एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ता आपल्या हृदयातील श्रद्धेने, बलवान इंद्रदेवाची स्तुती करत होते. “हे सर्वशक्तिमान इंद्रा, तू ही पुनःपुन्हा महान कार्ये कोणत्या सामर्थ्याने साध्य करतोस? भक्तावर अतीव दयाळू असणारा तू, विवेकाने अनेक वर देतोस आणि गायकाला धन प्रदान करतोस,” असे त्यांनी विचारले. ते पुढे म्हणाले, “आम्हाला हानी पोहोचवू नकोस; आम्हाला तुझे वरदान दे. तुझ्याकडे असलेले विपुल धन भक्तासाठी दे. या नवीन आणि उत्तम स्तोत्रात आम्ही तुझी महती गातो, तुझ्या गौरवाचे वर्णन करतो.” इंद्रदेवाची स्तुती करत, त्यांनी विनंती केली, “आता, हे इंद्रा, तुझी कीर्ती आम्ही गात आहोत, भक्ताला अन्नधान्य दे, जसे नद्या भूमीला पोसतात. तुझ्यासाठी नवीन स्तोत्र रचले आहे; आम्ही विवेकाने नेहमीच स्पर्धेत विजयी होऊ दे.” मग ऋषी म्हणाले, “इंद्र आमच्या सहाय्यासाठी येथे येवो, आम्ही त्याची स्तुती करतो. वीर इंद्र आमच्यासोबत या यज्ञसमारंभात बसो. त्याचे सामर्थ्य सतत वाढत राहो, त्याचे साम्राज्य आकाशासारखे अजेय राहो.” ते इंद्राचे महान कार्य, त्याची कीर्ती, आणि मानवांना दिलेली विपुल दाने यांची स्तुती करतात. “सभेत त्याची इच्छा सर्वश्रेष्ठ असते, तो लोकांना प्रेरित करतो आणि जागृत करतो.” ते इंद्राला आकाशातून, पृथ्वीवरून, समुद्रातून किंवा पाण्यातून लवकर येण्यासाठी आमंत्रित करतात. “प्रकाश देणारा, मारुतांचा सोबती, सत्याच्या आसनावरूनही ये.” ते म्हणतात, “इंद्राच्या महान संपत्तीची, जी त्याला लाभली आहे, आम्ही सभांमध्ये स्तुती करतो. तो श्रीमंतांमध्ये सामर्थ्याने जिंकतो आणि धाडसी लोकांना संपत्ती मिळवायला मदत करतो.” इंद्र हा, भक्तिपूर्वक नमणाऱ्या, गर्विष्ठांना आवरतो; तो यज्ञासाठी वाणी उत्पन्न करतो. उदार, सतत आह्वान केला जाणारा इंद्र, सभांमध्ये होतार म्हणून विराजमान होवो. “जर तू, विवेकाने मार्गदर्शित होऊन, वेगवान लोकांमध्ये, मौजिगा पर्वताच्या गुहेत राहतोस, तर आम्हाला अग्नी प्रज्वलित करणारा, आश्रयदाता होतार तूच आहेस,” असे ऋषी म्हणतात. जेव्हा बलवान भार्वर यज्ञासाठी प्रयत्न करतो, मौजिगा पर्वताच्या गुहेत लपलेला असतो, तेव्हा भक्ती आणि प्रयत्नाने तो आनंद प्राप्त करतो. तो जेव्हा पर्वताची उत्तम संपत्ती निवडतो, तेव्हा तो वेगवान नद्यांना पोषण देतो; जंगली गुहेत गायी शोधतो, आणि पोषित गायींना बक्षिसासाठी बाहेर काढतो. “इंद्रा, तुझे हात शुभ, कौशल्यवान आहेत; तुझे कर भक्तांना दान देतात. तू आम्हाला विसरू नकोस; काय तुला देण्यापासून रोखते?” इंद्र, सत्यप्रिय आणि सार्वभौम, पूरुला मार्ग देतो, सर्पाचा वध करतो. “हे इंद्रा, आम्हाला तुझ्या सामर्थ्याने संपत्ती दे; तुझ्या कृपेचा आम्ही आनंद घेऊ दे.” पुन्हा, “आता, हे इंद्रा, तुझी स्तुती होत आहे, आम्हाला अन्नधान्य दे, जसे नद्या भूमीला पोसतात. तुझ्यासाठी नवीन स्तोत्र रचले आहे; आम्ही सदैव विवेकाने रथचालक होऊ दे.” इंद्र जे काही निवडतो, जे काही इच्छितो, ते महान कार्य तो आपल्या सामर्थ्याने साध्य करतो. “मघवान, सामर्थ्याने युक्त, आमच्या स्तोत्र, स्तुती आणि सोमरसाचा स्वीकार कर.” बलाढ्य इंद्र, शक्तिशाली भुजांचा, श्रेष्ठ वीर, चार बाजूंनी अन्न ग्रहण करतो; तो परुष्णी नदीच्या लोकराचे तुकडे करतो, तिच्या सांध्यांना मैत्रीसाठी आकार देतो. तो, देवांमध्ये सर्वात दिव्य, जन्मतःच महान घोडे आणि सामर्थ्य घेऊन, वज्रधारी इंद्र, आपल्या सामर्थ्याने आकाश दुमदुमवतो आणि पृथ्वीवर तेज प्रकट करतो. सर्व अडथळे, प्राचीन मार्ग, उंच आकाश, पृथ्वी आणि त्यांचे मूळ दुमदुमले; माता गायींची शक्ती आणते, आणि वारे, पुरुषांसारखे, तिच्या मार्गावर चालतात. “हे इंद्रा, तुझी ही महान कार्ये सर्व सभांमध्ये गौरवाने सांगावीत. वीर, धाडसी, तू वज्राने सर्पाचा वध केला, आपले सामर्थ्य दाखवले.” तुझी खरी आणि महान कर्मे अशी की, सर्व गायी वृषभाच्या थनातून बाहेर पडतात; तुझ्या सामर्थ्याने भयभीत होऊन नद्या वेगाने वाहू लागतात. “हे हरिवा, तुझ्या दिव्य भगिनी तुझी स्तुती करतात; त्यांनी आपली बंधने सोडली आणि नद्या दीर्घ प्रवाहाने वाहू लागल्या.” ऊर्जावान सोमरस, नदीसारखा, तुला आनंदित करतो; ज्याला आनंद हवा आहे, त्याचे सामर्थ्य तुझ्याकडे आहे; आमच्यासाठी तेजस्वी गायींचा किरण, वेगवान आणि बलवान, जवळ येतो. “आम्हाला सर्वाधिक संपन्न, महान वीरत्व मिळू दे, हे बलाढ्य, नेहमी विजयी होऊ दे; आमच्यासाठी शत्रूंना नष्ट कर, अडथळे दूर कर, मर्त्यांचा शत्रू पराभूत कर.” “हे इंद्रा, आमच्या प्रयत्नात आम्हाला ऐक; उत्तम बक्षिसे दे; आमच्यासाठी सर्व पोषक दान आणि संपत्ती येऊ दे; आमच्या गायींना विसरू नकोस.” पुन्हा, “आता, हे इंद्रा, तुझी स्तुती होत आहे, आम्हाला अन्नधान्य दे, जसे नद्या भूमीला पोसतात. तुझ्यासाठी नवीन स्तोत्र रचले आहे; आम्ही सदैव विवेकाने रथचालक होऊ दे.” “महान इंद्र कसा वाढला? कोणता होतार यज्ञ स्वीकारून सोमाला गेला? पिणारा, इच्छुक, अर्पण स्वीकारणारा, तो उंचावला, शुद्ध, संपत्तीच्या शोधात.” “कोणता वीर त्याच्या सोबतीला पोहोचला? कोण त्याच्या कृपेचा भागीदार झाला? कोण त्याच्या अद्भुत कृतीचा उलगडा केला, आणि गौरवशाली झाला?” “इंद्र भक्ताचे आह्वान कसे ऐकतो? तो नवीन स्तोत्र कसे जाणतो? त्याच्या रक्षणाच्या किती रूपा आहेत, आणि भक्ताला त्याची उदारता कशी प्रकट होते?” “ज्याने प्रयत्न केले, त्याचे धन कसे टिकते? तो तेजस्वी कसा राहतो? देव ज्ञानी होवो, सत्याचा आधार, भक्ती स्वीकारून अर्पणात आनंद मानो.” “उषःकाळी, देव मर्त्याच्या मैत्रीत कसा आनंदला? त्याने त्या वेळी आपल्या मित्रांना कशी मैत्री दाखवली?” “मित्रांशी असलेली खरी मैत्री काय? आपण तुझे बंधुत्व कधी प्रत्यक्ष सांगू? त्याचे रूप तेजस्वी, त्याची निर्मिती दिव्य, गायींच्या प्रकाशासारखी उजळ.” “मायावी शत्रूचा वध करण्यासाठी, बलाढ्य इंद्राने शस्त्रे धारदार केली; कर्जदारही कठोर नसतो; अज्ञात शत्रूंना त्याने उषःकाळी दूर केले.” “सत्यासाठी अनेक जागृत असतात; सत्याचा विचार अन्याय नष्ट करतो. सत्याचा उद्घोष बहिरे कानही उघडतो, शुद्ध लोक येताना जागृत होतात.” “सत्याची मुळे अनेक, तेजस्वी आणि अद्भुत आहेत. सत्यामुळे पोषक नद्या वाहतात; सत्यामुळे गायी सत्यात प्रवेश करतात.” “सत्याचा मार्ग घेणारा तोच सत्य जिंकतो; सत्याचे सामर्थ्यच गायींसाठीच्या स्पर्धेत विजय मिळवते. सत्यासाठी पृथ्वी विशाल व खोल आहे; सत्यासाठी गायी उच्च स्थानावर दूध देतात.” पुन्हा, “आता, हे इंद्रा, तुझी स्तुती होत आहे, भक्ताला अन्नधान्य दे, जसे नद्या भूमीला पोसतात. तुझ्यासाठी नवीन स्तोत्र रचले आहे; आम्ही सदैव विवेकाने रथचालक होऊ दे.” “कोणत्या स्तुतीने इंद्र जवळ येतो, आणि भक्ताला धन देतो? तो गवळ्यांचा अधिपती आमच्या लोकांना दूर करत नाही.” “वृत्रवधासाठी तो आह्वान करण्यासारखा आहे, स्तुत्य आहे, खऱ्या अर्थाने उदार आहे. तो मर्त्याच्या मदतीला येतो; भक्ताच्या स्तोत्रासाठी तो विस्तीर्ण मार्ग करतो.” “सभेत लोक त्याला हाक मारतात, संपत्ती मिळवण्याची इच्छा करतात, आपले शरीर बळकट करण्यासाठी प्रयत्न करतात. दोन्ही बाजू संततीसाठी एकत्र येतात.” “जनतेने उत्साहाने प्रयत्न केले, बलवानांनी संपत्तीच्या स्पर्धेत भाग घेतला. जेव्हा कुळे एकत्र येतात, तेव्हा ते इंद्राला सभेत आह्वान करतात.” अशा प्रकारे ऋषी आणि यज्ञकर्ता, श्रद्धेने, भक्तिभावाने, आणि स्तुतिपूर्वक, इंद्रदेवाची महती गात राहतात, त्याच्या कृपेची याचना करतात, आणि सत्य, सामर्थ्य, व उदारतेचे गौरव गातात.