एकदा ऋषी आपल्या शिष्यांसह यज्ञस्थळी बसले होते. त्यांनी देवतांचे स्मरण करत, अग्नीला आवाहन केले, कारण तो पृथ्वीच्या बीजाला बळ देतो आणि आपल्या ज्वलंत केशांनी वनराई छाटतो. पवित्र जलाच्या संतती त्रिथा विपुल दान घेऊन येते. ऋषी विचारतात, “या महान रुद्राशी, कद्राशी, आणि बुद्धिमान भगाशी आपण कसे बोलावे?” ते प्रार्थना करतात की, जल, औषधी, आकाश, वन, आणि पर्वत आपली रक्षा करो. ते मनोभावे प्रार्थना करतात की, पोषणाचा स्वामी, वेगवान, बलवान पर्वत आणि सर्वत्र व्यापणारे जल, जे किल्ल्यांसारखे तेजस्वी आहेत, त्यांनी आपले ऐकावे. ज्यांना ऋषी स्तुती करतात, ते दानशूर देव महान आहेत; त्यांच्याकडे पक्षीही आसरा घेतात आणि मर्त्य लोक भयाने त्यांचा पाठपुरावा करतात. आता ऋषी सुमखासाठी दैवी आणि भौम जन्मांची कथा सांगतात. ते प्रार्थना करतात की, आकाश आणि तेजस्वी पर्वत वाढोत, विस्तीर्ण नद्या अडथळे पार करून फुगोत. प्रत्येक पावलावर वृद्धत्व दूर राहो, बलशाली रक्षकिणी आपल्या काळजीने आपली रक्षा करो. महान माता, पोषण करणारी पृथ्वी, सरळ मार्गाने आणि उन्नत हस्तांनी आपल्याला विद्वानांचे आशीर्वाद देवो. मग ते विचारतात, “दानशूर देवांची भक्तिपूर्वक सेवा कशी करावी?” ते मरुतांना स्तुतीने जवळ बोलावतात आणि प्रार्थना करतात की, अहिर्बुध्न्य आपल्यावर विपत्ती आणू नये, आपल्या रक्षकाने सदैव जवळ रहावे. संतती आणि संपत्तीच्या इच्छेने मर्त्य लोक देवांचा शोध घेतात; येथे शुभत्व आपल्या अंगावर येवो, आणि जर क्षय आला तरी निरृती त्याला गिळो. ते देवांना प्रार्थना करतात की, त्यांची कृपा, जी बळ देते, आपल्याला लाभो; वसूंनो, आपणास गायीचे आशीर्वाद मिळो. दानशूर देवी, दयाळू आणि वेगवान, आपल्याकडे शुभतेसाठी येवो. इळा, गोधनाची माता, आमच्याजवळ येवो; ती नद्यांनी किंवा उर्वशीने स्तुत्य होवो. उर्वशी, विस्तृत आकाशात स्तुत्य, आणि समृद्ध देवता यज्ञाचे फळ देओत. पोषण करणारी पृथ्वी आपल्याला विपुलता देवो. यानंतर, ऋषी म्हणतात, “आता आपण शांततेचे प्रतीक वरुण, मित्र, भग, आणि अदिती यांना स्तोत्रांनी पुजुया.” पांढऱ्या घोड्याच्या पोटी जन्मलेला पाचव्या ऋत्विजाने आपले ऐकावे आणि बलशाली असुर आपल्याला सुरक्षित मार्ग दाखवो. अदिती आपल्या स्तोत्राला आईप्रमाणे स्वीकारो; पवित्र वाणी, जी देवांना प्रिय आहे, ती मित्र आणि वरुण यांना अर्पण करतो. ते प्रार्थना करतात की, सर्वश्रेष्ठ ज्ञानी उन्नत होवो, त्याची स्तुती मध आणि तुपाने होवो. सविता देव आपल्याला इच्छित, तेजस्वी, आणि कल्याणकारी संपत्ती देवो. इंद्र, आपल्या बुद्धीने, गायींनी, वेगवान आणि सुवर्णयुक्तांनी, कल्याणाने आपल्याला मार्गदर्शन करो. भग, सविता, इंद्र, ऋभु, पुरंधी आणि अमर, बलशाली देव आपली रक्षा करो. मरुतांची, जे अजिंक्य, तरुण आणि विजयी आहेत, कृत्ये ऋषी गातात. त्यांच्या सामर्थ्याला कोणीच तडजोड करू शकत नाही. मग ऋषी प्रथम धनदाता बृहस्पतीची स्तुती करतात, जो अनेकांचा आवडता आणि शुभ आहे. त्याच्या सहाय्याने दानशूर, वीर लोक सुरक्षित राहोत. जे घोडे, गायी, वस्त्र देतात, त्यांच्यातच संपत्ती असते. जे रक्षणाशिवाय आहेत, ज्यांना संपत्ती हवी आहे, पण जे स्तोत्र देत नाहीत, त्यांना दूर करा. जे विद्रोह वाढवतात, पवित्र वाणीचा द्वेष करतात, त्यांना सूर्य दूर करो. जो देवांना दुष्टतेने हानी पोहोचवतो, त्याला मरुतांनी आपल्या कृत्यांनी दूर करो. जो तुमच्या शांततेचा अवमान करतो, त्याला खाली पाडा. मग ऋषी बलवान, उत्तम धनुर्धारी, सर्व रोगांवर राज्य करणाऱ्या रुद्राची पूजा करतात, त्याला नैवेद्य अर्पण करतात. जल, बलशाली देवतांच्या पत्न्या, आज्ञाधारक, कुशल आणि सामर्थ्यवान, सरस्वती, राका, या सर्व तेजस्विनी आपल्याला सुंदर मार्ग देवोत. ऋषी नवीन स्तोत्राने देवांची स्तुती करतात, कारण त्यांनी आपल्यासाठी रूपे घडवली आहेत. मग गायकांना सांगतात, “पोषण करणाऱ्या गर्जनाऱ्या देवाची, जो जल आणि पर्जन्य पाठवतो, स्तुती करा.” ही स्तुती मरुतांच्या, रुद्रपुत्रांच्या, तरुण, कष्टशील, आणि धनदायक देवांसाठी आहे. ही स्तुती पृथ्वी, अंतरिक्ष, वृक्ष, आणि वनस्पतींपर्यंत पोहोचो; देव आपल्यावर कृपा करो; माता पृथ्वी आपल्यावर संकट आणू नये. आपण देवांच्या विस्तीर्ण, निर्बाध प्रदेशात वास करू. आश्विनांच्या नवीन कृपेने, आनंदाने आणि उत्तम मार्गदर्शनाने आपण येवो; संपत्ती, वीर, आणि अमर आशीर्वाद मिळो. नंतर ऋषी प्रार्थना करतात की, वेगवान, पोषण करणाऱ्या गायी, आपल्याकडे गोड दूध घेऊन येवोत; सात महान, उदार, आनंदाने आपल्याजवळ येवोत. आकाश आणि पृथ्वी, हे आपले वडील-मातेसमान, स्थिर, मधुरवाणी आणि कुशल, आपल्याला प्रत्येक यज्ञात कीर्ती देवोत. पुरोहितांनी गोड नैवेद्य तयार करून, वायूसाठी तेजस्वी, सुंदर सोम आणावा. पहिल्या होतारासारखा, तो आपली रक्षा करो; आपण त्याच्या मधुर पेयात आनंद मानू. दहा बोटांनी कुशल जन सोम दगडावर दाबतात; पर्वतावर वसणाऱ्या तेजस्वी बोटांनी शुद्ध रस काढला आहे. इंद्रासाठी हा सोम दाबला आहे, ज्याला तो प्रिय आहे, बळ, कौशल्य आणि आनंदासाठी. त्याचे दोन सुंदर घोडे रथाला जोडा; त्याचे आवाहन केल्यावर तो प्रिय होवो. अग्नी, तू महान, दानशूर, बुद्धिमान देवता, सर्व देवींसह, गोड पेयाच्या आनंदासाठी, देवमार्गाने आण. ज्याला प्रेरितजन अभिषेक करतात, अग्नीने प्रज्वलित करतात, जसा पिता पुत्राला, तो अमृतरूपी गरम पेय अग्नीला जागृत करतो. महान, उन्नत, शुभ स्तोत्र, दूतासारखे, आश्विनांसाठी पाठवा; आनंदाने एकत्र या, धन घ्या, जसे नाभी अक्षाला आधार देते. ऋषी पुषण आणि वायूची स्तुती करतात, जे दान, विचार, संपत्ती, बळ आणि आत्मशक्ती देतात. मरुतांचे सर्व रूपे, जातवेदांनी, यज्ञात, गायकाच्या स्तुत्य स्तोत्रावर, सर्व मदतीने या. महान आकाश, उंच पर्वतावरून, सरस्वती, पूजेच्या योग्य, यज्ञात येवो; ती देवी, तुपाने अलंकृत, आपली बलदायी वाणी ऐको. अशा प्रकारे, ऋषी आपल्या शिष्यांना देवांची, निसर्गाची, आणि पृथ्वीच्या पोषणाची स्तुती करायला शिकवतात, आणि सर्वांच्या कल्याणासाठी प्रार्थना करतात.