एक काळ होता, जेव्हा इंद्र, वज्रधारी देव, आपल्या शक्तीने सर्व अडथळे पार करत होता. वीज आणि गडगडाट त्याला थांबवू शकले नाहीत, ना पाऊस किंवा तीव्र वादळ त्याच्या मार्गात आले. इंद्राने सर्पासोबत लढताना विजय मिळवला, त्याने आपल्या शत्रूंवर मात केली. त्या क्षणी, इंद्राने आपल्या हृदयात भीतीची एक छाया अनुभवली, जेव्हा त्याने सर्पाचा मार्ग पाहिला. नऊ आणि नव्वद नद्या प्रवाहित झाल्या, आणि त्याने काळ्या आकाशात उडणाऱ्या गरुडासारखा आकाशात प्रवास केला. इंद्र, स्थिर आणि जंगली दोन्ही लोकांचा राजा, आपल्या वज्रधारी मित्रांसोबत पुढे गेला. तो लोकांवर राज्य करतो, शत्रूंचा नाश झाला आणि चक्र सर्वत्र फिरले. या प्रसंगात, आम्ही इंद्राला स्तुती करून जवळ येतो, जो आमच्या समृद्धीला वाढवतो. तो आम्हाला अमानवी संपत्ती देईल, आणि गाईंच्या चिन्हाचा प्रकाश दाखवेल. मी इंद्राकडे येतो, एक गरुड जसे आपल्या प्रिय निवासाकडे येतो, त्याला सर्वोच्च स्तुती देताना, कारण तो गायकांच्या आराधनेला पात्र आहे. धनुर्धारी, सर्व तीर तयार असलेला, त्याच्या आवडत्या व्यक्तीसाठी गाईंचा मागोवा घेतो. इंद्र, प्रेरित झाल्यावर, प्रचुर उपहार देतो; व्यापारी, जो शक्तिशाली झाला आहे, त्याला आम्हाला हानी पोहचवू देऊ नका. इंद्राने धन्य शत्रूला आपल्या हत्याराने हरवले, एकटा मित्रांसोबत फिरताना. त्याने संपत्तीला विखुरले, त्याला तुकडे तुकडे केले; अनास्थान करणाऱ्यांनी आपला अंत पाहिला. ज्यांनी इंद्राला पार करण्याचा प्रयत्न केला, अशा अनास्थान करणाऱ्यांना बलिदान करणाऱ्यांनी नम्र केले. जेव्हा तू, ओ शक्तिमान, स्वर्गात स्थिर झाला, तेव्हा अनियंत्रित लोक पृथ्वी आणि आकाशात सर्वात कमी झाले. निर्दोषांच्या तुकड्यांना लढायला नकार देत, नऊ गायकांनी त्यांना हाकलून दिले. शस्त्रांसह वासरासारखे, दुर्बलांना हाकलण्यात आले; इंद्राचे गुणगान करत, ते आनंदाने परतले. इंद्र, तू शत्रूंच्या हृदयात प्रवेश केला, जे आकाशाच्या पलीकडे शत्रुत्व करत होते. तू दासांना आकाशातून खाली फेकले; जो चिढवतो आणि स्तुती करतो, त्याला तू महिमा आणतोस. त्यांनी पृथ्वीचा परिक्रमा केली, सोनेरी दागिन्यांनी सजले. पण ते इंद्रापर्यंत पोहचले नाहीत; सूर्याने त्याच्या चारही बाजूंनी प्रकाश टाकला. जेव्हा तू, इंद्र, आपल्या महत्त्वाने आकाश आणि पृथ्वीला व्यापले, तेव्हा सर्व शक्तिशाली लोक गर्विष्ठांनी हरवले आणि तू, इंद्र, दासांना त्यांच्यात सर्वात कमी केले. ज्यांनी स्वर्ग आणि पृथ्वीच्या सीमांना गाठले नाही, ना धनाच्या दात्याला त्यांच्या युक्त्या वापरून वेढले, इंद्राने वज्र तयार केला; प्रकाशाने गाईंना अंधारातून बाहेर काढले. पाण्यांनी त्यांच्या स्वभावानुसार प्रवाहित झाले, आणि जहाजांच्या मध्यात वाढले. एकत्रित मनाने, इंद्राने, सर्वांत शक्तिशाली शक्तीने, आकाशात विजय मिळवला. इंद्राने दिलीपच्या गडात प्रवेश केला, आणि शुश्ना या शिंगधारी राक्षसाला तोडले. ज्या प्रमाणे तू, दयाळू, शक्तीमध्ये श्रेष्ठ आहेस, तसाच तू वज्राने शत्रूचा अंत केला. ज्वाला शत्रूंवर पुढे गेली; तीव्र वासराने गडांवर हल्ला केला. इंद्राने वज्राने अडथळा दूर केला; त्याच्या स्वतःच्या प्रेरित विचारांनी उपहार दिला. इंद्र, तू कुत्साला आमच्याकडे आणला, आणि त्याच्यासोबत शक्तिशाली वासरा दशद्यु, जो युद्धात लढला; त्यांच्या खुरांच्या धुळीने आकाश गाठले नाही, आणि उष्वित्राचा पुत्र मनुष्यमात्राच्या विजयासाठी स्थिर झाला. तू आम्हाला तुगरांच्या युद्धात वासरा शमा आणला, ओ दयाळू, आणि श्वित्रा गाईला क्षेत्रावरच्या स्पर्धेसाठी; अगदी प्रकाशात उभे राहून, त्यांनी पळ काढला नाही, आणि खाली पडलेला शत्रू त्यांच्या पराभवाचे दृश्य पाहत होता. आश्विन, तुमचा त्रिचक्र रथ आज येवो, तुमच्या सर्वव्यापी शक्तीसह आणि तुमच्या समृद्धीसह; कारण तुमची यांत्रिकता, थंडतेच्या वस्त्रांप्रमाणे, बुद्धिमान लोकांच्या प्रार्थनांनी जवळ येते. तीन जलद घोडे मधुरता आणणाऱ्या रथाला घेऊन जातात, सोमाच्या सुरात, जो सर्वांना ज्ञात आहे; तीन मजबूत खांब, सुरुवातीला ठामपणे ठेवलेले, तुम्ही तीन रात्री आणि तीन दिवस प्रवास करता, ओ आश्विन. त्या दिवशी, तुम्ही तीन वेळा निर्दोष बलिदानाकडे येता, तीन वेळा आज तुम्ही गोड बलिदानाचा स्वाद घेण्याची इच्छा करता; तीन वेळा, ओ आश्विन, तुम्ही पहाटे आणि दिवसाच्या आगमनावर आमच्यासाठी समृद्ध उपहार देतात. तीन वेळा तुम्ही परिक्रमा करता, विश्वासू लोकांमध्ये तीन वेळा, तीन वेळा उत्कृष्ट मार्गदर्शन देता, जणू तीनपटीत; तीन वेळा, ओ आश्विन, तुम्ही आनंद आणता, तीन वेळा तुम्ही आमच्यासाठी अमृताच्या झऱ्या उधळता. तुम्ही तीन वेळा, ओ आश्विन, आम्हाला संपत्ती आणा, तीन वेळा, ओ दैवी, आम्हाला ज्ञान द्या; तीन वेळा, आम्हाला समृद्धी आणि कीर्ति द्या, आणि तुमचा रथ, सूर्याच्या कन्याद्वारे खेचला गेलेला, इथे येवो. तीन वेळा, ओ आश्विन, तुम्ही स्वर्गीय औषध आणा, तीन वेळा पृथ्वीवरील औषध, आणि तीन वेळा पाण्यातून; माझ्या पुत्रासाठी पोषण आणि कल्याण आणा, आणि त्रैतीय आश्रय घेऊन या, ओ सुंदरतेचे प्रभू. तुम्ही तीन वेळा, ओ आश्विन, दररोज आराधना व्हा; तुम्ही त्रीतीय पृथ्वीवर फिरा; तीन रथ, ओ नासत्य, दूरच्या मार्गांवर प्रवास करा, वाऱ्यासारखे तुमची आत्मा तुमच्या बहिणीकडे जाऊ द्या. तीन वेळा, ओ आश्विन, सात नद्या आणि त्यांच्या मातांसह, तीन हाक, तीनपटीत बलिदान तयार केले; तीन पृथ्व्या वरून वाहत आहेत, आणि तुम्ही दिवस आणि रात्रींसह स्वर्गाच्या शिखराचे रक्षण करता. तुमच्या त्रिचक्राच्या तीन चाकांचा ठिकाण कुठे आहे, जिथे तीन ठिकाणे ठामपणे स्थिर आहेत? जलद गाढवासोबत एकत्र येण्याची वेळ कधी येईल, ज्याद्वारे, ओ नासत्य, तुम्ही बलिदानात येता? या हाकेला उत्तर द्या, ओ नासत्य, बलिदान तुमच्यासाठी आमंत्रित आहे; तुमच्या मधुरतेसाठी मध प्या, कारण तुमचा रथ, तुपाने सजवलेला, योग्य व्यक्तीसाठी पहाटेच्या हाकेला शोधला जात आहे. या हाकेला उत्तर द्या, ओ नासत्य, तीन आणि अकरा देवांसोबत, इथे या, ओ आश्विन, मधुर पिण्यासाठी; आम्हाला सुरक्षितपणे पार करा, आमचे पाप दूर करा, द्वेष दूर करा, आणि आमचे साथीदार बना. जवळ या, ओ आश्विन, तुमच्या त्रिचक्रासह, आम्हाला संपत्ती आणा आणि नायक पुत्र द्या; आमच्या मदतीसाठी तुमच्या हाकेला ऐका, तुम्ही आमच्या शक्ती बना पुरस्काराच्या स्पर्धेत. मी अग्नीकडे प्रथम कल्याणासाठी हाक देतो, मित्रा आणि वरुणाकडे मदतीसाठी; मी रात्रीकडे, जगाच्या स्थिरतेसाठी, आणि सावित्री देवतेकडे मदतीसाठी हाक देतो. काळ्या जागेत फिरत, अमर आणि मर्त्य यांना स्थिर करत, सावित्री सोनेरी रथासह सर्व जगांचे निरीक्षण करत आहे. देव खालीच्या मार्गाने जातो, तो वरच्या मार्गाने जातो, त्याच्या चमकदार, तांबड्या घोड्यांसह; सावित्री दूरून येतो, सर्व अडचणींना दूर करतो. किरणांच्या वस्त्रांमध्ये, सर्व रूपांमध्ये, सोनेरी जुंपण असलेला, शक्तिशाली, आराध्य सावित्री, आपल्या रथावर चढला आहे, अंधाऱ्या जागेत शक्ती घेऊन. दोन काळ्या घोड्यांनी पांढरे पाय उभे केले आहेत, लोकांना जाहीर केले आहे, सोनेरी खांबासह रथ खेचत आहेत; सदैव, दिव्य सावित्रीच्या कुशीत, सर्व जगांनी आपले स्थान घेतले आहे. सावित्रीच्या कुशीत तीन आकाश आहेत; दोन प्रकट आहेत, एक यमाच्या क्षेत्रात आहे; जसे रथाचा अक्ष आहे, ते अमरावर उभे आहेत. याला येथे बोलावे लागेल, जो हे जाणतो. सुंदर पंखांनी जागा जाहीर केली आहे; गहन, ज्ञानी असुर, चांगले मार्गदर्शन करणारा. सूर्य आता कुठे आहे? कोणते त्याला पाहतो? त्याच्या किरणांनी कोणत्या आकाशात प्रवेश केला आहे? त्याने पृथ्वीच्या आठ दिशांना जाहीर केले, तीन वाळवंटे, सात नद्या जुळल्या आहेत; सोनेरी डोळ्यांचा सावित्री, देव, आला आहे, उपासकाला खजिना आणि इच्छित उपहार देत आहे. सोनेरी हातांचा सावित्री, क्रियाशीलतेत कुशल, आकाश आणि पृथ्वीच्या मधोमध फिरतो; तो पाण्यातून रोग दूर करतो, सूर्याकडे जातो, आणि अंधाऱ्या जागेत आकाशाला व्यापतो. सोनेरी हातांचा, ज्ञानी असुर, चांगले मार्गदर्शन करणारा, दयाळू, आत्मप्रकाशित, जलद गतीने जातो; तो राक्षसांना आणि जादूगारांना हाकलतो, देव प्रत्येक संध्याकाळी स्तुतीत उभा राहतो. अशा प्रकारे इंद्र, आश्विन आणि सावित्री यांच्या महत्त्वपूर्ण कार्यांची कथा सांगितली जाते, जी आपल्याला शक्ती, समृद्धी आणि ज्ञानाचा मार्ग दाखवते.