स्वर्ग आणि पृथ्वी या महान देवता, तसेच अथांग सागरातील नाग, यांना निवडक अर्पणांनी आपण भक्तिभावाने वंदन करतो. जसे विविध नद्या आपापल्या प्रवाहांनी समुद्राला मिळतात, तसेच ऊर्जेने आणि मधुरतेने परिपूर्ण असलेल्या या स्तोत्रांनी सर्व प्रवाह एकत्र यावेत. देवी अदिती आणि तिच्या सोबत असणारे देव, त्यांनी आमचे रक्षण करावे; आणि उद्धारकर्ता देव आमचा विलंब न करता उद्धार करो. कारण मित्र आणि वरुण यांचे आदेश, तसेच अग्नीचा मार्ग, हे आपण कधीही उल्लंघू शकत नाही. अग्नी हा संपत्तीचा अधिपती आहे, तोच मोठ्या सौभाग्याचा स्वामी आहे. तो आम्हाला हे सर्व लाभ देवो. हे उषा, तू आम्हाला उदार दानें, बक्षिसे, आणि सामर्थ्याने युक्त अशी अनेक संपत्ती दे. सविता, भग, वरुण, मित्र, अर्यमन् आणि इंद्र हे सर्व देव आपली संपत्ती घेऊन आमच्याकडे यावेत. हे महान स्वर्ग आणि पृथ्वी, पवित्र किरणांनी उजळून, येथे उपस्थित व्हा. जेव्हा तुम्ही, विशाल आणि महान, ह्या जगाच्या रुंद मर्यादा मोजल्या, तेव्हा बलशाली वृषभाने आपल्या शक्तीने त्या विस्तारल्या. ही देवी, पूजनीय देवांसह, यज्ञाने सन्मानित होते; ती स्थिर, अढळ आहे. ऋताला निष्ठ असणाऱ्या, कपटरहित, देवकन्या, यज्ञाच्या नेत्री, पवित्र स्तोत्रांनी तेजस्वी झालेल्या आहेत. एकच असा स्वयंपूर्ण पुरुष आहे, ज्याने ही स्वर्ग आणि पृथ्वी उत्पन्न केली. त्याने आपल्या प्रज्ञेने, सामर्थ्याने, या विस्तीर्ण आणि खोल लोकांना एकत्र आणले आणि त्यांच्या पाया एकरूप केले. आता, हे स्वर्ग आणि पृथ्वी, तुम्ही जोडप्याप्रमाणे एकत्र राहून, आमच्यावर महान संरक्षण द्या. सर्वांनी पूजित असलेल्या तुम्ही, आम्हाला सदैव यज्ञात रथी बनवावे, आणि तुमच्या प्रज्ञेने आम्हाला रक्षण करावे. स्वर्ग आणि पृथ्वी, आम्ही तुम्हाला महान स्तुती अर्पण करतो; हे पवित्र देवता, आमच्या गौरवासाठी समीप या. तुम्ही दोघेही, प्रत्येकजण आपल्या रूपात नूतनीकरण करत, स्वाभाविक सामर्थ्याने राज्य करता; तुम्ही पूर्वीपासूनच ऋताला टिकवून ठेवता. मित्राचा सहाय्य मोठे आहे; तो सत्याचा आधार देतो, तुम्ही यज्ञाला वेढून बसता. शेताच्या अधिपतीसह आम्ही जिंकू, जणू रथासारखे; तो गायी आणि घोड्यांचे पालन करणारा, आमच्यावर कृपा करो. हे शेताच्या अधिपती, आमच्यासाठी मधुर, विपुल लाट ओता, जणू गाय तिचे दूध ओतते; अमृताचे स्वामी आम्हाला मधुर, शुद्ध तुपाने कृपावंत करो. वनस्पती, आकाश, पाणी हे सर्व मधुर होवोत; मध्यप्रदेशही मधुरतेने भरून जावो; शेताचा अधिपती आमच्यासाठी मधुर असो, आणि आम्ही त्यावर सुरक्षितपणे वावरू. बैल, माणसे, नांगर, जू आणि अंकुश हे सर्व शुभ होवोत. शुनासीरा, तू आकाशातील दूध निर्माण करणारा, आमची ही वाणी स्वीकार आणि त्या दुधाने हे शेत सिंचन कर. हे भाग्यवती सीता, तू आमच्याजवळ ये, आम्ही तुझे पूजन करतो; तू आमच्यावर कृपावंत हो आणि फलदायी हो. इंद्राने सीतेला धरावे, पूषण तिला स्थिर करावा; ती, दूधाने समृद्ध, आम्हाला पिकेवर पीक देत राहो. आमचे नांगर पृथ्वीला शुभत्वाने नांगरोत, नांगरणी शुभत्वाने पुढे जावोत; मध आणि दूध असलेल्या मेघाने, शुनासीराने, आम्हाला समृद्धी देवो. समुद्रातून मधुर लाट उसळते, ती अमरत्व घेऊन फेसाळते; तुपाचे गुप्त नाव तिथे आहे, देवांची जिभ, अमृताचा नाभी. यज्ञात आम्ही तुपाचे नाव जाहीर करतो, भक्तीने त्याचे पालन करतो; प्रेरित कवी स्तोत्र ऐकतो, चार शिंगांचा वृषभ हे घोषित करतो. त्याला चार शिंगे, तीन पाय, दोन डोकी, सात हात आहेत; तीन बंधनांनी बद्ध वृषभ गर्जतो, हा महान देव मानवांमध्ये प्रवेश करतो. देवतांनी गाईत लपलेले तूप शोधले, ते तीन भागांत विभागले, हातांनी जपले; इंद्राने एक भाग, सूर्याने दुसरा, आणि तिसरा वेणाने स्वतःच्या शक्तीने निर्मिला. या प्रवाहांचे उगम हृदयातून आणि समुद्रातून शंभरपट वाहतात, पार करणे कठीण आहे; मी तुपाच्या प्रवाहांना सोन्याच्या काड्यांसह पाहतो. त्या प्रवाहांनी, गायींसारखे, शुद्ध मनाने आणि हृदयाने वाहतात; तुपाच्या लाटा जणू घराच्या शोधात असलेल्या वन्य प्राण्यांसारख्या धावतात. नदीच्या पुराप्रमाणे गर्जत, वाऱ्यासारख्या वेगाने, हे बलाढ्य प्रवाह धावतात; तुपाच्या लाटा, लाल घोड्यासारख्या, अडथळे फोडून, लाटांनी फुगतात. त्या प्रवाह एकत्र वाहतात, जणू अलंकारांनी सजलेल्या स्त्रिया, अग्नीवर हसतात; तुपाचे प्रवाह अग्नीचे ज्वाळा प्रज्वलित करतात, ज्याला जातवेद आनंदाने स्वीकारतो. जणू नवऱ्यासाठी सजलेल्या, सुवासिक आणि अलंकृत कन्यांप्रमाणे मी त्या पाहतो; जिथे सोम पिळला जातो, जिथे यज्ञ आहे, तिथे तुपाचे प्रवाह वाहतात. तुम्ही उत्तम स्तुतीने वाहा, गोधन द्या, आम्हाला शुभ संपत्ती मिळू द्या; हे देवहो, यज्ञ आयोजित करा, तुपाचे प्रवाह मधुरतेने वाहोत. सर्व लोक त्यांच्या स्थानात स्थिर आहेत, समुद्रात, हृदयात आणि प्राणात विश्रांती घेत आहेत. पाण्यात, सभेत, जे पोसले जातात, आपण त्या मधुर लाटेकडे जाऊ. अग्नी लोकांमध्ये प्रज्वलित झाला आहे, जणू गाय तिच्या वासराला खेचते, किंवा तरुण पक्षी उडतात, तसे किरण आकाशाकडे धावतात. पुरोहित देवपूजेसाठी जागृत झाला आहे; अग्नी, सरळ आणि कृपावंत, पहाटे उभा आहे. प्रज्वलित ज्वाळेचे तेज दिसते, महान देव अंधार दूर करतो. जेव्हा तू मंडळीचा पट्टा बांधतोस, शुद्ध अग्नी शुद्ध गायींनी अलंकृत होतो. उजव्या हाताचा अर्पण विजयी आहे, सरळ, तो स्वतःला चमच्यांसह स्थापन करतो. पूजकांचे मन अग्नीच्या दिशेने जावो, जसे डोळे सूर्याकडे जातात. जेव्हा दोन वेगवेगळ्या पहाटांनी त्याला फुंकर दिली, तेव्हा पांढरा घोडा दिवसांच्या प्रारंभाला जन्म घेतो. कारण तो प्रत्यक्षात दिवसांच्या प्रारंभाला जन्मतो, नेमलेल्या स्थानात स्थापन होतो, जंगलात तेजस्वी होतो. ही सात धनं घेऊन, अग्नी पुरोहित म्हणून बसतो, सर्वात पूजनीय. अग्नी पुरोहित, सर्वात पूजनीय, सुगंधी आईच्या कुशीत, या जगात स्थिर झाला आहे. तरुण, बुद्धिमान, अनेक ठिकाणी स्थापन, लोकांना आधार देणारा, आणि मध्यभागी प्रज्वलित. आता ते प्रेरित अग्नीची, श्रेष्ठ पुरोहिताची, यज्ञात भक्तीने स्तुती करतात. ज्याने सत्याने दोन जग विस्तारली, त्याला नेहमी तुपाने शुद्ध करतात. घरात जन्मलेला, स्वतःच्या निवासस्थानी शुद्ध केला जातो, कवींनी स्तुत्य, पाहुणा, आमच्यासाठी शुभ. हजार शिंगांचा वृषभ, ते सामर्थ्य, हे अग्नी, तुझ्या शक्तीने तू सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहेस. तू लगेचच, हे अग्नी, इतरांपेक्षा श्रेष्ठ ठरतोस; तू आमच्यासाठी सर्वात सुंदर झालेला आहेस. स्तुत्य, अद्भुत, तेजस्वी, लोकांचा, मानवांचा प्रिय पाहुणा आहेस. अशा प्रकारे, ऋग्वेदातील या पवित्र ऋचांमध्ये, देव, निसर्ग, पृथ्वी, आकाश, अग्नी आणि जीवनाच्या विविध प्रवाहांचे एकत्रित स्तवन आणि प्रार्थना आपल्यासमोर प्रकट होते.