वसुंना, मित्र-वरुणाला दूरवरून स्तोत्रांनी आवाहन करतात—त्यांना सर्वोत्तम मार्ग मिळो; आकाश आणि पृथ्वीच्या कृपेने आम्ही आनंदी होऊ. प्रत्येक मर्त्याने या दिव्य मार्गदर्शकाची मैत्री साधावी; सर्वांनी धन, कीर्ती, समृद्धीची इच्छा धरावी. हे दिव्य मार्गदर्शका, तू ज्यांना येथे नेतोस—त्यांच्या धनात आम्ही सहभागी होऊ, एकत्र येऊ. तो आपल्याला लोकांत, पाहुण्यांत, स्त्रियांत कृपा देवो; शत्रू आणि दुष्ट मार्गावर चालणाऱ्यांना दूर लोटो. जिथे अग्नि प्रज्वलित होतो, तिथे जनावरे पाणवठ्यावर गर्दी करतात; वीर पुरुषांचे घर समृद्ध होते, जणू बुद्धिमान लाभ घेणारा. हा तुझा दिव्य मार्गदर्शक, रथाचा अधिपती, शुभेच्छा आणि धन देणारा आहे; समृद्धीसाठी, आरोग्यासाठी, त्याच्या दानासाठी आम्ही देवाची पूजा करतो. अग्नि, सर्व देवांसह, सोमपानासाठी ये; यज्ञाच्या अर्पणासाठी सर्व देवांना घेऊन ये. तु सत्यदृष्टी असलेला, धर्म पाळणारा, यज्ञात ये, अग्निसोबत आपल्या जिभेने सोमपान कर. प्रेरितांनो, प्रेरितांसोबत, उषःकाळी पुढे जाणाऱ्यांसोबत, देवांसोबत सोमपानासाठी या. या सोमरसाचा ओघ, माप न मोजता, पात्रात ओतला गेला आहे; तो इंद्र आणि वायूस प्रिय आहे. वायु, अर्पण स्वीकारून, सोमपानासाठी आनंदाने ये; पुरस्कारासाठी या सोमाचा आस्वाद घे. इंद्र आणि वायु, तुम्ही या सोमपानास पात्र आहात; निर्मळपणे, आनंदाने, पुरस्कारासाठी या. इंद्र-वायूसाठी दहीसोबत दाबलेले सोम, नद्यासारखे खोल भागाकडे वाहतात, पुरस्काराच्या शोधात. अग्नि, अश्विन आणि उषा यांच्यासह, अत्रीपुत्रांनी दाबलेल्या अर्पणासाठी, स्पर्धेसाठी या. मित्र, वरुण, सोम, विष्णु यांच्यासह, अग्नि, अत्रीपुत्रांनी दाबलेल्या अर्पणासाठी, स्पर्धेसाठी या. आदित्य, वसु, इंद्र, वायु यांच्यासह, अग्नि, अत्रीपुत्रांनी दाबलेल्या अर्पणासाठी, स्पर्धेसाठी या. भग, अश्विन, आम्हाला कल्याण देवोत; अदिती, अहितापासून मुक्त, आम्हाला कल्याण देवोत; बलवान पूषण आम्हाला कल्याण देवो; आकाश आणि पृथ्वी, उत्तम मार्गदर्शनाने, आम्हाला कल्याण देवोत. कल्याणासाठी, वायुचे आवाहन करू; कल्याणासाठी, सोम, विश्वाचा अधिपती; कल्याणासाठी, बृहस्पती, सर्व सेनेचा अधिपती; आदित्य आम्हाला कल्याण देवोत. सर्व देव आज आम्हाला कल्याण देवोत; अग्नि वैश्वानर, कल्याणकारी, आम्हाला कल्याण देवोत; देव आणि पितर आम्हाला कल्याण देवोत; रुद्र आम्हाला अहितापासून वाचवो. मित्र-वरुण आम्हाला कल्याण देवोत; मार्गाची दात्री देवी कल्याण देवोत; इंद्र-अग्नि आम्हाला कल्याण देवोत; अदिती, आम्हाला कल्याण देवोत. सूर्य-चंद्राप्रमाणे आम्ही कल्याणाचा मार्ग चालू; आम्ही पुनःपुन्हा परत येऊ, सुरक्षित, जाणून आणि पुन्हा देत, एकत्र येऊ. श्यावाश्व, तू धैर्याने, मारुतांसह, स्तोत्रांनी, त्यांचे स्तवन कर; जे फसवणूक न करणाऱ्या अर्पणात आनंद मानतात आणि यज्ञास पात्र आहेत. ते स्थिर सामर्थ्याचे मित्र, धाडसी, स्वतःच्या शक्तीने नेहमी आपले रक्षण करतात. ते प्रवाही नद्यांसारखे वेगवान आहेत, रात्रींपेक्षा अधिक गतिमान; मी मारुतांचे हे वैभव आकाशात आणि पृथ्वीवर शोधतो. अशा प्रकारे, ऋषींनी विश्वातील दिव्य शक्तींचे, त्यांच्या गूढ लीला आणि कृपांचे, एकत्रित आणि भक्तिपूर्वक गायन केले.