मारुती देवता आनंदाने गात असताना, त्यांनी सोमरस प्रिय असलेल्या इंद्राची स्तुती केली. त्या वेळी इंद्राने वज्र उचलले आणि जेव्हा त्याने सर्पावर प्रहार केला, तेव्हा प्रचंड जलसंपदा मुक्त केली. मारुत आणि ऋत्विज, दोघे मिळून, इंद्राने उत्तम प्रकारे पिळलेल्या सोमरसाचा आस्वाद घ्यावा अशी इच्छा बाळगतात; कारण हेच ते अर्पण आहे जे इंद्राने मानवासाठी शोधले—त्याने सर्पाचा वध केला आणि सोमरस पिऊन तृप्त झाला. तेव्हा इंद्राने पृथ्वी आणि आकाश यांना दूरवर पसरवले, जणू ते भीतीने थरथरत होते, जसे एखादे जंगली पशु. निर्भय इंद्राने गर्जणाऱ्या दानवाचा त्याच्या प्राणासकट नाश केला. त्या वेळी, सर्व उदार देवांनी आपल्या इच्छेने इंद्राला सोमपानाचा अधिकार दिला; सूर्याचे हिरवे घोडे, सदैव पुढे जाणारे, इंद्राच्या आज्ञेने मार्गस्थ झाले. इंद्राने आपल्या वज्राने नऊ नव्वद दुर्गे एकाच वेळी फोडल्या, तेव्हा मारुतांनी आपल्या सभेत त्रैष्टुभ स्तोत्रांनी इंद्राची स्तुती केली आणि अंधार दूर केला. मित्रासाठी मित्रत्वाने, अग्नीने आपल्या इच्छेने तीनशे रानगवे भक्षण केली; इंद्राने मानवांसह सोमरस पिऊन, तीन वेगवेगळ्या उत्सवांत वृत्राचा वध केला. उदार इंद्राने, कोणतीही हानी नको म्हणून, तीनशे रानगवे आणि तीन सोमरसाच्या सभा घेतल्या; सर्व देवांनी पुजाऱ्याला बोलावले, जसे इंद्राने सर्पाचा वध केला तेव्हा केले होते. जेव्हा उशना, सामर्थ्यवान घोड्यांसह, इंद्राला आपल्या घरी घेऊन आला, तेव्हा इंद्रही उत्साही घोड्यांसह आला; तिथे, कुत्स व देवांसह, एकत्र प्रवास करत, त्यांचे रक्षण केले आणि शुष्णाचा नाश केला. इंद्राने कुत्सासाठी सूर्याचे चाक पुढे फिरवले, त्याच्यासाठी नवीन मार्ग खुला केला; त्याने नाक नसलेल्या दस्यूंचा मृत्युने नाश केला आणि दुष्ट वाणी बोलणाऱ्यांना त्यांच्या घरातून हाकलून दिले. गायींच्या हंबरण्यासारख्या स्तुतींनी इंद्राची महती वाढवली; वैदथिनासाठी त्याने पिप्रूला पराभूत केले. ऋजिश्वानाने इंद्राला आपला मित्र बनवले, आणि बुद्धिमान इंद्राने त्याच्यासाठी अन्न शिजवले आणि सोमरस पिऊन तृप्त झाला. नवग्वांनी सोमरस पिळून इंद्राची स्तुती केली; दशग्वांनीही त्याच्या स्तोत्रांनी त्याला गौरविले. जरी विस्तीर्ण कुरण झाकले गेले होते, तरीही, इच्छा बाळगून, त्यांनी ते इंद्रासाठी खुले केले. हे उदार इंद्रा, तुझे पराक्रम जाणून मी ते कसे सांगू? आणि तू भविष्यात कोणते नवीन महान कार्य करशील, हेही सांग. या सर्व कार्यांत, इंद्रा, तू अपूर्व सामर्थ्य दाखवले आहेस; वज्राने केलेल्या तुझ्या धाडसी कृत्यांना कुणीही तोड नाही. इंद्रा, तुझ्यासाठी रचलेली स्तोत्रे स्वीकार; तू जे नवीन पराक्रम केलेस, तेही. जसा कुशल कारागीर सुंदर वस्त्र बनवतो, तसा बुद्धिमानाने तुझ्यासाठी धनाची इच्छा ठेवून रथ तयार केला आहे. तो वीर कुठे आहे, ज्याने इंद्राला सहजपणे आपल्या श्यामरथावर बसताना पाहिले? तो वज्रधारी, जो सोमरसाची इच्छा करतो, उदारांच्या घरी अनेकांच्या बोलावणीने येतो. मी त्या घोष करणाऱ्याच्या मार्गाचा शोध घेतला, ज्याची आसनं सामर्थ्यवान दात्याच्या ठिकाणी आहे; मी इतरांना विचारले, त्यांनी सांगितले, "हे मानवांनो, आम्ही शोधून इंद्राला सापडले आहे." आता, सोमरस पिळताना, आम्ही तुझी ती कृत्ये सांगतो, इंद्रा, जी तू केलीस आणि जी आम्हाला प्रिय आहेत. ज्ञानी जाणतो, अज्ञानी ऐकतो; हा उदार, सर्वांचा अधिपती, ती सर्व कृत्ये स्मरतो. इंद्रा, तू जन्मापासूनच मन दृढ केलेस; तू एकटा, सज्ज होऊन, अनेकांविरुद्ध युद्धासाठी उभा राहिलास. आपल्या सामर्थ्याने, दगडही फोडला आणि भक्तांसाठी गायींचे विस्तीर्ण क्षेत्र उघडले. तू दूर, उच्च स्थळी जन्मलास, तिथे तुझे नाव प्रसिद्ध झाले; तिथूनच देवही तुझ्यापासून घाबरले; तू सर्व जल आणि दस्यूंच्या स्त्रिया जिंकल्या. इंद्रासाठी, हे मारुत, स्तुती गातात, सोमरस अर्पण करतात. इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने खोटारड्या, कपटी सर्पाचा वध केला, जो लपून बसला होता. तू जन्माच्या वेळीच शत्रूंना पांगवलेस, गायींच्या शोधात संपत्ती मिळवलीस. तिथे, तू दास नमुचीचे शिर वळवलेस आणि मनूला मार्ग खुला केला. इंद्रा, तू मला त्यावेळी योजलेस, दास नमुचीचे शिर फोडलेस. दगडही, तेजस्वी आणि गतिमान, तू मारुतांसाठी प्रकट केलेस, जणू दोन जगांची निर्मिती केलीस. दस्यूंनी स्त्रियांप्रमाणे शस्त्रे बनवली होती; त्यांच्या दुर्बल सैन्यांनी माझे काय करणार? त्यांची गायी आत लपवून ठेवल्या होत्या, पण इंद्राने युद्धात धाव घेतली आणि दस्यूंचा नाश केला. इथे सर्व गायी आपल्या वासरांपासून वेगळ्या झाल्यावर एकत्र हंबरण्या लागल्या; इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने त्यांना एकत्र आणले, जेव्हा उत्तम प्रकारे पिळलेल्या सोमांनी त्याला आनंद दिला. जेव्हा पिंगट, हालवलेले सोम इंद्राला आनंद देतात, तेव्हा तो वृषभ आसनांमध्ये गर्जतो. इंद्र, नगरांचा संहारक, पिऊन भक्तांना गायी परत देतो. हे अग्नी, शुभ आहे ते जे ऋषमांनी केले—चार हजार गायी दिल्या. जो उदार आपले ऋण फेडतो, त्याच्यासाठी आम्ही सर्वात उदार मानवाची भेट स्वीकारली आहे. ऋषमांनी, हे अग्नी, हजारो गायींसह भव्य भेट दिली. बलवान सोमांनी इंद्राला प्रसन्न केले, परितक्म्याच्या दिवशीच्या पहाटे. परितक्म्याची ती रात्र उजळून निघाली, जेव्हा ऋषमांचा राजा, ऋणंचय, उपस्थित होता. जसा वेगवान घोडा पुढे धावतो, तसा पिंगटाने चार हजार मिळवले. हे अग्नी, आम्ही ऋषमांकडून चार हजार गायी व पशुधन स्वीकारले आहे. अगदी गरम भांडेही, जे ठेवले होते, आम्ही ज्ञानी त्यांचेच घोषित करतो. इंद्र रथासाठी मार्ग तयार करतो, जो मध्यभागी उभा राहून बक्षीस मिळवण्याचा प्रयत्न करतो. जसा गोपालक कळपात गायी वेगळ्या करतो, तसा अखंडित इंद्र सर्वांत पुढे, विजयाच्या इच्छेने जातो. इंद्रा, आपल्या पिंगट घोड्यांसह पुढे ये, विलंब करू नकोस; कारण तुझ्याशिवाय संपत्ती नाही; लोकांतही, हे इंद्रा, हे कार्य फक्त तूच केलेस. बलवान इंद्र सामर्थ्याने जन्माला आला, त्याने आपली सर्व शक्ती दाखवली. त्याने कळपातील सदैव दूध देणाऱ्या गायींना चालना दिली; प्रकाशाने जमलेला अंधार दूर केला. कारागीर घोड्यासाठी रथ तयार करतात, त्वष्टा तुझ्यासाठी तेजस्वी वज्र बनवतो, हे सतत आह्वान केलेल्या इंद्रा. ऋत्विज, स्तोत्रांनी तुझी स्तुती करून, तुला वाढवतात, जेणेकरून तू युद्धात शत्रूचा वध करशील. बलवानांसाठी, इंद्रासाठी, दगडांसह स्तुती गा; अदिती आणि तिचे सहकारी एकत्र. जे घोडेविरहित, रथरहित आहेत, त्यांना इंद्राने पिटाळून लावले आणि दस्यूंना परतवले. मी तुझी पूर्वीची कृत्ये सांगितली, आणि आता, हे उदार, तुझी अलीकडचीही. जसा बलवान असतो, तसा तू दोन्ही आकाश धारण करतोस, जल जिंकतोस आणि मानवाला अद्भुत दान देतोस. हे अद्भुत इंद्रा, हे तुझे कृत्य ज्ञानी स्तुती करतात: तू शत्रूचा वध करून येथे आपली शक्ती मोजलीस; तू शुष्णाच्या मायावी कृत्यांनाही हस्तगत केलेस, आणि जेव्हा तू दस्यूंना जलातून दूर केलेस, तेव्हा त्यांचा प्राचीन प्रवाह पुनः स्थापन केला. इंद्रा, तू यदु आणि तुर्वशांसाठी जल वाहू दिलेस, ते समृद्ध केलेस; तू भयंकर आयु आणि कुत्साला सुरक्षितपणे ओलांडून नेलेस, आणि देवांनी तुझ्याबरोबर आनंद साजरा केला. इंद्र आणि कुत्स, रथावर बसून, दोघे सुंदर गायकांची गाणी तुझ्या कानांपर्यंत पोहोचवतात; मौन बसणाऱ्यांना, वेगळे राहणाऱ्यांना दूर कर, हे उदार, आणि आमच्या हृदयातील अंधार दूर कर. वाऱ्याचे उत्तम जुंपलेले घोडे आणि ज्ञानीही तुझ्या कृपेच्या शोधात येथे आले आहेत; सर्व मारुत, तुझे मित्र, इंद्रा, आपल्या स्तोत्रांनी तुझे सामर्थ्य वाढवतात. अगदी सूर्यही आपल्या मार्गावर तुझ्या रथाभोवती फिरतो, प्रथम त्याला तयार करतो, मग पुढे चालना देतो; चाक, वेगवानांना घेऊन, एकत्र जुळते आणि पुढे जाऊन आमचा संकल्प सिद्ध करते. अशा प्रकारे, हे इंद्रा, तुझ्या अद्भुत पराक्रमांची आणि दानशूरतेची गाथा ऋषींनी आणि भक्तांनी स्तुती, यज्ञ, आणि सोमरसाच्या अर्पणाने सतत गायली आहे. तुझ्या सामर्थ्याने जल, गायी, प्रकाश, आणि विजय मानवांना प्राप्त झाले; आणि तुझ्या कृपेनेच हे जग समृद्ध, सुरक्षित आणि तेजस्वी झाले आहे.