भारतवंशीयांसाठी अग्नी रक्षण देतो, जेणेकरून ते उगवता सूर्य स्पष्टपणे पाहू शकतील. जो म्हणतो, “आपण इंद्रासाठी सोम पिळूया,” त्या वीर, शूर, श्रेष्ठ पुरुषासाठी अग्नी संरक्षक ठरतो. असे पुरुष बहुतेकांनी किंवा थोड्यांनीही सहजपणे मागे टाकता येत नाहीत; त्याच्यासाठी विशाल अदितीही रक्षण करते. सत्कर्मी, इंद्रप्रिय, सजग आणि योग्य मार्गदर्शित पुरुष, तसेच त्याचा सोमपिळणारा, हे सर्व इंद्राला प्रिय असतात. योग्य मार्गदर्शित, वेगवान व बलवान पुरुष फक्त इंद्रासाठीच अर्पण तयार करतो. पण चुकीच्या मार्गावर असणाऱ्याला मदत करणारा, मित्र किंवा नातेवाईक कोणीच मिळत नाही; तो मूकपणे दूर नेला जातो. इंद्र, जो सोमपान करतो, तो धनाढ्य पण सोम न पिळणाऱ्या पणीशी मैत्री करत नाही. त्याच्या ज्ञानाला दुःख होते, तो नग्न शत्रूवर प्रहार करतो; योग्य मार्गदर्शितासाठी तोच अर्पण तयार करतो. इंद्राला पूर्वीचे, नंतरचे आणि मधले लोकही आवाहन करतात; मदतीची अपेक्षा करणारे, राहणारे आणि लढणारे सर्व इंद्राचे स्मरण करतात; विजयाची इच्छा असणारे पुरुष इंद्राला पुकारतात. मीच मनू आहे, मीच सूर्य आहे; मीच कक्षीवत ऋषी आहे. मी अर्जुनपुत्र कुत्साला मार्गदर्शन केले; मीच कवि उशना आहे—माझ्याकडे पाहा. मी आर्याला पृथ्वी दिली; उपासक माणसाला पर्जन्य दिला. मी प्रवाहित होण्यास उत्सुक असलेल्या जलांना मार्गदर्शन केले; देवतांनी माझ्या मागे चालत मार्ग स्वीकारला. मी गर्विष्ठांच्या नगरे उद्ध्वस्त केल्या, शंबरांपैकी नव्वद शंबराच्या किल्ल्यांसह नष्ट केले; दिवोदास व अतिथिगवासाठी मी शंभरावा किल्लाही पाडला. वीरतेचे सामर्थ्य मरुतांसाठी जावो; गरुड, सर्वात वेगवान पक्षी, उडो. जेव्हा गरुडाने आपल्या सामर्थ्याने देवांना प्रिय अर्पण मनूसाठी आणले. जर बलवान, बुद्धिमान असेल, तर तो अर्पण विस्तृत मार्गावरून, विचाराइतक्या वेगाने आणो. तो तुझ्या मधुरतेसह, हे सोम, गेला; येथे गरुडाला कीर्ती मिळाली. सरळ उडणाऱ्या गरुडाने, दूरवरून सोम, आनंददायक उत्साह, देवांना आवाहन करणारा सोम, आकाशातील सर्वोच्च स्थानावरून आणला. गरुडाने सोम आणला—हजार कलश आणि दहा हजार एकत्र. येथे बुद्धिमती स्त्रीने शत्रूंना दूर हाकलले; सोमाच्या आनंदात मूर्खही ज्ञानी झाले. मी गर्भात असतानाच देवांच्या सर्व जन्मांची मला जाणीव झाली; शंभर लोखंडी किल्ल्यांनी मी रक्षण केले होते, तरीही गरुडाने मला वेगाने दूर नेले. त्याने कधीच माझ्याविरुद्ध वैर धरले नाही; त्याच्या सामर्थ्याने त्याने शत्रूंवर विजय मिळवला. बुद्धिमती स्त्रीने आपला संकल्प सोडला नाही, आणि उत्साही वारा वेगाने वाहू लागला. जेव्हा गरुड खाली उतरला, तेव्हा घोडे हिणकस झाले; वाऱ्याने त्या बुद्धिमती स्त्रीला आकाशातून नेले, किंवा तिने स्वतःला मुक्त केले, आणि त्याने धनुष्याचा प्रत्यंचा वेगाने सोडला, त्याचे चित्त एकाग्र आणि उत्सुक होते. वेगवान घोड्यासारख्या वेगाने, गरुडाने तुग्रपुत्र भुज्यु याला विशालतेतून सुरक्षित नेले; त्रिपंखी पक्ष्याच्या उड्डाणात, वेगवान मार्गावर त्याला आश्रय दिला. मग मघवान इंद्राने शुद्ध, पांढरा, दूधात मिसळलेला सोम तेजस्वी पात्रात ओतला; ऋत्विजांसह, गोड पेयात श्रेष्ठ, इंद्र वीरतेने तो सोम पिण्यास बसला. सोमासह, इंद्राने मनूसाठी जलांचे प्रवाह फोडले; त्याने सर्पाचा वध केला, सात नद्या मुक्त केल्या, आणि बंद मार्ग खुले केले. सोमासह, इंद्राने एका प्रहारात सूर्यचक्रावर आघात केला; त्याच्या महान सामर्थ्याने त्याने महान प्रवाह सुरू केला, आणि सर्व अडथळे दूर केले. पूर्वीच्या काळी, इंद्राने प्रहार केला, अग्नीने जाळले, सोमासह, दस्यूंना दुपारी युद्धात; किल्ल्यात, निवासात, बुद्धीने त्यांनी पुढे गेले, आणि बलाढ्यांनी हजारो शत्रूंना पराभूत केले. सर्व बाजूंनी, हे इंद्रा, तू दस्यूंना पांगवलेस, दास लोकांना तुच्छ केलेस; तू शत्रूंना वश केलेस, नष्ट केलेस, आणि आपल्या शस्त्रांनी कीर्ती मिळवलीस. इंद्रा आणि सोम, तुम्ही या विस्तृत भूमीला घोडे व गायींनी समृद्ध केले; बंद असलेले उघडले, जलांना मुक्त केले, आणि शेतं भरभराटीची केली. इंद्रा, स्तुतीसह, आपल्या घोड्यांसह आमच्याकडे ये, सोमाचा आनंद घेत स्पर्धेसाठी; दूरवरूनही, तू अनेक अर्पणांपर्यंत पोहोचतोस, खरा हितकारी, स्तुत्य. ज्ञानी पुरुष, यजमानांनी बोलावल्यावर, यज्ञात येतो; तो आपल्या घोड्यांवर विश्वास ठेवून, उत्साहींसह आनंदित होतो, आणि वीरांसह आनंद घेतो. तो आपल्या कानांनी बक्षिसासाठी सजग असो, प्रिय दिशेला आनंदित करतो; संपत्तीच्या इच्छेने, बलवान इंद्रा, मार्ग सुलभ आणि निर्भय करतो. जो गायकाकडे, आवाहन न विसरता येतो, तो प्रेरित, स्तुती करणाऱ्याजवळ येतो; वेगवान घोडे, वज्रधारी इंद्रा, शेकडो-हजारो त्याच्या सोबत असतात. तुझ्या सहाय्याने, दानशूर इंद्रा, आम्ही, प्रेरित, तुझे स्तुतिपाठक होऊ; विस्तृत आकाशातील महान संपत्तीचे भागीदार होऊ, आणि भरपूर, इच्छित धन प्राप्त करू. हे इंद्रा, वज्रधारी, तुझ्यापेक्षा श्रेष्ठ किंवा मोठा कोणी नाही, वृतत्राचा वध करणारा; तुला कोणाशीही तुलना नाही. सर्व लोक एकत्र तुझ्याकडे वळतात, जसे चाकाच्या आडव्या कड्या मध्यभागी; सर्वजण तुला महान म्हणून ओळखतात. सर्व देवतांनीही तुझ्याशी स्पर्धा केली, जेव्हा तू रात्र दिवसाने मागे टाकलीस. ज्या ठिकाणी, युद्धात, कुत्सासाठी चक्र लढते, तिथे, इंद्रा, तू सूर्यच लपवून टाकला. जिथे, संकटात असलेल्या देवांसाठी, तू एकट्याने सर्व शत्रूंच्या सैन्याचा पराभव केला. जिथे, माणसासाठी, मारण्याची इच्छा असणाऱ्यासाठी, इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याने तू सूर्याचा घोडा प्रकट केला. हे वृतत्रहन्, दानशूर, तू इतका रागावलेला का? येथे, राक्षसीची माता ठार पडली आहे. हे वीरकृत्य, हे पुरुषार्थ, इंद्रा, तू केलेस: जेव्हा तू आकाशकन्येचा, जिचा पराभव करणे कठीण, वध केला. आकाशकन्या, महान आणि मान्य, इंद्रा, तुझ्याने पराभूत झालीस. ती घाबरून, चिरडलेल्या रथातून पळाली, जेव्हा वृषभाने तिला वळणावर रोखले. तिचा रथ, नीट चिरडलेला, विपाशा नदीच्या पाण्यात पडला; ती दूर काठावर पळाली. इंद्रा, तू नदीचे दोन भाग केलेस, पृथ्वीवर उभा राहून, तिला आपल्या मायाजाळाने वेढलेस. आणि सामर्थ्याने तू शुष्णाचा किल्ला फोडला, जेव्हा तू, किल्ले उद्ध्वस्त करणारा, त्याचे गड कोसळवलेस. अशा प्रकारे, या ऋग्वेदाच्या स्तोत्रांमधून, इंद्र, अग्नी, सोम, गरुड, आणि महान ऋषी यांची दिव्य कृत्ये, विजय, आणि पृथ्वीवरील धर्मसंस्थापन यांचे गौरवपूर्ण स्मरण होते.