इथे, हे हरिव, तुझ्या दिव्य भगिनींनी, इंद्रा, तुझी स्तुती केली आणि मदतीने तुझे बंधन सैल केले, तेव्हा त्या दीर्घ प्रवाहासारख्या वाहू लागल्या. सोमरस, जो नदीसारखा प्रवाहित होतो, तुला आनंद देतो; आनंदाची इच्छा करणाऱ्याची शक्ती तुझ्याकडे आहे. आमच्यासाठी, तेजस्वी गायीचा किरण, वेगवान आणि बलवान, जवळ येतो. हे महाबळशाली इंद्रा, आम्हाला सर्वाधिक समृद्ध, पराक्रमी आणि नेहमी विजयी कर; आमच्यासाठी शत्रूंचा नाश कर, अडथळे दूर कर, आणि मर्त्यांचा शत्रू पाड. आमच्या प्रयत्नांत, आमचा आवाज ऐक, आणि आम्हाला उत्तम बक्षिसे दे. पोषणदायक दान आणि संपत्ती आम्हाला मिळू दे; हे माघवन, आमच्या गायींची आठवण ठेव. आता, स्तुत्य इंद्रा, आम्हाला कर्त्यांसाठी पोषण दे, जसे नद्या भरतात. तुझ्यासाठी, हरिव, नवीन स्तोत्र रचले आहे; आम्ही सदैव ज्ञानाने रथचालक होऊ दे. महान इंद्र कसा वाढला? त्याचा पुरोहित, यज्ञ स्वीकारून, सोमासमोर गेला. पिणारा, इच्छा करणारा, अर्पण स्वीकारणारा तो उंचावला, शुद्ध, संपत्तीच्या शोधात. कोण तो वीर आहे, ज्याने त्याची संगत मिळवली? ज्याने त्याच्या कृपांनी समान भाग घेतला? कोण त्याची अद्भुत कृति ओळखतो? कोण त्या पूजनीय, वंदनीयाचा गौरव करतो? इंद्र आळवणाऱ्याचा आवाज कसा ऐकतो? तो नवीन स्तोत्र ओळखतो कसा? त्याच्या संरक्षणाच्या किती रूपा आहेत, आणि त्या भक्ताला त्याची उदारता कशी सांगतात? प्रयत्न करणारा आपली संपत्ती कशी राखतो, तेजाने कसा उजळतो? हे सत्यधारक, देव जाणकार होऊ दे; भक्ती स्वीकारून अर्पणात आनंद मानो. प्रभाते, देवाने मर्त्याच्या मैत्रीत कसा आनंद मानला? त्याने त्या वेळी आपल्या सोबत्यांशी कशी मैत्री दाखवली, ज्यांनी त्याच्यात उत्तम इच्छा शोधली? ही जिव्हाळ्याची मैत्री काय आहे? आपण तुझे बंधुत्व कधी प्रत्यक्ष सांगू? त्याचे तेजस्वी रूप, त्याची निर्मिती तेजस्वी, गायीच्या प्रकाशासारखी चमकदार. मायावी शत्रूचा संहार करण्यासाठी, बलाढ्य इंद्राने आपली तीव्र शस्त्रे धारदार केली; तेथे कर्जदारही कठोर नाही; अनोळखी, अज्ञात शत्रूंना त्याने पहाटे दूर हाकलले. सत्यासाठी, अनेक जागरूक आहेत; सत्याचा विचार दोषांचा नाश करतो. सत्याचा उद्घोष बहिरेपणाचा भेद करतो, त्यांचे कान जागृत होतात, शुद्ध लोक येतात. सत्याचे भक्कम आधार अनेक, तेजस्वी आणि अद्भुत आहेत. सत्यामुळे दीर्घ, पोषक प्रवाह वाहतात; सत्यामुळे गायी सत्यात प्रवेश करतात. जो सत्याने चालतो, तोच सत्य जिंकतो; सत्याची शक्तीच गायींसाठीच्या स्पर्धेत विजयी ठरते. सत्यासाठी पृथ्वी विशाल आणि खोल आहे; सत्यासाठी गायींना सर्वोच्च स्थानी दूध दिले जाते. आता, स्तुत्य इंद्रा, आमच्या भक्तीसाठी नद्यांसारखे पोषण दे. तुझ्यासाठी, श्वेतघोड्यांवर आरूढ असणारा, नवीन स्तोत्र रचले आहे; आम्ही नेहमी विचाराने रथचालक होऊ दे. इंद्राच्या स्तुतीने, तो शक्तिशाली पुत्र, दानाने जवळ येतो. तो वीर गायकाला संपत्ती देतो; तो पशुधनाचा स्वामी आमच्या लोकांना दूर करत नाही. वृत्रवधात तो आळवला जातो, त्याची स्तुती होते, तोच खरा उदार इंद्र आहे. तो मर्त्याच्या मदतीला धावतो; भक्ताच्या स्तोत्रासाठी तो विस्तीर्ण मार्ग करतो. सभेत, लोक त्याला हाक मारतात, संपत्ती मिळवण्यासाठी, शरीर बळकट करण्यासाठी प्रयत्न करतात. दोन्ही बाजू एकत्र येतात, संततीच्या लाभासाठी. लोक उत्साहाने, संपत्तीच्या स्पर्धेत, एकमेकांशी स्पर्धा करतात; कुटुंबे एकत्र येतात, तेव्हा ते इंद्राला बोलावतात. तेव्हा इंद्राच्या शक्तीची पूजा होते; तेव्हा अर्पण तयार होते, पिंड मांडला जातो. तेव्हा सोम पिळला जातो, उत्साही भक्त ओततात; तेव्हा ते यज्ञासाठी वृषभात आनंद मानतात. जो सोम पिळतो, अर्पण करतो, त्याच्यासाठी इंद्र मार्ग मोकळा करतो. एकत्र मनाने ते येतात; तो त्याला युद्धात साथी बनवतो. आज जो इंद्रासाठी सोम पिळतो, अर्पण शिजवतो, धान्य भाजतो—त्याच्याकडे सर्व विचार, विस्तीर्ण मार्ग वळतात; त्याच्यात इंद्र आपली वीरशक्ती ठेवतो. बलाढ्याने समर्याचे विभाजन केले, दीर्घ स्पर्धा आर्याला जाहीर केली; पत्नीच्या दिशेने, घरात, सोम पिळणाऱ्यांसह, त्याने आपली वीरशक्ती दाखवली. कमी संपत्ती असलेला मोठ्या संपत्तीने फिरला, मी त्याला पुन्हा विकत घेतले नाही. तो लहान असला तरी फारसा कमी झाला नाही; गरीब, कुशल लोक खरेच आपली वाणी दुधासारखी काढतात. कोण दहा गायी देऊन माझा इंद्र विकत घेईल, जेव्हा त्याने शत्रू पाडले आहेत? मग तो मला परत मिळू दे. आता, स्तुत्य इंद्रा, भक्तासाठी नद्यांसारखे धन ओता. तुझ्यासाठी, श्वेतघोड्यांवर आरूढ असणारा, नवीन स्तोत्र रचले आहे; आम्ही सदा विवेकाने रथचालक होऊ दे. आज कोण, देवांची इच्छा ठेवून, इंद्राच्या मैत्रीत आनंद घेतो? कोण संरक्षणासाठी महान मदतीचा शोध घेतो, कोण अग्निजवळ सोम पिळून प्रार्थना करतो? कोण सोमासाठी वाणीने घोषणा करेल, कोण सजगांसाठी मित्र बनेल, कोण इंद्राची मैत्री शोधतो, कोण ऋषीच्या आप्ततेची इच्छा करतो, कोण त्याच्या मदतीची याचना करतो? आज कोण देवांची मदत निवडतो, कोण आदित्यांमध्ये अदितीचे तेज शोधतो? कोणासाठी अश्विन, इंद्र, अग्नी आणि सोमाचा अंश एकत्र पितात? त्याच्यासाठी अग्नी, भरत, संरक्षण देतो, जेणेकरून तो उगवत्या सूर्याला स्पष्ट पाहू शकेल; जो म्हणतो, “इंद्रासाठी सोम पिळूया”—तो वीर, श्रेष्ठ पुरुष. अनेकजण त्याला मागे टाकू शकत नाहीत, थोडेही नाहीत; त्याच्यासाठी विशाल अदिती संरक्षण देते. सत्कर्म करणाऱ्याला, इंद्राला प्रिय असतो सजग, सुचालन करणारा, आणि त्याचा सोमपिळणारा. सुचालन करणारा, वेगवान, बलवान, पटकन इंद्रासाठी अर्पण तयार करतो. चुकीने चालणाऱ्याला मदत नाही, मित्र नाही, आप्त नाही; तो वाणीहीन, वाहून नेला जातो. इंद्र, सोमपान करणारा, श्रीमंत पणि किंवा जो सोम पिळत नाही त्याच्याशी मैत्री करत नाही. त्याचे ज्ञान दुःखी होते, तो नग्नाला मारतो; सुचालन करणाऱ्यासाठी तोच अर्पण तयार करतो. इंद्र पूर्वीच्या, नंतरच्या, मधल्यांद्वारे आळवला जातो; मदतीचा शोध घेणारे, राहणारे, लढणारे इंद्राला हाक मारतात; विजयाची इच्छा करणारे इंद्राला पुकारतात. “मी मनु आहे, मी सूर्य आहे; मी कक्षीवत, प्रेरित ऋषी आहे. मी अर्जुनपुत्र कुत्साला मार्गदर्शन केले; मी कवी उशनास आहे—माझ्याकडे पाहा. मी आर्याला पृथ्वी दिली; भक्त मर्त्याला पाऊस दिला. मी जलांना प्रवाहित केले; देवांनी माझे अनुसरण केले. मी गर्विष्ठांच्या नगरी उद्ध्वस्त केल्या, शंबराच्या शंबराच्या सह, आणि शेवटची किल्लेही पाडली—सर्व दिवोदास आणि अतिथिग्वासाठी. वीरशक्ती मरुतांसाठी जाऊ दे; गरुडातील सर्वात वेगवान गरुड उडू दे. गरुडाने, आपल्या शक्तीने, देवांना प्रिय अर्पण मनुला आणले. बलवान, बुद्धिमान जो आहे, त्याने अर्पण रुंद मार्गावर, विचारासारखा वेगवान नेऊ दे. तो तुझ्या मधाने गेला, हे सोम; इथे गरुडाने कीर्ती मिळवली.